|
Dit is het verhaal van Simon, een rijke manege-eigenaar, die merkt dat er al dagenlang een jongetje tussen de paarden in de weilanden opduikt. Het jongetje loopt echter steeds weg als hij probeert kennis te maken. Op een dag lukt het hem om het ventje te strikken en al gauw merken ze dat ze voor elkaar veel kunnen betekenen.
Pieter is het zoontje van een Indonesische moeder die na een avontuurtje op een muziekfestival zwanger raakte en haar kindje alleen moest opvoeden. Ze verblijft al jaren zonder papieren in het land en door een mysterieuze ziekte wordt ze bijna blind, omdat ze de dokter niet kan betalen. Omdat ze vreest dat men door haar situatie zal oordelen dat ze alleen geen kind kan opvoeden, vlucht ze regelmatig weg, waardoor ze nu met haar zoontje Pieter, in de buurt van de manege van Simon komt wonen.
Pieter is 9 jaar. Door zijn afkomst ziet hij er een beetje oosters uit. Hij heeft lang, donkerbruin haar en een licht gebruinde huidskleur. Zijn donkere ogen fonkelen als parels onder zijn lange wimpers. Het jongetje ziet erg graag paarden en pony's en vindt het prachtig dat hij nu dicht bij een manege woont. Hij zit dan ook dagelijks in de wei tussen de paarden, maar hij vermijdt elk contact uit vrees om weggestuurd te worden. Pieter is erg pienter en vooral erg nieuwsgierig.
Hoofdstuk 1 Kennismaking
Simon keek door het grote raam van de cafetaria van de manege naar de donkere onweerswolken die stilaan plaats maakten voor helderwitte wolken die aankondigden dat de zon weldra terug van de partij zou zijn. Op het raam liepen de regendruppels in straaltjes omlaag en af en toe moest hij met zijn hand de damp wegvegen om nog iets te kunnen zien. Na enkele dagen stralend zomerweer was er een daverend onweer losgebarsten. Iedereen die buiten was bevond zich in de cafetaria, waar er nu een gezellige drukte heerste.
Simon was de eigenaar van de manege, waarmee zijn ouders, door hard werken, een beetje geluk en goede beleggingen steenrijk geworden waren. Hij was opgegroeid tussen de paarden en de pony's en genoot van het leven. Alleen voelde hij zich af en toe een beetje eenzaam. Hij was er nog niet aan toe gekomen om een gezin te stichten. Simon was er dus nooit toe gekomen om een vaste relatie aan te gaan. Dit betekende echter niet dat hij geen actief seksleven had. Heel regelmatig ging hij uit met jonge meisjes van rond de 20 en heel dikwijls eindigde de avond dan in zijn bed. Maar Simon hield van afwisseling en dat wisten de meisjes ook. Dit was echter voor hen geen belemmering, want de baas van de manege zag er erg goed uit en had vooral veel geld. En er had ook nog nooit een meisje geklaagd over zijn gedrag in bed.
Enkele jaren terug hadden Simons ouders beslist om in het zuiden van hun geld te gaan genieten en ze hadden hem voor de keuze gesteld. Ofwel zouden ze de manege verkopen en kon hij met een deel van het geld een eigen bedrijf beginnen. Maar hij had ervoor gekozen om de manege over te nemen, waardoor hij onbezorgd verder door het leven kon gaan. De manege was zo succesvol dat hij voor alle taken op het bedrijf mensen kon inhuren, zodat hij zichzelf nog enkel moest bezighouden met het beheer en met de dingen die hij graag deed. Omdat hij zich bijzonder goed voelde tussen kinderen nam hijzelf enkele rijlessen op zich, de lessen van jongeren tussen 8 en 15 jaar. Hij kon goed met hen omgaan en zowel de jongens als de meisjes vonden hem een bijzonder goede leermeester en gingen erg vriendschappelijk met hem om.
Op deze regenachtige zomerdag keek hij vooral naar de weide achter de buitenpiste. Al twee weken, sinds het begin van de grote vakantie, zag hij dagelijks een jongetje van een jaar of negen in de wei lopen, tussen de paarden en de pony's. Het jongetje voelde zich blijkbaar goed tussen de dieren. Hij gaf ze gras, streelde ze en praatte met hen. De dieren zelf bleven heel rustig. Elke keer echter, als Simon naar de wei toe stapte om met het jongetje kennis te maken, vluchtte het ventje weg als hij Simon zag. Hij liep dan naar de andere kant van de wei toe, klauterde lenig over het hek en verdween dan tussen de bomen van het aanliggende bos. Het kereltje hield blijkbaar van de zon en de wind op zijn huid, want zodra de zon scheen trok hij zijn T-shirtje uit en hing hij het op het hek, zodat hij het snel kon mee grissen als hij wegvluchtte. Gisteren dacht Simon hem te slim af te zijn en hij had hem langs de andere kant benaderd, de kant van het hek. Hij verwachtte dat het ventje niet zonder zijn hemdje zou weglopen en hij had het felgele stukje textiel van het hek afgenomen. Maar het kereltje had hem gezien en was in de andere richting weggelopen, zonder T-shirt. Vandaag zou Simon het shirtje gaan terughangen want wellicht had het ventje thuis ruzie gekregen en dat was wel het laatste wat Simon wou bereiken.
De pony's die in de wei stonden waren alle drie gaan schuilen onder het afdak dat in een hoek van de wei stond. Op het hek hing nog geen T-shirtje, maar plots merkte de man iets kleurrijks tussen de spleten van het afdak. Waarschijnlijk stond het ventje ook te schuilen bij de pony's. Dit was misschien de kans om het kereltje te pakken te krijgen. Simon stak het gele shirt van gisteren tussen de riem van zijn broek en toen het regenen zo goed als over was probeerde hij ongezien bij het afdak te komen.
Toen hij aan de ingang van het afdak kwam, zag hij hoe het ventje met zijn rug naar hem toe, een van de pony's stond te strelen. Simon stelde zich strategisch op en kuchte.
Het ventje schrok en probeerde langs Simon heen te komen, maar de man greep hem stevig bij de arm.
"Rustig jongetje," zei de man vriendelijk, "ik wil alleen maar met je praten. Ik heet Simon en ik ben de baas van de manege. Je moet niet bang zijn, ik eet geen jongetjes. Hoe heet jij ?"
Het ventje stribbelde fel tegen. Hij schopte, beet en sloeg. Simon kreeg zelfs een harde trap tegen zijn ballen. De man probeerde hem met een rustige stem te kalmeren.
"Ik wil alleen met je praten, ik stuur je niet weg. Ik ga met je mee naar de stallen om de andere paarden te zien."
Dit gaf de doorslag. Het kereltje ontspande zich en keek omhoog, recht in de ogen van Simon. Nu pas zag de man dat het jongetje een licht exotisch uiterlijk had, Aziatisch of misschien Zuid-Amerikaans. Hij was licht gebruind, had donkerbruine fonkelende ogen en bijna zwart, halflang haar, dat in strengen over zijn aangezicht hing omdat het nat was. Hij hijgde nog wat van de inspanning maar besloot dan toch om de man antwoord te geven.
"Ik heet Pieter," zei hij met heldere stem. "Ik ben bijna 9 jaar en ik ben twee weken geleden met mijn moeder hier wat verder op de steenweg komen wonen. Ik heb nog geen vrienden, maar ik hou erg veel van paarden en pony's. Stuur me niet weg. Alstublieft mijnheer."
Simon hield hem nog vast aan zijn arm, maar niet meer zo stevig als daarnet.
"Als je belooft om mij Simon te noemen en niet meer weg te lopen laat ik je los," zei Simon. Nu merkte de man dat het ventje rilde van de kou. Zijn hemdje was kletsnat van de onweersbui en hij had kippenvel op zijn armen. Nu merkte Simon ook dat de knaap voor zijn leeftijd vrij lange, donkere haartjes op zijn armen had, en ook op zijn benen. Simon had het niet zo met lichaamsbeharing, maar door het ventje zijn gebruinde huidskleur en de donzige haren stoorde het niet. Hij vond het zelfs schattig. Simon wreef over zijn dunne arm, nam wat haartjes tussen duim en wijsvinger en trok er zachtjes aan.
"Lang hé," zei Pieter. "Op school noemden ze me aapmens om me te plagen. Maar dat vond ik niet erg."
"Je hebt het koud," merkte Simon op. "Ik heb een droog shirtje van je bij me. Heb je eigenlijk geen standje gekregen omdat je gisteren zonder shirt thuis gekomen bent?"
"Mijn mama ziet heel slecht, ze is bijna blind," zei het ventje met een droevig gezicht. "Ze ziet dus niet wat ik aan heb. Zelfs als ik niets aan heb ziet ze het niet." Het ventje werd rustiger en vertelde verder. "Alleen als ik naast haar zit in de zetel om te knuffelen voelt ze het. Maar dat vindt ze niet erg, ze vindt het zelfs leuk, want ze lacht dan altijd en wrijft over mijn rug. Dat vind ik zelf heel prettig."
Ondertussen nam Simon het natte textiel tussen zijn vingers en trok hij het over het hoofd van de knaap, die gewillig zijn armen had opgestoken. Simon schrok van zichzelf toen hij de mooi gebruinde en de gladde, gave huid van de kleine zijn buik en borstkas zag. Zijn donkerbruine kleine tepeltjes staken wat uit en de man voelde een dwang om die huid aan te raken. Dat had hij nog nooit gehad, althans niet bij het zien van kleine jongetjes. Hij had wel een voorkeur voor jonge meisjes en droomde er zelfs van om HET eens met zeer jonge meisjes te doen, tieners. En nu merkte hij dat een naakt jongetje hem ook wel iets deed. Hij trok het ventje tegen zich aan en begon over zijn naakte rug te wrijven om hem op te warmen. Het kereltje had ook op zijn rug wat donzige langere haartjes, een band vanuit zijn broeksriem, langs zijn ruggengraat. Tussen zijn schouders werd de band breder en maakte hij een trechter tot aan zijn nek en net niet over zijn schouders. Ook dat vond Simon helemaal niet storend en zelfs schattig. Hij genoot van de donzige aanraking en hij merkte dat ook het kereltje genoot van zijn warme handen.
Even later trok hij het droge T-shirt over Pieters hoofd en keken ze elkaar nog eens aan.
De angst in de knaap zijn ogen was helemaal verdwenen. "Gaan we naar de stallen?" stelde Simon voor. Pieter stak zijn hand uit en hand in hand stapte het tweetal als twee dikke vrienden in de richting van de manege.
Op dat moment besefte Simon niet dat vanaf dan zijn leven een andere wending zou nemen. Pieter zou een grote plaats in zijn leven innemen en dank zij het jongetje kregen zijn dagen een andere inhoud.
Aan de ingang van de stallen merkte Simon dat Pieter op blote voeten was.
"Ik loop graag op blote voeten," zei de kleine toen hij merkte dat de man naar zijn voeten keek. "Vind je dat erg?"
"Helemaal niet," antwoordde Simon. "Maar in de stallen ligt veel mest en urine van de paarden. Om ontstekingen te vermijden moet je toch iets aantrekken. Kom maar mee."
Simon bracht hem naar een klein opslagkamertje net naast de staldeur. Het lag er vol schoenen, laarzen, shirtjes, mutsen, sjalen en zelfs broeken. "Waar kinderen komen ligt het steeds vol verloren voorwerpen," zei hij lachend. Hij zag een paar rubberen laarzen staan en vroeg Pieter ze te passen. Ze hadden geluk.
Simon toonde het jongetje alle paarden. Hij kende natuurlijk alle paarden en pony's bij naam en Pieter nam zich voor om zo snel mogelijk alle namen uit het hoofd te leren. Pieter maakte kennis met de echte staljongen, een al wat oudere man die hem onmiddellijk vroeg om te helpen. Dat aanbod nam het ventje gretig aan, maar Simon had een bezwaar.
Je hebt wel laarzen aan," zei hij, "maar je kleren gaan echt smerig worden. Misschien krijg je dan wel ruzie thuis. Laat ons nog eens gaan kijken in het 'verloren-voorwerpen-kamertje'."
Er lag echter niets meer dat als werkkledij kon dienen.
"Als je niet bang bent om in de auto van een vreemde man te stappen gaan we naar de stad om werkkleren te kopen," stelde Simon voor.
Pieter keek hem aan. 'Werkkleren' dacht hij. Zou hij voor de man mogen werken in de stallen?
"Ik ken je naam toch," zei hij. "Dan ben je geen vreemde meer. Maar ik mag van mijn mama geen aalmoezen aannemen heeft ze mij geleerd. We zijn wel arm, maar we zijn geen bedelaars."
"Dit is geen aalmoes," antwoordde Simon snel. "Je gaat er toch voor werken. Daarenboven moet de werkgever voor werkkledij zorgen. Zo staat het in de wet."
Daar had het jongetje geen verhaal tegen. Op verzoek van Simon deed hij zijn laarzen uit en trok hij een paar slippers aan die nog bij de verloren voorwerpen stonden. Daarna stapten ze in Simons 4X4 en reden ze naar de stad.
Pieter en Simon maakten er een fantastische uitstap van. Ze trokken van winkel tot winkel en een tweetal uren later had Pieter bijna een hele achterbank vol 'werk' kleren. Er was een overall bij, maar ook een bermuda, enkele kleurrijke T-shirts, een paar sportschoenen, een regenjas en een echte indianenbroek. "Je ziet er een beetje uit als een Indiaan," had Simon gezegd. "Je zwarte lange haren, je gebruinde huid en je oosters trekje doen me denken aan de poster van Geronimo die in de cafetaria hangt. Je moet straks maar eens kijken. Ik heb altijd al veel interesse en bewondering gehad voor Indianen. Daarom heet de manege dan ook 'Geronimo';"
Na een lekker ijsje keerden ze terug naar de manege. Daar bracht Simon het ventje naar de eerste verdieping waar hij zijn woonvertrekken had. "Die kleren laten we hier," zei hij. "Die trek je hier aan en uit zodat je steeds met je eigen propere kleren naar huis kan gaan."
Dat vond Pieter prima, want zijn moeder had al enkele keren opgemerkt dat hij naar de paarden stonk als hij 's avonds thuiskwam.
"Dan heb je nog iets nodig," zei Simon. "Kom maar mee." De man bracht Pieter terug naar beneden, naar een ruimte achter de cafetaria. Ze passeerden voorbij de poster die Simon daarnet in de stad bedoelde. Het was een levensgroot portret van een Indianenhoofdman, op een steigerend paard, met een tomahawk in zijn hand. Zijn bovenlijf was bloot en beschilderd met dreigende oorlogskleuren, net als zijn aangezicht.
"Als we je op dezelfde manier zouden beschilderen lijk je er wel wat op," zei Simon, terwijl hij het ventje naast de foto liet poseren. Enkele bezoekers die dit hoorden kwamen dichterbij en beaamden wat Simon zei. Onderaan de poster las Pieter een opschrift. "GERONIMO in de slag van
" en dan een naam die hij niet kon uitspreken.
"Ik ben Geronimo!!!" riep Pieter trots uit en hij stak zijn hand uit en probeerde de houding van de indiaan aan te nemen. Sindsdien noemden steeds meer mensen op de manege hem kleine Geronimo.
In het kamertje achter de bar stonden enkele schappen met speciale rijkleren, -broeken, -laarzen en beschermende vesten en speciale helmen voor jonge ruiters.
"Dit heb je nodig voor je rijlessen," zei Simon. "Als je in een manege werkt moet je toch kunnen paardrijden. Deze lessen worden dus ook door de werkgever betaald. Komaan, passen."
Pieter kon weer zijn oren niet geloven. Rijlessen! Hij ging leren paardrijden! Al snel stond Pieter in zijn onderbroek klaar om te passen. Het ventje was helemaal niet verlegen om in zijn ondergoed bij Simon te staan. Hij had een klein geel slipje aan, met een afbeelding van Superman, daar waar zijn eigen superman een bultje maakte.
Simon hielp hem om de juiste kleren te passen en uiteindelijk stond hij helemaal gekleed als een echte ruiter voor de spiegel te poseren. Toen hij de kleren terug wou uittrekken keek Simon demonstratief op zijn uurwerk.
"Oh, ik moet dringend naar de piste. Ik moet les geven aan een groep beginners. Jij kan je al dadelijk nuttig maken en de jongens en meisjes helpen bij het klaar maken van de pony's. Geen tijd om andere kleren aan te trekken."
Pieter volgde Simon fier naar de stallen. Daar was het druk en er liepen een aantal jongens en meisjes, niet veel ouder dan hij, in de gang en in de boxen bij de pony's. Een aantal volwassenen, ouders, vrienden, staljongens hielpen bij het opzadelen. Daar waren de meeste ruitertjes nog te klein voor. Simon bracht Pieter naar een box met een prachtige bruin en wit gevlekt dier met blonde manen.
"Ik zal je leren hoe je Bandit moet opzadelen," zei Simon.
"Oh ja," zei Pieter enthousiast. "Dit is mijn lieveling. Ik heb al enkele keren met hem gepraat in de wei. Ik denk dat hij mij al kent. Is zijn naam 'Bandit'? Top dat ik hem straks kan zien rijden in de piste. Is het een jongen of een meisje die er op gaat?"
Simon glimlachte geheimzinnig. "Ik denk een jongetje. Een beginneling die voor de eerste keer op een pony zit. Ik ben benieuwd hoe hij het er vanaf gaat brengen."
Ze gingen samen het zadel en de teugels halen en Simon legde uit hoe het allemaal in zijn werk ging. De zadelriem aanspannen deed hij zelf. Dat konden de kinderen niet. Alle kinderen wisten dat Simon altijd eerst zelf de riem moest controleren voor ze mochten opstijgen.
"Breng jij Bandit maar naar de piste," zei de man toen alles klaar was. "Wacht daar met hem in het midden."
Het werd steeds beter, dacht Pieter. Hij was de koning te rijk toen hij met Bandit aan de teugel door de gang stapte, helemaal in rijkleren, net zoals die andere rijke-luiskinderen, die geld hadden om rijlessen te betalen. Hij was benieuwd wie op Bandit ging rijden.
Toen alle pony's klaar waren en achter elkaar rond de piste stapten bleef Pieter echter nog alleen in het midden staan met Bandit. Hij streelde hem over zijn nek en bleef rustig tegen hem praten. Uiteindelijk kwam Simon bij hen staan.
"Ik denk dat ik misteld heb," zei hij terwijl hij rondkeek.
Pieter was ontgoocheld. Ging hij Bandit dan niet in de les zien? "Breng ik hem dan terug naar zijn box?" zei de kleine stilletjes.
"Daar zal Bandit niet blij mee zijn," antwoordde de man. "Hij heeft er een hekel aan om opgezadeld te worden zonder dat hij zijn benen kan strekken. Er zit maar een ding op: Jij zal er moeten op rijden."
Pieters hart bonsde in zijn keel. Had hij dat goed gehoord? Vanmorgen stond hij nog in de wei, klaar om weg te vluchten als hij iemand van de manege zag, en nu stond hij op het punt om op zijn lievelingspony te gaan rijden. Hij keek Simon dankbaar aan. Die lachte en genoot van de blik van de kleine die zich moest bedwingen om het niet uit te schreeuwen van geluk. Hij hielp het ventje met opstijgen, gaf hem wat raadgevingen hoe hij zijn benen moest houden en hoe hij de teugels moest vastnemen en gaf dan een zachte tik op de bil van Bandit als teken dat hij mee in de piste moest stappen. Pieter zag zichzelf in de grote spiegel die langs de piste hing. Hij was fier, gelukkig en dankbaar. Dit moest hij aan zijn moeder vertellen, straks als hij naar huis ging voor het avondmaal.
De knaap was de ganse les supergeconcentreerd en deed zijn best om correct te doen wat Simon hem opdroeg. Simon merkte al dadelijk dat het ventje een natuurtalent was. Hij was ervan overtuigd dat Pieter heel snel het paardrijden onder de knie zou krijgen en hij keek er al naar uit om samen met hem op wandeling te gaan langs de weiden en door de bossen.
Het lesuur was ongelooflijk snel voorbij, vond Pieter. Hij was echter doodmoe en flink bezweet toen hij zijn been over het zadel zwaaide en uit de stijgbeugel sprong in het midden van de piste. Hij aaide Bandit en feliciteerde hem voor de les. Simon die dit hoorde, maakte hetzelfde compliment voor Pieter en droeg hem op om Bandit terug naar zijn box te brengen en te helpen met het afzadelen. Simon keek het ventje glimlachend na toen hij Bandit naar de stal terugbracht. Hij stapte met zijn benen open alsof hij in zijn broek geplast had. Morgen zou hij vast spierpijn hebben, maar jonge spieren recupereren snel. Hij zou er niet te lang last van hebben.
Een nieuwe groep ruiters, gevorderden nu, maakte zich klaar voor de volgende les. Die was niet meer voor Simon. De man bekommerde zich opnieuw om zijn nieuwe vriendje. Omdat hij wist dat het kereltje weldra naar huis zou moeten bracht hij hem naar boven in zijn woning om opnieuw zijn gewone kleren aan te trekken.
"Ik denk dat jij best eens zou douchen voor je naar huis gaat," zei Simon toen ze boven waren. "Trek je rijkleren maar uit, die bewaar ik hier."
Net zoals vanmorgen was Pieter helemaal niet verlegen om in zijn onderbroek voor Simon te staan. Hij was zelfs niet verlegen om zijn ganse gebruinde jongenslichaam te tonen. Toen hij zijn onderbroekje over zijn benen schoof vroeg hij: "Nu moet ik vanavond thuis niet meer gaan. Waar is de douche?"
Simon nam hem mee naar zijn badkamer. Pieters mond viel open van verbazing. Hij had nog nooit zo'n luxe-badkamer gezien. Thuis moest hij douchen in een krap glazen hokje, waar hij zich niet kon draaien zonder ergens tegen te stoten. De badkamer van Simon was bijna zo groot als de woonkamer in Pieter zijn huis. Er konden gemakkelijk vijf of zes mensen tegelijk onder de douche. Aan het plafond hing een hele grote sproeier en aan elk van de drie zijmuren zaten drie sproeiers op navelhoogte en drie op schouderhoogte. Het naakte ventje ging in het midden staan en keek nieuwsgierig rond. Simon draaide de kraan open. De eerste waterstralen waren natuurlijk koud en Pieter schreeuwde en sprong weg. Maar dan hield hij zich stoer en bleef hij staan totdat het water lekker warm werd.
"Het water wordt verwarmd door de zon op het dak," zei Simon. "Het is vrijwel gratis. Je kan douchen zolang je wil."
Simon genoot van het kijken naar het naakte ventje dat met zijn ogen dicht de overvloed van warme waterstralen over zijn blinkende, gebruinde huid liet stromen. Simon nam shampoo uit de dispenser die aan de muur hing in zijn hand. Hij overwoog om zijn kleren uit te trekken en mee te douchen, maar misschien was het ventje dit niet gewoon en zou hij zich ongemakkelijk voelen om bij een naakte man te staan. Misschien later, dacht hij.
Hij riep naar Pieter en deed teken dat hij dichter moest komen. Zoals een papa dat bij zijn zoon doet, waste Simon de lange, donkere haren. Pieter liet het gewillig doen. Hij hield zijn handen voor zijn gezicht om geen zeep in zijn ogen te krijgen. Simon stopte niet bij het wassen van de haren van de kleine. Met zijn blote handen zeepte hij het ganse lichaam in, ook zijn jongenspartijtje waar hij wat meer aandacht aan besteedde. Ook dat liet Pieter gewillig toe. Hij giechelde toen zijn nieuwe grote vriend met zijn piemeltje flapperde en met zijn wijsvinger en duim naar de kleine balletjes zocht in zijn verschrompelde balzakje. Toen hij hiermee klaar was duwde hij het jongetje onder het water om zich af te spoelen.
"Kom terug. We zijn nog iets vergeten." Simon nam het afhangende piemeltje, dat amper een 2-tal cm lang was tussen duim en wijsvinger. Hij trok de huid naar achter, zodat het korte tuitje langzaam verdween en het paarse eikeltje te voorschijn kwam. Dat ging zeer vlot. Dan draaide hij Pieter opnieuw onder de waterstralen om het af te spoelen. Hij liet voorzichtig het topje van zijn wijsvinger over het gevoelige eikeltje glijden.
"Dat doe ik thuis ook altijd," zei Pieter. "Mijn mama vraagt me telkens of ik dat wel gedaan heb. Ze heeft me uitgelegd dat als je dat niet doet, je piemel stinkt en kan ontsteken, en dan moeten ze er een stuk afsnijden. Hij is al zo klein, dan blijft er niets meer van over."
Simon lachte. Het ventje was op dat gebied goed opgevoed.
"Ze snijden geen stuk af van je piemel," verduidelijkte hij. "Alleen maar een stuk van je voorhuid. Je piemel blijft even lang. En trouwens: Je piemel is helemaal niet te klein. Hij is net groot genoeg voor jouw leeftijd."
Ondertussen kreeg Simon antwoord op een vraag die hij zich al heel lang stelde. Ja dus, jongetjes van 9 kunnen ook een erectie krijgen. Hijzelf herinnerde zich uit zijn jeugd dat hij graag in zijn blootje liep en het prettig vond om zijn piemeltje te strelen. Maar hij herinnerde zich niet meer sinds wanneer hij dan ook een stijve piemel kreeg. Toen hij 13 was had een vriend hem voor het eerst geleerd hoe hij zijn sperma zelf kon lozen om te vermijden dat hij natte dromen kreeg. Of hij echter voordien ook al kon klaarkomen herinnerde hij zich ook niet. Hij nam zich voor om een van de volgende dagen daar achter te komen. Of misschien nog sneller.
Door het strelen van het eikeltje en zijn balzakje was Pieters pietje gaan groeien en stond hij fier schuin omhoog, bijna rechtop. De lengte was meer dan verdubbeld en zijn voorhuid paste nog net over zijn eikeltje, waarvan het uiteinde met het pisgat juist zichtbaar was. Pieter keek er naar en wist niet hoe hij zich moest houden. Misschien werd die vriendelijke mijnheer wel boos en was het ongepast. Hij probeerde zich om te draaien en zijn handen voor zijn kruis te houden.
"Niet doen, Pieter," zei Simon snel. "Het is heel normaal voor jongens dat hun piemel groter en harder wordt als men hem aanraakt. Je moet je daar niet voor schamen, integendeel, je mag daar best trots op zijn. Jij hebt trouwens een hele mooie piemel. Ik vind het leuk om ernaar te kijken en nog leuker om hem te mogen wassen en aan te raken." Als bewijs nam hij het stijve knuppeltje vast en streelde hij met zijn vingers het balzakje. Met duim en wijsvinger trok hij opnieuw de voorhuid helemaal naar achter zodat het paarsige, blinkende eikeltje fier naar buiten kwam. Hij bewoog zijn vingers enkele keren op en neer en keek naar de reactie van de kleine. Die sloot zijn ogen en liet de man gewillig doen. Hij genoot er zichtbaar van. Hij herinnerde zich niet meer of negenjarige jongetjes al konden klaarkomen, maar hij vond het nog te vroeg om dit uit te testen.
Het jongetje was gerustgesteld. Hij had zich al afgevraagd of dit wel normaal was en waarom dit gebeurde. Deze vraag zou hij later nog wel eens stellen. Blijkbaar kon je aan Simon alles vragen, ook dingen over je piemel en over 'seks'.
Even later draaide Simon het water dicht en hield hij een grote, zachte badhanddoek klaar om het ventje af te drogen. Opnieuw liet Pieter zich graag verwennen en opnieuw genoten ze beiden van het contact. Toen het jongetje helemaal afgedroogd was en terug zijn onderbroekje aantrok vroeg hij: "Waarom ben je niet mee onder de douche gegaan Simon. Dat zou nog veel leuker geweest zijn? Je bent toch niet verlegen om je grote piemel aan me te tonen?"
Nu had Simon natuurlijk veel spijt dat hij wat voorzichtig geweest was.
"Morgen ga ik er mee onder," zei hij. "Dan kan jij mij ook eens verwennen. En neen, ik ben niet verlegen, waarom zou ik. Jij mag best mijn grote piemel zien." Niet alleen maar zien, dacht hij. Je mag er zelfs mee doen wat je wil. Maar dit zei hij niet luidop.
Simon hielp het ventje om zijn eigen kleren terug aan te trekken en fris gewassen bracht de man hem naar beneden. Ze maakten een afspraak voor morgen en namen afscheid van elkaar. Dolgelukkig huppelde het ventje naar huis.
Simon dacht nog de hele avond aan de kleine en vroeg zich af of hij het wel goed had aangepakt. Wat ging zijn moeder wel denken? Zou ze het niet verdacht vinden dat die vreemde man hem zo verwend had? En dat hij hem al van de eerste dag had naakt gezien onder de douche? Had hij daar geen verkeerde bedoelingen mee? De laatste tijd stond er vrijwel alle dagen iets in de krant over kindermisbruik. Je kon als man niet meer vriendelijk zijn tegenover kinderen of je werd als verdacht aangekeken. Hij zou moeten afwachten. Als het ventje morgen terugkwam zou het al duidelijker worden.
Hoofdstuk 2 De tweede rijles
De volgende dag stond Simon al vroeg door het grote raam te kijken of zijn nieuwe vriendje er aan kwam. Het werd steeds later en Simon werd steeds ongeruster. Misschien stond hij wel te wachten op zwaailichten van de politie die hem kwamen oppakken. Hij had toch niets verkeerds gedaan. Hij had het kleine piemeltje wel aangeraakt, maar alleen om hem te wassen. Niet om hem stijf te maken. De kleine had hém ook niet naakt gezien. Dus
Maar ook de zwaailichten kwamen er niet. Rond de middag gaf hij het op. Wellicht zou hij Pieter nooit meer zien. Het ventje had waarschijnlijk verbod gekregen van zijn moeder om zich nog op de manege te laten zien. Of misschien vond het kereltje zelf wel dat het allemaal te ver ging en dat die vreemde meneer, de baas van de manege, hem verkeerd behandeld had. Bij het middagmaal zat Simon opvallend stil aan tafel. In de manege was het de gewoonte om samen in de cafetaria te eten met al het personeel dat op dat moment vrij kon gemaakt worden.
"Is er wat?" vroeg men hem. Maar hij antwoordde niet. Men liet hem dan maar gerust.
Na de maaltijd keek hij opnieuw door het grote raam. Zijn hart bleef een slag stilstaan. In de verte in de wei zag hij opnieuw een ventje bij de paarden. Het was Pieter. Waarom kwam hij niet naar hier? Zijn T-shirtje hing opnieuw aan het hek, klaar om mee te nemen bij het wegvluchten.
Simon haastte zich naar beneden en zo snel hij kon liep hij naar de wei toe, terwijl hij luid naar Pieter riep. Toen het kereltje hem hoorde bleef hij even stokstijf staan, dan draaide hij zich om, klaar om weg te vluchten.
"Niet weglopen, Pieter!" riep Simon. "Blijf staan. Ik wil met je praten! Alsjeblieft!" Het jongetje aarzelde, zette een paar stappen en bleef dan staan. Tot Simon achter hem stond en hem bij de arm nam. Hij draaide zich om en keek Simon smekend aan, met betraande ogen.
"Wat is er gebeurd Pieter?" vroeg Simon. "Waarom was je niet op de afspraak? Ben je boos op mij? Heb ik iets verkeerd gedaan?"
Dan brak er iets bij Pieter. Hij barstte in tranen uit en klemde zijn armen rond Simons nek, die op een knie was gaan zitten om het ventje aan te kijken.
Toen hij tot praten in staat was begon het ventje snikkend te vertellen, in een ruk door.
"Het is mijn mama. Ik heb haar alles verteld van gisteren, omdat ik dacht dat ze ook wel blij ging zijn. Maar ze werd kwaad. 'Wat heb ik je al zo dikwijls gezegd?' zei ze. 'Je moet geen geschenken aannemen, zeker niet van vreemde mannen. Wat heb je daarvoor in de plaats moeten doen? Wat wil die man van je. Je hebt gedoucht. Heeft die viespeuk al aan je gezeten? Blijf daar weg Pieter. Ik wil niet dat je nog naar die manege gaat. Zoek vriendjes in de buurt waar je mee kan spelen. Jongetjes, geen mannen.'"
"Zo ging ze maar door," vertelde Pieter in een adem verder. "Ik heb haar proberen te vertellen dat je helemaal niets verkeerds met me voor had. Ik heb haar verzekerd dat je mij niet aangeraakt hebt. Ik heb zelfs gelogen dat ik mezelf gewassen heb. Maar het heeft niet gebaat. We hebben zelfs ruzie gemaakt. Ik heb zelfs een klets gekregen van mama. Dat was nog nooit gebeurd. Vanmorgen heeft ze me thuis gehouden en ze heeft me nu pas laten gaan met de belofte dat ik niet naar de manege zou komen. Maar ik kan die belofte niet houden, Simon. Ik moet met de paarden kunnen praten. Die kunnen me troosten."
Simon bleef een tijdje sprakeloos terwijl hij het ventje over zijn naakte rug wreef en hem liet gaan zitten op zijn knie.
"Misschien kan ik met je moeder praten," zei de man eindelijk. "Toon me waar je woont, we gaan er onmiddellijk naartoe."
Onderweg dacht Simon na hoe hij het aan boord ging leggen. Hij moest het vertrouwen van de vrouw winnen. Hij moest haar duidelijk maken dat hij het begreep dat ze voorzichtig was en hij moest vooral benadrukken dat haar zoontje een natuurlijk talent had om met paarden om te gaan en dat hij goed en beleefd opgevoed was. Welke ouder hoort er niet graag positieve dingen zeggen over zijn eigen kinderen?
Pieter liet hem binnen langs de achterdeur. Simon was ontsteld in welke staat het huis was. Hij kende de huisbaas van deze krot en wist dat die man zich niet echt bezig hield met het welzijn van zijn huurders. Integendeel, het liefst verhuurde hij aan mensen zonder papieren, zoals Pieters moeder, die het zich niet konden permitteren om wettelijk iets te ondernemen. Op de kleine binnenplaats, waar hij door moest, lag het vol afval, nog achtergelaten door de vorige huurders. De huisbaas had beloofd om het op te ruimen, maar Simon wist zeker dat hij zijn woord niet zou houden. Dat kostte immers geld. Het rook er erg onfris, het stonk er zelfs. Wellicht was dit een paradijs voor ratten en muizen. De arme, bijna blinde vrouw, was niet in staat om dit zelf op te ruimen. In het huis was het zo goed als mogelijk vrij netjes. Alles was opgeruimd wat natuurlijk noodzakelijk was in het huis van een slechtziende. Maar de meubelen, die er al jaren stonden, waren aftands en zagen er alles behalve fris uit. Het rook er ook muf en onfris. Het was er helemaal niet prettig om te wonen.
"Ben jij het Pieter?" vroeg de stem van een vrouw toen de knaap de deur opende.
"Er is iemand die je wil spreken, mama," antwoordde Pieter, die zijn moeder wou gerust stellen.
De vrouw stond recht. Het was een erg mooie, nog jonge vrouw. Ze zag er oosters uit, Indonesisch of zo. Pieter ging onmiddellijk tegen haar aan staan en zij drukte hem tegen zich aan. Het was duidelijk dat die twee elkaar erg graag zagen, ondanks de ruzie die ze vanmorgen hadden.
"Neem me niet kwalijk dat ik u stoor, mevrouw," probeerde Simon op een zo vriendelijk mogelijke toon te zeggen. "Ik ben uw buurman van de manege en ik zou u graag spreken over het buurtwerk en over enkele misverstanden die er mogelijk kunnen zijn."
Pieters moeder schrok, want dit was de man waarover Pieter zo enthousiast gesproken had en van wie ze vermoedde dat hij geen eerlijke bedoelingen had met haar kleine jongen. Maar hij sprak over buurtwerk en misschien was het wel interessant om zo snel mogelijk in het buurtleven opgenomen te worden nu ze pas verhuisd waren.
"Komt u maar binnen," zei ze. "Pieter heeft u misschien al verteld dat ik heel slecht zie. Ik zie alleen maar schimmen. Hij zal u de weg tonen." De vrouw sprak vrij goed Nederlands maar met een accent.
Ze gingen aan de tafel zitten en Simon keek rond. De kamer was heel sober. Er lag begrijpelijkerwijs geen rommel, niets waarover de vrouw zou kunnen struikelen. Pieter was dit gewoon en lette daar wel goed op. De muren waren kaal. In sommige hoeken was het behangpapier gelost en vertoonden de muren zwarte en witte schimmelvlekken. Er hing nergens een schilderij of een foto, nergens stond een plant of een postuur. Ze zag het toch niet. Er stond één foto op de kast van de (enkele jaren jongere) vrouw met een jonge man.
"Dat is mijn papa," zei Pieter trots toen hij zag dat Simon naar de foto keek.
Zijn moeder ging verder. "We hebben elkaar maar een weekend gekend. Het was op een muziekfestival en het ging er hevig aan toe. Ook 's nachts. Na het festival is hij terug naar huis gegaan. Ik weet alleen dat hij Pieter heette. We namen afscheid en we hebben elkaar nooit meer teruggezien. We hebben zelfs geen adres of telefoonnummer uitgewisseld. Negen maanden later is Pieter geboren. Ik kon niet terugkeren naar mijn land, want in de dorpsgemeenschap waar ik leefde aanvaardt men geen ongetrouwde moeders.
Toen Pieter vier jaar was werd ik zwaar ziek. Ik had geen geld voor de dokter of ziekenhuis en ik heb nog geen geldige verblijfspapieren. Mijn ogen werden aangetast en ik werd bijna blind. Maar we trekken ons plan. Niet Pieter?"
Het ventje knikte. Dit was kort haar levensverhaal. Maar hiervoor was Simon niet gekomen. Hij had het eerst over de buurtwerking, enkele feesten met gezamenlijk eetmaal, meestal op de manege. Dan begon hij over zijn ontmoeting met Pieter. Hij sprak over het aangeboren talent van de jongen en over de trotse en beleefde manier waarop ze met elkaar gesproken hadden. Hij zei niets over het weglopen. Het douchen haalde hij aan, maar alleen maar met de bedoeling om de jongen niet stinkend naar paarden naar huis te sturen.
"Ik vind het fijn om iemand te leren kennen die dezelfde passie deelt als ik." besloot hij. "Pieter kan zonder twijfel een goede invloed hebben op de andere kinderen die komen paardrijden en die zich soms niet zo gerust voelen met de paarden. Ik zou dus graag hebben dat Pieter rijlessen neemt en regelmatig op de manege vertoeft. Ik heb hem aangepaste kleren gegeven, maar hij heeft me beloofd dat hij hiervoor enkele karweitjes zou opknappen. Ik verzeker u mevrouw dat ik geen kwade bedoelingen heb. Ik streef ernaar om op mijn manege alleen maar gelukkige mensen te zien en ik kan u verzekeren dat Pieter zich gisteren heel goed gevoeld heeft. Hij zal op de manege andere kinderen leren kennen."
"Zo is het mama," vulde Pieter enthousiast aan. "Simon is heel lief en hij heeft me beloofd dat ik niets moet doen wat ik niet wil doen. Mag ik alsjeblieft bij de paarden gaan mama, alsjeblieft. Ik beloof dat ik alle dagen met je zal avondmalen en dat we elke avond samen naar tv zullen kijken. Ik zal ervoor zorgen dat mijn kleren niet vuil worden en niet zullen stinken naar paarden. Alsjeblieft mama
"
De vrouw dacht even na, maar Simon had haar overtuigd. En haar oogappel wou het zo graag
"Goed dan," zei ze. "Als je echt graag naar de manege gaat
. maar beloof me dat als er iets gebeurt waar je vragen bij hebt, je onmiddellijk met mij komt praten."
Pieter sprong recht en omhelsde zijn moeder innig.
"Dank je mama," zei hij aanhoudend en hij overlaadde haar met kusjes.
Simon kreeg ook zijn deel. Het ventje bedankte hem op dezelfde manier.
Simon en de vrouw dronken hun kopje thee leeg dat Pieter tijdens het gesprek had klaar gemaakt. Het jongetje was voor zijn negen jaar al heel zelfstandig en zorgde goed voor zijn moeder. Maar dat deed hij graag. Hij hield ontzaglijk veel van zijn mama, geen moeite was voor hem teveel. Daarom was hij ook zo onder de indruk van de ruzie die ze gisteren hadden. Maar dank zij Simon geraakte alles opgelost.
Simon en Pieters mama namen afscheid van elkaar en dolgelukkig stapte Pieter aan de hand van de ook gelukkige man terug naar de manege.
Toen ze het pad naar het domein insloegen, ging Pieter voor Simon staan en stak hij zijn armen uit. Simon nam hem vast en soepel sprong het jongetje tegen het lichaam van de man. Hij klemde zijn benen rond het middel en zijn armen rond de nek van zijn nieuwe vriend en met een stralende glimlach bracht hij zijn lippen naar de mond van de man. Hij had nog helemaal geen weet van tongzoenen, maar om Simon te plagen (dacht hij), stak hij even zijn tong uit, terwijl hun lippen elkaar raakten. Proestend van het lachen deinsde hij even achteruit en Simon moest moeite doen om hem vast te houden. Het jongetje zag dat de man ook lachte en wou hem opnieuw een zoen op de mond geven. Nu was het Simon die de kleine verraste door net als hij zijn tong even uit te steken. Toen hun tongen elkaar raakten proestte Pieter het weer uit van het lachen. Deze keer kon Simon hem niet meer houden en het ventje kon nog net zijn evenwicht bewaren toen hij met zijn voeten op de grond terecht kwam. Door heel de scene was het rond de mond van Pieter wat nat geworden van het speeksel. Hij trok zijn hemdje uit om er zijn gezicht mee af te drogen. Opnieuw mocht Simon het prachtige naakte bovenlichaam van het gebruinde ventje bewonderen. Hij kon het niet laten om die perfecte huid aan te raken en hij tilde het kereltje opnieuw op. De ganse weg bleef Pieter op zijn arm zitten terwijl de man met zijn andere hand de blote rug streelde en met zijn vingers door de wat langere haartjes langs zijn ruggengraat wriemelde. Hij speelde het zelfs klaar om op de oprit van de manege zijn eigen shirt uit te trekken zonder het ventje op de grond te zetten. De naakte huid van Pieter tegen zijn eigen blote borstkas verhoogde het toch wel erotische gevoel en hij moest moeite doen om geen erectie te krijgen, wat men misschien wel zou kunnen zien omdat hij een nogal spannende korte broek aan had. Pieter maakte zich daar helemaal geen zorgen om. Hij ook genoot van de aanrakingen en voelde de tintelingen in zijn onderbuik. Hij trok er zich echter niets van aan dat zijn piemel groter werd. Integendeel, hij vond het steeds prettiger om een 'stijve' te krijgen. Simon had hem immers uitgelegd dat dit heel normaal was en dat jongens eerder trots moesten zijn op hun mannelijk aanhangsel en zich helemaal niet moesten schamen.
Simon slaakte een diepe zucht toen hij zwetend het ventje neerzette aan de trap van het cafetaria.
"Kom," zei hij, "we gaan naar boven werkkleren aantrekken en dan mag je in de stallen de paarden en de pony's beter leren kennen." Pieter glunderde en stormde de trap op. Ook Simon trok andere kleren aan en even later leverde hij het ventje af bij de stalknecht.
"Hier Guus," zei hij, "Pieter komt je helpen bij het verzorgen van de paarden. Leer hem maar goed werken. Ik moet zelf rijles geven." Simon wist dat de al wat oudere man enorm goed met kinderen kon omgaan en dat hij het zeker niet vervelend vond om voor het kereltje te zorgen.
Tegen Pieter zei hij:"Na de les maak ik weer tijd voor je. Wat zou je zeggen van een privérijles, voor jou alleen op Bandit?"
Pieter sprong omhoog en schreeuwde het uit van geluk. Vanmorgen had hij er niet meer op gerekend om nog ooit te kunnen paardrijden. Maar het geluk had zich helemaal in zijn voordeel gekeerd. Privéles van Simon, op Bandit, dat was top.
Pieter probeerde de opdrachten die hij van Guus kreeg zo goed mogelijk uit te voeren. Het was niet meer dan een borstel halen of de schop vasthouden, kleine dingetjes allemaal. Maar het kereltje werd steeds aangetrokken door de stem van Simon en het getrappel van de paarden in de piste. Hij ging af en toe eens kijken en dan moest hij springen en aan de poort van de piste hangen, want die was net iets groter dan hijzelf. Van in het midden van de piste zag Simon dus regelmatig het hoofd van Pieter enkele tellen net boven de poort de verschijnen. Hij glimlachte en begreep wat er in het hoofd van de kleine omging. Hij ging bij de poort staan en de volgende keer dat hij het hoofd zag verschijnen riep hij Pieter binnen. Andere toeschouwers hielpen hem de poort te openen. Hij was een klein beetje ongerust. Zou hij een standje krijgen omdat hij niet bij zijn werk bleef? Maar dat was het niet. Simon pakte het jongetje op en zette hem op de brede rand van de piste, net naast de grote spiegel, waar hij de les vanop de eerste rij kon volgen.
"Goed kijken naar de ruiters," zei Simon tegen hem. "Ik wil dat jij zo snel mogelijk de beste ruiter van de manege wordt. Oké?"
Pieter knikte en deed wat de man gevraagd had. Deze opdracht was veel prettiger dan helpen bij het kuisen.
Na de les zette Simon de knaap terug op de grond.
"Dit wordt voortaan jou vaste plaats als je de ruiters bestudeert," zei hij. "Ga nu zo snel mogelijk naar boven en trek je rijkleren aan. Ik wacht op je in het cafetaria."
Pieter rende naar boven, trok zijn rijkleren aan en enkele minuten later stapte hij de cafetaria binnen, helemaal in ruiterskleren, maar met zijn laarzen onder zijn arm. Hij keek een beetje beteuterd naar Simon.
"Die krijg ik alleen niet aan," zei hij zachtjes. "Wil je me helpen?"
Simon lachte. "De meeste beginners moeten hierbij geholpen worden," zei hij geruststellend.
De man was zelf al klaar en hand in hand gingen ze de trap af naar de stallen. In de gang stond Bandit al klaar. Een meisje van een jaar of twaalf hield hem bij de teugels vast, tot Pieter hem overnam.
"Ga maar naar de piste," hoorde hij Simon zeggen. Hij kwam uit een box met een prachtig zwart paard dat voor Pieter kolossaal groot leek. Hij kon er bijna onderdoor lopen zonder zich te bukken. Het was Bliksem, het lievelingspaard van Simon. Buiten hem waren er maar enkele ervaren ruiters aan wie hij het dier durfde toe te vertrouwen.
"Ik wil dat je binnen een jaar op Bliksem kan rijden," zei de man terwijl hij Pieter een handje hielp bij het opstijgen en zijn zadel controleerde.
Het werd een ongelooflijk leerrijke en super vermoeiende les voor Pieter. Toen hij zich na een uur van het zadel liet glijden was hij kletsnat van het zweten. Zijn lange, zwarte haren kwamen in natte lokken onder zijn cap uit. Hij knikte door zijn knieën en moest zich even aan Simon vasthouden om niet te vallen. Hij slaagde er nog in om Bandit naar de gang te brengen en daar nam gelukkig een andere jongen hem over. De staljongen nam Bliksem voor zijn rekening en Simon tilde de knaap op in zijn geliefkoosde houding, nl. zijn armen rond de nek van de man en zijn benen rond zijn middel geklemd. Simon voelde echter dat de greep van zijn benen veel minder fors was dan daarnet en ondersteunde hem onder zijn geweldige kontje. "Daar ga je morgen wel wat last van hebben," voorspelde hij zachtjes. "Het is bijna tijd voor je om naar huis te gaan. Wat zou je zeggen van een lekkere douchebeurt?"
Pieter kreunde zachtjes en bleef met zijn wang op de schouder van Simon liggen.
Boven liet het ventje zich gewillig uitkleden om onder de douche te gaan. 'Iets anders dan alleen maar wassen zit er vandaag niet in' dacht Simon. Maar Pieter was nog niet uitgeteld.
"Jij hebt gisteren beloofd dat je er mee onder zou gaan," zei hij zelfzeker.
Dat was inderdaad zo en de man moest woord houden. Hij was zelf ook wel toe aan een welkome wasbeurt. Hij trok zijn kleren uit en ging bij Pieter onder het lekker warme water staan. Pieter keek vol interesse naar het kruis van Simon. Het jongetje had nog nooit een volwassen penis gezien en keek aandachtig toe.
"Wordt die van mij ook zo groot?" vroeg hij.
"Misschien wel groter. Die van mij is maar gemiddeld, net vijftien centimeter." Simon toonde tussen zijn twee handen ongeveer vijftien cm ter illustratie.
"Die is nu toch geen vijftien cm," stelde de kleine vast.
"Oh, natuurlijk. Die vijftien cm is de lengte wanneer hij stijf is, niet zoals nu."
"Mag ik dat dan eens zien?" vroeg Pieter met een ondeugende glimlach. Hij was verbaasd over zichzelf dat hij dit durfde vragen.
Simon keek echter op het uurwerk. Het tintelde wel in zijn onderbuik, maar het was te laat, Pieter stond er zelf op om op tijd bij zijn mama te gaan eten. Hij voelde zich trouwens ook moe.
"Als je dat echt wil mag je dat zeker zien," zei Simon (en niet alleen maar zien, dacht hij) "maar het is te laat. Je moet je snel wassen en klaar maken."
Simon was een beetje ontgoocheld, maar besefte dat hij het niet kon vandaag. Hij was trouwens ook doodop. Maar er kwamen nog dagen. Dagen waarop ze alle twee in vorm zouden zijn om volop te genieten van elkaar.
Simon bracht zijn vriendje met de mini-tractor naar huis. Nog een belevenis voor het ventje. Het was een klein elektrisch wagentje waarop maar één persoon kon plaats nemen, dat meestal gebruikt werd om een aanhangwagentje voort te trekken met materieel dat ze op een bepaalde plaats nodig hadden in de weiden. Pieter mocht op Simons schoot zitten en hij mocht zelfs een deel van de weg het stuur vasthouden. Hij had een hele hoop te vertellen aan zijn mama. Dat probeerde hij, maar toen ze met zijn tweetjes gezellig op de bank zaten te knuffelen, geraakte hij maar een paar zinnetjes ver. Doodvermoeid viel Pieter al heel snel in slaap. Zijn mama liet hem in de zetel liggen. Door haar slecht zicht kon ze hem onmogelijk in zijn bed dragen. Ze bleef lange tijd bij hem zitten. Ze voelde aan dat het ventje gelukkig was en dat maakte haar ook gelukkig. Toen hij midden in de nacht wakker werd om te plassen, trokken ze hun eigen bed in.
Simon heeft ontdekt dat hij het prettig vindt om het naakte lijf van zijn vriendje te zien en zelfs aan te raken. Pieter vindt het helemaal niet erg dat zijn grote vriend hem in zijn blootje ziet en aanraakt. Hij vindt het zelfs helemaal niet erg dat Simon ziet hoe zijn piemeltje regelmatig groter wordt en hard.
Hoofdstuk 3 De eerste keer
De volgende morgen had Pieter geen wekker nodig. Zijn interne klok werkte prima. Hij had nog net de tijd om zich klaar te maken om op het afgesproken uur naar de manege te gaan. Hij schrok echter toen hij wou rechtstaan. Alle spieren in zijn lijf deden pijn. Kreunend stond hij op. Met moeite geraakte hij in de keuken om wat te eten. Hij stelde echter zijn moeder gerust dat alles in orde was en strompelde, met gespreide benen, moeizaam naar de manege.
Gelukkig vermoedde Simon dat de inspanningen van de kleine zijn tol zouden eisen. Kinderen recupereren wel snel, maar Pieter was echt wel heel diep gegaan. Het mannetje lachte gelukkig toen hij de tractor van de man hoorde aankomen. De bergop naar de manege moest hij niet te voet doen. Hij wurmde zich terug op de schoot van Simon en vergat al een deel van de pijn in zijn leden.
Simon droeg hem de trap op naar zijn woning.
"Vandaag maken we er een rustdag van," zei de man. "We gaan alleen maar genieten. Trek je kleren al maar uit, we beginnen met een lekkere sauna. Daarna geef ik je een speciale spiermassage en dan gaan we er voor zorgen dat je nog wat bruiner wordt, ook in het midden van je lijf."
Het midden van Pieters lijf begon al te tintelen toen hij zijn kleren uittrok. Hij wist wel niet wat een sauna was, maar dat je kon genieten als je geen kleren aan had, dat wist hij al langer dan vandaag. Hij liep graag in zijn blootje, ook thuis. Zijn moeder had er geen bezwaar tegen, ze zag het toch niet. En ze vond het prettig om zijn naakte huid te strelen als hij naast haar in de zetel zat.
Simon bracht hem naar boven, naar zijn daktuin. Daar was een sauna aangelegd en een douche in open lucht. Onmiddellijk nadat zijn ouders verhuisd waren naar warmere landen had hij het ganse platte dak laten omheinen zodat niemand hem van beneden kon zien als hij er naakt rondliep. Hij hield ervan om de zonnestralen en de zachte bries op zijn huid te voelen en daardoor had hij geen tan-line om zijn middel, wat hij oerlelijk vond.
Hij had al doek klaargelegd over een speciaal aangelegd stuk zachte vloer, om straks van de zon te genieten, want het weerbericht had opnieuw een zonnige dag aangekondigd.
Pieter was verrast dat het zo warm was in het houten hok waar Simon hem naar toe bracht. De man had ook al zijn kleren uitgetrokken en nu voelde hij zich wat fitter om eens te kijken naar wat een man meer had dan een jongetje van negen. Het was meer uit nieuwsgierigheid dan uit seksuele lust dat hij vragen begon te stellen.
"Jij hebt wel veel haar rond je piemel," was het eerste dat hij opmerkte.
"Ik vind het veel mooier zonder haar zoals jij," antwoordde Simon.
"Waarom scheer je het dan niet af?"
"Dat is misschien wel een goed idee. Daar moet ik eens over nadenken."
"Mag ik dat dan doen?"
"Wat? Nadenken?" glimlachte Simon. "Misschien wel."
"Wegen jouw ballen niet te zwaar?"
Nu moest Simon toch lachen. Hij legde zijn hand rond zijn ballen en tilde ze een klein beetje op om ze te wegen. "Dat word je wel gewoon. Wil je ze eens wegen misschien?"
'Dat durft hij nooit' dacht Simon, maar Pieter had al lang al zijn schroom tegenover Simon opzij gezet. Hij wist dat er bij Simon over seks en ballen en piemels mocht gesproken worden. Simon had zijn piemeltje al wel eens aangeraakt, waarom zou hij dan Simons ballen niet mogen aanraken. Pieter stak zijn hand uit en Simon trok die van hem weg. Het ventje legde zijn vingers onder de mannenballen en woog ze. De zachte, warme jongenshand aan zijn scrotum zorgde voor een rilling doorheen Simons lijf. Het ventje liet de voor hem enorme eivormige organen voorzichtig tegen elkaar glijden en keek dan naar Simon. Worden die van mij ook zo groot en zo zwaar?"
Simon lachte. "Die van jou zullen ook wel groeien als ze klaar zijn om sperma te maken."
"Sperma? Wat is sperma?" Dit woord had het kereltje nog nooit gehoord.
Simon deed zijn best om op een begrijpelijke manier het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes te vertellen.
"
. en dan wordt je penis groter en harder om gemakkelijk in het spleetje van een meisje te steken om te neuken," besloot hij.
Pieter trok grote ogen. "Je moet dus je stijve piemel in de buik van een meisje steken? Doet dat geen pijn? Voor het meisje dan?"
"Natuurlijk niet, grapjas. De natuur heeft dat spleetje zo gemaakt dat je piemel er gemakkelijk in kan. Het is erg prettig voor een meisje om een penis in haar vagina te hebben, vooral als die dan heen en weer beweegt. En voor ons is het natuurlijk ook bijzonder prettig."
Pieter keek naar beneden. "Die van mij is er stijf van geworden," zei hij trots. "Betekent dat dat ik nu zin heb om te vrijen?"
"Misschien wel," antwoordde Simon. "Maar omdat er geen meisje in de buurt is moeten we er met zijn tweeën iets anders op zien te vinden. Maar dat is voor straks."
Ze zaten al lang genoeg te zweten in het warme hok. Een saunacabine is nu niet bepaald een aangename plaats om inspanningen te doen en te masturberen. Het was tijd om er uit te gaan en af te koelen. Simon keek naar het stijve latje dat vrijwel recht omhoog, met een mooi boogje, tegen Pieters onderbuik stond. Hij had zin om het aan te raken en zelfs meer dan dat. Maar hij had nog andere plannen. Een beetje opbouwen kan geen kwaad, dacht hij. Niet te snel van stapel lopen.
Ze spoelden zich af onder een koude douche en door het koele water verdween de erectie van het kereltje al vrij snel. Ze lieten zich drogen in de zon en deden nog een saunaronde.
"Gaat het al beter met je spieren?" vroeg Simon toen ze in de zon lagen te drogen.
"Veel beter," zei Pieter. Hij probeerde op te staan om het te bewijzen, maar hij liet zich kreunend terug op de grond vallen. "Alleen maar als ik me niet beweeg."
"Je moet nochtans wat bewegen," wist Simon uit eigen ervaring. "Deze namiddag gaan we een klein stukje rustig wandelen. Maar eerst ga ik je eens vertroetelen met een deskundige massage."
Simon nam een fles heerlijk ruikende massageolie uit een van de kastjes. Die had hij altijd in voorraad. Hij had er al heel wat welwillende vrouwtjes mee vertroeteld. Dit was echter de eerste keer dat hij een negenjarig jongetje ging onder handen nemen. Een nieuwe ervaring die hij nog dikwijls zou herhalen. Hij draaide Pieter op zijn buik en bewonderde het fijne slanke lijfje, gebruind met een bleker gedeelte in het midden. Hij begon met de linkervoet, masseerde de kleine teentjes en schoof met beide handen over zijn onderbeen, langs zijn knie, zijn dijbeen, tot op de prachtige billetjes, die hij deed blinken in de zon met de olie. Hier besteedde hij wat meer aandacht aan. Af en toe bewoog hij een vinger langs de spleet tussen de twee heuvels, waardoor hij zachtjes over het iets donkerder poepgaatje streelde. Aan de geluidjes die de knaap maakte hoorde Simon dat het ventje er zeker geen bezwaar tegen had dat hij dit deed. Hij kronkelde onder Simons handen en liet zijn kruis over de matras glijden. Simon twijfelde er niet aan dat zijn piemeltje stokstijf was, maar dat was voor straks, als zijn voorkant aan de beurt was. Daarna gleed hij af over zijn rechterdij, tot heel het onderlichaam van Pieter behandeld was. Af en toe reageerde de kleine als de man wat hard in de pijnlijke spieren kneep, hij kreunde, maar het was niet duidelijk of het was van pijn of van genot. Toen heel zijn onderlichaam glinsterde in de zon ging Simon schrijlings op zijn knieën over het kontje zitten. Zijn eigen lul stond schuin omhoog en hij liet zijn balzak over de billen glijden. Hij goot wat olie op de slanke jongensrug en streelde met beide handen de ribben en de flanken. Het was een heerlijk gevoel om de gladde huid van het jongetje te voelen en hij zorgde ervoor dat er geen plekje overgeslagen werd. Toen Pieters rug schitterde in de zon schoof Simon wat achteruit om aan de stevige ronde billetjes van de kleine te kunnen. Na een stevige massage liet de man zijn vingertoppen lichtjes over het zachte vel glijden. Het ventje kirde van genot en bewoog zijn kruis over de mat die op de vloer lag om het tintelend gevoel in zijn stokstijve piemeltje nog te verhogen. Simon had zo'n zin om zijn eigen lul een behandeling te geven en een ferme lading zaad over de rug van het jongetje te spuiten, maar hij bedwong zich. Hij kende zichzelf en wist dat hij na een orgasme een korte periode had waarop hij seks niet meer belangrijk vond. Maar hij was nog maar halfweg en wou zijn behandeling tot het einde volhouden. Wellicht wachtte hem nadien een beloning die meer waard zou zijn dan een wat hij er nu zelf van zou kunnen maken.
Simon richtte zich op op zijn knieën en draaide het blote ventje onder zich op zijn rug. Zoals verwacht stond het licht gekromde stijve pikje met een flauw boogje naar zijn navel gericht. Het bleef op ongeveer 1 cm van zijn buik staan en wipte lichtjes op en neer door de hartslag van het knaapje. Het paarse eikeltje was voor de helft ontbloot, maar na het enkele tellen bewonderd te hebben besloot hij om de massage van de voorkant opnieuw te beginnen bij de voeten. Simon schoof achteruit en nam het kleine voetje in beide handen, die hij rijkelijk had voorzien van olie. Ze waren al wel geolied, maar hij herhaalde met plezier de handeling. Opnieuw gleden zijn handen over de kleine beentjes naar zijn knieën, zijn dijen, om te stoppen bij de lies. Het ultieme lichaamsdeel hield hij voor het slot. Hij ging opnieuw schrijlings over het kruis van Pieter zitten. Zijn eigen scrotum bedekte het strakgespannen balzakje en een stuk van het keiharde paaltje. Voor hij aan de schouders begon boog hij helemaal voorover en drukte hij zijn lippen op de mond van de kleine. Die glimlachte en stak spontaan zijn tong uit, zoals hij gisteren al gedaan hadden. Waarom begrepen ze zelf niet, maar opnieuw proestte Pieter het uit van het lachen. Het masseren van de borstkas moest met wat meer aandacht gebeuren. Niet te stevig, maar ook niet te zacht, want elk kind voelt het kittelen als zijn ribben aangeraakt worden. Maar Pieter kon zich goed bedwingen en genoot van de zachte, geoliede handen van de man die hij nog maar 2 dagen bij naam kende, maar die hij nu al als zijn grootste vriend beschouwde. Terwijl Simon de kleine ronde tepeltjes, die fier wat boven de donkerbruine kringetjes uitstaken, een extra-beurt gaf, tastte Pieter met zijn handen naar het kruis van de man. Daar vond hij de keiharde mannenlul, die hij stevig vasthield.
Toen Simon dan eindelijk afdaalde naar zijn buik en met zijn wijsvinger rondjes maakte rond zijn navel begon het ventje sneller te ademen. Omdat het prettig was, maar vooral omdat hij wist dat het eindelijk de beurt was aan zijn plassertje en dat hij wellicht dat superprettige gevoel zou krijgen, dat hij zelf wel eens voelde als hij in zijn bed met zijn piemel en zijn buik over zijn matras wreef.
Simon schoof naar achter en bepotelde eerst de rest van zijn onderbuik. Plagend raakte hij af en toe heel lichtjes het paaltje en het balzakje aan, wat de adem van het ventje regelmatig deed stokken. Eindelijk voelde Pieter de warme gladde hand rond zijn edele delen. Het prettige gevoel in zijn piemel en in zijn onderbuik werd nog intenser. Het eikeltje werd bloot gemaakt en met olie ingesmeerd en dan gebeurde het. Pieter werd er zelfs duizelig van. Opeens dacht hij aan niets meer, alleen nog maar aan het intense genot dat zijn ganse lichaam overviel. Hij haalde diep adem, kreunde luid en stopte dan met ademen, zijn spieren verkrampten en hij spande zich op tussen zijn hielen en zijn schouderbladen. Simon nam het ventje met beide handen bij zijn ribben vast, boog voorover en legde zijn wang op de verkrampte borstkas. Dan ontspanden de jonge spieren zich en ademde Pieter langzaam uit. Simon hoorde hoe zijn longen leegliepen en even drukte hij het slappe jongetje tegen zich aan. Hij probeerde zich om te draaien zonder het prachtige lijfje los te laten en hij slaagde erin om in een beweging op zijn rug te gaan liggen met Pieter uitgestrekt op zijn buik en borstkas. Het was ongelooflijk wat een zalig gevoel het was om de warme, gladde huid van het ventje op zich te voelen. Het piemeltje dat zijn hardheid aan het verliezen was voelde hij op zijn eigen keiharde lul. De wang van het kereltje rustte onder zijn kin en het ventje bleef onbeweeglijk.
Simon dacht aan de twee dagen die net voorbij waren. Zijn genegenheid tegenover jongetjes en eigenlijk ook voor meisjes had zich nu opeens geuit door de drang om die perfecte lichamen aan te raken, tegen zich aan te voelen. Hij wist wel dat hij zich goed voelde tussen de kinderen, daarom had hij ook de paardrijlessen van kinderen tussen 8 en 15 op zich genomen. Hij wist ook dat als het mooi weer was, en de jongetjes die voor of na de les op speeltuin, die hij had laten aanleggen achter de manege, hun truitjes uittrokken en in bloot bovenlijf speelden, ze een ongelooflijke aantrekkingskracht op hem uitoefenden. Hij vroeg zich dan altijd af waarom de meisjes van die leeftijd dit ook niet deden. Velen van hen hadden toch niets te verbergen en zagen boven hun middel er net uit zoals de jongens.
Maar Pieter, die hij slechts eergisteren had leren kennen, had al die gevoelens ineens naar buiten doen komen. Op de vraag die hij zich al lang stelde, nl. of jongetjes voor de puberteit al konden klaarkomen, had hij net een positief antwoord gekregen. Dat ook kleine jongetjes al seksuele gevoelens konden hebben was nu zeer duidelijk geworden, al waren die gevoelens niet echt helemaal dezelfde als bij volwassenen. Het was hen hoofdzakelijk om het lichamelijke te doen. Ze genoten ervan. Of dit ook met liefde te maken had, daar twijfelde hij sterk aan. Van zijn kant kon hij echter met zekerheid stellen dat hij erg veel om het mannetje gaf. Nu al wist hij dat hij zijn leven zonder Pieter er heel anders zou uitzien en hij hoopte dat hun relatie nog heel lang kon blijven duren.
Alhoewel zijn eigen lul nog keihard was en druipend op een uitbarsting zat te wachten, besefte hij echter dat dit niet het voornaamste was. Het doen genieten van Pieter had hem genoeg voldoening gegeven. Hij verwachtte niet echt dat het jongetje zich nu om zijn lichaam, meer bepaald om zijn lul zou bekommeren. Het zou prachtig zijn, maar niet echt noodzakelijk. Hij was er al blij mee dat Pieter gisteren in de douche getoond had dat hij er wel in geïnteresseerd was en dat hij hem stijf wou zien. Misschien wou hij ook zien hoe sperma er uit zag. Dat zou de man hem dan erg graag tonen
Toen Simon terug wakker werd was hij kletsnat van het zweet van het blote ventje dat bovenop hem lag. Hij begon hem terug op zijn rug wrijven en voelde opnieuw een prikkeling in zijn onderbuik en in zijn lul die zijn hardheid verloren had tijdens het dutje. Hij probeerde dit echter zo te houden om de nieuwsgierigheid van het ventje te prikkelen.
Pieter werd stilaan wakker en was gerecupereerd van zijn eerste orgasme. Hij liet zich van de man rollen, maar hij werd er direct aan herinnerd dat zowat al zijn spieren pijn deden van het paardrijden van gisteren. Ze gingen beiden met hun blote kont op de grond zitten.
"Wat was dat?" vroeg Pieter, die zich stilaan herinnerde wat er even voordien gebeurd was.
"Had je dat nog nooit gevoeld?" vroeg Simon die eigenlijk wel beter wist.
"Nog nooit," zei Pieter. "Ik wist wel dat het prettig was om mijn stijve piemel aan te raken, maar plots was het net alsof ik ging plassen en dan kon ik bijna niet meer ademen. Dat was even schrikken, maar omdat ik wist dat ik veilig bij jou was voelde ik mij zalig."
"Dat was klaarkomen," antwoordde Simon. "Dat gebeurt er als je doet wat ik bij je gedaan heb. Dat voel je ook als je later gaat vrijen en als je je piemel in een meisje haar spleetje gaat steken."
"Oh, daarom heeft mijn mama geen piemel," onderbrak het jongetje hem. "Zij heeft een spleet waar een piemel in kan," Hij vond dit blijkbaar grappig, want hij lachte hartelijk.
"Daarom is vrijen zo prettig," vervolgde Simon. "Vrijwel iedereen doet dit erg graag. Als je echter wat groter bent en een grote piemel en ballen hebt zoals ik, komt er op dat moment sperma uit je piemel en als dat in de buik van een meisje terecht komt kan ze zwanger geraken en zal er een kindje in haar buik groeien."
Het jongetje keek geïnteresseerd naar het kruis van Simon. "Je hebt me gisteren toch beloofd dat ik jouw piemel mocht zien als hij groot en hard is zoals die van mij daarnet."
"Heb je die dan daarnet niet gezien toen ik je buik aan het masseren was?" vroeg Simon met een ondeugende glimlach. "Je hebt hem zelfs vastgenomen, weet je dat niet meer."
"Is dat zo?" lachte Pieter al even ondeugend. "Ik denk dat ik te veel aan het genieten was." Dat was best mogelijk, dacht Simon, want het ventje had bijna de ganse massage ondergaan met de ogen dicht en met zijn gedachten ergens in de wolken.
"Mag ik jouw piemel eens zien als hij stijf is?" vroeg het ventje met een zo lief mogelijk stemmetje, alsof hij om een snoepje vroeg.
Dit kon Simon natuurlijk niet weigeren. Hij deed zijn benen wijd open en nam zijn lul vast om hem stijf te maken.
"Als je wil mag jij hem groter maken," zei de man, "durf je dat?" Als je van een jongetje iets wil gedaan krijgen moet je gewoon vragen of hij het durft. Pieter was een normaal jongetje, dus stak hij zijn hand uit en duwde de vuist van Simon weg.
"Laat mij maar," zei hij heftig. "Of denk je misschien dat ik dit niet kan?" Met de warme jongenshand om zijn lid duurde het niet lang voor hij zijn maximale grootte had bereikt. Pieter kneep er nog enkele keren stevig in.
"Hij is keihard," stelde hij vast. "Is hij helemaal stijf nu? Heb ik het goed gedaan?"
"En of," antwoordde Simon zuchtend. "Je bent een natuurtalent. Je mag dat zeker nog wel eens doen." Pieter lachte fier. "Je zei daarnet iets van sperma, Simon. Hoe ziet sperma eruit? Mag ik dat ook eens zien?" Simon had stilletjes gehoopt dat die vraag eens zou komen, maar ze kwam wel vrij snel. Hij kende het jongetje nog maar enkele dagen. Maar hij kon het ventje toch niet op zijn honger laten zitten.
"Zeker Pieter." Hij stond op en nam een keukenrol uit een kast. Hij had het nodige altijd beschikbaar, want hij had al meermaals partners naar hier gebracht. Verleid om naakt in de sauna te gaan was het immers maar een kleine stap om de dames die hij uitnodigde te masseren en dan
Er lagen ook condooms, dildo's en glijmiddel in de kast, maar die had hij voor Pieter niet nodig. Nog niet.
Hij ging op zijn knieën zitten, klemde zijn vuist rond zijn stijve lat en bewoog zijn hand naar voor en naar achter, steeds sneller. Pieter keek aandachtig en nieuwsgierig toe.
"Opletten," hijgde Simon, "het komt er aan."
De eerste straal mannenvocht spoot met kracht uit zijn penis, gevolgd door nog een 4-tal minder krachtige stralen. Het zweet stond op zijn voorhoofd en hij genoot van het prettige gevoel waarvan hij nooit genoeg kreeg. Hij genoot ook van de geconcentreerde en verraste blik van Pieter. Dat had hij nog nooit gezien. Hij wist niet dat er nog iets anders dan plas uit je piemel kon komen. Nieuwsgierig stak hij zijn wijsvinger uit en doopte hij het topje voorzichtig in de druppel zaad die nog uit het pisgat lekte. Hij stak zijn vinger omhoog om goed te kijken. Hij bracht zijn vinger naar zijn neus en rook eraan. Hij stak zelfs zijn tong uit en raakte heel lichtjes zijn vinger met het puntje van zijn tong. Hij gaf echter geen commentaar.
"Dat is sperma," bevestigde Simon. "Het is misschien niet echt lekker, maar ook niet giftig. Er zijn zelfs mensen die beweren dat jongens die voor hun puberteit veel sperma drinken, beter sperma krijgen. Maar eigenlijk heb ik zelf nog nooit sperma geproefd."
Dat was ook zo, want Simon had van jongs af aan altijd een moment van enkele minuten na zijn orgasme, waarin hij alle zin voor seks kwijt was en zelfs een soort schuldgevoel had. Hij had gelezen dat dit niet abnormaal was, maar daardoor kwam hij er nooit toe om zijn eigen sperma te proeven. Eigenaardig genoeg had hij nu bij Pieter dat gevoel helemaal niet.
"Ik wacht totdat jij oud genoeg bent om dat van jou te proeven, als dat mag natuurlijk."
"Natuurlijk mag jij dat, Simon," zei Pieter snel. "Ik beloof het je. Jij mag als eerste mijn sperma proeven. Jij mag het er zelfs zelf laten uitkomen. Afgesproken."
Simon en Pieter bleven nog een tijdje van de zon genieten en babbelden wat over zichzelf zodat ze elkaar beter leerden kennen. Simon had medelijden met het ventje. Zijn vader kende hij niet en zijn moeder was hier illegaal zodat ze steeds moesten rekening houden met de kans dat ze opgepakt werden om uit het land gezet te worden. Daar bovenop was zijn moeder bijna blind geworden door een vreemde ziekte zodat het ventje dikwijls helemaal op zichzelf aangewezen was en zelfs een aantal dingen voor zijn moeder moest opknappen. Gelukkig hadden ze op een of andere manier verkregen dat er iemand dagelijks aan huis kwam om te poetsen en om eten te maken. Dat warmde Pieter dan 's avonds op. Simon leidde uit zijn verhaal af dat moeder en zoon elkaar doodgraag zagen. Pieter stond erop om op tijd thuis te zijn om met zijn moeder samen te eten en daarna nog wat samen in de zetel te zitten om TV te kijken of te knuffelen. Enkele weken geleden waren ze dan met de hulp van enkele vrienden naar hier verhuisd omdat men op school ontdekt had dat Pieters moeder bijna blind was en zodoende onvoldoende voor haar zoontje kon zorgen.
Hoe ze het deed wist Pieter niet, maar er was steeds genoeg te eten. Voor andere dingen was er geen geld, maar Pieter had niet veel nodig. Zeker nu niet, nu hij ontdekt had dat er dicht bij zijn nieuwe huis een manege was, waar hij alle dagen met de paarden kon gaan praten.
Hij was dan ook superblij dat hij nu van Simon alle dagen mocht komen. Hij was ook superblij dat Simon hem had geleerd om van zijn lichaam te genieten en dat hij op het dakterras mocht wanneer hij wou, want hij liep graag in zijn blootje en hier mocht dat.
"Als je graag in je blootje loopt dan heb ik straks nog een verrassing voor je," zei Simon.
De voormiddag was snel voorbij en Simon en Pieter kleedden zich aan voor de gezamenlijke maaltijd met de andere mensen op de manege. Al snel werd Pieter als een deel van de groep beschouwd en voor Pieters moeder was dat natuurlijk een welkome vermindering van de onkosten.
Hoofdstuk 4 In het bos
Na de maaltijd maakte Simon de tractor klaar voor een inspectietocht langs de omheiningen van de weiden. Het was warm en ze hadden beiden hun T-shirt uitgetrokken zodat ze konden genieten van de zon en een lichte bries op hun vel. Pieter reed mee in het aanhangwagentje met materiaal en soms mocht hij zelfs op Simons schoot zitten en zelf sturen. Simon genoot dan van de blote rug die tegen zijn eigen blote borst drukte. Hij genoot ervan om het jongetje zijn blote bovenlijf vast te houden.
Na een tijdje stopte Simon op een weggetje tussen de wei en het grote bos dat achter het landgoed van de manege lag. Ze stapten af en Simon stapte een smal bosweggetje in.
"Ik had je nog een verrassing beloofd," zei hij geheimzinnig. "Volg me maar."
De man keek tussen de struiken alsof hij iets zocht.
"Hier is het," zei hij plots. "Kom mee."
Simon verdween tussen de struiken en Pieter volgde hem over de vertrapte struiken. Hij moest zijn voeten voorzichtig neerzetten, want hij had geen schoenen aan en er lagen nogal wat doornen en afgebroken takjes. Af en toe maakte een wegzwiepende tak een rode striem op zijn op arm of op zijn rug, maar eindelijk kwamen ze uit op een vrij grote open plek tussen de bomen. Heel de plek was omzoomd door dicht struikgewas en was vanop de weg niet te zien.
"Hier kwam ik dikwijls toen ik klein was," begon Simon. "Net als jij liep ik graag zo bloot mogelijk en hier kon ik al mijn kleren uittrekken. Niemand kon mij hier zien."
Dit was voor Pieter het sein dat hij zijn broek omlaag kon trekken. Hij gooide zijn slipje en zijn broek op de grond en huppelde vrolijk rond op het malse gras, poedelnaakt. Zijn piemeltje flapperde op en neer.
"Waarom doe jij je broek ook niet uit, Simon. Niemand kan ons hier zien. We kunnen hier even blijven zonnen."
'Waarom ook niet,' dacht Simon en enkele tellen later was hij ook even naakt als het kleine ventje. Hij was een beetje jaloers dat Pieter heel wat gebruinder was dan hij.
"Kwam je hier steeds alleen?" vroeg Pieter.
"In het begin wel," zei Simon, "maar toen een vriend me getoond had hoe ik mijn sperma kon spuiten, kwam ik hier bijna alle dagen en dan bracht ik wel eens vriend mee om het samen te doen. Nog later kwam ik hier wel eens met een vriendin. Je weet wel waarom, niet Pieter?"
Pieter lachte ondeugend. "Om je stijve lul in haar spleetje te steken zeker."
Ondertussen was zijn piemeltje tot zijn grootste omvang gegroeid. Hij ging met zijn blote billen op het gras zitten en hield zijn balletjes in zijn hand, terwijl hij zijn voorhuid zo ver hij kon achteruitschoof. Simon ging ernaast zitten en kon zich niet langer inhouden om het uitnodigend orgaantje vast te nemen. Zijn eigen schacht begon ook stilaan overeind te komen en Pieter maakte het werk af. Hij nam de lul van zijn grote vriend vast en wreef enkele keren heen en weer.
"Kan je mij nog eens dat heerlijk gevoel geven zoals vanmorgen?" vroeg Pieter poeslief. "Ik voel het nu al kriebelen in mijn buik."
"Je bent een geil kereltje. Maar zoiets kan ik je niet weigeren. Wacht even, ik toon je eerst iets prettigs."
Simon stond recht en stapte naar de rand van de open plek waar een strook hoog gras groeide, ongeveer tot net boven zijn ballen. Hij deed teken naar Pieter dat hij moest volgen en stapte dan met zijn benen wijd open en zijn knieën ietsjes gebogen door het gras.
"Je moet het gras over je ballen laten glijden," zei de man. "Dat geeft je een heerlijk gevoel."
Pieter volgde hem, maar hij moest zijn knieën niet buigen. Het gras kwam bij hem tot aan zijn navel. Pieter deed zijn ogen dicht en genoot zuchtend van het prettige gevoel van het fijne gras dat langs zijn stijve piemel en zijn gladde, onbehaarde scrotum gleed.
Ze gingen terug zitten, allebei met een stevige erectie.
"Ik zal je nog iets leren," zei de man. "Iets dat nog veel lekkerder is dan dat van daarnet."
Simon ging op zijn buik liggen en rolde zich met zijn hoofd naar het kruis van Pieter. Hij steunde op een elleboog en nam het piemeltje tussen duim en wijsvinger van de andere hand. Pieter keek raar op toen hij zag, en voelde dat de man aan zijn ding begon te likken. 'Wie likt er nu aan een piemel?' dacht hij, maar het voelde zalig aan. Het werd zelfs nog beter toen Simon het eikeltje helemaal bloot maakte en aan het blinkende topje begon te likken en hij kon zijn gekreun niet meer onderdrukken toen zijn paaltje traag tussen de man zijn lippen verdween en als het ware opgezogen werd. Ook het zakje verdween in Simons mond. De man genoot vrijwel evenzeer. Het was de eerste keer dat hij een jongetjespiemel kon proeven en voelen in zijn mond en hij vond het zalig. Vooral omdat Pieter zichtbaar en hoorbaar in de zevende hemel vertoefde. Het ventje was op zijn rug gaan liggen en hield zijn ogen gesloten.
'Het kan niet lang meer duren voor hij klaarkomt.' dacht Simon. Daarom deed hij het wat rustiger aan omdat hij het wat langer wou laten duren. Maar enkele minuten later kon hij het niet meer tegenhouden. Pieters spieren verstijfden, zijn adem stokte en zijn lichaam schokte onder een geweldig orgasme.
Simon liet het orgaantje uit zijn mond glippen en ging naast het ventje in het gras liggen. Zijn eigen lul stond ook op springen, maar hij wou nog even zijn vriendje strelen terwijl hij bijkwam, voordat hij voor zichzelf zou zorgen.
Even later opende Pieter zijn ogen. "Dit was nog beter dan daarnet," zei hij zachtjes.
"Is het niet vies om mijn piemel in je mond te steken?" vroeg hij dan.
"Je hebt daarnet gedoucht," antwoordde Simon. "Jouw piemel is helemaal niet vies, integendeel. Ik wed dat jou vingers zelfs nog viezer zijn, en die lik je toch af als aan het eten bent."
Pieter moest lachen met de vergelijking. Hij had een grenzeloze fantasie en zag hoe zijn piemeltje in de ketchup terecht kwam en hoe hij dan probeerde zijn eigen piemeltje schoon te likken. Simon en Pieter gingen recht zitten en nu merkte het jongetje dat de lul van Simon nog stokstijf stond. Aan het uiteinde van zijn pisbuis hing zelfs een druppel van het vocht dat hij vanmorgen had leren kennen.
"Ben jij ook al klaargekomen?" vroeg hij nieuwsgierig en hij stak zijn hand uit om de lul vast te nemen.
"Nog niet, Pieter. Dat is voorvocht. Het echte sperma moet nog komen." Hij nam zijn eigen lul vast en begon te masturberen. Maar Pieter hield hem tegen.
"Je hebt toch zelf gezegd dat het prettiger is als iemand anders het doet. Laat mij het doen."
Dat kon Simon natuurlijk niet weigeren. Hij liet zich op zijn rug rollen zodat het jongetje de vrije hand had. Terwijl het zalige gevoel zich in zijn onderbuik opbouwde probeerde hij zich voor te stellen dat het piemeltje nog in zijn mond zat.
Pieter was een nieuwsgierig ventje en het intrigeerde hem dat Simon daarnet zijn eigen piemel in zijn mond gestoken had. Hij wou het ook wel eens proberen, maar ergens was er toch iets dat hem tegenhield. Uit dat ding komt pis, dacht hij en dat is vies. En dan dat slijmerige spul dat aan het topje hangt. En straks komt er nog meer van het snotachtig vocht uitgespoten. Zijn nieuwsgierigheid nam toch de bovenhand. Hij kroop wat dichterbij, boog met zijn mond dichter bij de mannenlul en likte voorzichtig aan het stukje van de eikel waar nog niets van het voorvocht op zat. Hij proefde niets, vies was het zeker niet. Hij wou aan de balzak likken maar trok zich dan snel terug.
"Je haar kriebelt in mijn neus," zei hij verontschuldigend. Wanneer mag ik het afscheren? Dat heb je me daarnet beloofd."
"Oké," zei Simon. Hij vond zelf dat zijn haar, zowel zijn schaamhaar als het haar op zijn rug en op zijn borst hem in de weg zat. Hij had er wel al eens aan gedacht om het af te scheren, maar het was er nog nooit van gekomen. Hij vond het best wel geil om zich door Pieter te laten scheren, helemaal dan, niet alleen zijn schaamhaar. Alles, behalve zijn hoofdhaar natuurlijk. Een kaal hoofd was niets voor hem. "Als we er even tijd voor hebben mag je alles afscheren, behalve mijn hoofdhaar."
Pieter glunderde. Hij vond het wel fijn dat van Simon zowat alles mocht. Hij moest het maar vragen. Zonder haar zou hij het nog eens proberen om aan de man zijn ballen te likken en als er dat slijmerig spul niet meer zou aanhangen, zou hij het wel aandurven om ook zijn dikke lul in zijn mond te steken. Niet helemaal, want zo groot was zijn mond niet. Maar zo ver hij kon.
Het ventje schoof terug wat achteruit en ging verder met het handwerk. Simon had gezien wat Pieter deed. Toen het tongetje zijn eikel raakte ging er een siddering door hem heen. Toen Pieter terug achteruit schoof vond de man het wel jammer, maar het ventje had geen vies gezicht getrokken. Het kwam dus wellicht wel in orde. Later.
Pieter bewoog zijn vuist steeds sneller en heviger en plots spoot een straal sperma recht omhoog en kwam terug op Pieters hand terecht. Maar hij wist dat hij niet direct mocht stoppen, want dat er meer dan een straal naar buiten zou spuiten. Hij werkte door tot er niets meer uit het pisgat spoot en er enkele plasjes wit mannenvocht op de buik van Simon lagen.
"Je wordt steeds beter, Pieter," zuchtte de man. "Dank je wel."
Pieter ging naast de man liggen en drukte zijn blote lijf stevig tegen hem aan. Hij had een arm over het bovenlijf van Simon gelegd en streelde zachtjes zijn borstkas. Zo bleven ze ettelijke minuten liggen om na te genieten van het fijnste wat 2 mensen elkaar te bieden hebben.
Pieter verbrak de stilte. "Waarom heeft er me nog nooit iemand verteld dat je dat met je piemel kon doen?" vroeg hij zachtjes.
"Omdat andere grote mensen vinden dat een man zoals ik niet over piemels en over klaarkomen mag praten met jongetjes zoals jij. Ik vind dat een vader, of een moeder, gerust aan zijn zoontje mag leren hoe hij van zijn lichaam kan genieten. Maar als een vader of iemand anders dat doet, en de politie komt het te weten dan kunnen de mannen in de gevangenis vliegen. Onbegrijpelijk, vind je niet?"
Pieter schudde zijn hoofd. "Ik vertel niemand dat jij me dat geleerd hebt. Ik wil niet dat jij in de gevangenis terecht komt. Zijn er misschien nog dingen die je me kan leren?" Dit laatste vroeg hij met zijn eigen ondeugende glimlach.
Simon glimlachte echter ook ondeugend en hield er de spanning in.
"Jawel, maar alles op zijn tijd. Ik leer je later nog wel enkele prettige dingen. Eerst moet je expert worden in wat je net gedaan hebt, alhoewel je een aangeboren talent bent."
"Oké, zorg dan maar dat ik voldoende kan oefenen. Vanaf nu minstens een keer per dag. Afgesproken?"
Met een High five werd de afspraak bekrachtigd. Ze stonden recht en trokken terug hun broek aan want ze moesten hun werk nog afmaken. Het werd snel tijd voor Pieter om naar huis te gaan. Hier was hij streng voor zichzelf. De afspraak met zijn moeder om alle dagen met haar te avondmalen, wou hij niet missen. Hij hield erg veel van zijn moeder. De maaltijd en het knuffelmoment erna, net voor hij ging slapen wou hij nooit missen.
De douche verliep sneller dan gisteren. Het was immers al de tweede keer die dag en ze hadden allebei al twee keer hun climax bereikt. Dat was voor die dag voldoende. Netjes gewassen en met zijn eigen propere kleren aan vertrok Pieter naar huis.
Simon bleef hem nazwaaien. Hij kon niet geloven wat hem de laatste dagen overkomen was. Twee dagen geleden leek het leven eentonig te worden, maar dit jongetje had er plots verandering in gebracht. Hij keek al uit naar de volgende dag, opnieuw een dag in het bijzijn van Pieter.
Hoofdstuk 5 De scheerbeurt
De volgende dag stond Pieter al om acht uur voor de deur van het appartement van Simon. De man was pas uit zijn bed toen hij op de deur hoorde kloppen. Hij trok snel zijn badjas aan, want hij sliep altijd naakt en hij bleef meestal naakt totdat hij ontbeten had en zich had verfrist.
Toen hij de deur opende en zag dat het Pieter was (zoals hij wel verwacht had), liet hij zijn badjas echter los hangen zodat het jongetje zag dat hij eronder niets aan had.
Pieter liep naar de kamer waar al zijn nieuw gekochte kleren lagen. Hij moest immers alle dagen andere kleren aantrekken, zodat de kleren van thuis niet vuil werden en niet naar paarden zouden ruiken.
"Kom je mee ontbijten, Pieter," riep Simon hem toe, toen hij al in zijn onderbroek de juiste kleren zocht. "Ik heb koffiekoeken en chocomelk."
"Oh ja," antwoordde het jongetje enthousiast. En toen hij zag dat Simon zijn badjas had uitgedaan: "Mag ik ook in mijn blootje aan tafel, net zoals jij?"
Natuurlijk mocht dat.
"Ik loop hier dikwijls naakt," verklaarde Simon. "Hier komt toch nooit iemand anders. Ik heb je gisteren al verteld dat ik graag in mijn blootje loop. Blijkbaar vind je het niet erg om met een lelijke blote man aan tafel te zitten."
"Nee hoor. Ik loop ook graag bloot. Misschien kunnen we afspreken dat we hier altijd bloot lopen? Vind je dat geen goed idee?"
Natuurlijk vond Simon dit een goed idee. Zeker nu het van Pieter zelf kwam. Hij wou helemaal niets opdringen en nu wist hij dat het jongetje het echt zelf wou.
Tijdens de maaltijd was er geen sprake van seks of van stijve piemels. Simon vertelde hem hoe het programma van die dag eruit zag. In de voormiddag had Simon een rijles met beginnelingen, waar Pieter bij hoorde en een les met al meer gevorderde ruiters tussen 12 en 14 jaar. De rest van de dag waren er geen lessen want alles moest in gereedheid gebracht worden voor de grote dag van morgen. De manege van Simon was immers uitgekozen om dit weekend de nationale jumpingkampioenschappen te organiseren. Er kwamen mensen van de nationale federatie om Simon te helpen bij de voorbereidingen verder was iedereen die in de manege werkte present om alles klaar te maken. Omdat de manege de naam had van een indianenhoofdman, Geronimo, werden er ook enkele dingen typisch in het teken van Indianen ingericht.
"Wat zou je er van zeggen dat ik jou als mascotte van de wedstrijd voorstel?" vroeg Simon aan Pieter. "Ik maak van jou een echte indiaan, een kleine Geronimo. Jij leert enkele zinnetjes uit je hoofd om de wedstrijd te openen en jij mag na elke categorie de medailles uitreiken. Wil je dat doen voor mij?"
Pieter sprong recht en schreeuwde het uit. "Natuurlijk Simon, wil ik dat !" Zijn piemeltje flapperde op en neer. Hij sprong rond de nek van de naakte man. Pieter had nog niet dikwijls, vrijwel nooit, in het middelpunt van de belangstelling gestaan. Morgen zou blijken dat hij dit echt wel leuk vond en het zou ook blijken dat hij zijn taak op een schitterende manier zou volbrengen.
Toen ze klaar waren met het ontbijt en ze samen de tafel afruimden zei Pieter plots:
"Weet je dat we gisteren iets vergeten zijn, Simon?"
Simon schudde zijn hoofd en Pieter ging verder.
"Je had toch beloofd dat ik bij het douchen al je haar mocht afscheren."
Simon glimlachte. Inderdaad, dat had hij beloofd en dat waren ze vergeten.
"Ik houd mijn woord, Pieter," zei de man. "Ik heb nog wat tijd voor ik aan het werk moet. Als je wil kunnen we er nu aan beginnen."
Ze gingen naar de badkamer en Simon nam al het gerief dat hij nodig had, een tondeuse, een scheermesje en scheerzeep. Pieter keek aandachtig toe, want hij had nog nooit een man zich zien scheren, zeker niet met een scheermesje. Ze gingen in de douche staan, maar Simon zette het water nog niet aan.
"Waar gaan we mee beginnen?" vroeg Simon.
Pieter keek gretig naar zijn kruis, maar Simon had andere plannen.
"Dat houden we voor het laatst," zei hij vlug. "Ik stel voor dat je met mijn rug begint."
De man zette de tondeuse aan en ging gehurkt zitten, voorover gebogen zodat Pieter overal goed aan kon. Lachend liet het ventje het gonzende apparaatje over Simons vel glijden. Trots liet hij een pluk haar zien voor hij doorging met zijn werk. Alles moest eraf, van zijn nek tot aan de onderkant van zijn billen. Daarvoor ging Simon op zijn knieën zitten en stak hij zijn kont omhoog.
"Tussen mijn billen ook," zei hij. "Maar daar moet je voorzichtig zijn."
Voor het borsthaar ging Simon op zijn rug liggen, steunend op zijn ellebogen en toen hier alle begroeiing weg was mocht het ventje de ultieme plaats bewerken. Pieter hield Simons lul vast met een hand terwijl hij de tondeuse rond zijn lid liet glijden. Voor de balzak hielp de man om zijn vel strak te houden. Hier en daar kwam er een stukje vel tussen de mesjes en toen alles klaar was waren er een paar rode bloedvlekjes zichtbaar.
"Sorry daarvoor," verontschuldigde de knaap zich. "Doet het pijn?"
Maar Simon lachte en zei dat dit onvermijdelijk was. Hij deed zijn werk prima. Maar het was nog lang niet gedaan, nu moest de afwerking nog komen.
"Voor het scheren moet mijn huid nat zijn om de scheerzeep aan te brengen," zei Simon terwijl hij de kraan opendraaide en het warme water uit de vele sproeiers kwam." Alhoewel hij zelf niet nat moest zijn kwam Pieter toch ook onder de waterstralen staan. Een paar minuutjes later schakelde de waterstraal zichzelf uit en nam Simon de spuitbus met scheerzeep.
"Ik doe het eens voor. Eerst een stukje insmeren met de zeep en dan voorzichtig met het mesje de zeep wegscheren. De haartjes komen dan vanzelf mee."
Simon spoot een beetje zeep op zijn borstkas en toonde het kereltje wat hij moest doen. Pieter voelde zich best in zijn schik. Met beide handen bracht hij het witte schuim aan, eerst op de rug. Dan liet hij het mesje over Simons huid glijden en bestudeerde hij de kleine haartjes die in het schuim bleven plakken. Hij ging met zijn hand over de plekken die net gedaan waren en knikte goedkeurend.
"Nu is je vel zo zacht als dat van mij," zei hij, maar toen hij in de andere richting wreef schudde hij zijn hoofd. "Toch niet." En hij liet het mesje in de andere richting glijden. Zo zorgde hij ervoor dat er geen haartje meer te zien was. Het meeste plezier had hij natuurlijk met Simons lul en ballen. Alhoewel er op de schacht en op de eikel geen haar groeide, smeerde hij alles rijkelijk in en besteedde hij meer tijd aan die ene plek dan aan al de rest. Natuurlijk kon Simon zijn erectie niet tegenhouden. Het scheren maakte hem supergeil en ook Pieters pietje stond recht omhoog.
Toen alles klaar was kon het kereltje het niet meer laten. Hij spoot een flinke scheut scheerzeep op zijn handen en smeerde zijn eigen onderbuik rijkelijk in. Dat deed Simon natuurlijk liever zelf en even later zag Pieter helemaal wit van het scheerschuim. Gelukkig hing er in de badkamer een grote spiegel zodat het ventje zichzelf kon bewonderen. Simon liet het water terug stromen tot alle scheerschuim door het putje verdwenen was. Het gaf hem een fris gevoel, nu al zijn lichaamsbeharing weg was. Hij liet zijn handen over zijn lijf glijden en genoot van het gladde gevoel. Hij vroeg zich echter af hoe lang het zou duren voor de gladheid verdwenen was. Zijn baard en snor moest hij alle dagen, of minstens om de twee dagen afscheren. Anders voelde zijn vel aan als schuurpapier. Hij zou snel het antwoord kennen. Nu was het in elk geval superzacht en hij werd zowaar geil van zichzelf.
"Kom hier," zei Simon en hij deed zijn armen open als uitnodiging om op zijn lichaam te springen. Dat deed de knaap natuurlijk. Hij sprong omhoog en klemde zijn benen rond het middel van de man en zijn armen rond zijn nek. Hij voelde onmiddellijk het verschil.
"Nu ben je zacht en glad," merkte hij op en hij bewoog zijn kruis zodat zijn piemeltje over Simons pas geschoren, gladde buik wreef.
'Ik ben benieuwd of dat hij dit morgen of overmorgen nog gaat doen?' vroeg Simon zich af.
Pieter liet zich traag omlaag glijden en voelde hoe de harde eikel tegen zijn kontje duwde.
"Ik kan op je stijve lul zitten," zei hij lachend. Simon voelde hoe zijn knuppel netjes in de spleet tussen de 2 zachte billetjes paste. Opnieuw dacht hij er even aan om zijn ding in het nauwe kontgaatje te duwen, maar hij wist dat hij Pieter pijn zou doen en dat was echt het laatste wat hij wou. Er zou wel eens een dag komen dat Pieter er klaar voor was. Nu waren er nog genoeg manieren om op een sublieme manier te genieten. Terwijl hij zijn benen stevig rond de heupen van de man klemde, leunde het ventje achterover en kijk hij naar zijn eigen piemeltje, dat smachtte naar een orgasme.
"Kan je me zo doen klaarkomen?" vroeg hij met een lief stemmetje.
Welke man kan zoiets weigeren. Simon zette zich schrap, hield een arm achter de rug van het ventje en nam het harde paaltje tussen duim en wijsvinger van de andere hand. Steeds sneller ging zijn hand op en neer, tot hij voelde dat het voor Pieter steeds moeilijker werd om zijn klemvaste greep aan te houden. Hij zette een pas achteruit tot tegen de muur en liet zich zakken tot hij uiteindelijk op zijn blote kont op de grond zat, met Pieter op zijn schoot. Het aftrekken was iets vertraagd, maar niet gestopt. Enkel ogenblikken later verstijfde het ventje op zijn schoot en trok hij zich tegen het zachte lichaam van Simon aan. Zo bleven ze een tijdje zitten, tot Pieter terug bekomen was van zijn orgasme. Simons mannelijkheid had echter nog niets van zijn stevigheid verloren en zat nog steeds tussen de billen van het ventje. Heel lichtjes bewoog de man heen en weer, maar dat was niet genoeg om tot een uitbarsting te komen. Pieter wist echter wat hem te doen stond. Hij had even tijd nodig om te bekomen, maar daarna was hij helemaal terug klaar om zijn wederdienst uit te voeren.
Hij ging voor Simon zitten en greep de harde worst stevig vast. Hij bekeek hem nog eens goed, vooral naar het pisgat dat vochtig was van een klein beetje voorvocht dat er uit gelopen was. Pieter dacht even na en nam dan een besluit. Met zijn duim ging hij over het pisgat om al het vocht weg te vegen, dan ging hij op zijn buik liggen, steunend op zijn ellebogen. Zonder zijn handen te gebruiken begon hij aan Simons eikel te likken. Dat resulteerde in een golvende rilling door het ganse lijf van de man. Dan waagde Pieter het erop. Hij zette zijn lippen tegen de eikel en liet de gladde lul langzaam in zijn mond glijden. Simon kreunde van intens genot. Hij voelde de scherpe tanden van het ventje over zijn gevoelige eikel glijden, maar hij beet op zijn eigen tanden. Zijn lul verdween enkele centimeters in de mond van de kleine, zover als het kon. Hij bewoog zijn tong in de mate van het mogelijk en liet de lul opnieuw traag naar buiten glijden.
Hij bracht zijn hoofd omhoog en keek Simon aan, fier over zijn prestatie. Simon nam het hoofd in zijn handen en liet zijn vingers door de natte haren glijden.
"Dank je wel, Pieter," prevelde hij bijna onverstaanbaar.
Voor een eerste keer vond Pieter het nu wel genoeg. Hij ging terug recht zitten, nam de smachtende lul in zijn vuist en deed het nodige om enkele tellen later een fontein van wit sperma in de lucht te doen vliegen. Opnieuw kwam het jongetje op de schoot van Simon zitten zonder zich iets aan te trekken van het plakkerige mannenvocht dat op zijn billen terecht kwam.
Enkele minuten later kropen ze recht en zette Simon het water terug op.
"Nu wordt het wel tijd om ons klaar te maken," zei hij. "We hebben nog heel wat doen voor alles in orde is voor het weekend."
De rest van de dag werd besteed aan de voorbereiding van het kampioenschap. Pieter leerde zijn zinnetjes uit het hoofd en repeteerde zijn speech in de micro's. Zijn heldere jongensstem schalde duidelijk verstaanbaar en erg vlot over de manege en de wedstrijdterreinen. Hij mocht op Bandit, met iemand naast zich aan de teugels de hoofdpiste binnenrijden aan het hoofd van alle deelnemers, gekleed en beschilderd als de echte Geronimo op de poster in de cafetaria. Door zijn tikje Aziatisch uiterlijk, met zijn donkere lange haren en met zijn gebruinde huid, leek hij wel een echte indiaan, rechtstreeks uit Amerika. Hij was in de zevende hemel, had helemaal geen last van zenuwen en kende zijn rol op zijn duimpje. Simon op zijn beurt, was ook gelukkig met het idee en alle medewerkers kwamen hem feliciteren met zijn nieuwe mascotte.
Toen het tijd was voor Pieter om naar huis te gaan besloten ze om toch nog maar eens te douchen.
De schmink van de oefening moest afgewassen worden.
Simon beloonde de knaap met een lekkere pijpbeurt. Op zijn beurt bedankte Pieter zijn grote vriend met een kort likmoment en een even heerlijke aftreksessie. Het sperma spoot met kracht in Pieters gezicht, want om het sperma beter te zien spuiten had hij zich op zijn knieën gezet, vlak voor Simons piemel. Hij trok zich even weg maar dan waste hij lachend het witte goedje af onder de waterstraal.
Simon had een schitterende dag gehad, waarop hij zich de hele tijd met het kereltje kon bezighouden en morgen zou hij het ventje de hele dag nodig hebben en zou hij hem de ganse dag dicht bij zich hebben.
Hoofdstuk 6 Seppe
De volgende morgen zaten Pieter en Simon samen aan tafel in hun blootje te ontbijten. Simon liet de knaap nog eens zijn zinnetjes herhalen, maar hij kende zijn rol tot in de puntjes. Na het eten trok Pieter zijn indianenbroek aan en zijn vestje zonder mouwen en zonder knopen, zodat de verfstrepen op zijn borst goed zichtbaar zouden zijn. Pas op het laatste moment, net voor de openingsceremonie werden de strepen geschilderd. Het was een warme dag en door het zweet kon de verf misschien uitlopen.
Pieter zat kaarsrecht op Bandit, die voor de gelegenheid een indianenzadel op zijn rug had gekregen. Even opperde Pieter dat indianen best zonder zadel konden rijden, maar dat was voor later, vond Simon. Pieter had het paardrijden daarvoor nog niet genoeg onder de knie. Met iemand van de organisatie aan de teugel leidde Pieter de stoet van deelnemers rond de piste en stapte dan naar de tribune met de genodigden. Iemand bracht hem een micro en op het teken van Simon opende hij met krachtige en heldere jongensstem de wedstrijddag.
Simon kwam hem van Bandit helpen. De man had de tranen in de ogen omdat het ventje zijn taak zo schitterend had uitgevoerd. Hij had al vele felicitaties gekregen over de prachtige plechtigheid en enkele mensen hadden gevraagd om Pieter later op de dag te kunnen ontmoeten. Hij wou het kereltje in zijn armen nemen, maar hij zag net op tijd dat dit niet zo'n goed idee was door de verf op zijn keurige pak. Hij sprak met Pieter af dat hij hem steeds zou komen halen op de speeltuin of door de luidsprekers zou laten afroepen als hij hem nodig had. Simon had natuurlijk andere taken.
Op de speeltuin zaten gelukkig nog heel wat andere kinderen, deelnemers of kinderen van deelnemers. Pieter was niet bepaald een verlegen ventje en hij maakte al gauw kennis met een jongetje van ongeveer zijn eigen leeftijd, waarmee hij de ganse dag zou optrekken. Seppe was ongeveer even groot als Pieter, donkerblond en gekleed in korte broek en T-shirt. Seppe kwam naar hem toe en bewonderde zijn beschilderde borstkas. Omdat het al erg warm was en omdat hij graag in bloot bovenlijf rond liep trok Pieter zijn vestje uit en legde het op een bank.
"Ik heb ook strepen op mijn rug," zei hij en hij draaide zich om.
"Ik zou mij ook wel als indiaan willen verkleden," zei Seppe ietwat jaloers.
Hier zou Pieter wel iets op vinden. Hij wilde natuurlijk opvallen en wilde graag dingen doen die anderen niet konden of durfden.
"Daar zorg ik straks wel voor," zei hij. "Ik heet Pieter. Hoe heet jij?."
"Seppe, mijn vader doet mee aan de wedstrijd. Hij zit in de jury. Ik ben hier het hele weekend. Jij ook?"
"Natuurlijk, ik ben de belangrijkste persoon van de dag. Zonder mij was de wedstrijd niet geopend en krijgen de winnaars geen medaille." Pieter lachte. Hij wist wel dat hij overdreef, maar het was wel prettig om dit te zeggen.
De jongens maakten plezier met elkaar en toen Simon Pieter voor de eerste keer kwam halen voor een prijsuitreiking ging Seppe mee om te kijken.
Terug op de speeltuin wilden ze over de wankele brug van het grote houten fort. De doorgang werd echter versperd door 3 grote jongens, pubers. Enkele pukkels, een donkere schijn onder hun neus, wat bredere schouders en hun brutale gedrag waren het teken dat de hormonen hadden toegeslagen. De grootste van het drietal nam het woord met een diepe, bijna mannenstem.
"Hé indiaantje," zei hij uitdagend, "hier komen jullie niet door zonder tol te betalen."
"Hier moet je helemaal niets betalen," antwoordde Pieter moedig. "Wij hebben trouwens geen geld op zak."
"Dan moeten jullie een opdracht uitvoeren," zei de puber dreigend. De drie jongens staken de koppen bijeen en fluisterden wat tegen elkaar.
"We willen jullie piemeltjes zien," begon de puber opnieuw. Hij was er niet echt op uit om piemeltjes te zien, maar hij wou hen een opdracht geven die ze volgens hen niet zouden uitvoeren. Dan kenden ze echter Pieter nog niet. Hij keek even naar Seppe, stak dan zijn duimen in de riem van zijn broek en schoof zijn broek en onderbroek tot op zijn knieën. Seppe die niet wou onderdoen voor Pieter deed hetzelfde en toonde zijn slappe jongenspiemeltje, dat nog iets kleiner was dan dat van Pieter, aan de brutale pubers.
Pieter en Seppe trokken hun broek terug op en wilden de brug over stappen, maar de grootste kerel hield hen opnieuw tegen.
"Dat is niet voldoende," zei hij brutaal. "Jullie moeten bewijzen dat jullie iets beter kunnen dan wij. Dan mogen jullie door."
Pieter dacht even na. Hij wou stoerder overkomen dan het drietal, hij moest laten zien dat hij hier thuis was en dat geen vreemde hem kon zeggen wat hij wel of niet mocht doen.
"Ik wed dat ik mijn lul vlugger stijf krijg dan jij."
De drie jongens begonnen te lachen. "Hij noemt dat dingetje van hem een lul," lachte een van de twee andere knapen.
"Ik wist niet dat kleuters al een stijve konden krijgen," lachte de andere.
"Kijk maar," zei Pieter en hij trok zijn broek opnieuw omlaag. Ondanks zijn woede om het gedrag van de grote jongens stond het piemeltje van Pieter al stokstijf, met een mooi boogje, bijna tegen zijn onderbuik geplakt, zijn eikeltje half ontbloot.
"Hoe kunnen we nu een wedstrijd houden," zei de grootste. "Die van jou is al stijf en ik moet toegeven dat je dat vlug voor elkaar gebracht hebt. En hij is echt keihard." Toen hij dat zei kneep hij hard in Pieters paaltje. Hij probeerde hem omlaag te duwen, maar dat lukte niet en Pieter moest een stap achteruit zetten van de pijn. Daardoor kletste het pietje duidelijk hoorbaar terug tegen zijn buik.
"Bewijs dan maar eens dat jij het ook snel kunt," ging Pieter verder. "Je krijgt 20 tellen."
De knaap dacht even na. Hij had al wel eens op zijn uurwerk gekeken bij het aftrekken en hij was er zelfs eens in geslaagd om in minder dan 30 sec van een slappe piemel naar een orgasme te komen, dus onmogelijk was het niet. Er begon zelfs iets te kriebelen in zijn onderbuik. Was het door het zien van het stijve piemeltje, of zag hij het wel zitten om zijn eigen lul eens stijf te maken. Het mechanisme was eigenlijk al in gang gezet. Het moest dus wel lukken.
Hij deed de knoop van zijn broek open en trok zijn broek en onderbroek tot op zijn enkels. Pieter vergeleek de puberlul met die van Simon. Hij was wel zeker een 3-tal cm korter, maar bijna even dik. Er was al wat erectiebloed in zijn lul gelopen. Hij hing niet helemaal meer omlaag en raakte zijn ballen niet. Die leken wel bijna even groot als die van Simon en de linkerbal hing duidelijk lager dan de rechter.
"Begin al maar te tellen," zei de bullebak terwijl hij zijn ballen begon te strelen en het nodige deed om zo snel mogelijk een stijve te krijgen.
"1, 2, 3, 4
" telde Pieter vrij snel.
"Trager," zei de puber en hij begon mee te tellen.
Bij 20 was het duidelijk dat hij geslaagd was. Zijn lul, die nu bijna even lang was als de erectie van Simon, stond schuin omhoog. Om te zien of hij wel helemaal stijf stond duwde Pieter hem omlaag, maar hij slaagde er ook niet in om hem recht naar beneden te doen wijzen. Net zoals bij hem liet hij de lul plots los zodat hij ook met een luide klets tegen de puber zijn buik floepte.
"Oké," begon Pieter snel, "nu de andere 2 nog."
Die twee keken elkaar even aan. De grootste die steeds geiler werd, knikte naar hen om hen duidelijk te maken dat zij ook moesten laten zien wat ze in huis hadden. Ze aarzelden even, maar trokken dan ook hun broeken omlaag. Er moest niet meer geteld worden, want het was duidelijk dat ook bij hen het erectiemechanisme al in werking was. Na enkele aftrekbewegingen keken ook hun tienerlullen schuin omhoog. De kleinste had ook de kleinste piemel, maar natuurlijk wel veel groter dan het paaltje van Pieter. Hij was een 10-tal cm lang en een vinger dik. Eigenaardig genoeg stond hij niet recht, maar schuin afgebogen naar rechts. Zijn eikel was helemaal ontbloot en zijn ballen hadden duidelijk al de opdracht gehad om in werking te treden. Hij had nog geen schaamhaar, wat wel duidelijk zichtbaar was bij zijn 2 vrienden. De middelste zijn ding was iets groter en dikker, maar stond recht vooruit. Pieter kneep erin om te controleren. Hij was echter niet keihard, maar de knaap beweerde dat hij helemaal stijf stond.
"Bewijs het door hem te laten spuiten," zei Pieter vastberaden.
Het drietal keek verbaasd dat Pieter blijkbaar al wist tot wat pubers in staat waren.
"Weet jij dan al hoe dat moet?" vroeg de grootste.
"Natuurlijk." Pieter nam de vooruitstekende lul in zijn vuist en toonde dat hij wist hoe het moest. "Moet ik verder doen?"
De eigenaar van de lul keek een beetje paniekerig naar de grootste. Kon hij zich laten aftrekken terwijl zijn vrienden ernaar keken. Ze hadden dit al meer samen gedaan, maar dan niet in het bijzijn van 2 vreemde jongetjes. Maar de grootste kon zijn geilheid niet meer bedwingen.
"Laat dat kereltje maar bewijzen wat hij kan," zei hij lachend. "En jij ook. Daarna mag hij die van mij eens onder handen nemen."
"Dan laten jullie ons toch over de brug?" vroeg Pieter.
"Als je ons eerst alle 3 laat spuiten . . . en als je eerst aan die van mij durft likken."
Pieter keek even zijn vriendje Seppe aan. Die stond al heel de tijd zwijgend in de hoek om zo weinig mogelijk op te vallen. Nu keek hij verschrikt. Zou Pieter ook dat nog durven. Van dat spuiten begreep hij niets, maar Pieter wist blijkbaar veel meer van piemels dan hij. Hij durfde ze zelfs vastnemen. Zou hij er ook nog durven aan likken?
Maar Pieter wou stoerder overkomen dan deze 3 pubers. Hij had zijn eigen broek al opgetrokken om beter te kunnen bewegen. Hij ging op zijn knieën voor de grootste zitten, nam de lul aan de basis vast en trok het vel achteruit zodat de eikel helemaal bloot was. Hij rook er even aan, maar gelukkig rook het orgaan niet te fel. Hij stak zijn tong uit en likte enkele keren aan de hunkerende paarsrode eikel. De knaap zuchtte bij elke likbeweging en sloot zijn ogen. Maar Pieter ging niet tot het uiterste.
"Nu goed?" zei hij. Hij nam de vooruitstekende lul terug vast en begon hem af te trekken, nu met de bedoeling om zo snel mogelijk resultaat te krijgen.
Tienerlullen hebben niet veel nodig. Het duurde dus niet lang voor de knaap zijn hoofd achterover sloeg en er enkele stralen sperma door de lucht vlogen. Pieter wist wat er ging komen en had met opzet de lul naar de kleinste gericht. Die sprong opzij en struikelde omdat zijn broek op zijn enkels hing. Er kwam toch een klad van het tienervocht op zijn broek terecht.
"Hé, viezerik," brulde hij. Maar zijn boosheid was naar zijn vriend gericht. Pieter moest zich inhouden van het lachen. Seppe keek verschrikt, maar nieuwsgierig toe. Dat had hij nog nooit gezien. Hij wist ook niet dat dit kon.
De grootste liet zich tegen de kant op zijn blote kont, met zijn broek op zijn enkels, zakken om uit te hijgen. De middelste, die gezien had hoe lekker zijn vriend het vond toen Pieter aan zijn eikel likte, kwam voor Pieter staan.
"Nu ik," zei hij streng en hij duwde op Pieter zijn schouders zodat hij op zijn knieën moest gaan zitten. Net zoals bij de eerste trok Pieter de voorhuid achteruit en likte hij enkele keren aan de eikel. Deze kerel was vies. Zijn lul stonk en Pieter moest zich bedwingen om niet te walgen. Hij greep dan maar snel de schacht en ging met zijn hand verder. Deze tienerlul was iets korter en iets dunner, en niet echt hard. Hier duurde het gelukkig ook niet lang voor er enkele stralen tienervocht door de lucht vlogen. Nu had de kleinste zich veiliger opgesteld. Er vormden zich enkele plasjes sperma op de houten vloer van het fort. De kreunende knaap liet zich naast zijn kompaan zakken en nu was het de beurt aan de kleinste. Pieter vroeg zich af of die al zou spuiten. Zijn ding was maar een 10-tal cm lang en had de dikte van Pieters duim. Zijn ballen hingen echter duidelijk zichtbaar in zijn balzak en waren toch heel wat dikker dan de nog niet werkende zaadfabriekjes van Pieter.
Gelukkig had deze knaap zich pas gewassen, want Pieter rook zelfs een beetje douchezeep. Hij vond het ook veel aangenamer om aan een lul zonder haar te likken. Daarom had hij Simon kunnen overtuigen om zijn haar af te scheren, behalve op zijn hoofd dan.
Het salvo dat de kleinste pik afvuurde was minder copieus dan de 2 vorige, maar zeker even krachtig.
Toen het drietal naast elkaar tegen de wand van het fort zat, op hun blote kont en met hun broek op hun knieën, trok Pieter zijn verbaasde vriendje Seppe mee naar de doorgang tot de brug. Hij draaide zich nog even naar het 3-tal.
"Nu mogen we wel door zeker," zei hij en samen verdwenen hij en Seppe door het gat.
Terug op de begane grond begon Seppe zijn vriend vragen te stellen.
"Wat kwam er uit die kerels hun piemel? Van wie heb jij al die dingen over piemels geleerd? Waarom waren ze zo stil nadat dat spul uit hun ding spoot. Vond je het niet vies om aan die piemels te likken. Komt er ook van dat spul uit mijn piemel
. "
Pieter vertelde hem dat hij alles geleerde had van Simon en hij probeerde op zijn manier uit te leggen wat sperma was.
"Als je eenmaal gevoeld hebt hoe lekker het is als je klaar komt, ben je er direct aan verslaafd. Je ziet wel, die kerels waren zo verslagen toen ik hen voorstelde om eraan te likken
Ik heb trouwens ook wel zin om klaar te komen." Pieter tastte naar zijn piemel, die aan de voorkant van zijn broek een tentje maakte."
"Kom mee," zei hij, "ik zal je bewijzen hoe prettig het is."
Gewillig volgde Seppe Pieter in de richting van de woning van Simon.
"Pieter wordt aan de jurytafel gevraagd," klonk het opeens luid door de luidsprekers.
"Shit," zei hij, "we zullen nog even moeten wachten."
Het was tijd voor een nieuwe prijsuitreiking waarvoor Pieter elke keer opgetrommeld werd. Toen Pieter en Seppe bij de jurytafel kwamen keek Simon hem lachend aan en zag hij hoe bezweet hij was.
"Je indianenverf loopt uit," zei hij. "Je hebt het blijkbaar warm. Na deze prijsuitreiking kan je beter eens gaan douchen. Zonder verf zie je er ook nog goed uit. Ik zie dat je Seppe hebt leren kennen."
Simon kende Seppe van een vorige wedstrijd. Zijn vader was een vriend van hem en zat mee in de jury. Die had gezien dat zijn zoontje met Pieter meegekomen was en kwam bij hen staan.
"Die lange broek is zo warm," kloeg Pieter. "Droegen de indianen dan geen korte broeken?"
Simon dacht even na en glimlachte.
"Ik heb nog wel iets in de kast liggen. Ik ga wel met je mee als je gaat douchen om je te tonen waar het ligt."
Dat hoorde Pieter graag want dan kon hij vast rekenen op de hulp van Simon om van zijn stijve piemel af te komen.
"Mag Seppe ook mee onder de douche?" vroeg het ventje. Hij was er vrijwel zeker van dat Simon geen bezwaar zou hebben. Integendeel, hij wist dat hij wel graag eens een ander piemeltje zou zien. Het kon best wel eens prettig worden.
"Als Seppe dat graag wil mag hij zeker mee," antwoordde Simon gretig. "We hebben handdoeken genoeg. Als hij mag van zijn vader natuurlijk."
Seppes vader had geen bezwaar. En Seppe ook niet want hij was ook toe aan een verfrissende douche en hij vond het fijn om te doen wat Pieter deed.
Na de prijsuitreiking stapte Simon met Pieter en Seppe naar zijn woonvertrekken om de 2 jongens te laten douchen. Terwijl Pieter binnenstapte trok hij zijn broek al uit en was hij onmiddellijk poedelnaakt.
"Komaan Seppe, in je blootje. Ik toon je de fantastische badkamer van Simon."
Seppe stond met open mond te kijken naar de geweldige douche, waar al van alle kanten eerst nog fris water spoot. Hij keek naar Pieter, die uitgelaten rondhuppelde en zijn piemeltje duidelijk hoorbaar tegen zijn buik liet flapperen. Simon moest echter de vreugdedans onderbreken, want hij had weinig tijd, hij moest terug naar buiten, naar de wedstrijd. Hij maakte wel tijd om het prachtige, blinkende lijfje van Pieter schoon te wrijven. Die liet Simon natuurlijk begaan terwijl zijn piemeltje opnieuw begon te kriebelen en rechtop ging staan.
"Spijtig Pieter," zei Simon, die aanvoelde dat het ventje wel wat meer wou. "Ik heb nu geen tijd. Ik moet zo snel mogelijk naar buiten en ik moet je zomer-indianenoutfit nog bij elkaar zoeken."
Pieter zette een pruillip op, maar hij wist dat hij vroeg of laat vandaag nog zijn zin zou krijgen. Hij moest trouwens nog aan Seppe tonen en laten voelen dat zijn piemeltje niet alleen diende om te plassen.
Toen alle verf van Pieters lichaam af was, maakte Simon nog even de tijd om het andere blote ventje te bekijken. Diens wormpje hing nog slap over zijn zakje terwijl de knaap zelf zijn lichaam waste. Alle blote jongetjes zijn de moeite waard om te bekijken, maar Simon vond ZIJN ventje, mooi gebruind en met een fier overeind staand paaltje, toch de mooiste. Hij haalde twee handdoeken uit de kast, gaf de opdracht aan de jongens om zich af te drogen en trok dan naar zijn kamer om nieuwe kleren voor Pieter te gaan halen.
Het was niet veel waar hij mee terug kwam, een leren doekje en een fel gekleurd touw. Hij bond het touw rond het middel van Pieter en schoof dan het leren lendendoekje er onderdoor, zodat er niet veel meer dan zijn piemeltje, dat ondertussen terug slap geworden was, en zijn scrotum bedekt was.
"Is dat alles?" vroeg Pieter lachend. "Dan kan ik evengoed niets aantrekken."
Maar het jongetje was niet verlegen. Hij ging voor de grote spiegel staan en bekeek zichzelf langs alle kanten. Simon vond het in elk geval prachtig. Seppe had snel zijn eigen kleren terug aangetrokken. 'Stel je voor dat Simon nog zo'n doekje in voorraad heeft' dacht hij.
Simon deed nog snel de hoofdband in Pieters haar en haastte zich naar buiten om zich van zijn taak als gastheer te kwijten, terwijl de twee jongens even bleven treuzelen.
"Ik had je nog iets beloofd," begon hij aarzelend. "Weet je nog?"
Seppe haalde zijn schouders op. Pieter had hem inderdaad iets beloofd, maar wat, dat begreep hij niet helemaal.
"Ik ga je tonen hoe je een ongelooflijk goed gevoel in je buik kan krijgen."
Terwijl hij dit zei trok hij aan het lendendoekje zodat hij zijn opnieuw groeiende pietje kon bloot maken. Hij nam het staafje tussen duim en wijsvinger en bewoog zijn hand op en neer. Hij had eerst gepland om het bij Seppe te doen, maar de kriebels in zijn buik vroegen om voldoening. Het mocht ook niet te lang duren, want hij zou weldra terug buiten moeten zijn voor een prijsuitreiking.
"Kijk," zei hij en hij begon te kreunen. Hij bewoog steeds sneller en sneller tot zijn lichaam verstijfde en hij klaar kwam. Dit was de eerste keer dat hij het zelf deed en hij moest Simon gelijk geven: het was prettiger als iemand anders het deed. Seppe zag dat er iets met zijn nieuwe vriendje gebeurde, net zoals bij de grote jongens daarnet op de speeltuin, maar bij Pieter spoot er niets uit zijn piemel. Dat had Pieter gelukkig aan hem uitgelegd.
Nog voor Pieter helemaal bekomen was van zijn orgasme probeerde hij het lendendoekje terug goed te krijgen. Gelukkig had Seppe goed toegekeken toen Simon het deed en met een beetje hulp lukte het aardig om er terug als een echte indiaan uit te zien.
"Komaan," zei Pieter, "nu is het jou beurt. Hij trok zelf de broek van Seppe omlaag. Dit ging zo snel dat hij niet reageerde. Pieter nam het piemeltje van zijn vriend tussen duim en wijsvinger en deed het nodige om hem zijn eerste orgasme van zijn leven te doen krijgen. Gelukkig ging het vrij vlot. Het pietje werd vlug hard en stijf en Pieter versnelde zijn beweging. Hij zat op zijn knieën voor Seppe, die hem bij zijn schouders greep om zijn evenwicht te bewaren. Hij begon stilaan iets te voelen in zijn buik en in zijn piemel, net alsof hij moest plassen. Pieter had hem echter uitgelegd dat dit niet ging gebeuren en stilaan begon hij te begrijpen waarom Pieter en de jongens van daarnet begonnen te kreunen en rare gezichten trokken. Hij sloot zijn ogen en concentreerde zich op zijn onderbuik. Het ongelooflijk vreemde, maar superprettige gevoel overviel hem plots. Hij kneep in Pieters schouders en kreunde zelf luid. Hij werd er even duizelig van en hij liet zich op zijn knieën vallen, zodat de 2 jongens tegenover elkaar zaten. Toen hij zijn ogen opende zag hij van dichtbij het lachende gezicht van Pieter.
"Hoe vond je het?" vroeg Pieter.
Seppe kon nog geen woord over zijn lippen krijgen, maar hij stak zijn duim omhoog en draaide zich zodat hij met zijn blote billen op de grond zat.
Pieter trok hem recht en hielp hem zijn broek terug op te trekken. Even later zaten ze samen op de speeltuin te schommelen, wachtend op een volgende prijsuitreiking.
Pieter voelde zich goed in zijn lendendoekje en was helemaal niet verlegen om bijna bloot tussen de mensen te lopen. Integendeel, er keken veel mensen naar hem om en hij genoot ervan om zoveel aandacht te krijgen.
De dag vloog om en Pieter besefte dat hij zijn afspraak om zoals steeds met zijn moeder het avondmaal te gebruiken niet zou kunnen nakomen.
"Waarom ga je je moeder niet halen om samen met ons allemaal hier te eten?" stelde Simon voor.
Omdat hij Pieter niet in zijn eentje in die schamele outfit over de straat wou laten gaan ging Simon met hem mee, op de tractor. Pieter had niet verwacht dat zijn moeder zo snel zou toezeggen en hij was dan ook dolblij toen hij zijn mama bij haar hand naar de manege kon leiden. Voor ze vertrokken had hij haar snel verteld wat zijn taak was bij de wedstrijd en hij legde haar uit dat hij gekleed was als een echte indiaan. Omdat ze erg slecht zag liet hij zich door haar betasten. Het was duidelijk dat ze verbaasd was dat hij zo weinig aan had, maar ze vond het ook duidelijk prettig om hem over zijn blote vel te strelen, zelfs toen ze voelde hoe het lendendoekje zijn piemel en zijn balletjes amper bedekte. Ze voelde ook dat haar zoontje zijn piemeltje stijf was van al dat gepotel, maar ze wist allang dat haar ventje op dat gebied een vroege vogel was en dat alles aan zijn lijf degelijk werkte. Ze wist ook dat haar zoontje graag zo naakt mogelijk rondliep en door zijn enthousiasme wist ze wel dat hij zich erg goed voelde in zijn indianenoutfit.
Op het domein had Pieter nog de tijd om zijn moeder rond te leiden. Ze zag alleen vage schimmen maar Pieter beschreef haar alles. Dat had hij duidelijk al wel eens meer gedaan.
Toen hij geroepen werd voor een prijsuitdeling was ze een fiere moeder die hoorde hoe belangrijk haar ventje wel was en toen Simon haar nog eens feliciteerde omdat Pieter zijn taak zo goed uitvoerde was haar vertrouwen in de man, die dit allemaal mogelijk maakte, volledig.
Na het eetmaal maakte ze duidelijk dat ze moe was en naar huis wou. Ze vroeg aan Pieter om haar bij Simon te brengen.
"Ik zie dat je Pieter vanavond nog nodig hebt," zei ze. "Ik wil naar huis, maar als jij een plaats voor hem hebt om te slapen mag hij best blijven tot alles gedaan is."
Zowel Pieter als Simon vonden dit een geweldig idee. Natuurlijk had Simon een bed vrij in zijn grote woonverblijf. Zijn eigen bed van toen hij wat kleiner was stond nog in de logeerkamer, zelfs opgemaakt.
Pieter vloog zijn moeder rond haar nek en overdekte haar gezicht met kusjes. Samen met Simon bracht hij haar naar huis. De wedstrijd duurde echter niet lang meer, maar omdat het een mooie zomeravond was bleven de mensen nog een tijdje gezellig napraten. Het werd wel wat frisser, maar Pieter hield zich kranig en wou geen warmere kleren gaan aantrekken. Seppe was al naar huis, maar zijn vader had hem beloofd dat hij morgen weer mocht meekomen.
Het werd stilaan donker en Simon zag dat Pieter moe werd. Hij kon gerust zijn personeel alleen laten om de avond af te sluiten. Hij nam het jongetje bij hand en bracht hem naar boven, naar zijn woning. Het lendendoekje was snel uit en ook Simon ging snel uit de kleren om te douchen. Toen de man het naakte ventje zag blinken onder het water kon hij het niet laten om hem nog eens stevig in zijn armen te nemen. Hij tilde hem op en hield zijn handen onder zijn schattige kontje. Pieter had zijn benen stevig rond de man zijn middel geslagen, zodat hij het piemeltje op zijn buik kon voelen. Ze drukten hun lippen op elkaar en lieten het puntje van hun tong tegen elkaar komen. Dit hielden ze niet lang vol, want Pieter proestte het weer uit van het lachen. Tot een echte tongzoen, wat Simon wel eens wilde proberen, kon het op die manier natuurlijk niet komen. Pieter klemde zijn armen rond Simons nek en drukte zijn wang tegen die van zijn grote vriend.
"Ik hou van je," zei hij zachtjes. "Bijna zoveel als van mijn moeder
. Misschien wel evenveel."
"Ik hou ook van jou," antwoordde Simon. "En ik vind het fijn om je zo vast te houden."
Nadat ze gewassen waren, het was te laat voor seks en Pieter had zijn portie al gehad voor vandaag, toonde Simon hem de logeerkamer en stopte hij het jongetje in bed. Een pyjama voor Pieter had hij niet, maar daar had het ventje natuurlijk geen bezwaar tegen. Hijzelf was ook nog naakt want tijdens de zomer trok hij zelden iets aan om te slapen. Hij gaf Pieter nog een nachtkus. Hij merkte de ondeugende blik in diens ogen niet op.
Voor hij zelf naar bed ging bezocht de man nog eens uitgebreid het toilet. Toen hij op zijn kamer in het donker onder zijn deken kroop, voelde hij dat hij niet alleen was. Het ventje was snel van bed veranderd en lag op de uiterste rand met zijn gezicht naar de muur en zijn knieën opgetrokken. Aan zijn regelmatige ademhaling hoorde Simon dat hij al sliep. De man was helemaal niet verbaasd want hij wist nu al dat Pieter een erg ondernemend baasje was, die wist wat hij wou. Hij vond het ook helemaal niet erg dat hij wat minder plaats zou hebben in zijn bed. Hij ging achter het jongetje liggen, trok zijn knieën ook op en schoof zo dicht mogelijk tegen hem aan zodat hij helemaal in zijn schoot lag en hij de zachte, naakte huid van de knaap tegen zich aan voelde. Zo viel hij in slaap.
De volgende ochtend bespraken ze samen aan het ontbijt wat er die dag nog te beleven viel. Er was geen beginceremonie zoals gisteren, maar Pieter zou in zijn indianenkostuum steeds aanwezig zijn bij de prijsuitreikingen. Hij zou van in het begin zijn lendendoekje aantrekken. De krijgskleuren zouden er maar opgeschilderd op het einde bij de sluitingsplechtigheid, waar Pieter enkele zinnetjes zou zeggen om iedereen te bedanken en de wedstrijddagen te besluiten.
Terwijl ze nog in hun blootje aan tafel zaten werd er op de deur geklopt, direct gevolgd door een jongensstem die vroeg of hij mocht binnenkomen. Pieter herkende de stem van Seppe en sprong recht om zijn vriendje binnen te laten. Seppe keek even verbaasd omdat Pieter geen kleren aan had, maar dan herinnerde hij zich dat zich dat ze gisteren hier binnen ook helemaal bloot waren. Simon bleef aan tafel zitten en probeerde zijn naaktheid wat te verbergen, want hij wist niet hoe Seppe zou reageren als hij zag dat ook hij geen kleren aan had.
"Kom mee aan tafel," nodigde Pieter het kereltje enthousiast uit. "Maar je weet nog dat wij hier altijd bloot lopen. Kijk maar, Simon heeft ook niets aan."
Seppe begreep wat Pieter bedoelde, trok giechelend zijn kleren uit en nam dan plaats aan tafel, net naast Simon. De man merkte dat de kleine naar de plaats tussen zijn benen keek. Hij was blijkbaar nieuwsgierig hoe een volwassen mannenlul er uit zag. Pieter vertelde kort aan Seppe wat hij net van Simon gehoord had en kreeg dan een idee.
"Heb je nog zo'n lendendoekje voor Seppe?" vroeg hij. "Dan kunnen we met zijn tweeën de prijzen uitreiken."
Simon vond dit een schitterend idee en nadat Seppe aarzelend had toegezegd dat hij ook wel de ganse dag bijna naakt wou rondlopen maakte hij van de jongen ook een indiaan, met een lendendoekje en een kleurige haarband.
"Jij kan bij de sluitingsceremonie naast Pieter op een paard de piste binnenrijden," stelde Simon voor. Hij wist dat Seppe al lang rijlessen kreeg en goed kon paardrijden. Hij kon Bandit aan de teugels leiden terwijl ze samen naar de jurytafel reden om de wedstrijd te sluiten. Net als Pieter zou hij de krijgskleuren opgeschilderd krijgen. Seppe had een veel blekere huid, maar gelukkig lang en donker haar.
"Als je de ganse dag bijna naakt gaat lopen moet ik je wel insmeren om niet te verbranden door de zon," merkte Simon nog op. Hij nam een bus zonnecrème uit de kast en begon het ventje in te smeren. Dat deed hij natuurlijk erg graag en toen hij aan de knaap zijn middel kwam, deed hij het lendendoekje terug uit.
"Zonnecrème maakt plekken op leer," zei hij met een ondeugende glimlach terwijl hij de billen van Seppe insmeerde.
"Hé, mijn piemel komt toch niet in de zon," zei Seppe giechelend toen de man hem over zijn paaltje en zijn ballen wreef.
"Je weet maar nooit. Liever te veel ingesmeerd dan te weinig."
Toen Seppes kruis helemaal blonk van de zonnecrème stond zijn piemeltje stokstijf, maar omdat Pieter ondertussen ook zijn doekje had uitgedaan en zijn pietje ook naar het plafond gericht was, reageerde het ventje daar niet op.
"En nu ik," zei Pieter toen Simon met Seppe klaar was. Pieter had door zijn van nature al gebruinde huid de zonnecrème niet echt nodig, maar Simon liet natuurlijk die kans niet voorbij gaan om ook Pieter eens onder handen te nemen. Gelukkig had hijzelf snel zijn onderbroek aangetrokken zodat Seppe zijn stijve lul niet kon zien. Hij wist niet of het ventje daar al klaar voor was. Maar Pieter had dit natuurlijk opgemerkt. Hij zag aan de uitstulping van het slipje dat Simons hormonen aan het werk waren. Hij wist dat hier iets te rapen viel.
"Hé Simon," zei Pieter, "waarom verstop je je stijve lul? Seppe wil ook wel eens een stijve mannenlul zien. Niet Seppe?"
Omdat Seppe aan alles toegaf wat Pieter voorstelde, knikte hij en keek hij in de richting van Simons kruis. Ondertussen stak Pieter zijn duimen tussen de elastiek van Simons onderbroek en trok hij het stukje textiel tot op zijn knieën. De stijve mannenlul floepte met een harde klets terug tegen zijn buik, waardoor Pieter hard begon te lachen. Hij nam de harde schacht in zijn vuist.
"Kijk Seppe, zo wordt die van jou ook als je groter bent. Voel maar eens."
Pieter greep met zijn andere hand de hand van Seppe en trok hem dichterbij. Seppe aarzelde even, maar nam dan Simons blootgemaakte eikel tussen duim en wijsvinger.
"Voel maar eens hoe dik die ballen zijn," ging Pieter verder. "Dat zijn werkende zaadfabriekjes. Hierin wordt het sperma gemaakt dat je gisteren bij die drie jongens naar buiten hebt zien spuiten. Wil je het sperma van Simon ook zien spuiten?"
Pieter deed net alsof de lul van Simon van hem was. Hij vroeg niet eens of de man wel akkoord was. Hij wachtte zelfs niet op een antwoord van Seppe en begon zijn vuist, waarin de lul van Simon zat, heen en weer te bewegen. Nu moest Simon toch even tussenkomen.
"Niet hier, Pieter. Geen rommel op het tapijt. Laat ons terug naar de badkamer gaan."
Zonder de lul los te laten trok Pieter hem naar de badkamer waar Simons lading gerust op de douchevloer kon spuiten. Seppe volgde en bleef toch geïnteresseerd naar het kruis van Simon kijken. Pieter bewoog steeds sneller tot er plots een straal wit vocht uit het pisgat naar buiten vloog.
"Kijk Seppe," zei Pieter enthousiast. "En nog een
en nog een
en nog een
"
Toen er niets meer naar buiten spoot stak Pieter zijn hand op waar nog wat sperma van af droop. Hij wees ermee naar Seppe en zei lachend: "Hier Seppe, proef maar eens."
Maar dat vond Seppe geen goed idee. Hij trok een vies gezicht en draaide zijn hoofd weg.
"Als je dit opeet krijg je zelf later prima sperma," ging Pieter nog door. Om te laten zien dat hij een durver was likte hij zelf aan zijn hand. Deze keer was het wel genoeg om te proeven wat hij in zijn mond kreeg. Echt lekker was het niet, maar vies was het evenmin. Hij knikte en slikte zijn eerste portie mannennectar door. Simon recupereerde snel, want hij werd buiten op de wedstrijd verwacht. Hij spoelde de plasjes sperma weg, veegde zijn lul schoon en trok zijn kleren aan. Daarna hielp hij de lendendoekjes terug aan te trekken. Toen iedereen klaar was stapten ze naar buiten waar het al het al een drukte van belang was.
De zon bleef de hele dag schijnen en de jongens bleven de ganse dag in het middelpunt van de belangstelling. De vader van Seppe, die zijn zoon voor het eerst in indianenoutfit zag, ging naar Simon toe en zei: "Hoe heb jij mijn zoon zo ver gekregen dat hij zich zoveel zou bloot geven. Hij ziet er goed uit, vind je niet."
Simon lachte: "Met zijn tweeën stelen ze de show vandaag. Ik vind het prachtig. Ik wou eigenlijk voorstellen dat de jury zich ook in indiaan zou verkleden. Vind je dat geen goed idee?"
Lachend begaven de mannen zich naar de tribune, en even later begonnen de activiteiten.
Seppe en Pieter bleven de ganse dag bij elkaar en nadat Simon had uitgelegd wat hij van de jongens verwachtte, en nadat de schminkster hen getooid had met prachtige oorlogskleuren, maakten ze samen een prachtige intrede te paard voor de eindceremonie. Even daarna stonden ze samen, Pieter en Seppe onder de douche om de verf en het stof af te spoelen. Deze keer was de vader van Seppe, samen met Simon mee gekomen. Ze stonden beide te kijken hoe de twee jongens elkaar wasten. Onderweg naar boven had Simon Pieter even opzij genomen om hem te zeggen dat door de aanwezigheid van Seppes vader er geen sprake kon zijn van stijve piemels of van klaar komen. Pieter vond het spijtig, maar hij begreep het. Hij had nochtans graag zijn nieuwe vriendje als afscheid een geweldig orgasme willen schenken.
Toen ze klaar waren namen Pieter en Simon afscheid van Seppe en zijn vader. Ze zouden elkaar nog wel eens tegenkomen op een andere wedstrijd en daar keken Pieter en Seppe al naar uit.
In de loop van de dag had de moeder van Pieter naar Simon gebeld om hem te zeggen dat de jongen gerust nog een nachtje op de manege kon blijven slapen. Toen de meeste gasten vertrokken waren stapten Simon en Pieter samen naar zijn woonvertrekken.
Pieter had al wel gedoucht, maar toen Simon het stof, het zweet en de vermoeidheid van zich af spoelde zag hij hoe Pieter in zijn blootje natuurlijk opnieuw bij hem onder de sproeiers kwam staan. Pieter nam zeep in zijn handen en begon de man zijn rug te wassen. Met zijn ogen dicht genoot Simon van de zachte handen van zijn vriendje. Toen hij die handen naar zijn kruis voelde afdalen, hield hij het ventje tegen.
"Nog niet," zei hij zachtjes. "Ik wil het straks even anders aanpakken. Geen simpele aftrekronde in de douche. Je verdient iets beters."
Toen ze gewassen en afgedroogd waren nam Simon de knaap mee naar zijn slaapkamer. Hij trok de lakens opzij en legde hem op zijn rug in het midden van het bed. Hijzelf ging op zijn knieën over Pieters middel zitten. Hij boog voorover, Liet zijn handen zachtjes over zijn ribben naar zijn nek en naar zijn mond glijden. Daar liet hij zijn lippen het overnemen. In plaats van een snelle lik op elkaars tong, zoals ze al enkele keren hadden gedaan, hield Simon zijn lippen op de kleine zijn mond. Hij opende ze zachtjes en liet zijn tong bij de knaap naar binnen glijden. Pieter begreep dat hij hetzelfde moest doen en hij begreep ook dat dit veel meer betekende dan anders en dat hij deze keer niet moest beginnen te giechelen. Minutenlang bleven ze elkaar met hun lippen en hun tong verwennen. Tot Simon zich langzaam rechtzette en zijn handen opnieuw over de zachte jongensborstkas liet glijden, deze keer in de richting van zijn buik, zijn navel en zijn kruis. Pieter kreunde al van genot en toen Simon zijn vingers zachtjes over de kleine balletjes en over het harde paaltje liet glijden, kreunde Pieter nog harder. Terwijl hij met zijn vingers over het blote eikeltje streelde, probeerde Simon zijn eigen keiharde lid over de onderkant van het kleine piemeltje te laten glijden. Toen Pieter dit voelde bracht hij zijn handen naar de plaats waar de zalige handelingen plaats vonden. Hij nam Simons lul in zijn vuist, samen met zijn eigen piemeltje en bewoog zijn middel hen en weer. Dit bracht het ventje over de brug. Hij spande zijn spieren, kromde zijn rug, stokte zijn adem en liet een ongelooflijk orgasme over zich heen komen. Simon die zijn pupil zag genieten hield het ook niet langer vol en spoot een geweldige lading mannenvocht over de buik van de kleine.
Toen hij zich terug ontspande duwde hij zijn handen onder Pieters rug. Hij ging even op de kleine liggen om zijn benen te kunnen strekken. Dan liet hij zich opzij rollen en trok hij de kleine mee zodat ze nu op elkaar lagen. Simon lag onderaan op zijn rug met Pieter er boven op, met hun buik en hun piemels op elkaar.
Ze bleven enkele minuten uithijgen tot Pieter zijn hoofd optilde en ze elkaar in de ogen keken.
"Je hebt gelijk," fluisterde de knaap. "Dit was anders dan in de douche. Hoe komt dit eigenlijk?"
Zelfs dan bleef Pieter nieuwsgierig en wou hij alles weten.
"In de douche doen we elkaar een pleziertje," probeerde Simon uit te leggen. "Dat doe je onder vrienden. Nu hebben we elkaar laten voelen dat we heel erg om elkaar geven. Ik hou van je, Pieter. Ik wil je nooit meer kwijt."
"Ik hou ook van jou Simon. Ik wil altijd bij je blijven."
Met die woorden werd het stil in de kamer. Pieter viel op het lichaam van Simon in slaap. Hun buiken plakten aan elkaar van het sperma dat stilaan opdroogde.
Hoofdstuk 6 Pieter en Fabian
De volgende ochtend, nadat ze samen gedoucht en ontbeten hadden, gingen Simon en Pieter beneden helpen om al het materiaal van de wedstrijd op te ruimen. In de namiddag zouden de gewone activiteiten van de manege terug beginnen. Na het middagmaal maakte Simon zich klaar voor een rijles aan de meer gevorderde tieners. Pieter ging de stallen in naar de box van Bandit. Daar was een van de tieners de pony aan het opzadelen. Hij was een jaar of 12, nog jongensachtig, maar had toch al tekenen dat de puberteitshomononen hun activiteiten al begonnen waren. Hij was fors gebouwd, vertoonde al een donkere schaduw onder zijn neus en hij was meer dan een kop groter dan Pieter.
"Mag ik helpen?" vroeg Pieter. "Bandit is mijn lievelingspony. Ik heet Pieter."
"Ik heet Fabian. Bandit is ook mijn lievelingspony. Ik mag van Simon vandaag met hem in de piste."
Fabian gaf de teugels aan Pieter. Die hield ze vast tot het bit goed in Bandits mond zat. Het zadel lag er al op. Simon moest enkel nog de zadelriem aanspannen. Elk aan een kant van Bandit stapten de jongens naar piste. Pieter wou helpen met opstijgen, maar dat was niet nodig. Fabian reed al enkele jaren en hij was groot genoeg om alleen op het paard te geraken. Bandit was een pony, maar slechts enkele cm te klein om een paard te zijn. Daarom reed hij tijdens deze les mee met de paarden.
Pieter kroop in zijn hoekje op de rand van de piste en volgde aandachtig alles wat de ruiters deden, hij keek vooral naar Bandit. Omdat Fabian een van de beste ruiters was mocht hij deze keer vooraan rijden. Pieter was jaloers dat Fabian het al zo goed kon. Hij was vast besloten om zo snel mogelijk de beste ruiter van de manege te worden.
Na de les, toen alle paarden in het midden van de piste stonden en de ruiters moesten afstijgen, stapte Pieter zo snel mogelijk naar Bandit om hem te feliciteren en over zijn nek te aaien. Toen Fabian bij hem kwam staan en hetzelfde deed, zei Pieter: "Jij deed het fantastisch. Ik wou dat ik het ook al zo goed kon."
"Ik heb je vorige woensdag bij de beginnelingen zien rijden. Voor je eerste keer deed je het al erg goed," antwoordde Fabian. "Beter dan mijn broertje, Nick. Heb je hem gezien? Hij begint ook pas."
Pieter moest bekennen dat hij tijdens zijn eerste rijles zo geconcentreerd was dat hij van de andere ruiters vrijwel niets gezien had.
"Je zal hem wel herkennen," zei Fabian, "hij is even groot als jij, maar zijn haar is niet zo lang. En hij heeft sproeten. Gewoonlijk komt hij mee als ik les heb, maar vandaag is hij gestraft. Onze mama wordt hysterisch als ze vuile kleren ziet. En hij had een vlek op zijn broek. Vandaar. Maar, overmorgen is hij erbij. Dan heeft hij zelf les. Jij ook trouwens."
"Ik krijg elke dag rijles van Simon," zei Pieter trots. "Simon wil dat ik zo snel mogelijk een goede ruiter wordt. Wie in een manege werkt moet goed kunnen paardrijden. Simon is mijn vriend."
Dit maakte Fabian een beetje jaloers. Hij kende Simon al 3 jaar en vond hem een goede lesgever. Hij beschouwde hem ook wel als een vriend, want voor of na de les maakten ze gewoonlijk wat grapjes aan de bar, of buiten aan de trap. Hij voelde ook wel aan dat Simon hem graag had, want af en toe maakte Simon wel eens gewaagde grapjes. Hij had hem zelfs al eens gevraagd of hij natte dromen had. Dat deed hij niet bij iedereen. En Simon trakteerde hem wel eens.
Opnieuw stapten ze samen elk aan kant van Bandit door de gang naar de box toe. Zoals elke puber probeerde Fabian indruk te maken op zijn nieuwe vriendje, die hij eerlijk gezegd wel sympathiek vond, al was hij zoveel jonger.
"Heb je al gezien wat een enorme lul Bandit soms heeft?" vroeg hij niet te luid, zodat alleen Pieter het kon horen. Hij wou eens horen hoe dit kereltje hierop zou reageren.
"En of," antwoordde Pieter zonder blozen. "Bandit heeft een veel grotere lul dan ik, zelfs als hij stijf is. En hij is ook veel groter dan die van jou. Niet?"
Ondertussen waren ze de box van Bandit al binnen en begonnen ze hem af te zadelen. Door het onderwerp van het gesprek begon Pieter al kriebels in zijn broek te krijgen.
"Wil je hem zien?" vroeg Pieter, die ook wel indruk wou maken op zijn nieuwe vriend. Hij wachtte niet op een antwoord en schoof zijn broek en onderbroek juist genoeg omlaag om zijn stijve piemeltje te voorschijn te laten komen.
"Ik heb snel een stijve, vind je niet?" Als bewijs dat hij stijf was duwde Pieter hem omlaag en liet hij hem tegen zijn buik kletsen.
Fabian stond wel paf van de durf van de kleine en wou natuurlijk niet onderdoen. Stilaan kreeg hij ook kriebels in zijn onderbuik. "Die van mij is veel groter," zei hij trots. "Kijk maar."
Fabian keek even rond zich om te zien dat er niemand in de buurt was en deed dan een pas opzij zodat hij achter Bandit stond. Hij had wat meer moeite met zijn rijbroek om de knoop los te maken en hem omlaag te schuiven. Dit gaf hem echter wat meer tijd en nadat hij enkele keren met zijn vuist over zijn tienerlul had gewreven kon hij hem even hard en stijf aan Pieter tonen. Hij was inderdaad heel wat groter dan die van Pieter, zeker meer dan 10 cm, en bijna 2 keer zo dik. Door het heen en weer wrijven had Fabian zijn blinkende eikel helemaal bloot gemaakt. Toen hij met zijn hand onder zijn ballen ging om ook die te tonen zag Pieter dat die ook al heel wat dikker waren dan die van hem. Maar niet zo dik als die van Simon en hij zag nog geen haar rond zijn ding.
Omdat er altijd wel iemand voorbij kon lopen trokken de twee jongens snel hun broek terug op. Tijdens het afzadelen bleven ze wel bij hetzelfde gespreksonderwerp.
"Die van jou is net zo groot als die van mijn broertje. " ging Fabian verder. "Die is bijna 9 jaar. Dan is het wel normaal dat die van jullie twee niet zo groot is als die van mij. Ik ben bijna 13. Mijn lul wordt trouwens ook heel snel stijf. Vond je niet?"
"Heb je die van je broer dan ook al stijf gezien?" vroeg Pieter nieuwsgierig.
"Natuurlijk, mijn moeder wordt wel hysterisch van vuile kleren, maar voor de rest hebben we toffe ouders. Bij ons gaat de badkamerdeur nooit op slot en wij zien elkaar dikwijls naakt. Ook mijn vader en mijn moeder. Nick en ik gaan vaak samen onder de douche en dan blijven wij dikwijls in ons blootje wat verder spelen. Onze ouders vinden het zelfs niet erg als we een stijve krijgen. Dat gebeurt heel vaak en dan houden we een sabelgevecht met onze lullen totdat er een moet opgeven van de pijn. En dat is bijna altijd Nick. Die van mij kan tegen een stootje.
"Heb jij al sperma?" vroeg Pieter plots.
Fabian schrok. Dit kereltje wist blijkbaar al veel over dit onderwerp. Nick had vast nog nooit van sperma gehoord en hijzelf had maar over sperma geleerd in de les SO, enkele maanden geleden toen hij nog in het 6e leerjaar zat (groep 8).
Nu stonden ze in de zadelkamer om alle spullen weg te hangen. Ze waren de laatsten, iedereen was dus al weg. Ze konden vrijuit praten.
"Een paar weken geleden kreeg ik mijn eerste natte droom," zei Fabian. "Sindsdien al een keer of drie. Zo geweldig is dit niet. Pyjama nat, moeten opstaan. Ik vraag mij af of alle jongens daar mee af te rekenen hebben. De juf in de les SO heeft gezegd dat je ballen je hele leven zaadcellen blijven produceren. Hoe weet jij dat trouwens over natte dromen ?"
Pieter glimlachte. "Ik heb uitleg gevraagd aan Simon. Simon weet heel veel over seks. Misschien kan je wel eens aan hem uitleg vragen over sperma en natte dromen en zo."
Dan kwam Pieter dichter bij Fabian staan en fluisterde hij: "Weet je dan niet dat je kan vermijden om natte dromen te krijgen? Als je je sperma er zelf uit doet spuiten, gebeurt het niet meer 's nachts."
Nu werd Fabian nog verbaasder. Pieter was hier nieuw en hij had al met Simon over seks gepraat. En die kleine, die 4 jaar jonger was dan hij, wist al veel meer over seks dan hij. Mocht hij wel toegeven dat hij niet wist hoe je natte dromen kon vermijden?
Maar voor Fabian een antwoord moest bedenken ging Pieter verder.
"Als je wil zal ik je tonen hoe het moet. Je zal er geen spijt van hebben. Het geeft je een fantastisch gevoel waar je direct verslaafd aan wordt. Kom mee."
Fabian was echt nieuwsgierig en volgde Pieter naar een van de boxen die gebruikt werd om hooi op te slaan. De deur stond open en achter enkele balen hooi was er een ruimte waar ze dingen konden doen die niemand mocht zien.
In de gang had Pieter zijn T-shirt al uitgetrokken. Achter het hooi trok hij onmiddellijk de rest uit. Hij was graag bloot en hij was helemaal niet verlegen. Zeker niet voor Fabian. Die had zijn stijve pietje toch al gezien en hij vond de blonde puber een toffe knul. Fabian aarzelde even en trok dan ook zijn T-shirt uit. Dat ging wat moeilijker, want het was nat van het zweet van de rijles. Zijn rijlaarzen ging hij hier niet uittrekken. Hij trok zijn broek en zijn onderbroek zover mogelijk omlaag, tot net onder zijn knieën. Ze hadden alle twee al een erectie, zodat Pieter onmiddellijk met zijn uitleg kon beginnen. Hij betastte eerst even de ballen en de schacht van Fabian om te zien welk vlees hij in de kuip had. Hij vond het best wel prettig om dit warme, harde en tegelijk zachte orgaan vast te nemen, net zoals hij ook graag Simon zijn lul vastnam. Voor Simon hem alles had uitgelegd wist hij ook niets over sperma en zo. Hij vond het dus niet zo vreemd dat Fabian, alhoewel hij ouder was, nog heel wat te leren had. Ook Fabian vond het prettig om door de zachte handen van Pieter aangeraakt te worden. Het was iets nieuw voor hem, want alhoewel hij met Nick sabelwedstrijden hield hadden ze elkaar eigenlijk nog nooit met de handen aangeraakt. Dat was eigenlijk nog nooit bij hen opgekomen. Fabian wist natuurlijk wel dat het prettig was om zijn eigen lul aan te raken en te strelen. De laatste tijd deed hij het steeds vaker, vooral in zijn bed voor hij in slaap viel. Maar nu andere handen hem aanraakten leek het wel veel prettiger. Misschien moest hij aan Nick leren hoe hem moest aanraken.
Pieter stelde zich schuin achter hem op, zodat hij in een goede positie stond om Fabians stijve lul te bewerken. Vooral ook om te vermijden dat hij zijn sperma op hem spoot, zoals hij bij Simon had moeten ondervinden.
Pieter greep de tienerlul stevig vast en begon traag naar voor en naar achter te bewegen.
"Schrik niet," verwittigde hij, "want als je het gevoel niet kent lijkt het wel alsof er iets ergs met je gebeurt. Maar wees gerust, ik heb alles onder controle. Je zal er van genieten."
Terwijl Pieter steeds sneller begon te bewegen, concentreerde Fabian zich op zijn onderbuik. Hij sloot zijn ogen en voelde wat hij ook thuis al had gevoeld. Het begon steeds meer te kriebelen in zijn buik en in zijn piemel en dan was er wat hij thuis ook altijd voor had en waardoor hij altijd met zijn activiteit stopte: het was net of hij dringend ging plassen.
"Pas op," zei hij gedempt en hijgend, "ik ga plassen." Hij zette zijn hand op die van Pieter om hem te stoppen. Maar Pieter zette door.
"Je gaat helemaal niet plassen," zei hij. "Nu gaat het gebeuren. Kijk maar naar je lul en laat me maar doen."
Fabian kreunde en liet Pieter begaan. Zoals Pieter hem gezegd had, had hij zijn ogen wijd open op het uiteinde van zijn eikel gericht.
Enkele tellen later gebeurde het. Een eerste straal bijna helder vocht spoot voor hem tegen de muur. Hij werd er een beetje duizelig van en nu wou hij helemaal niet meer dat Pieter zou stoppen. Straal na straal spoot er uit zijn pisgat. Hij kreunde en hijgde tot Pieter vertraagde en ophield. Pieter tilde zijn hand op en hield zijn vingers, waar wat tienernectar afliep, voor de ogen van Fabian.
"Dat is sperma," verklaarde Pieter. "Dat noemt men klaarkomen. Als je zo je ballen op tijd leegmaakt, zal je geen natte dromen meer krijgen."
Fabian ging met zijn blote kont op een baal hooi zitten. Hij stond echter snel recht want het hooi prikte in zijn gevoelige billen. "Whoaw," zuchtte hij. "Wat was dat? Dat moet ik Nick leren. Wat zal hij jaloers zijn dat hij nog geen sperma heeft en nog niet kan klaarkomen."
"Oh," antwoordde Pieter snel. "Dan heb ik heel goed nieuws voor Nick. Ook als je nog geen sperma hebt kan je al klaarkomen. Er komt dan niets uit, maar dat goede gevoel komt er wel. Kijk maar."
Pieter kuiste Fabians sperma aan het hooi af en nam dan zijn eigen stijve latje tussen duim en wijsvinger. Hij bewoog naar voor en naar achter, steeds sneller en na minder dan een minuut spanden zijn spieren zich en werd zijn lichaam overspoeld door een droog orgasme, voor de allereerste maal door zijn eigen handelingen, want tot nu toe had Simon hem altijd doen klaarkomen.
Alhoewel er niets uit het pisgaatje spoot kon Fabian zien aan Pieters houding en aan de uitdrukking op zijn gezicht dat er met hem gebeurde, wat hij zonet zelf had ervaren.
"Dat moet ik Nick leren," zei hij nog eens. "Vanavond al."
Pieter recupereerde snel en zijn brein bedacht al even snel iets waar hijzelf ook van kon genieten.
"Ik heb een beter idee," zei hij. "Ik zou graag zelf aan Nick leren hoe hij moet klaarkomen en hoe hij het bij jou moet doen. Je hebt trouwens gezien dat je het gemakkelijk bij jezelf kan doen, maar bedenk steeds dat het prettiger is als iemand anders het voor je doet. Kunnen jullie morgen naar de manege komen?"
"Mag dat dan?" vroeg Fabian. "Mag je naar de manege komen zonder dat je rijles hebt?
"Natuurlijk. Simon heeft niet liever dan dat er veel kinderen en jongeren rondlopen op het domein. Daarvoor heeft hij de dure speeltuin laten aanleggen heeft hij me verteld."
Pieter wist dat Simon vast erbij zou willen zijn als Nick zijn eerste 'klaarkomles' zou krijgen. Maar hoe ze dat moesten regelen, daar moest hij nog even over nadenken.
"Goed," zei Fabian, "Dan komen we morgen met de fiets naar hier. Ik bedenk wel iets om moeder ervan te overtuigen dat we hier altijd welkom zijn."
De jongens trokken terug hun broek aan en gingen beiden in bloot bovenlijf naar boven, naar de bar. Daar stond Simon al zelf een cola te drinken.
"Hier zijn mijn 2 beste vrienden," zei Simon, zichtbaar blij dat hij de jongens zag. "Geef die 2 maar een cola. Ik trakteer. Waar zijn jullie zo lang gebleven? Ik werd al ongerust. Hebben jullie misschien dingen gedaan die ik niet mag weten?"
Fabian schrok even. Vermoedde Simon iets? Maar Pieter lachte.
"We hebben gewoon mekaar beter leren kennen. We kennen mekaar al van binnen en van buiten. "
Pieter zou Simon straks wel vertellen waar ze zo lang gebleven waren. Hier waren er te veel oren die konden meeluisteren.
"Waar is Nick?" vroeg Simon. "Gewoonlijk komen jullie toch samen."
"Gestraft," begon Fabian en hij vertelde waarom. Simon wist dat Fabians moeder erg onredelijk was als het ging over vuile kleren, daar had Fabian hem al enkele staaltjes over verteld.
Pieter vertelde enthousiast dat hij Nick en Fabian uitgenodigd had om morgen naar de manege te komen. Simon vertelde even enthousiast hoe blij hij daar mee was.
"Als jullie moeder twijfelt of jullie welkom zijn zonder dat jullie rijles hebben, laat ze dan maar eens bellen," zei hij nog. Maar dan gebeurde er een kleine ramp. Door een onhandige beweging van Fabian viel zijn cola om, op zijn broek. In paniek sprong Fabian recht en keek hij naar zijn kruis, waar er een grote colavlek op zijn broek verscheen.
"Oh neen," zei hij. Hij kon met moeite zijn tranen bedwingen. "Mijn broek. Alles is om zeep. Dat is is minstens een week kamerarrest. We zullen morgen zeker niet mogen komen. Sorry Pieter. Waarom ben ik toch zo lomp?"
"Wacht," zei Simon. Hij nam zijn telefoon en zocht een nummer. Hij had de telefoonnummers van de meeste van zijn pupillen in zijn GSM staan, natuurlijk ook die van Fabian. Hij klikte enkele keren en legde dan de telefoon op de bar. Hij had de luidspreker aan gezet zodat Fabian kon meeluisteren. Hij begroette de moeder van Fabian en feliciteerde haar omdat Fabian zo goed zijn best had gedaan. Dat horen moeders graag. Dan verontschuldigde hij zich omdat hij zelf onhandig was geweest en een cola had omgestoten over de broek van Fabian. Hij stelde voor om de reinigingskosten te betalen of indien nodig zelfs een nieuwe broek te betalen, maar Fabians moeder gaf natuurlijk toe dat ze dat niet zo erg vond. Hij maakte ook van de gelegenheid gebruik om haar uit te leggen dat de speeltuin van de manege altijd open stond, zelfs zonder rijlessen en hij nodigde Nick en Fabian uit om morgen langs te komen. Hij had enkele karweitjes te doen en de jongens konden alzo een gratis rijles verdienen. Daar had de vrouw wel oren naar.
"Dat komt goed uit," zei ze. "Ik moet morgen naar de stad voor inkopen en ik was al bang dat ik ze mee moest nemen. Je weet hoe vervelend kinderen kunnen zijn als ze tegen hun zin mee moeten met mama om boodschappen te doen. Nu weet ik dat ze veilig bij jou terecht kunnen. Dat zullen ze zelf vast veel liever doen."
Fabian deed een rondedansje van geluk en moest zich inhouden om er geen vreugdeliedje bij te zingen.
Simon en Fabians moeder begroetten elkaar en toen de telefoon afstond sprong Fabian tegen Simon aan en omarmde hij hem van blijdschap. Simon maakte van de gelegenheid gebruik om de tien er over zijn blote rug te wrijven. Daar had hij nog nooit de gelegenheid toe gehad en hij bedacht hoe graag hij wel eens zou zien hoe de tiener er in zijn blootje uitzag. Hij kon niet weten dat zijn vriendje Pieter er zou voor zorgen dat zijn wens al heel snel zou uitkomen.
"Dat heb je fantastisch geregeld, Simon," zei de knaap. "Bedankt."
Nadat hij een nieuwe cola gekregen had stapte Fabian naar buiten om naar huis te fietsen en zijn broertje het goede nieuws te melden. Hij liep wat met zijn benen open, want zijn broek plakte van de cola.
Ook Pieter omarmde Simon om hem te bedanken. Hij vond het prettig bij Simon, maar als die iets anders te doen had, had hij wel graag een vriendje in de buurt om mee te spelen.
"Ik heb je wat te vertellen," fluisterde hij in zijn oor. "Straks onder de douche."
Toen het tijd was voor Pieter om naar huis te gaan en Simon en de jongen onder hun dagelijkse douche stonden vertelde de knaap in geuren en kleuren wat hij en Fabian hadden beleefd na de rijles. Hij vertelde het zo boeiend dat zowel hijzelf als Simon er een flinke erectie van kregen.
"Ik wou dat ik erbij kon zijn," zei Simon.
"Dat kan toch," zei Pieter. "We kunnen toch hier boven komen, onze kleren uitdoen en aan Nick leren hoe hij moet klaarkomen."
"Denk je niet dat Fabian en Nick het vreemd zullen vinden om bij een volwassen man uit de kleren te gaan. En denk je niet dat ze zullen schrikken als die man nieuwsgierig zal toekijken en zelf een stijve zal krijgen. Ik denk dat we dat niet zomaar kunnen doen. Ik wil het wel graag zien, maar ik wil niet dat de 2 jongens nadien nooit meer naar de manege willen komen, misschien zelfs alles aan hun moeder vertellen, met alle gevolgen van dien."
Simon dacht even na en glimlachte dan.
"Ik heb een idee," zei hij. "Ik heb hier nog ergens een cameraatje met afstandsbediening liggen. Als jij de jongens meelokt naar de open plek in het bos om er Nick zijn seksles te geven, dan zorg ik ervoor dat ik alles op mijn computer te zien krijg. Ik regel dat wel."
Met een High Five werd het idee goedgekeurd.
Ze namen afscheid van elkaar en die avond zorgde Simon ervoor dat de apparatuur getest werd en geïnstalleerd.
Hoofdstuk 7 Nick en Fabian.
De volgende morgen, na het ontbijt dat Simon en Pieter elke dag in hun blootje namen, zaten Pieter en zijn volwassen vriend op de trap voor het cafetaria te wachten op Fabian en Nick. Aan tafel hadden ze samen besproken hoe alles in zijn werk zou gaan. Alles was geregeld. Alleen de hoofdrolspelers moesten nog aankomen.
Even na negen uur kwamen de twee broers er aangefietst. Pieter keek zijn ogen uit naar de prachtige fietsen die de beide jongens hadden. Het was duidelijk dat er in hun familie geen geldgebrek was. Pieter zelf had geen fiets, nog nooit. Hij kon amper fietsen. Een paar jaar geleden had hij in de kleuterklas met de fietsjes op school gereden, zonder steunwieltjes. Hij kon het dus wel, maar niet zo goed.
"Whoaw," zei hij terwijl hij recht sprong en de fiets van Fabian bewonderde. "Wat een prachtig ding."
"Achttien versnellingen," zei Fabian. "En hier is de fietscomputer. Ik heb ook GPS. Je kan er zelfs muziek op beluisteren." Hij opende een doosje, stak een oortje in zijn eigen oor en een in het oor van Pieter. Hij duwde op een knop en Pieter hoorde de favoriete muziek van Fabian..
Pieter maakte daarna snel kennis met Nick. Hij herinnerde zich vaag dat hij het jongetje al gezien had tijdens zijn eerste rijles, vorige week.
Simon bekeek het tafereel. Hij moest zich inhouden om niet in zijn auto te stappen om in de stad een even mooie fiets voor zijn vriendje te gaan kopen. Maar er stond iets anders op het programma. De man stond recht en stapte naar zijn elektrische tractor om, zogezegd, herstellingen gaan uit te voeren aan de omheining. Hij had zijn laptop erin weggeborgen en moest nu een plaatsje gaan zoeken in de buurt van de camera, waar het zendertje nog bereik had.
"Ik moet nog snel even plassen," zei Pieter om wat tijd te winnen voor Simon, "en dan gaan we naar een prachtig plekje in het bos om Nick iets bij te leren."
Fabian had zijn broertje al voorbereid. Hij wist dus dat Pieter hem iets ging leren. Dat het met seks te maken had kon hij opmaken aan de dingen die zijn grote broer er bij vertelde. Maar Nick hield van avontuur en hij had vertrouwen in zijn broer. Als hij erbij was kon er niets mis gaan. Fabian plaagde hem wel eens maar als puntje bij paaltje kwam was zijn grote broer steeds klaar om hem te helpen.
Een paar minuten later trok het drietal naar het bos, Pieter achterop de fiets bij Fabian. Toen ze bijna aan de plaats waren waar ze het bos in moesten, reden ze voorbij Simon die deed alsof hij de draad herstelde. Zijn laptop zat nog verstopt in een tas in de tractor. Toen de man de jongens in het bospad zag verdwijnen, haalde hij snel zijn laptop te voorschijn om niets te missen van wat zijn verstopte camera zou filmen.
"Hier is het," riep Pieter plots en hij sprong van de bagagedrager af. Nick en Fabian gooiden hun fiets tegen een boom en volgden Pieter in het struikgewas.
"Hier is het," zei Pieter toen de jongens op de open plek kwam. De ogen van de jongens moesten nog even wennen aan het felle zonlicht. Pieter trachtte de camera te vinden. Simon had hem gezegd waar hij hem gehangen had, want hij moest er natuurlijk voor zorgen dat ze niet met hun rug naar de camera stonden als ze in actie kwamen. Simon had het apparaatje goed verstopt. Pieter vond hem niet, maar hij wist dat hij er was.
"Wat vinden jullie ervan?" vroeg Pieter. "Niemand ziet ons hier. We kunnen hier zelfs gerust in ons blootje lopen. Terwijl hij dit zei trok hij zijn shirt over zijn hoofd en enkele tellen later lag ook zijn broek en onderbroek op een hoopje op het gras. Nick keek verbaasd op, zeker toen ook zijn broer hetzelfde deed als Pieter.
"Jij ook," zei Fabian tegen Nick. "Komaan, helemaal bloot."
Zoals steeds deed Nick wat zijn grote broer hem zei. Het was immers waar wat Pieter gezegd had. Niemand kon hen hier zien en vermits Pieter niet verlegen was om zijn pietje te tonen en hij gewoon was om thuis met zijn broer in zijn blootje te lopen, aarzelde hij niet.
Even later zag Simon 3 naakte jongetjes op het scherm van zijn laptop, 2 kleine piemeltjes en een al wat grotere tienerlul die gewoon voor hun balzak omlaag hingen.
Fabian ging voor Pieter en zijn broertje staan en lachte.
"Grappig, jullie piemels zien er precies hetzelfde uit."
En zo was het ook. Nick zijn dingetje was net even groot als dat van Pieter. Ook zijn verschrompelde balzakje had dezelfde vorm en grootte en uiteraard was er geen haartje dat het uitzicht verknoeide. Alleen was Pieter zijn huid heel wat bruiner dan die van Nick. Nick zijn kruis was heel wat bleker. Net zoals bij zijn broer was de rand van de zwembroek, die ze steeds buiten droegen goed zichtbaar. De rest van hun lichaam was wel gebruind, maar niet zoals de van nature donkerder gekleurde Pieter
"Niet lang meer," zei Pieter vrolijk en hij liep naar de rand van de plek waar een strook hoog gras groeide. "Die van mij is zo dadelijk heel wat groter." Pieter verdween tot aan zijn navel in het gras. Hij stapte met zijn benen wijd open.
"Komaan," riep hij naar de anderen, "zo krijg je snel een stijve."
Om te tonen dat hij gelijk had sprong hij omhoog om te tonen dat zijn piemeltje inderdaad al aan het groeien was. Het kletste tegen zijn buik en er was al een stukje van zijn eikeltje zichtbaar. De 2 broers bekeken elkaar even, maar deden dan wat Pieter voorgesteld had. Bij Fabian kwam het gras nog net tot boven zijn jongenspartij. Een tweetal minuten later stonden ze naast elkaar, alle 3 met een flink rechtopstaand lid. Fabian ging weer voor de 2 kleintjes staan en lachte opnieuw.
"Nu zien jullie er nog steeds net hetzelfde uit, zelfs met een stijve."
Simon, die in zijn koptelefoon hoorde wat de jongens zeiden, keek aandachtiger en zag nu ook dat Fabian gelijk had. Nick zijn stijve Pietje zag er net hetzelfde uit als het piemeltje dat hij de laatste dagen al goed had leren kennen. Hij was even lang, even dik, de voorhuid kwam tot juist op dezelfde plaats op zijn eikeltje en zijn balzak hing even verschrompeld onder het paaltje dat fier, met een schattige kromming naar zijn buik toe, bijna recht omhoog stond. Alleen was Pieter in zijn kruis al flink gebruind van de enkele dagen dat hij naakt op het zonneterras van Simon had doorgebracht en natuurlijk ook door zijn iets donkerder huidskleur die hij geërfd had van zijn Indonesische moeder.
Nu nam Fabian opnieuw het woord.
"Nu zijn we klaar om je te tonen wat Pieter me gisteren geleerd heeft en wat jij zeker ook moet leren." De grootste van het drietal legde zijn hand onder zijn al flink afhangende tienerballen en tilde ze een beetje omhoog. "Je weet dat ik je enkele weken geleden verteld heb over mijn natte dromen."
Nick knikte.
"Dat zijn dus de zaadcellen die in mijn ballen gemaakt worden die er af en toe uit moeten als de voorraadkamer vol is. Pieter heeft me geleerd hoe je die voorraadkamer zelf kan leegmaken er dus geen smeerboel 's nachts in je pyjama terecht komt. Dat gaat Pieter je nu tonen. Kijk goed, want jij moet dit ook leren om me thuis daarbij te helpen."
Pieter kwam naast Fabian staan, er goed zorg voor dragend dat alles goed zichtbaar was voor de camera die Simon verstopt had. Nick bleef staan en draaide zich naar Fabian toe, zijn blik gericht op het kruis van zijn grote broer. Pieter kromde zijn wijsvinger en zijn duim rond de basis van Fabians tienerlul en bewoog naar voor en naar achter. Hij trok de voorhuid helemaal naar achter om de blinkende eikel duidelijk zichtbaar te maken, zodat ook het pisgat, waar weldra het sperma zou uitspuiten goed zichtbaar was. Met het topje van de wijsvinger van zijn andere hand wreef Pieter even heen en weer over dit pisgat en zei: "Hier moet je goed naar kijken, Nick."
Het topje van Fabians eikel was al een beetje vochtig, wat aangaf dat het niet lang zou duren voor het vuurwerk zou losbarsten. Pieter versnelde zijn beweging. Fabian sloot zijn ogen en begon sneller te ademen. Hij kreunde lichtjes en voelde hoe het fantastische gevoel dat hij gisteren had leren kennen, zich stilaan in zijn buik en in zijn penis aan het opbouwen was.
"PAS OP! KIJK GOED!" hijgde Fabian luid. De eerste straal wit vocht vloog met een boog in de lucht en kwam wel bijna een meter verder in het gras terecht. Een tweede en een derde straal volgden en daarna gulpte het jongensnectar uit het pisgat en viel het onder zijn lul op de grond. Pieter wist dat hij niet te vlug mocht stoppen. Hij deed nog enkele bewegingen en dan duwde hij met zijn wijsvinger het achtergebleven sperma uit Fabians pisbuis. Pieter stak zijn hand omhoog en keek naar het sperma dat aan zijn vingers was blijven hangen. Hij bracht zijn hand naar het gezicht van Nick.
"Hier, kijk maar goed naar. Dat is sperma. Proef maar."
Dat was natuurlijk te veel gevraagd. Nick draaide zijn hoofd en trok een vies gezicht. Pieter had dit wel verwacht en lachte. Hij wou echter duidelijk laten zien wie er op dit moment alles in handen had. Hij bracht zijn hand naar zijn eigen mond en likte een klein beetje van het witte vocht op. Hij sloot zijn mond en slikte het door.
Simon zag dit met plezier gebeuren. Pieter had tot nu toe alleen nog maar zijn mannensperma met het topje van zijn tong aangeraakt en nog niets doorgeslikt. Dit was een volgende stap naar het pijpen waar hij Pieter wou op voorbereiden. Stilaan moest hij aan het idee wennen om dat rare goedje in zijn mond te nemen en in te slikken.
"Simon zegt dat je zelf beter sperma krijgt als je veel echt mannensperma inslikt," ging Pieter verder. De rest van Fabians ballenvocht veegde hij echter af in het gras.
Fabian was met zijn blote kont in het gras gaan zitten om te bekomen van zijn tweede bewuste orgasme van zijn leven. Het was minstens even lekker als gisteren en hij was fier dat hij dit aan zijn broertje kon tonen.
"Lukt dit bij mij ook?" vroeg het kleine broertje nieuwsgierig.
"Bijna." antwoordde Pieter. "Het voelt even prettig in je buik, maar er komt niets uit je piemel, omdat je ballen nog niet groot genoeg zijn." Pieter ging naast Nick staan en nam diens piemeltje tussen duim en wijsvinger, net zoals Simon het bij hem deed.
"Wil je het voelen?" vroeg hij, maar een antwoord was natuurlijk niet nodig, want hij had de heen-en-weer beweging al ingezet. Nick liet rustig begaan en even later voel de hij iets raars in zijn buik en in zijn piemel.
"Niet schrikken," verwittigde Pieter hem. "Als je het gevoel niet kent zou het kunnen dat je denkt dat er iets abnormaals met je gebeurt, maar wees gerust: ik heb alles onder controle."
Fabian begon stilaan bij te komen van zijn orgasme. Hij ging recht zitten en hield aandachtig zijn broertje in het oog, die stilaan sneller ging ademen. Die voelde zich wat slapper worden in zijn benen en sloeg een arm om Pieters nek om steun te vinden.
Het duurde wat langer dan bij zijn geile puberbroer, maar ook bij hem overspoelde zijn allereerste orgasme zijn negenjarig lichaam. Zijn adem stokte en hij verstijfde. Hij kneep zijn arm wat vaster rond Pieters nek en kreunde. Langzaam ontspanden zijn spieren zich en liet hij zich op zijn blote kont naast zijn broer in het gras zakken.
"Wat was dat?" stamelde hij. "Dat heb ik nog nooit gevoeld. Het was wel fantastisch. Doen we dat straks nog eens?"
Het was weer zover. Nick was na zijn eerste orgasme al zo goed als verslaafd. Het was duidelijk dat Pieter tijdens de vakantie, maar ook Fabian thuis, hun werk zouden hebben met het bevredigen van het geile ventje.
Het drietal bleef nog even in het gras zitten om Nick en Fabian te laten bekomen. Pieter had zijn hand aan zijn piemel en bewoog zijn voorhuid traag over zijn eikeltje. Fabian verbrak de stilte:
"Wat doen we nu?" vroeg hij en stond recht.
"Hé, hé!" gromde Pieter die ook recht stond en zijn nog steeds rechtopstaande paaltje naar voor stak. "En ik?"
Dat was Fabian even vergeten, maar hij maakte het direct goed. Hij ging lachend naast Pieter staan en nam het pietje tussen duim en wijsvinger, zoals Pieter het bij Nick had gedaan. Nick kroop naar voor om beter te kunnen zien. Gelukkig dacht Pieter nog net aan de camera. Hij moest een stap opzijzetten omdat Nick in de weg ging staan. Fabian stopte echter niet met masturberen.
"Sneller," hijgde Pieter, "en harder knijpen."
Even later kwam Pieter als derde klaar en was iedereen bevredigd.
Behalve Simon. Die zat met een flinke tent in zijn broek naar het scherm te kijken. Hij had zichzelf moeten bedwingen om niet naar de open plek te lopen om met de jongens mee te doen. Hij was blij dat hij eindelijk kon zien hoe Fabian en ook Nick er onder hun kleren uitzagen. Hij had zich al dikwijls een voorstelling gemaakt en de jongens met zijn ogen uitgekleed. Dat deed hij dikwijls als hij jongetjes zag, maar hij kreeg natuurlijk nooit de gelegenheid om te controleren of zijn voorstelling juist was. Nu dus wel en hij moest voor zichzelf toegeven dat hij er heel dicht bij zat. Hij had gedacht dat Fabian al wel wat schaamhaar zou hebben, maar hij was blij dat het echter nog niet het geval was. Nu moest hij, samen met Pieter een plannetje uitwerken om er voor te zorgen dat hij de broers eens in het echt naakt kon zien en ze met zijn eigen handen zou kunnen doen klaarkomen.
Nadat Pieter zijn hoogtepunt had bereikt maakten de jongens aanstalten om terug hun broek aan te trekken en terug naar de manege te fietsen. Simon moest snel zijn laptop afsluiten en hem verstoppen, voordat de jongens voorbij zouden komen.
Toen ze voorbijfietsten zwaaiden ze naar hem. Pieter knipoogde en stak zijn duim omhoog. Geen van de drie had moeite gedaan om zijn T-shirt aan te trekken. Dat stak bij alle drie in de gordel van hun broek. Nadat Simon ook even de open plek in het bos had bezocht, reed hij terug naar de manege. Eerst en vooral ging hij de opname op zijn computer zetten. Dan bekeek hij het filmpje nog eens en hij kon het niet laten om tijdens het kijken voor de tweede keer in een uur tijd, zichzelf af te trekken. Sinds hij enkele dagen geleden Pieter had leren kennen had hij het niet meer zelf moeten doen, daar had de knaap wel voor gezorgd. Hij had er wel wat spijt van het ventje nu niet bij hem zat om mee te kijken, maar hij kon niet wachten. Toch voldaan sloot hij zijn computer af, ruimde de rommel op en ging terug aan het werk, voor zover men dat werken kon noemen. Hij slenterde wat tussen de stallen door en zocht dan de jongens op, die op de speeltuin aan dollen waren.
"Ik heb een karweitje voor jullie," riep hij van ver.
De jongens haastten zich nieuwsgierig tot bij de man.
"Er zijn een drietal pony's die hun benen willen strekken. Willen jullie me daarbij helpen?"
Natuurlijk wilden ze dat. Eigenlijk was het een uitnodiging voor een privéles met zijn vieren, want, nadat Simon vooral aan Nick en Pieter getoond had hoe men een paard moest opzadelen, zadelde hij ook zijn eigen paard op. Pieter mocht op Bandit, omdat het zijn lievelingspony was, maar vooral omdat Bandit een rustig dier was voor beginnelingen. Fabian, die ook wel graag op Bandit reed, kreeg een heel wat onrustigere pony omdat hij het paardrijden al veel langer deed en omdat Simon vond dat hij het best wel aankon.
De jongens beleefden een prachtige les. Ze kregen opdrachten die aangepast waren aan hun rijkunde en Simon verbeterde hen waar nodig. Doodmoe en bezweet trokken ze met zijn vieren naar boven.
"We kunnen allemaal wel een douche gebruiken voor we aan tafel gaan," zei Simon, hoopvol dat hij Nick en Fabian nu toch eens in hun blootje zou kunnen zien.
Pieter kwam te hulp. "Natuurlijk. Kom jongens, hier is het." Hij snelde naar de badkamer terwijl hij zijn T-shirt uittrok. Hij trok de deur open en ook zijn broek en onderbroek vlogen door de lucht. Nick en Fabian bekeken elkaar even, trokken ook hun kleren uit en even later stonden ze met zijn drieën, in hun blootje onder de verfrissende waterstraal.
Ook Simon deed al zijn kleren uit en stapte bij de jongens onder de douche. Nick en Fabian waren gewoon om een blote man te zien, want thuis bij hen was een naakt lichaam de normaalste zaak van de wereld, zeker in de badkamer. Fabian dacht er even aan dat hij wel eens stijve mannenlul zou willen zien, maar de jongens waren te moe om aan seks te denken.
Na de maaltijd gingen de jongens Pieter leren fietsen. Pieter was lenig en leerde snel. Nog enkele dagen en hij zou het zo goed kunnen als zijn vrienden.
Sneller dan verwacht werd het voor de broers tijd om naar huis te gaan. Het was Simon die hen eraan kwam herinneren. Hij wist dat de moeder van de jongens niet alleen streng was op vuile kleren, maar ook op te laat komen. Ze namen afscheid van elkaar en spraken af voor de volgende dag.
"Als het mag van moeder zijn we hier morgen terug om 9 uur," zei Fabian.
"En we blijven de ganse dag," voegde Nick eraan toe.
Ook voor Pieter was het bijna tijd om naar huis te gaan, maar hij had nog tijd om, zoals elke dag nog eens te douchen met Simon. Voor ze gingen douchen echter toonde Simon de film die hij die ochtend gemaakt had. Pieter lachte toen hij zichzelf zag. Ze zaten natuurlijk naakt voor de computer, Pieter op Simons schoot. Pieters piemeltje was al tot zijn grootste formaat gegroeid. Terwijl hij zijn hand onder zijn billen stak greep hij de lul van Simon vast. Die zat stevig geklemd tussen de billen van de man en de knaap. Pieter wriemelde zodanig dat de stijve mannenlul plots over zijn kontgaatje gleed en in zijn bilspleet bleef steken. Hij lachte hartelijk, maar dat die lul ook wel eens in het gaatje zou kunnen passen kwam bij hem niet op, nog niet.
Simon bedankte het kereltje met een ferme knuffel omdat hij het mogelijk gemaakt had om Nick en vooral Fabian naakt te zien.
"In het echt zou het beter geweest zijn," zei Simon. "Maar ik verwacht dat dit binnen enkele dagen wel zal kunnen. Ik heb ze nu toch al eens bloot gezien, dank zij jou. "
"Hun stijve piemel krijg je ook wel snel te zien. Daar zorg ik wel voor." beloofde Pieter. "Nog voor het weekend zal het gebeuren."
Daarna gingen ze douchen en zoals steeds eindigde de douche met een wederzijdse afruksessie.
Voldaan en gelukkig nam Pieter afscheid van Simon om de avond bij zijn mama door te brengen.
Die avond kreeg Simon telefoon van de mama van Fabian en Nick. Hij schrok wel even, want hij had dit niet verwacht. Hadden ze verteld dat ze samen met Simon naakt onder de douche hadden gestaan en was hun moeder hier boos voor? Of hadden ze verteld wat ze met Pieter in het bos beleefd hadden en mochten ze nooit meer komen? Dat was toch onwaarschijnlijk.
Maar het was goed nieuws. De moeder van de jongens bedankte hem hartelijk omdat ze zich zo goed vermaakt hadden. Ze waren superenthousiast en wilden de volgende dag terugkomen.
"Storen zij u niet, Simon?" vroeg ze. "Mogen ze wel in de manege rondlopen als ze die dag geen rijles hebben? Hoeveel moet ik u betalen voor de maaltijd?"
Simon stelde haar gerust. "De jongens zijn steeds welkom, hoe meer hoe liever. En voor de maaltijd laat ik hen karweitjes opknappen, als u dat niet erg vindt."
"Natuurlijk niet Simon," zei ze. "Ik vind het net goed dat ze leren dat ze hun kost moeten verdienen. En eerlijk gezegd komt het me goed uit dat ze morgen ook kunnen komen. Dan kan ik rustig een bezoekje brengen aan mijn zus zonder dat ze zitten zeuren om naar huis te gaan."
"Ik verwacht hen in de vakantie alle dagen," zei Simon. "Pieter, mijn neefje, is dolblij om vriendjes bij zich te hebben." De vrouw dankte Simon nog eens uitdrukkelijk en Simon legde glimlachend de hoorn neer. Het zou een prettige vakantie worden. Eerst zijn kennismaking met Pieter en dan Fabian en Nick die blijkbaar ook niet vies waren van seksspelletjes. Hij moest het slim aan boord leggen om als volwassen man ook betrokken te worden in hun spel, zonder dat hij er storend bijliep. Maar dat liep wel los. Hij voelde het weer kriebelen in zijn broek.
Hoofdstuk 9 Een modderbad
De volgende ochtend zat Pieter op de trap te wachten op zijn vrienden. Hij had een regenjas aan, want het prachtige zomerweer van de vorige dagen had een rustdag genomen. Het had de hele nacht geonweerd en nu was het miezerig en fris. Tijdens het ontbijt dat ze vanaf nu dagelijks in hun blootje samennamen, had Simon hem verteld dat hij de ganse voormiddag weg moest voor zaken. Hij zou echter de spelcomputer klaarzetten en Pieter mocht Fabian en Nick mee naar boven brengen om met hen te spelen. Pieter had echter niet veel ervaring met die dingen, want zijn moeder had daar het geld niet voor, maar Simon was ervan overtuigd dat Fabian hiermee wel overweg kon.
De man was wat ongeduldig en bang dat de jongens door het slechte weer niet zouden omzien. Maar even na negen uur kwamen ze eraan gefietst, gekleed in een kleurige waterdichte regenjas. Ze begroetten elkaar hartelijk en Pieter nam de broers mee naar boven. Pieter was het eerst uit de kleren en hij herinnerde de jongens eraan dat de afspraak was dat er in de woning van Simon geen kleren gedragen werden. Dat vonden jongens oké, ze hadden mekaar toch al bloot gezien in het bos en even later zaten ze met zijn drieën op hun blote kont op het tapijt voor de grote tv waaraan een WII-spelcomputer was aangeschakeld. Zoals verwacht was Fabian vertrouwd met het apparaat. Ze hadden er thuis zelf een, maar ze waren Super enthousiast toen ze zagen hoeveel spelcassettes er in de kast staken.
"Als we die allemaal moeten proberen zijn we een hele maand zoet," lachte Fabian, maar het was Nick die zijn lievelingsspelletje koos.
Na een tijdje had Fabian er genoeg van om die 'kleuterspelletjes' te spelen die zijn broer koos, maar dit was geen reden om ruzie te maken. Hij zag in een hoek op een bureau de computer van Simon staan.
"Mag ik op die computer?" vroeg hij aan Pieter, maar die haalde zijn schouders op. Wist hij veel. Fabian durfde het toch aan om het ding aan te zetten en besloot wat op het internet te surfen. Fabian was een normale puber, dus verschenen er al vlug foto's en clips op het scherm van naakte vrouwen met dikke borsten, en van enorme stijve lullen die spermasalvo na spermasalvo afvuurden.
"Hé jongens kom kijken," riep hij naar de twee kleintjes. "Die vrouw heeft 2 lullen in haar mond."
Dit was de moeite waard om het spelletje even op pauze te zetten. Fabian klikte steeds maar verder en gaf commentaar bij wat hij zag.
"Die doet het met een witte en een zwarte
Kijk hoeveel sperma er uit haar mond langs haar kin loopt
Hoor welke rare geluiden die maakt
"
De kleintjes keken aandachtig mee en al gauw stonden de 3 aanwezige, echte piemels recht omhoog, alle drie met een schattige, kleine kromming naar hun buik toe. Pieter hield zijn piemeltje vast en Fabian bewoog zijn vuist langzaam naar voor en naar achter over zijn keiharde tienerlul.
Nick en Pieter hadden er echter vlug genoeg van en konden aan de roep van de spelcomputer niet weerstaan.
Fabian voelde hoe het prettige gevoel, dat hij eergisteren had leren kennen, stilaan begon op te komen. Hij moest ervan profiteren om verder te surfen, want als hij thuis op de computer zat kon steeds zijn vader of zijn moeder binnenkomen en meekijken. Hij dacht ook aan de wijze raad die Pieter van in het begin gegeven had nl., als iemand anders het voor je doet is het nog prettiger. Hij had dus geduld, want er was nog heel wat te zien. Na een tijdje sloot hij het internet af en besloot hij eens op de harde schijf van de computer te zoeken. Simon had vast enkele clips gedownload. Hij was benieuwd wat de man interessant vond. Fabian was vrij handig met de computer en korte tijd later vond hij inderdaad een map waarvan de naam geen twijfel liet bestaan. Gewoon: 'SEKS'
Hij opende de map en er verschenen een hele boel andere mappen. Hij bladerde erdoor, opende enkele bestanden, maar hoe langer hij keek, hoe minder interessant hij het vond.
Plots schrok hij en werd hij héél nieuwsgierig. Hij vond een map met naam: 'Nick en Fabian'.
Toen hij het bestand opende verscheen er een beeld van een open plek in het bos. Na een tijdje kwam er beweging in het struikgewas en verscheen er een jongetje in bloot bovenlijf dat hij herkende. Het was Pieter en achter hem verschenen nu ook Nick, en
hijzelf. Nu begon hij door te krijgen wat hij aan het bekijken was. Iemand had hen gisteren gefilmd toen ze in het bos Nick lieten kennis maken met zijn eerste orgasme. Had Simon tussen de struiken gezeten? Of hing er ergens een verborgen camera. Hij keek even rond in de kamer. Misschien hing hier ook wel een camera die hen stiekem filmde. De jongens op het scherm trokken hun kleren uit en liepen door het hoge gras om een erectie te krijgen.
"Hé jongens," riep hij enthousiast. "Kom nu eens kijken wat ik gevonden heb."
De twee kleintjes keken om. Pieter schrok en werd bleek. Hij zag direct op het scherm waar Fabian naar keek. Hij had het filmpje gevonden dat Simon gisteren gemaakt had. Wat gingen Nick en Fabian daar van zeggen. Misschien werden ze kwaad en liepen ze weg om nooit meer terug te komen. Misschien gingen ze alles aan hun ouders vertellen en kreeg Simon problemen met de politie?
Maar Fabian stelde hem meteen gerust.
"Kijk hoe grappig Nick kijkt als je met zijn piemeltje speelt, Pieter," zei Fabian lachend. "Wat leuk dat iemand dit gefilmd heeft. Nu kunnen we terugkijken hoe Nick voor de eerste keer klaargekomen is."
"Ben je dan niet kwaad omdat je stiekem gefilmd werd?" vroeg Pieter enigszins verrast.
"Waarom?" antwoordde Fabian. "We hebben thuis honderden filmpjes die papa stiekem gefilmd heeft. Hij heeft zelfs eens gefilmd hoe Nick en ik een sabelgevecht hielden met onze stijve piemels. We hebben er flink mee gelachen toen we er later terug naar keken. Is het niet Nick?"
Nick knikte lachend en gaf zelf wat commentaar.
"Kijk maar eens wat een rare snuiten jij trekt als je sperma uit je lul spuit. Net alsof je pijn hebt."
De jongens bleven het ganse filmpje uitkijken en gaven commentaar, vooral op de andere twee. Opnieuw keken er ook 3 stijve plassertjes mee, maar aan een orgasme dachten ze nog niet. Nu nog niet.
Plots klonk de toeter die alle dagen aankondigde wanneer de gezamenlijke maaltijd voor het personeel van de manege klaar was. Pieter wist dat ze na de bel nog net de tijd hadden om zich klaar te maken om aan tafel te gaan.
Fabian sloot de computer af en ruimde in een wip de spelletjes op. De jongens kleedden zich aan en trokken naar de eetzaal, waar ook vandaag voor hen een plaatsje gereserveerd was. Daar had Simon voor gezorgd. Tot hun spijt was Simon er nog niet. Hij had hen beloofd dat ze rijles zouden krijgen als hij op tijd terug was. Maar de dag was nog lang. Ze zouden wel zien.
Na de maaltijd besloten de jongens om naar buiten te gaan. De zon scheen volop en probeerde de regen van vannacht en deze morgen op te drogen. De speeltuin lag er echter nog verzopen bij. Vooral onder de speeltuigen lag er modder en onder de grote glijbaan lag er zelfs een grote plas water. Ze besloten om op het platform van de grote glijbaan te gaan zitten om wat bij te praten. Van daaruit hadden ze een prachtig uitzicht over heel de manege. Plots stond Fabian recht en keek naar beneden.
"Wedden dat ik er kan afglijden zonder in de plas terecht te komen." Fabian wachtte geen antwoord af, zette zich klaar en stootte zich zo hard mogelijk af om snelheid te krijgen. Onderaan sprong hij op tijd op. Hij kwam ruim over de plas terecht en keek lachend omhoog naar de andere twee. Pieter kon dit natuurlijk niet laten gebeuren. Hij trok zijn shirt uit en stak het vooraan in zijn broek. Hij zwierde elegant de glijbaan op en schoof zo snel mogelijk naar beneden. Ook hij maakte een lenig sprongetje en geraakt net met zijn hielen over de plas. Hij gleed even weg, maar kon toch zijn evenwicht bewaren. Lachend keek het tweetal naar boven waar de kleine Nick aarzelend naar beneden keek. Hij was niet zo'n durver en zag het niet zo zitten om het te wagen, maar als hij nu langs de trap naar beneden zou gaan zouden zijn broer en Pieter hem wellicht uitlachen. Hij moest het er op wagen. Hij zette zich klaar, stootte zich af en schoof zo snel mogelijk omlaag. Hij was echter iets minder lenig dan Pieter. Hij kwam met zijn hielen op de rand van de plas terecht, maar zijn voeten schoven vooruit. Hij viel pardoes achterover met zijn kont in de plas. Het water spetterde omhoog en de twee anderen begonnen luidop te lachen. Ze sprongen weg, maar enkele druppels bruin water kwamen toch op hun kleren terecht. Met zijn benen en zijn kont half onder water kon Nick niet anders dan mee te lachen, maar enkele tellen later veranderde zijn lach in een angstig gezicht.
"Mama vermoordt me!" riep hij uit. "Ik mag vast de ganse zomer mijn kamer niet meer uit. Misschien zelfs het ganse jaar."
Ook Fabian zag de ernst van de situatie in. Hij was verantwoordelijk voor zijn kleine broer en zijn moeder zou hem vast mee straffen.
"Je ziet ons een lange tijd niet meer, Pieter. Vuile kleren zijn voor ons moeder het ergste wat er kan gebeuren. Ze wordt vast hysterisch. Misschien slaat ze ons wel."
Hij keek naar zijn eigen kleren. Enkele bruine vlekken leken zelfs steeds groter te worden.
Pieter stopte ook met lachen. Het was nu net zo prettig, nu hij de twee broers had leren kennen. Ze hadden al twee dagen enorm genoten en Pieter wou het zo houden. Hij dacht koortsachtig na en keek rond. Achter het grote raam van de cafetaria zag hij Simon die net terug was van de stad. Hij had alles gezien en moest ook lachen. Pieter deed onmiddellijk teken naar Simon dat hij moest komen. Simon zag dat het ernstig was en haastte zich naar de speeltuin. Pieter kwam hem tegemoet gelopen.
"Simon, Simon!!! Het is een ramp. Weet jij een oplossing voor de vuile kleren van Fabian en Nick. Hun moeder vermoordt hen en ze mogen wellicht niet meer naar hier komen."
Terwijl ze naar de twee broers toe stapten dacht de man na. Fabian had Nick al uit de plas getrokken en probeerde vergeefs de modder van zijn broek te vegen.
"Misschien kunnen we naar de stad precies dezelfde kleren gaan kopen," probeerde Pieter nog.
Maar Simon bleef rustig en keek op zijn uurwerk.
"Dat kan nog net," zei hij peinzend. "Ik weet wel iets jongens."
Het drietal keek hem hoopvol aan.
"Het is gelukkig nog vroeg," legde hij uit. "De kleren kunnen in de wasmachine en in de droogkast. Ze zullen net op tijd klaar zijn om naar huis te gaan."
"Yes!" klonk het driemaal terwijl ze elkaar een Hi-Five gaven.
"Er is echter een probleem," ging Simon verder. "Als de kleren in de wasmachine steken hebben jullie er natuurlijk geen om aan te trekken. Jullie zullen dus de ganse namiddag bloot moeten lopen. Dat kan natuurlijk bij mij in mijn woning. We laten de andere mensen niet van jullie blote bast genieten. Kunnen jullie dit opbrengen?"
"Natuurlijk!" antwoordde Pieter in hun plaats. We hebben vanmorgen al de ganse tijd in ons blootje met de spelcomputer gespeeld. Ik heb Nick en Fabian namelijk uitgelegd dat wij afgesproken hebben om bij jou thuis geen kleren te dragen. Niet jongens?"
De broers knikten opgelucht dat er een oplossing mogelijk was.
"Wij vinden dat helemaal niet erg, Simon," zei Fabian lachend. "Integendeel, wij lopen thuis ook wel eens bloot rond. We vinden dat zelfs fijn."
Simon was tevreden. Opnieuw zou hij in het echt kunnen zien hoe Fabian, en ook Nick, er zonder kleren uitzagen, en veel langer dan gisteren onder de douche. Met de geile Pieter erbij was het niet onmogelijk dat het niet alleen bij kijken zou blijven. Hij had gelukkig die dag niets meer te doen. Hij was moe van zijn vergadering in de voormiddag en wou rusten, liefst met het zicht op drie prachtige, naakte jongetjes.
Ze kwamen bij de achteringang aan. Onderaan de trap naar zijn woning opende Simon de deur van het washok.
Trek jullie kleren maar uit," zei hij enthousiast. "Dan stop ik ze in de wasmachine. Pieter, breng jij de jongens alvast maar naar de douche."
Pieter stond natuurlijk als eerste in zijn adamskostuum. De broers waren helemaal niet verlegen voor elkaar, zelfs niet voor Simon. Ze wisten dat de man hen al op film in hun blootje had gezien en gisteren hadden ze samen gedoucht. Ze trokken dus snel hun kleren uit. Nick had wat hulp nodig, want zijn natte broek en onderbroek bleef aan zijn benen plakken. Simon keek met plezier naar de drie blote kontjes die de trap op snelden. Het kriebelde in zijn eigen broek. Het werd vast een interessante namiddag.
De jongens waren al luidruchtig aan het douchen toen hij boven kwam. Hij had zelf zijn hemd uitgetrokken en voor de rest kwam Pieter ter hulp.
"Simon," riep hij vanuit de douche, "kom je er mee onder? Komaan, het water is lekker warm."
"Ik weet niet of Nick en Fabian het niet erg vinden om naar een oude, lelijke, blote man te kijken," zei hij, terwijl hij in zijn boxershort in de deuropening bleef staan.
"Komaan Simon," lachte Fabian. "Kom er gerust bij. Bij ons thuis is er geen slot op de badkamerdeur. We zien mama en papa dikwijls zonder kleren. We hebben dus al vaak een oude, lelijke mannenlul gezien. We hebben je trouwens gisteren toch al naakt gezien. "
"Simon is helemaal niet oud en lelijk," verdedigde Pieter heftig zijn grote vriend. "En hij heeft zeker geen lelijke lul. Integendeel."
Pieter stapte op Simon toe, stak zijn vingers in de rek van diens onderbroek en duwde het stuk textiel omlaag. Terwijl de man uit zijn onderbroek stapte greep Pieter hem bij zijn ballen en trok hij hem mee onder het water. Nick en Fabian schrokken wel even van Pieters gedrag en keken toe naar wat er nog komen moest.
"Kijk maar," ging Pieter verder. "Simon heeft de mooiste mannenlul die ik al heb gezien." Het was natuurlijk ook nog maar de enige die hij had gezien. Hij dacht aan de belofte die hij aan Fabian had gedaan. En ook aan wat hij aan Simon had beloofd.
"Heb je al eens een STIJVE mannenlul gezien, Fabian?" zei hij terwijl hij het nog slappe ding van Simon tussen zijn vingers nam en het nodige deed om hem te doen groeien. Simon schrok wel wat, maar aan gretige jongensvingers, die zijn penis en ballen bewerken kon hij niet weerstaan. Enkele tellen later had zijn mannengerief zijn grootste afmeting bereikt.
"Kijk maar," zei Pieter en hij hield Simons lul vast alsof het de zijne was. "Voelen jullie maar eens hoe hard hij is, en hoe groot zijn ballen wel zijn."
Fabian had geen enkele schroom. Hij stak zijn hand uit en kneep in de mannenlul. Hij probeerde hem zelfs naar beneden te duwen. Hij wist dat je een echte stijve niet loodrecht naar beneden kon doen kijken zonder pijn. Dat was in elk geval bij hemzelf zo. Ook Simon riep 'AU' en boog door zijn benen om zijn kruis vooruit te brengen.
Nick aarzelde een beetje, maar toen hij zag hoe zijn grote broer te werk ging was hij gerust gesteld dat hij zijn gang kon gaan. Hij kneep ook hard in de mannenlul en woog de ballen in zijn hand.
"Keihard," zei hij. "En heel wat zwaarder dan die van mij."
"Jullie kunnen nu wel die van mij stijf bekijken. Mag ik nu die van jullie zien?" vroeg Simon die het steeds meer voelde kriebelen in zijn onderbuik.
Het stijve paaltje van Pieter had hij al veel gezien en ook nu had het geile ventje een stevige, bijna loodrecht omhoog staande erectie. Zijn eikeltje was nog half bedekt door zijn voorhuid. Simon wou natuurlijk de andere twee zien, en meer dan dat. Fabian stond het dichts bij hem en had zijn hand aan zijn tienerlul.
"Laat mij het doen," zei Simon en hij nam het werk van hem over. Nick volgde het voorbeeld van zijn broer, maar Pieter nam het van hem over. Even later kon Simon de twee nieuwe stijve piemels, die hij gisteren op zijn laptop had gezien, in het echt aanschouwen, en betasten. Die van Fabian had hij al vast. Bij het stijf maken had hij al enkele keren de voorhuid helemaal achteruit getrokken om de prachtig blinkende eikel te zien. Nu liet hij het topje van zijn wijsvinger zachtjes over de zachte, paarsachtige huid glijden. Dat vond Fabian blijkbaar heerlijk, hij sloot zijn ogen en kreunde zachtjes. Met zijn andere hand betaste Simon de tienerballen die al heel wat dikker en zwaarder waren dan die van Pieter. Gisteren had hij gezien dat de zaadfabriekjes al in productie waren, straks zou hij zelf het resultaat van een hele productiedag doen lozen. Eerst zette hij echter een stap naar Nick. Zoals hij al op de film gezien had was het wonderlijk dat Nick en Pieter er in hun kruis precies hetzelfde uitzagen. Even groot, even dik, zowel de balzak als de roede, even hard en een even schattige lichte kromming naar hun buik toe. Pieter had het eikeltje van Nick bloot gemaakt en Simon liet ook bij hem het topje van zijn wijsvinger over het pisgaatje glijden. De balletjes waren minder voelbaar, want de huid van zijn scrotum was bijeen gefrommeld en een van de balletjes zat zelfs verstopt tegen zijn lies. Om te bewijzen dat het piemeltje echt stijf stond trok hij het zover mogelijk naar beneden en liet hij het staafje hard tegen zijn buik schieten. Nick sprong achteruit en de twee kleinste jongetjes begonnen te lachen.
"En Fabian," begon Simon opnieuw. "Ik neem aan dat jij al sperma hebt. Mag ik dat ook eens zien?"
"Natuurlijk." antwoordde Fabian. Hij zette zich schrap met zijn benen gespreid en zijn middel wat naar voor gebogen. Hij deed zelfs geen poging om zelf aan het werk te gaan want hij begreep dat de man het graag zelf wou proberen. Dat had Pieter hem verteld. Trouwens, Pieter had hem gisteren ook verteld dat het veel prettiger was als iemand anders het voor je deed en hij had het nog nooit bij zichzelf gedaan. Het was nog maar de derde keer dat zijn zaad naar buiten zou spuiten zonder natte droom. De twee eerste keren had Pieter de honneurs waargenomen.
Simon ging naast hem staan en geep de tienerlul tussen zijn vingers zijn andere arm legde hij over de rug van de knaap zodat hij hem tegen zich aan kon trekken. Hij vond het prettig om de natte jongenshuid tegen zich te voelen. Het automatisch systeem van de douche was uitgevallen, maar ze waren alle vier natuurlijk drijfnat.
Simon begon hem traag traag af te trekken. Hij wou het kereltje wat laten genieten. En hij ook natuurlijk. Nick en Pieter waren voor hen op hun knieën komen zitten om alles goed te kunnen zien.
Fabian sloot zijn ogen en dacht alleen maar aan zijn piemel en zijn onderbuik. Hij leunde tegen Simon en begon steeds luider te kreunen en sneller te ademen.
"Laat je maar gaan," fluisterde Simon hem in het oor. "Kreunen bij het aftrekken is toegestaan."
De bewegingen werden steeds sneller en Fabian begon te kronkelen met zijn hele lichaam. Plots verstijfde hij en stopte hij met ademen. Simon had het voelen aankomen en plagend richtte hij het wapen naar Nick die met zijn gezicht het dichtst bij de uitlaat zat. De eerste bliksemsnelle straal kwam dan ook tegen Nicks voorhoofd terecht. Hij deinsde achteruit, maar bleef toch aandachtig naar de pik van zijn grote broer kijken. Simon trok verder totdat er alleen nog maar een dun straaltje tienernectar aan het uiteinde van de tienerlul hing en Fabian met een zucht zijn spieren ontspande.
Simon nam het restje sperma op zijn wijsvinger en bracht het naar zijn mond. Hij likte alles op en proefde aan het ballenvocht van de tiener. Het was de eerste keer dat hij sperma proefde. Hij had al dikwijls zijn eigen sperma willen proeven, maar telkens na het klaarkomen had hij een korte periode een soort van schuldgevoel, een sterk gevoel van afkeer van seks. Het was er dus nog nooit van gekomen. Hij had al wel eens gelezen op internet dat dit niet abnormaal was, maar hij had het wel heel sterk. Eigenaardig genoeg (maar gelukkig) had hij dit gevoel niet als Pieter hem liet klaarkomen. Hij kon dan gerust zijn aandacht aan Pieter besteden zonder schuldgevoel en met een even grote geilheid dan voor zijn orgasme.
Eerlijk gezegd vond hij het goedje niet echt lekker, maar zeker ook niet vies. Misschien moest hij de smaak gewoon worden. Hij was vast van plan om later, binnen enkele dagen, een ganse lading in zijn mond te laten spuiten en alles in te slikken. Zover was Pieter ook nog niet. Hij vond het niet erg om Simons lul in zijn mond te nemen en af te likken, maar klaarkomen in zijn mond, dat was nog niet gebeurd.
Terwijl Pieter hem uitlachte veegde Nick het sperma van zijn grote broer, dat al langs zijn neus over zijn lippen liep, met zijn hand weg. Hij veegde alles aan zijn bil.
"Nu jij?" vroeg Simon ongeduldig aan Nick.
Het jongetje knikte, stond recht en zette zich klaar zoals zijn broer, met zijn benen open en zijn kruis wat vooruit. Simon stelde zich op naast het ventje en nam de houding aan die hij ook het liefst gebruikte om Pieter te doen klaarkomen. Hij ging op een knie zitten en liet het ventje op zijn dijbeen zitten, dicht tegen zich aan. Hij nam het piemeltje tussen de vingers van zijn andere hand. Het paaltje was heel wat dunner dan dat van zijn tienerbroer, net zo groot als dat van Pieter. De man gebruikte dus alleen maar zijn duim en wijsvinger. Eerst traag, dan steeds sneller bewoog zijn hand heen en weer. Nick leunde met gesloten ogen tegen de naakte huid van Simon en genoot. Hij kreunde zachtjes tot ook hij met een schok zijn hoogtepunt bereikte. Simon vond het zalig om een jongetje in zijn armen te voelen klaarkomen. Hij vond het ook zalig om datzelfde jongetje terug te voelen ontspannen tegen zijn lichaam. Hiervoor ging hij met zijn rug tegen de muur zitten terwijl het ventje met zich meetrok, zodat ze met hun blote voorkant tegen elkaar lagen. Zo had hij zijn beide handen vrij om volop over de naakte rug te strelen. Pieter was naast hen komen zitten en gebruikte zijn vrije hand om zijn nieuwe vriendje mee over zijn rug te aaien.
Toen Nick terug bij zijn positieven gekomen was ging Simon opnieuw op een knie zitten. Hij keek naar Pieter, die met een keihard piemeltje op zijn beurt zat te wachten.
Simon deed glimlachend teken dat het ventje op zijn dij kon komen zitten, net zoals Nick daarnet. Dat deed hij met veel plezier, want hij wist wat er daarna zou volgen. Simon greep het piemeltje vast, liet zijn vingers nog even over het balzakje wriemelen en deed dan het nodige om het ventje in de zevende hemel te doen belanden. Terwijl hij schokkend en kreunend klaarkwam greep hij Simon met beide armen vast om de man zo dicht mogelijk bij zich te hebben. Net zoals bij Nick liet Simon zich tegen de muur zakken en liet hij het ventje op zijn buik bijkomen van zijn orgasme.
Pieter herstelde vrij vlug en voelde aan zijn kruis dat de paal van Simon nog keihard op zijn onderbuik lag. Hij draaide zich om en ging op zijn knieën tussen de benen van Simon zitten. Nu zag hij voor zich de snakkende mannenlul en kon hij aan Nick en Fabian tonen wat hij kon en durfde.
"Willen jullie mannensperma zien?" vroeg hij en hij greep het harde ding vast. De 2 broers hadden natuurlijk bewondering voor Pieter omdat hij zomaar die lul kon bewerken zonder schroom en zonder dat hij iets moest vragen. Pieter had natuurlijk geen antwoord nodig en begon onmiddellijk zijn vuist op en neer te bewegen. Met een zachte jongenshand aan je lul is het onmogelijk om tegen te werken. De man liet dus alles maar komen zoals het kwam. Zijn orgasme bouwde zich bliksemsnel op en de eerste klodder sperma vloog met kracht omhoog en kwam op zijn buik terecht. Er volgden nog enkele ontladingen tot Pieter zijn hand omhoog stak en triomfantelijk toonde aan zijn 2 vrienden hoe het sperma van zijn vingers af droop. Hij veegde het af aan zijn bil en stond recht. Simon kreeg niet veel tijd om te recupereren van zijn orgasme. Pieter duwde op de knop van de douche en het warme water begon naar alle kanten uit de sproeiers te spuiten. Even later stond het viertal zich te wassen alsof er niets vooraf gebeurd was.
Hoofdstuk 10 Fabian heeft vragen
Terwijl ze zich aan het afdrogen waren besprak het viertal wat ze verder die namiddag nog zouden doen. Buiten spelen kon natuurlijk niet, want ze hadden geen kleren. Die staken in de wasmachine. Simon was moe van zijn zakengesprek en wou op zijn zonneterras gaan rusten, in zijn blootje natuurlijk om zijn lichaamskleur wat bij te werken. Nick en Pieter wilden de game van vanmorgen uitspelen. Fabian vond dit echter een kleuterspelletje en vroeg aan Simon of hij mee mocht naar het dak.
"Natuurlijk," zei Simon, "dan kan je iets doen aan die lelijke witte streep om je middel." Fabian keek verbaasd naar zijn middel en begreep dan pas wat Simon bedoelde. Simon was er natuurlijk blij om dat hij tijdens zijn rust de naakte kerel bij zich had om zijn prachtige tienerlichaam te kunnen bewonderen. Samen beklommen ze de trap naar het dak.
De zon had gelukkig komaf gemaakt met de wolken en scheen volop. De man legde een proper deken op de zachte ligvloer op het dak die hij speciaal had laten aanleggen om te zonnen. De plaats was groot genoeg voor meer dan een persoon. Daar had hij wel rekening mee laten houden. Hij legde zich op zijn rug en genoot even van de rust en de zonnestralen op zijn naakte huid. Dan opende hij zijn ogen en keek naar Fabian die naast hem was komen liggen. Hij lag met zijn handen onder zijn nek. Gelukkig werden zijn oksels nog niet ontsierd door haar. Op zijn borstkas waren enkele ribben te zien, maar ook de pas ontwikkelende spieren van een gezonde tienerknaap en de prachtige bultjes van zijn tepeltjes die in het midden stonden van een mooie, donkere tepelhof. Zijn tienerlul hing slap schuin naast zijn balzak en nu zag Simon duidelijk dat er al wat donzige haartjes aan het begin van zijn schacht prijkten. Ook aan zijn scrotum, waarin duidelijk al goed geëvolueerde testikels zichtbaar waren, hingen enkele lange haren. Het vel zijn mannelijkheid en het vel rondom was melkwit en stak af tegen de gebruinde huid van zijn benen en zijn buik, gevolg van een zonnige vakantie in het zuiden in zwembroek. Aan de rimpels op zijn voorhoofd merkte Simon dat de knaap over iets piekerde.
Plots draaide hij zich naar de man toe en hij begon aarzelend te praten.
"Simon, eh
Pieter heeft gezegd dat we met jou over alles kunnen praten
dat we kunnen vragen stellen zonder dat je ons uitlacht
of ruzie geeft. Zelfs over
seks
"
Simon draaide zich ook op zijn zij en knikte. Dat kon interessant worden.
"Weet je
ik heb net het eerste middelbaar (brugklas) gedaan en in de klas zat er een erg knap meisje, Yentl. Eigenlijk wou ik het al een heel jaar aanvragen
maar ik durfde niet. Volgens mij zag ze mij zelfs niet staan. Maar de laatste dag voor de vakantie, we hadden muziek en drank en chips meegebracht, kwam ze naast mij zitten en hebben we samen gepraat. Over alles en nog wat. We hebben wat gedanst en plots bracht ze haar lippen naar mijn mond en ze hield ze daar. Ik schrok en wist niet goed wat ik moest doen. Ze opende haar lippen een beetje en duwde het topje van haar tong tegen mijn lippen
en dan ging de bel en kwam de leraar binnen om te zeggen dat het tijd was om naar huis te gaan en van een welverdiende, lange vakantie te genieten."
Fabian pauzeerde even en zocht naar woorden om zijn verhaal verder te doen.
"Dat was natuurlijk spijtig, maar eigenlijk was het een geluk, want ik wist echt niet wat er verder moest gebeuren. Was dat nu een tongkus die ze mij wou geven? Ik heb er echter geen idee van hoe dat moet. Kan jij me uitleggen wat er dan moest gebeuren?"
Simon dacht even na hoe hij dit het beste kon uitleggen.
"Het woord zegt het zelf: tongkus. De tong moet dus het werk doen. Blijkbaar weet Yentl wel van aanpakken. De volgende keer kan je natuurlijk net hetzelfde doen als zij. Dan kan het niet misgaan. Maar
Pieter weet hoe het moet. Je kan aan hem vragen om even te oefenen. Ik weet zeker dat hij dit graag zal doen."
Misschien was dit wel een goed idee, maar zijn fierheid als tiener speelde hem parten. Hij kon toch moeilijk gaan toegeven dat hij, met zijn 13 jaar moest gaan zeggen aan die 9-jarige kleine knaap, dat hij niet wist hoe hij moest tongzoenen. Hij moest dus toegeven dat Pieter het beter kon dan hij.
"Misschien
euh
jij
Jij weet toch ook hoe het moet. Kan jij het niet met me oefenen?"
Simon was verbaasd dat de knaap aan hem vroeg om te tongzoenen. Natuurlijk wou hij dat wel. Hij hield wel van tongzoenen. Hij had het echter nog nooit met een jongen gedaan, behalve met Pieter dan. Hij ging recht zitten en schoof dichter bij de knaap. Hij legde zijn handen achter diens hoofd en liet zijn lippen langzaam in de richting van zijn mond gaan. Fabian sloot zijn ogen en concentreerde zich op wat er ging gebeuren. Simon opende zijn lippen en drukte zachtjes zijn tong tegen de nog gesloten lippen. Hij moest hetzelfde doen als de man, dus opende hij ook zijn mond een klein beetje en duwde zijn tong naar buiten. De twee tongen gleden langs elkaar en begonnen elkaars mond te verkennen. Simon moest toegeven dat hij dit minstens zo lekker vond dan voorheen met de meerdere jonge vrouwen die hij al veroverd had (meestal voor slechts 1 nacht).
Plots trok Fabian zich weg en haalde diep adem, net zoals een zwemmer die lang onder water gebleven was.
Simon lachte. "Je mag niet vergeten te ademen. Rustig door je neus ademen. Voor de rest deed je het best wel goed."
Met een glimlach kwam Fabian opnieuw dichterbij en sloten 2 paar lippen zich aaneen voor het vervolg van de les tongzoenen. De knaap vond het blijkbaar ook wel lekker, want ze bleven minutenlang oefenen. Tot Simon er genoeg van kreeg en de tongkus verbrak.
"Je wordt vast een expert," complimenteerde Simon het geile kereltje. Als je geen kleren aan hebt kan je natuurlijk niet verbergen dat er wat met je ding gebeurt.
Fabian ging met zijn hand naar zijn kruis en greep zijn erectie vast. "Ik heb er een stijve van gekregen," was zijn overbodige reactie. "Is dat normaal?"
Simon lachte. "Natuurlijk, jouw lul laat je weten dat je best wel wat meer wil. En ik weet zeker dat je tijdens het zoenen aan je meisje hebt gedacht. Ik heb ook een vraag voor jou, Fabian. Je bent nu 13 en je vriendinnetje ook neem ik aan. Als je met haar alleen zou zijn zou je het dan aandurven om verder te gaan, om haar uit te kleden en met haar te
neuken?"
Fabian begon stilaan gewoon te worden dat Simon de dingen bij naam noemde, maar het woord 'neuken' klonk toch wel heel raar uit de mond van de leraar van zijn rijlessen. Zelf had hij hier nog nooit over nagedacht, hij aarzelde dus even voor hij antwoord gaf. Hij wist wel ongeveer wat men met 'neuken' bedoelde, maar
"Ik zou best wel mijn piemel in haar kutje willen steken. Maar
eigenlijk weet ik niet hoe ik er moet aan beginnen." Het ventje begon te lachen. "Misschien kan jij het me leren?"
"Graag." antwoordde Simon. "Maar ik heb geen kutje om je piemel in te steken. Misschien kan je je meisje eens meebrengen. Dan geef ik jullie SO (Seksuele Opvoeding) zoals het echt moet. Niet met tekeningen, maar met echt materiaal. Maar we hebben nog tijd. We praten hier later nog wel over, samen met Pieter en je broer. Ik stel voor om je nu eens een super-massage te geven. Ik help je dan wel om van die harde knots van je af te geraken. Ben je wel eens gemasseerd geweest met massage-olie?"
Fabian schudde zijn hoofd. "Mijn vader masseert me wel eens aan mijn schouders en op mijn rug, maar alleen maar met zijn blote handen. Ga jij mijn rug insmeren met olie?"
"Niet alleen je rug," glimlachte Simon terwijl hij uit de kast een grote fles welriekende massageolie nam. "Ik geef alleen maar volledige massages. Overal dus. Leg je maar op je buik met je armen naar boven."
Dat deed Fabian. Simon bewonderde het naakte uitgestrekte tienerlichaam. De spieren over zijn schouderbladen begonnen zich al goed af te tekenen. Hij was niet graatmager, maar had geen grammetje overtollig vet. De mooie ronde heuvels in het midden staken wit af tegen de rest van zijn lijf dat al mooi gebruind was door zijn vakantie aan de Middellandse Zee. Omdat hij helemaal uitgestrekt lag waren zijn ribben goed te zien. Dat vond Simon super sexy en zijn eigen ding begon stilaan op te zwellen. Fabian kon dit echter niet zien, want hij had zijn hoofd op zijn armen gelegd.
"Wat moet ik doen?" vroeg de knaap.
"Helemaal niets. Alleen maar genieten. Ben je er klaar voor?"
Simon ging naast zijn hoofd zitten, nam een flinke scheut olie op zijn twee handen en begon een arm van de knaap zachtjes en traag te strelen, van zijn vingers naar zijn oksel. Fabian was een beetje ontgoocheld, want op die manier duurde het nog wel even voor die gladde handen aan de plaats kwamen, die nu voor hem het belangrijkste was: zijn kruis.
Als zijn beide armen ingesmeerd waren zette Simon zich op zijn knieën, schrijlings over het bekken van de knaap. Hij liet niet zijn volledige gewicht op het tienerlichaam rusten, maar zorgde er toch voor dat zijn billen, en zijn balzak de huid van de knaap konden voelen. De man nam een flinke voorraad olie op zijn handen en smeerde het goedje uit over de schouders van de tiener. Hij wreef en kneep en liet ondertussen ook zijn billen over de zachte huid van het tienerbekken glijden. Hij nam zijn tijd en ging steeds lager en lager. Om aan de blanke billen te geraken schoof Simon wat verder omlaag terwijl hij zijn flink gegroeide mannenlul langs de spleet tussen de tienerbillen liet glijden. Even vroeg hij zich af hoe het zou zijn om zijn paal in dat nauwe gaatje te steken, maar hij had al vele malen gelezen dat dit zonder degelijke en langdurige voorbereiding voor de knaap bijzonder pijnlijk kon zijn. Daarom had hij er met Pieter ook nog niet over gepraat. Er waren nog genoeg andere dingen om uit te proberen en te genieten zonder pijn. Net zoals nu. Het aanraken van de tienerhuid en het zien van het naakte lichaam van Fabian, en daarnet ook van Pieter en Nick, maakte hem al geil genoeg. Het koste hem nu al moeite om niet zijn lul vast te nemen en met enkele halen al het sperma eruit te knijpen, tot de laatste druppel.
Fabian genoot zichtbaar en hoorbaar. Hij zuchtte en kreunde af en toe en regelmatig voelde Simon zijn hele lichaam rillen van genot. Wellicht zat er onder die billen, die nu blonken in het zonlicht, een stevige erectie die ook zat te wachten op meer aandacht.
Na de blanke heuvels was het de beurt aan de benen, waarop stilaan al wat langere haartjes op zichtbaar werden. Fabian was verwonderd hoe prettig het wel was toen Simon zijn voeten onder handen nam en teen per teen insmeerde met de olie.
"Draai je nu maar om," zei Simon eindelijk toen al het zichtbare vel glom in de zon.
Fabian draaide zich om en keek een beetje verlegen naar zijn stijve tienerlul, die recht naar zijn gezicht gericht stond en door de druk van het bloed zelfs zijn buik niet raakte. Hij bleef even stil liggen en zag hoe zijn ding met zijn hartslag op en neer wipte. Hij wist dat die verlegenheid niet nodig was. Simon had zijn stijve knots daarnet onder de douche al gezien en zelfs aangeraakt. En toen hij even zijn blik op het kruis van Simon richtte zag hij dat daar ook een stevige erectie schuin omhoog gericht stond.
De tiener smachtte ernaar om klaar te komen, maar Simon nam zijn tijd. De armen en benen waren nu al klaar. Hij kon dus direct aan de het gezicht en de borstkas beginnen. Fabian stak zijn handen onder zijn nek. Op die manier waren zijn ribben duidelijk zichtbaar en prijkten zijn tepeltjes fier bovenaan zijn borstkas. Simon begon met het gezicht van de jongen, maar zakte vlug af, want ook hij begon stilaan ongeduldig te worden om de kers op de taart te zetten. Hij zat opnieuw schrijlings over het bekken van de knaap, deze keer met de spleet tussen zijn billen over de harde tienerlul. Fabian bewoog lichtjes zijn bekken zodat Simon zijn stijve lat over zijn kont voelde glijden. De man besteedde wat aandacht aan de tepeltjes die duidelijk harder waren dan gewoonlijk. Hij had zin om zijn lippen te gebruiken, maar de olie maakte dit echter niet zo smakelijk. Een behandeling met de mond was voor een ander keer.
Eindelijk schoven de mannenbillen in de richting van de knieën en was het beurt aan het laatste en belangrijkste stuk van het jongenslichaam, nl. zijn onderbuik. Simon gebruikte ruim veel olie, probeerde plagend de lul en de balzak van de tiener te ontwijken, maar eindelijk was het zover. Fabian kreunde luid toen Simon zijn harde staaf in zijn vuist nam en met de andere hand zijn scrotum insmeerde. De knaap voelde dat het ultieme moment heel dichtbij was en probeerde toch om het nog even uit te stellen. Maar tevergeefs. Enkele tellen later spoot er een straal helder tienervocht uit het pisgat naar buiten, schuin omhoog, met ongeziene kracht, om neer te komen op zijn eigen kin. Simon melkte verder en straal na straal kwam op de borstkas en de buik van de jongen terecht. Alhoewel hij amper een tweetal uren geleden al een lading verschoten had, was er nog een flinke reserve over. Fabian kreunde en bewoog krampachtig onder de billen van Simon. Tot hij met een diepe zucht rustiger werd net als een ballon die al zijn lucht verliest.
Op dat moment kreeg Simon Pieter en Nick in het oog. Hij wist niet hoelang ze daar als stonden, maar wellicht hadden ze de uitbarsting van Fabian gezien, want Pieter zei met veel respect:
"Super Fabian! Zo hevig heb ik het nog niet gezien." Hij zei dit op een toon van een ervaren seksgeleerde, alhoewel hij nog geen week geleden zelfs niet wist wat klaarkomen was.
"Hoe komt het dat mijn broer zo blinkt?" vroeg Nick nieuwsgierig.
Pieter bukte zich en raapte de grote bus massageolie op.
"Hij is ingesmeerd met olie. Een paar dagen geleden heeft Simon dit met mij ook gedaan. Wil jij ook zo blinken? Mag het Simon?"
"Smeren jullie elkaar maar in," knikte Simon. Hij had zich op zijn blote kont naast de bijkomende tiener gezet en veegde het tiersperma weg met een handdoek. Dan streelde hij hem rustig over zijn borstkas. "Misschien kunnen jullie dan een partijtje worstelen. Benieuwd of jullie elkaar dan kunnen vastgrijpen."
Pieter had al een flinke scheut olie over de schouders van Nick gegoten en spoot nu een straal in de handen van het kereltje en in zijn eigen handen. Dan gingen ze met hun buik (en hun piemeltjes tegen elkaar staan en begonnen ze elkaars rug in te smeren. Ze bewogen hun voorkant tegen elkaar wat steeds beter ging met de olie die Pieter rijkelijk deed vloeien. De piemeltjes stonden in een mum van tijd naar omhoog gericht, zelfs zonder dat er handen aan geweest waren. Pieter bukte zich om Nicks benen in te smeren en Simon kroop naar het tweetal toe, vroeg wat olie en nam de benen van Pieter onder handen. Dat was gelijk het teken voor Pieter en Nick om niet te stoppen en binnen de kortste keren zat ook Simon te blinken van de olie. Simon genoot van het uitzicht op de 3 blinkende, spiernaakte jongetjes, waarvan er een met een slappe tienerlul zat uit te hijgen van een geweldig orgasme. De 2 kleinsten stonden tegenover elkaar en probeerden met hun stijf piemeltje een sabelgevecht te houden.
"Proberen jullie elkaar eens op de grond te krijgen," daagde Simon hen uit. "De eerste met zijn schouderbladen op de grond is verloren."
De jongetjes probeerden elkaar te grijpen, maar lachend stelden ze vast dat dit door de olie erg moeilijk geworden was. Hun handen gleden van elkaars blote lijf af. Pieter bedacht snel een andere tactiek. Hij greep Nick bij zijn middel en probeerde zijn handen achter zijn rug te klemmen. Maar dat lukte ook niet, want zijn eigen handen waren even glad. Het was een heel erotisch zicht hoe de 2 knapen over elkaar gleden. Uiteindelijk lagen ze beiden op de grond en glipten ze om beurt onder het lijf van de andere door. Fabian was ook niet stil blijven zitten. Hij was stilaan bekomen van zijn ultiem moment en sloop achter Simon door om hem bij zijn nek te grijpen en om te trekken. Dit verraste Simon, hij viel om en kon zich nog net draaien om niet met zijn schouderbladen de grond te raken. Nu gleden ook zij, Fabian en Simon, lachend rond elkaars blote lichaam heen. Uiteindelijk waren er 2 winnaars. Simon had zich laten doen en lag op zijn rug met Fabian schrijlings over zijn bekken. Diens tienerlul was opnieuw aan het groeien gegaan, alhoewel hij niet zijn maximale afmeting bereikt had, en zijn balzak lag op de balzak van de man. Nick en Pieter lagen in dezelfde houding met Nick op zijn rug en Pieter als overwinnaar. Beide pietjes stonden netjes naast elkaar. Toen ze zagen dat Simon verloren had en op zijn rug lag, stonden ze snel recht en gingen ze net als Fabian met hun blote billen over het lichaam van de man zitten. Simon waande zich in de het paradijs. Drie blote jongetjes zaten met een stijve lul en hun blote billen op zijn lichaam. Fabian zat op zijn dijen, Pieter op zijn borstkas met zijn stijve piemeltje tegen zijn kin en Nick zat achter hem.
Fabian hield zijn handen niet stil, maar liet ze zachtjes over de stijve mannenlul en over de naar uitbarsting hunkerende ballen glijden. Nick kon nog net aan de tepels die net niet onder de billen van Pieter zaten en Pieters erectie lag op zijn keel zodat hij er met zijn handen aan kon. Hij wist dat zijn oogappel zat te wachten op meer en na enkele keren met beiden handen zijn borstkas gestreeld te hebben nam hij het harde staafje onder handen. Pieter begon te kreunen, sloot zijn ogen en hield zijn hoofd naar achter. Zo bereikte hij opnieuw, voor de 3e maal die dag, een orgasme. Na zijn hoogtepunt liet hij zich hijgend naast de man rollen. Nick die wel begrepen had waarom Pieter zat te kreunen en nu lag na te genieten, schoof naar voor tot zijn blinkende piemeltje in het bereik van Simon kwam. Die herhaalde zijn behandeling en even later rolde het 2e jongetje, aan de andere kant naast zich, hijgend op de grond. Natuurlijk was zijn eigen onderbuik aan het hunkeren naar meer. Maar daar zorgde Fabian voor. Zijn trage strelingen veranderden in een steeds sneller worden ritme en seconden later spoot Simon de rest van zijn spermavoorraad over zijn buik. Na de uitbarsting boog Fabian zich naar voor tot hij languit op het naakte lichaam van Simon lag. Hij voelde het mannenvocht op zijn buik plakken, maar dat vond hij niet erg. Ze moesten toch straks opnieuw onder de douche om de olie af te wassen.
Zo bleef het viertal minutenlang stilliggen, tot ze allemaal gingen rechtzitten en zachtjes met elkaar wat gingen kletsen over van alles en nog wat.
Plots rinkelde de telefoon van Simon, die ergens naast hem op de grond lag. Hij nam hem op, groette de dame aan de andere kant en met een welgemeende 'dankjewel' legde hij het toestel terug neer.
"Dat was de werkvrouw," verklaarde hij. "Jullie kleren liggen gewassen en gestreken voor de deur. Ik denk dat het stilaan tijd is om ons klaar te maken zodat jullie naar huis kunnen."
Met spijt stonden de jongens recht om te gaan douchen. Ze wilden liever nog wat blijven, maar ze wisten dat ze morgen terug mochten komen, als ze op tijd thuis zouden zijn.
Opnieuw was er een geweldige dag voor Simon voorbijgegaan. Sinds hij Pieter had leren kennen voelde hij zich steeds beter. En de vakantie was nog lang niet voorbij. Er viel nog heel wat te beleven.
Hoofdstuk 11 Fabian wil meer
Fabian vond het fijn dat Simon hem op een aangename manier dingen verteld en geleerd had die hij aan niemand anders kon vragen. Hij vond het ook fijn dat hij af en toe eens met Simon kon praten zonder dat die 2 kleintjes (Nick en Pieter) erbij waren. Als hij de kans kreeg probeerde hij dan ook om eens met Simon alleen te zijn. Dat kon bv. als de 2 knaapjes met de spelcomputer speelden en Simon op het dakterras was. Het kon ook als het tweetal (ze waren intussen onafscheidelijke boezemvrienden geworden) tussen de paarden zaten of op de speeltuin erg opgingen in hun spel. Hij ging dan met een smoes weg, toilet of zo, en zocht dan Simon op, die het ook wel leuk vond om eens alleen met Fabian te zijn.
De dag nadat Simon Fabian geleerd had hoe hij moest tongzoenen (om het na de vakantie eens met Yentl te proberen) was het weer regenachtig en zaten de jongens opnieuw bij Simon binnen. Nick en Pieter waren verdiept in een spannend computerspel, een kleuterspel volgens Fabian. Hij verkoos dan ook mee met Simon op het dakterras samen in de sauna te gaan. Omdat ze al naakt waren, zoals steeds als ze in Simons woonvertrekken waren, moesten ze geen tijd verliezen om zich uit kleden. Soms vond Simon dit wel spijtig, want vrijwel nooit kreeg hij de kans om eens jongetje uit te kleden, wat ook erg erotisch kon zijn. De jongens vonden het zo fijn om zo veel mogelijk naakt te zijn dat ze hun kleren steeds vliegensvlug zelf uittrokken wanneer het kon. Toen ze samen naast elkaar zaten te zweten piekerde Fabian een tijdje over de manier waarop hij zijn volgende vraag kon stellen. Toen ze in het bubbelbad zaten en Fabian een plaatsje gekozen had, met zijn ballen net boven een luchtuitlaat, werd hij geil genoeg om zijn vraag te stellen.
"Simon, ik heb wel eens gelezen dat homo's hun lul in elkaars kont steken. Hoe doen ze dat dan? Kan zo'n dikke volwassen lul dan in dat gaatje? Doet dat geen pijn?"
Simon dacht even na. Hij had hier helemaal geen ervaring mee, maar hij had toch al veel verhaaltjes gelezen en filmpjes gezien over kontneuken, ook van mannen met jongens.
"Dat vraagt wel heel wat voorbereiding, vooral als mannen het met jongens doen. Jouw kringspier moet uitgerekt worden en dat kan heel pijnlijk zijn als het niet geleidelijk aan gebeurt. En er moet een glijmiddel gebruikt worden, babyolie of vaseline of zo. Maar eenmaal dat die lul er gemakkelijk in kan is het blijkbaar heel prettig, zowel voor de neuker als voor diegene die geneukt wordt."
"Ik kan me best voorstellen hoe het is om je lul in en uit zo'n gaatje te bewegen, maar ik zou echt wel eens willen voelen hoe het is om een lul in mijn kont te voelen. Komt die lul er trouwens niet vies terug uit?"
Simon lachte. "Dat moet je erbij nemen. Maar als je net ervoor naar toilet gaat kan dat al heel wat vieze dingen voorkomen. Er bestaat zelfs een manier om je darmen te spoelen voor je eraan begint."
Fabian zette grote ogen op. "Hoe kan dat dan?"
"Ik zorg binnenkort wel voor het nodig materiaal. Dan kunnen we dat eens uitproberen. Maar als je wil kan ik je wel eens laten voelen hoe het is om iets dunners in je kont te voelen." Terwijl hij dit zei stak Simon demonstratief zijn wijsvinger omhoog. Hij wou best zelf wel eens voelen hoe het was om een vinger in een jongensdarm te steken. Misschien kon hij de prostaat vinden. Bij een van zijn laatste doktersbezoeken had de dokter op die manier zelfs een staaltje sperma uit zijn lul doen komen om onder de microscoop te onderzoeken. En eigenlijk vond hij dit niet onaangenaam, eerder wat gênant.
"Leg je op de rand van het bad, met je kont omhoog. Dan proberen we het eens."
Fabian deed wat Simon hem vroeg en toen zijn kont omhoog stak, zette Simon het topje van zijn wijsvinger tegen het bruine verrimpelde plekje aan het begin van de nieuwsgierige jongensdarm. Hij liet zijn vingertop even rond het gaatje gaan. Hij merkte aan de reactie van de knaap dat hij dit niet onaangenaam vond. Nu hij zo dicht bij dit gaatje zat kreeg hij wel zin om toch eens te proberen wat hij meestal niet appetijtelijk vond. Hij vond de geur van uitwerpselen erg onsmakelijk en begreep niet hoe mannen aan elkaars kont konden likken. Maar hier zag hij een erg verleidelijk jongenskontje, dat al minutenlang afgeweekt was en dus erg proper was. Hij moest het proberen. Hij bracht zijn mond dichterbij, stak zijn tong uit en likte rond de tieneranus. Hij rook of proefde niets dat hem tegenstond en duwde het puntje van zijn tong tegen het gaatje. Hij ondervond veel weerstand, maar zijn tong verdween toch ong. een cm naar binnen. Nu het gaatje met speeksel gesmeerd was vond hij dat hij het opnieuw met zijn vinger moest proberen.
Hij zette zijn wijsvinger opnieuw tegen de opening. Met zijn andere hand greep hij naar het kruis van de knaap. Die vond het duidelijk fijn, want zijn tienerlul had al zijn grootste volume bereikt.
Simon wriemelde wat rond het gaatje en duwde dan stevig zijn eerste kootje naar binnen.
"Au!" riep Fabian en hij bewoog heftig met zijn kontje. Simon schrok en trok zijn vinger terug.
Fabian keek om. "Zo erg was het nu ook weer niet," zei hij lachend, "maar ik schrok wel even. Probeer maar gerust opnieuw."
"Misschien gaat het beter als we een degelijk smeermiddel gebruiken," zei Simon. "Kom mee."
Simon stond recht en reikte een handdoek aan Fabian. Terwijl ze zich afdroogden stapten ze naar de ligplaats op het dak, waar ook een kastje stond met olie en ander materiaal.
"Als je het echt wil kunnen we eraan werken om mijn lul in je kont te krijgen, maar dat zal vast vandaag niet lukken," zei Simon toen ze op hun blote kont op de grond zaten.
"Ik wil het echt," antwoordde Fabian onmiddellijk. "Ik wil alles proberen wat mogelijk is
als het echt niet te veel pijn doet natuurlijk." Dat laatste zei hij erg zachtjes.
"Goed," vervolgde Simon terwijl hij uit de kast een fles nam en op een stoel ging zitten. "Leg je maar op mijn schoot, dan beginnen we eraan."
Fabian ging op Simons dijen liggen. Hij kon net met zijn handen en zijn voeten de grond raken. Zijn nog steeds harde tienerlul paste net tussen Simons benen. De man spoot een flinke geut olie op zijn hand en begon de bilspleet in te smeren. Dan besteedde hij wat meer aandacht aan het verrimpelde gaatje. Hij maakte steeds kleinere kringetjes tot hij het topje van zijn wijsvinger precies op het gaatje paste. Fabian kreunde. Tot hier toe vond hij het erg fijn. Hij had nooit gedacht dat ook zijn kontgaatje hem zoveel genot kon bezorgen.
"Klaar?" zei Simon toen hij zijn vinger naar binnen wilde duwen. Dat had hij beter niet gezegd, want Fabian spande zijn spieren op, klaar om het onbekende te ervaren.
"Niet opspannen, Fabian," zei Simon. "Ontspannen. Probeer te doen alsof je op het toilet zit. Het kan echt geen kwaad als er windje mee uitkomt. Je kringspier moet ontspannen."
Fabian probeerde te doen wat Simon vroeg en dat voelde de man. Hij voelde de spier langzaam ontspannen en met een beetje druk gleed het topje van zijn vinger langzaam naar binnen. Deze keer reageerde Fabian niet.
"Doet het pijn?" vroeg Simon.
"Deze keer niet. het voelt wel raar. Probeer gerust maar verder te duwen."
Simon draaide eerst zijn vinger enkele keren heen en weer om de ingang wat te smeren en duwde dan zijn vinger voorzichtig verder. Ook nu reageerde de knaap niet. De man peuterde weer wat verder en langzaam verdween de rest van zijn vinger tussen de billen van de tiener.
"Hij zit er helemaal in," kondigde Simon aan. "Tot hiertoe gaat het prima. Geen pijn?"
"Helemaal niet," antwoordde Fabian trots. "Het doet goed. Ik begin stilaan te voelen dat het best wel prettig is om iets in je kont te steken."
Simon besteedde de volgende minuten met het verkennen van de tienerdarm. Hij probeerde de jonge, pas in actie geschoten prostaat te vinden. Af en toe voelde hij dat de darmwand wat harder was en door de reactie van de knaap vermoedde hij dat hij het prille orgaan gevonden had. Hij voelde ook aan zijn dijen dat er vocht uit de jonge pisbuis kwam. Door het draaien en af en toe in en uit te bewegen van zijn vinger zag hij hoe het gaatje iets groter werd.
"Probeer ik er nog een tweede vinger bij te steken?" vroeg de man.
"Doe maar," gromde Fabian. "Ik ben er klaar voor."
Simon trok zijn wijsvinger tot aan het eerste kootje naar buiten. Dan zette hij zijn middenvinger ernaast en voorzichtig probeerde hij de tweede vinger erbij te duwen. Na een cm spande Fabian zijn spieren op.
"Stop," riep hij. "Nu doet het pijn, trek je vingers eruit."
Maar Simon hield gewoon zijn vingers stil. "Als je even wacht gaat de pijn gewoon over en daarna kunnen we doorgaan."
Even later voelde de man de kontspieren terug verslappen. Hij duwde nu zijn twee vingers wat verder tot aan de verdikking van zijn knokkels. Opnieuw spande Fabian kreunend zijn spieren, maar nu schreeuwde hij het uit van de pijn. Simon schrok zo dat hij zijn vingers terug trok.
"We zullen het voor vandaag hierbij laten," zei hij.
Fabian keek een beetje ontgoocheld omdat het niet gelukt was om verder te gaan.
"Morgen proberen we nog eens," zei hij terwijl hij recht stond. Ondanks de pijn stond zijn tienerlul nog stokstijf te smachten naar meer. Ook de lul van Simon keek nog naar de lucht en smachtte naar meer.
Simon zakte op zijn knieën voor Fabian, greep hem met 1 hand bij zijn ballen en liet zijn lippen over de glimmende eikel van de knaap glijden. Fabian greep Simon bij zijn oren en sloot zijn ogen. Het zalige gevoel van gepijpt te worden nam het commando van zijn lichaam over en na minder dan een minuut spoot hij zijn hele lading tienernectar in de mond van Simon. Die had nu helemaal de smaak van tienersperma te pakken en slikte alles door, zonder iets verloren te laten gaan. Toen Fabians spieren zich ontspanden liet hij zich zakken en ging hij zitten met zijn rug tegen de muur. Tieners recupereren snel. Hij greep de lul van Simon, die nog voor hem op zijn knieën zat, vast. Hij dacht even na en wiste dan het voorvocht dat aan het pisgat bengelde met zijn hand weg. Tot groot genoegen van Simon schoof de knaap dichter naar hem toe en begon hij aan de mannenlul te likken, eerst onder aan de schacht en dan aan de rand van zijn eikel. Dan schoof hij zijn lippen over het lid, zover hij kon, terwijl hij zijn tong verder liet werken. Simon greep het kereltje ook bij de oren en begeleidde hem met het heen en weer bewegen van zijn hoofd, zodat de bleke, strak gespannen schacht in en uit zijn mond bewoog. Het duurde ook bij hem niet lang voor hij kon roepen:
"Pas op! Het komt eraan!"
Hierop liet de knaap het lid uit zijn mond glijden, maar hij vergat niet om met zijn vuist zijn werk af te maken. Hij had zichzelf al overwonnen door de lul in zijn mond te nemen, maar dat slijmerige spul dat eruit spoot vond hij nog net iets te vies om van te proeven. Het sperma vloog dan ook in het rond terwijl de man zich hijgend op zijn blote kont liet zakken.
Ze bleven allebei enkele minuten naast elkaar nagenieten van hun orgasme. Daarna gingen ze verder met hun saunasessie.
Nog een drietal keer kregen Fabian en Simon de kans om de sluitspier van de tiener te oefenen en uit te rekken. Toen na de derde keer de twee vingers er met gemak in en uit gleden en Simon op het punt stond om het met drie vingers te proberen vroeg Fabian ongeduldig terwijl hij uitdrukkelijk naar Simons stijve lul keek:
"Drie vingers zijn bijna even dik als jouw lul. Waarom probeer je ineens niet om me te neuken zoals het moet?"
"Waarom niet," zei Simon al even ongeduldig. Hij nam de fles olie en goot een geut vocht op de handen die Fabian had uitgestoken. Hij wou zelf de lul klaarmaken die voor het eerst in zijn kont gestoken zou worden. Simon had hem verteld dat hij vanaf dan geen maagd meer zou zijn en dat hij er trots op was dat hij de eer had om hem te ontmaagden.
"Ik vind het super om door jou ontmaagd te worden," had Fabian trots geantwoord.
Hij smeerde het orgaan overvloedig in zodat de olie langs Simons benen afliep. Nadat Simon Fabians reet nog een smeerbeurt had gegeven ging hij lichtjes onderuit gezakt op een stoel zitten.
"Als jij nu op mijn lul komt zitten kan je zelf bepalen wanneer je stopt en hoe snel je het kan verdragen."
Fabian begreep wat de bedoeling was en kwam met zijn benen wijd gespreid over de schoot van Simon staan, met zijn voorkant naar de man toe. Zo kon Simon de harde tienerlul vastgrijpen terwijl zijn eigen ding de darmen van de knaap zou verkennen. Met zijn andere hand greep hij zijn eigen smachtend mannenvlees aan de onderkant om hem recht omhoog schrap te zetten.
Fabian boog voorzichtig zijn knieën. Hij verplaatste zijn voeten zodat zijn roosje net boven de pijl kwam. Hij zakte nog iets dieper en greep nu achter zich door Simons lul vast om hem op de goede plaats te zetten. Er ging al een siddering door de man heen toen hij voelde hoe zijn eikel het warme, gladde gaatje raakte. Nu zette Fabian zich schrap. Hij concentreerde zich en liet stilaan meer gewicht op Simons lul zakken. Hij had nu beide handen op Simons schouders gezet om zijn evenwicht te bewaren. Simon hield nog steeds zijn eigen schacht vast. Met zijn andere hand streelde hij een van Fabians dijen, waarop de zich spannende spieren hard afgetekend waren.
Er kwam steeds meer gewicht op de mannenlul
Fabian probeerde geconcentreerd zijn anale spier te ontspannen
Plots schoof Simons eikel omhoog en verdween de spanning op zijn lul. Fabian slaakte een kreet, maar hield toch de harde paal in zijn kont. Voor Simon leek de hemel open te gaan. Een zalig gevoel gleed vanuit zijn lul doorheen zijn ganse lichaam. Hij concentreerde zich om nog niet onmiddellijk klaar te komen. Dat lukte omdat Fabian onbeweeglijk bleef, met een pijnlijke grimas op zijn gezicht en met zijn ogen dicht. Secondenlang, misschien zelfs minuten, zag Simon hoe de grimas veranderde in een gezicht vol genot en trots omdat het hem lukte.
Fabian zette zich opnieuw schrap en zijn billen zakten nu langzaam tot hij de behaarde mannendijen van Simon voelde.
Met een zucht ontspande de knaap zich en liet hij zijn volle gewicht op Simons schoot rusten. Hij boog voorover en legde zijn kaak tegen de kaak van de man die hem laatste weken geleerd had hoe hij kon genieten van dingen waar hij voor de grote vakantie zelfs niet van kon dromen. Toen Simon het bezwete gezicht van de knaap voelde legde hij zijn armen rond zijn nek en knuffelden ze elkaar, alsof ze elkaar nooit meer gingen loslaten.
"Dank je wel," fluisterde Simon in zijn oor. "Dat heb je fantastisch gedaan. Als je er klaar voor bent kan je langzaam beginnen te neuken."
Even later voelde Simon opnieuw hoe de spieren in de dijen van Fabian zich spanden. Zijn slanke tienerkont kwam langzaam omhoog, terwijl de mannenlul zich traag vertoonde. Fabian was voorzichtig, want na een 5-tal cm liet hij zich opnieuw zakken. De knaap herhaalde de beweging, maar elke keer kwam hij iets hoger tot hij blijkbaar voelde dat het randje van Simons eikel net aan zijn sluitspier kwam. Nu versnelde de knaap de beweging en Simon voelde meer en meer zijn onmogelijk te vermijden orgasme opborrelen. Ook Fabian genoot zichtbaar en hoorbaar van zijn inspanning. Hij kreunde steeds luider en nadat Simon met een luide grom tonnen zaad in zijn darm loosde kwam de zwetende en hijgende kerel met een luide schreeuw klaar. Zijn tienerzaad spoot tussen hun twee borstkassen omhoog en landde bijna op de kin van Simon. Hij liet zich nog enkele malen met een plof op Simons schoot zakken en liet zich dan voorover op de man zakken. Zijn sperma plakte nu tussen hen beiden in en Simon voelde hoe zijn voldane lul stilaan kleiner en slapper werd. Nog even probeerde hij zijn lid in het tienerkontje te laten steken.
Nu hoorden ze beiden een bekende stem:
"Hé Nick, zie je dat ook? Simons lul steekt in de kont van je broer. En zijn sperma plakt tussen hen beiden in."
Nick en Pieter hadden blijkbaar het gekreun gehoord en na de schreeuw van de klaarkomende Fabian waren ze snel naar boven gelopen. Net op tijd om de plakkerige mannenlul met een plop uit het gaatje te zien glijden.
"Kijk," zei Pieter weer. "Er hangt poep en sperma aan zijn lul. Zie je dat ook?"
De 2 kleinste kereltjes zaten gehurkt onder de kont van Fabian te kijken.
"Die steek ik niet meer in mijn mond hoor, Simon," zei Pieter met een ondeugende blik. Maar dan veranderde zijn blik en werd hij boos. Simon kon moeilijk uitmaken of het echt was of niet.
"Waarom heb je dat bij mij nog niet gedaan? Ben ik niet aantrekkelijk genoeg? Wat heeft Fabian meer dan ik?"
Simon, die nog aan het bijkomen was van zijn fantastische ervaring wist niet goed wat hij daarmee aan moest. Was het echt? Of wou hij hem plagen?
"Het is net omdat ik zoveel om je geef dat ik je dat pijnlijk gedoe niet wil aandoen. In kleine kontjes lukt dit niet zo goed. Fabian is al iets groter, maar dan nog is het een pijnlijke aangelegenheid. Is het niet, Fabian?" Terwijl Simon dit zei knipoogde hij naar Fabian, die nog altijd aan zijn borst geplakt zat. Die begreep wat de man bedoelde. Hij stond recht en hield zijn hand aan zijn kont.
"Echt hoor, Pieter. Je moet er erg voor afzien. Ik denk dat jij en Nick nog iets te klein zijn om zo'n grote lul in jullie kontje te steken. Jullie kunnen best nog enkele jaartjes wachten."
Maar Pieter liet zich niet afwimpelen. "Ik geloof je niet. Ik kan trouwens beter tegen pijn dan je denkt. Kom Simon, steek je lul maar eens in mijn kont. Jullie zullen dan wel eens zien." Ondertussen was zijn eigen piemeltje, hunkerend naar meer, recht gaan staan. Het kereltje stapte naar Simon toe en wou op zijn schoot gaan zitten. Dan kreeg hij echter diens lul in het oog, waar nog enkele resten van de darminhoud van Fabian op zaten. Hij aarzelde. Maar Simon bracht uitkomst.
"Mijn lul is niet meer in staat om hard genoeg te worden om het nu te doen, Pieter. Maar net zoals bij Fabian moet er eerst geoefend worden. Bij Fabian heeft dit ook enkele dagen geduurd. Je moet geduld hebben."
Ondertussen stond Simon recht en stapte hij op de douche toe die naast de sauna stond. Hij duwde op de knop en stak zijn kruis vooruit. Hij deinsde wat terug van het koude water, maar wreef toch alle vieze dingen van zijn mannenvlees af. Hij droogde zich af en ging terug op de stoel zitten.
"Kom hier," zei hij. "We beginnen met een vinger."
Pieter wou op zijn schoot gaan zitten, maar Simon trok hem met zijn buik over zijn schoot, zodat zijn kontje omhoog stak. Eigenlijk had hij Pieter nog nooit op die manier bekeken. Hij trok het ventje zijn billen open en keek naar het schattige gaatje, dat naar hem leek te knipogen. Fabian had al olie aan zijn hand gedaan en wreef overdadig veel smeer rond het gaatje van zijn vriend. Simon smeerde mee zodat ook zijn vingers palingglad werden. Dan stak hij, zonder te verwittigen, zijn wijsvinger in het gaatje. Pieter schrok, van de vreemde gewaarwording, maar ook van de pijn die plots in zijn achterwerk schoot.
"Au," riep hij. "dat doet pijn. Trek die vinger eruit!" Pieter liet zich van de benen van de man afrollen keek hem aan. Hij dacht na hoe hij zich hieruit moest redden, zonder zijn gezicht te verliezen.
Maar Simon kwam hem opnieuw ter hulp.
"Sorry, Pieter," zei hij. "Mijn fout. Ik had je moeten waarschuwen. Misschien kunnen we beter nog wat wachten. Eigenlijk heeft Fabian me uitgeput en moet ik zelf eerst wat uitrusten."
Dat vond Pieter een goed idee. Het deed inderdaad veel meer pijn dan hij gedacht had. En dan was het nog maar een vinger. Simons lul was nog veel dikker. Het ventje had een hekel aan pijn. Tot nu toe hadden die seksspelletjes alleen nog maar prettig gevoelens voortgebracht en zo wou hij het houden.
"Je hebt gelijk," zei hij. "Fabian is tenslotte al 12. Als ik 12 ben proberen we het nog eens. Afgesproken?"
Simon lachte. Wellicht zou hij zo lang niet moeten wachten, maar zolang hij van Fabians kontje kon genieten kon hij het nog wel even uithouden. Hijzelf had trouwens ook al wel eens geprobeerd om een dildo in zijn kont te steken. Hij was hem niet gelukt. Hij wist dus dat, als je niet voorbereid te werk gaat, je sluitspier enorm pijn gaat doen als je er iets instopt dat te groot is.
Hiermee was dit probleem afgesloten, maar Pieters pietje vroeg nog steeds om aandacht. Hij ging met zijn vettige kont op Simons schoot zitten, sloeg zijn armen om zijn nek vroeg hem smekend:
"Simon, wil je me alsjeblieft doen klaarkomen?"
Dit klonk als muziek in de man zijn oren. Als een lief, naakt jongetje je smeekt om hem te doen klaarkomen, dan doe je dat toch. Hij nam het piemeltje tussen zijn vingers en deed het nodige. Het geile ventje had zoals altijd niet veel tijd nodig om hijgend en kreunend zijn spieren te spannen en al zijn energie op die manier te doen uitbarsten. Na een orgasme voelde hij zich steeds ontspannen en opperbest. Gelukkig kon hij hiervoor steeds bij Simon terecht.
Natuurlijk bleef het hier niet bij. Nick stond naast zijn klaarkomende vriendje te wachten tot hij aan de beurt kon komen. Het voorbereidende werk deed hij zelf. Hij wreef met beide handen over zijn balzak en zijn piemeltje en toen hij in Pieters plaats op Simons schoot ging zitten was zijn staafje keihard en klaar voor actie.
Zelfs onmiddellijk na een geweldig orgasme genoot Simon van het contact met de blote huid van het jongetje. Naar een orgasme hunkerde hij niet meer, maar hij genoot van de grimassen op het gezicht van de kleine broer en van de sidderende bewegingen die zijn spieren deden toen hij op zijn beurt als laatste van de vier klaar kwam.
Zo had iedereen zijn beurt weer gehad en bleven ze de rest van voormiddag gezellig met elkaar kletsen.
Die vinger in zijn kont bleek voor Pieter niet zo'n aangename ervaring te zijn. Hij kwam er niet meer op terug, maar Simon kon steeds beroep doen op Fabian als hij een partijtje wou kontneuken. Met Pieter en Nick kon hij nog tientallen andere prettige seksspelletjes spelen. Hun neuktijd kwam later wel
Hoofdstuk 12 De verhuis
Zoals verwacht viel er nog heel wat te beleven. Pieter stond elke ochtend stipt om half acht aan Simons bed. De deur van zijn woonverblijf deed hij nooit op slot. Zoals afgesproken trok het kereltje bij de het binnenkomen al zijn kleren uit. Voortaan was zijn woning naturistenterrein. Elke ochtend zaten ze samen naakt aan de ontbijttafel om te bespreken wat ze die dag gingen doen.
Rond negen uur zat Pieter op de trap Nick en Fabian op te wachten. Ook zij hadden al hun andere plannen voor de vakantie opzij gezet. Behalve een dag familiebezoek en een vervelende dag inkopen doen voor school met hun mama, kwamen ze elke dag naar de manege gefietst. De 3 jongens waren onafscheidelijk. Simon had wel een aantal dingen te doen. Hij had ontmoetingen met zakenrelaties en moest regelmatig wat administratief werk te doen. Hij had ook zijn rijlessen, zodat hij niet constant bij de jongens kon zijn. Maar dat was beter zo. Al bij al was hij volwassen en de jongens hadden er nood aan om zonder volwassene kattenkwaad uit te halen. Af en toe zaten de jongens op de rand van de piste te kijken naar de rijles van Simon en zelf reden ze natuurlijk zoveel mogelijk mee. De dagen dat er geen rijles was op hun niveau maakte Simon altijd wel een uurtje of meer vrij om hen in de buitenpiste privéles te geven. Hierdoor ging hun paardrijniveau zienderogen vooruit en op het einde van de vakantie waagde hij het zelfs om met de jongens te paard door de weiden en de bossen te trekken.
Als Simon er niet bij was vermaakten de jongens zich op de speeltuin, of in de weiden bij de paarden, of in het bos achter de manege. De open plek die Simon hen had getoond was natuurlijk een geliefkoosde plek om heel regelmatig seksspelletjes te spelen. Ze hadden zelfs aan de rand van de plek in het struikgewas een kamp gebouwd, onzichtbaar vanop de weg, waar ze naakt in konden verblijven. Simon liet hen ook toe om in de wei tussen de paarden en de pony's te lopen. Als hij erbij was mochten ze zelfs proberen om zonder zadel op Bandit en nog enkele andere pony's te geraken, iets wat vooral Pieter bijzonder leuk vond. Hij voelde zich meer als een echte indiaan en deed dat dan ook het liefst in bloot bovenlijf en op blote voeten. Hij wou het zelfs eens in zijn blootje proberen, maar het grote raam van de cafetaria gaf uitzicht op de weiden en Simon vond het beter dat de klanten van de manege geen blote ruitertjes te zien kregen.
"Als je dat echt wil dan moet je om 7 uur 's morgens komen," stelde Simon voor, "dan is er nog niemand in de manege."
En zo gebeurde het dan. Simon en Pieter spraken af en op een ochtend om 7 uur stonden ze samen in de wei waar Bandit de nacht had doorgebracht. Het was nog tamelijk koel, maar dat deerde Pieter niet. Hij trok al zijn kleren uit en klauterde op de pony die de knaap rustig liet doen. Simon had de teugels aangelegd en keek toe hoe Pieter als een echte Indiaan de pony liet draven en daarna languit op zijn buik op de rug van het dier probeerde te liggen. Toen hij zich na een tijdje van de rug liet afglijden, stond zijn piemeltje stokstijf van het wrijven tegen de ruwe en tegelijkertijd zachte haren van de pony.
"Dat haar van Bandit en het bewegen van zijn rug doet supergoed." verklaarde hij aan Simon, die lachend naar zijn kruis keek. Hij keek even rond en trok de knaap achter de pony. Hij wist dat Pieter bijna altijd snakte naar een orgasme als zijn piemeltje stijf stond en daar wou hij hem dan ook graag mee helpen. Het was een vluggertje, want in minder dan een halve minuut kwam het kereltje kreunend klaar door toedoen van de welgeoefende hand van Simon.
Elke dag bij het middageten zaten de drie jongens mee aan tafel met Simon en de andere personeelsleden van de manege voor een gezamenlijk middagmaal. Ze werden al snel door de mensen van de manege aanzien als lid van de familie en alle drie de jongens voelden zich prima thuis in het gezelschap van Simon.
Simon was vriend aan huis geworden bij Pieters moeder. Hij ging regelmatig langs en voelde zich steeds meer aangetrokken door de moedige vrouw, die met weinig middelen en ondanks haar handicap er in geslaagd was om een fantastisch jongetje op de wereld te zetten en ondanks alles gelukkig te maken. Elke keer dat hij in het huis kwam zag hij de armoedige omstandigheden waarin Pieter en zijn moeder leefden. Hij nam zich voor om hier iets aan te doen, maar Pieters moeder was te trots om zomaar aalmoezen aan te nemen. Toch overhaalde hij haar al heel snel om mee met hen op de manege te middagmalen. Aarzelend gaf ze hieraan toe, want ze moest toegeven dat ze eigenlijk niet voldoende geld had om elke dag voor haarzelf en voor Pieter een goede maaltijd klaar te maken. Ze maakte dus dankbaar elke middag de wandeling naar de manege. Ze bedankte echter voor het avondmaal, omdat ze door haar handicap het niet aankon om twee maal per dag die wandeling te maken. Ook Pieter stond erop om elke avond rond half zeven thuis bij zijn mama te gaan eten. Ook weer aarzelend had de bijna blinde vrouw aanvaard dat iemand van de manege eten bracht voor haar en voor de jongen.
Op een dag, een week voor het nieuwe schooljaar zou beginnen, gedroeg Pieter zich niet zoals anders. Hij was stiller dan anders, zag er wat bleekjes uit en bij het middagmaal bleef zijn bord vrijwel onaangeroerd. Het mooie weer had een dag vrij genomen en de ganse namiddag hadden de jongens bij Simon binnen gezeten, tv gekeken en games gespeeld. Pieter had een tijdje stil in de zetel gelegen en zelfs een uurtje geslapen. Zoals afgesproken hadden de jongens hun kleren uitgetrokken, maar Pieter had een dekentje over zich getrokken omdat hij het koud had. Dit was echter aan Simon ontgaan omdat hij een aantal dingen te doen had en hij pas tegen het einde van de namiddag bij hen kon zijn. Dat er echt iets mis was met Pieter was werd vooral duidelijk toen bij het douchen zijn piemeltje slap bleef en hij bedankte toen Fabian hem voorstelde om hem te pijpen.
Toen de broers naar huis vertrokken waren bracht Simon Pieter zelfs naar huis. Op zijn voorstel om de dokter te bellen zei Pieters moeder dat ze nog zou wachten tot de volgende dag. Kinderen moeten af en toe eens een nachtje uitzieken, zei ze. Dat gebeurde wel meer.
Toen Simon echter terug op de manege kwam ging zijn telefoon. Op het schermpje kwam: PIETER. Simon had de jongen een eenvoudige GSM (mobiel) gegeven om thuis te leggen en te gebruiken in nood. Hij nam snel op en met de telefoon aan zijn oor draaide hij zich om en snelde hij terug de trap af. "Simon!" herkende hij de angstige stem van Pieters moeder, "Kom snel. Er is iets met Pieter."
Enkele minuten later stormde de ongeruste man het armoedige huis binnen. Hij vond het tweetal in het toilet. Pieter zat op zijn knieën over de WC-pot gebogen en maakte braakgeluiden. Zijn broek hing half over zijn billen en was besmeurd met diarree. Het stonk er indringend naar braaksel en uitwerpselen. Zijn moeder hield hem vast en probeerde hem wenend te ondersteunen. Er hing kots en shit aan haar kleren. Het was er een en al ellende.
Simon belde snel de dokter en bekommerde zich om de jongen. Hij trok zijn besmeurde kleren uit en nam hem mee naar de douche. Zo goed en zo kwaad als het kon probeerde hij het jongetje schoon te krijgen met het weinig water dat uit de sproeier kwam. Hij droogde hem af en wikkelde het wenende jongetje in een grote badhanddoek die hij in de wasmand vond.
"Kom mee," gebood hij aan de vrouw. Terwijl hij Pieter op zijn ene arm droeg nam hij diens moeder bij de hand om hen naar de manege te brengen.
De dokter, een vriend en klant van Simon, kwam bijna gelijk met hen in de manege aan en stapte met hen de trap op naar de woonvertrekken. Daar legde hij het ventje op de zetel en liet hij de dokter hem onderzoeken. De dokter rook zelfs aan de kleren van de vrouw en even later richtte hij zich tot Simon.
"Als ik me niet vergis woont Pieter in het huis van Sempels op de steenweg." begon hij. "Het is heel duidelijk wat er scheelt. Het verwondert me dat dit niet al eerder gebeurd is. Pieter is besmet met ziekmakende bacteriën en schimmels die in zulke huizen vrij spel hebben. Waarschijnlijk heeft hij in huis iets gegeten of gedronken waar de ratten aan gezeten hebben. Dit uit zich in heftige diarree en overgeven. Ik had al zoiets vermoed en ik heb wat medicijnen meegebracht. Voor de rest is Pieter een gezonde kerel. Waarschijnlijk zal hij morgen al heel wat beter zijn. Ik raad ook zijn moeder aan om als voorzorg ook van de medicijnen te nemen."
Dan nam hij Simon opzij en sprak hij hem stilletjes toe, zodat Pieters moeder het niet kon horen.
"Dat huis zit vol ongedierte, Simon. We kennen de eigenaar. Die zal daar zeker niets aan veranderen. Pieter en zijn moeder zouden daar beter zo snel mogelijk weggaan. Ik kom morgenvroeg wel eens langs om te zien hoe het met hem gaat."
Terwijl hij afscheid nam en zijn vriend bedankte, dacht Simon na.
Simons ouders waren klein met de manege begonnen. Door hard werken, goede contacten en ook wel wat geluk, boerden ze zo goed dat ze jaar na jaar konden uitbreiden en steeds rijker werden. Kort na Simons geboorte lieten ze de originele manege ombouwen tot een supermodern en groot gebouw met stallen, 2 binnenpistes en een cafetaria op de benedenverdieping. De ganse bovenverdieping werd goed geïsoleerd en ingericht als woonvertrekken voor de familie. Er was enorm veel plaats voor een ruim salon, moderne keuken, 4 slaapkamers (alhoewel Simon hun enige kind bleef), werkkamer, toilet en een enorme badkamer met ruime douche met wel 10 sproeiers. Op het dak werd een dakterras ingericht en grote zonnepanelen voor elektriciteit en onbeperkt warm water voor de douche. De ouders van Simon waren zo vooruitziend dat ze al dachten aan de tijd dat hun zoon wat ouder werd en prijs zou stellen op zijn privacy. Simons slaapkamer lag dan ook aan de rand van het gebouw met aanliggend een keukentje, toilet en badkamer en leefkamer, die in het begin diende als speelkamer. Er was ook een aparte ingang voorzien, zodat Simon kon thuiskomen zonder zijn ouders te storen. Nadat Simons ouders beslist hadden om in het zuiden van hun rente te gaan leven, verhuisde hij naar het groter woongedeelte en stonden zijn slaapkamer en bijbehorende vertrekken leeg. Pieter en zijn moeder konden gerust hier komen wonen. Gratis. Hier zaten geen ratten en muizen die lieve jongetjes ziek konden maken. Hier konden ze elk middag- en avondmaal samen met het personeel van de manege gebruiken. En op school konden ze het adres van de manege gebruiken, zodat bemoeizuchtige welzijnswerkers niet zouden oordelen dat een vrijwel blinde vrouw alleen geen kind kon opvoeden.
Stilletjes dacht hij ook aan de toekomst. Hij voelde wel wat voor de vrouw en misschien kwam het wel zo ver dat ze samen zouden gaan wonen om (als Pieter oud genoeg en op eigen benen zou staan) een eigen gezinnetje te stichten.
Het was niet de eerste keer dat hij hier aan dacht, maar hij was bang dat de vrouw uit fierheid zijn aanbod zou weigeren. Nu had hij een troef in handen. Het was vooral in Pieters belang, voor zijn en haar gezondheid dat ze uit die ziekmakende krot zouden verhuizen.
Simon nam zich voor om de volgende ochtend zijn voorstel met haar te bespreken. Eerst moest Pieter nog naar bed, een gezond bed, en moesten de sporen van Pieters uitwerpselen, die nog op zijn kleren en de kleren van de vrouw zaten, verwijderd worden.
Toen de dokter weg was gaf Simon aan Pieter de medicijnen die zijn vriend hem gegeven had. Pieter zag bleek en had nog wat korstjes in zijn haar hangen. Hij rook nog naar braaksel en moest dringend onder de douche. Simon nam het ventje op en bracht hem naar de badkamer. Zijn moeder volgde hem en voelde zich schuldig dat niet zij de leiding kon nemen om haar zoontje te verzorgen. Maar ze had vertrouwen in Simon en de man probeerde haar zo veel mogelijk bij het wassen te betrekken. Dat ging snel, want het ventje stond wankel op zijn benen. Simon gaf wat zeep aan de vrouw en samen lieten ze hun ingezeepte handen over Pieters naakte lijfje glijden. Terwijl ze hem afdroogde kondigde Simon aan dat hij het logeerbed zou klaarmaken. Dit duurde niet lang en toen hij terug in de badkamer kwam had de vrouw Pieter in de handdoek gedraaid en probeerde ze hem zachtjes gerust te stellen in een taal waar Simon niets van begreep.
"Het bed is klaar," zei hij. "Jij kan nu douchen terwijl ik Pieter naar bed breng. Aan de kapstok hangt een badjas die je kan aantrekken. Vannacht slaap jij in mijn bed. Ik slaap wel in de zetel."
Ze knikte. Simon nam het ventje op en bracht hem naar de logeerkamer. Hier had Pieter al enkele malen in het bed gelegen. Maar nooit voor lang. Als hij bleef logeren verkoos hij steeds om bij Simon in bed te slapen.
Toen hij terug bij de badkamer kwam klopte hij op de deur en vroeg of ze klaar was. Ze antwoordde niet onmiddellijk, maar ze deed de deur open. Kletsnat en helemaal naakt vroeg ze hem om erbij te komen. Simon keek naar haar naakte lichaam. Hij was wel een boylover, maar een mooi, exotisch vrouwenlichaam liet hem ook niet onberoerd. Hij deed zijn kleren uit en even later stonden ze samen onder het warme water. Zonder iets te zeggen nam hij zeep op zijn handen en ging hij achter haar staan om haar rug te wassen. Ze zei niets maar legde haar haar opzij als teken dat hij gerust zijn gang mocht gaan. Toen hij klaar was draaide ze zich om. Ze stonden nu met hun hoofd heel dicht bij elkaar. De vooruitstekende tepels van haar nog stevige borsten raakten bijna zijn borstkas en bijna automatisch raakten hun lippen elkaar, klemde ze haar armen rond zijn nek en raakten ze verstrengeld in een innige zoen. Minuten later, toen de automatische kraan al een hele tijd geen water meer doorliet, zei ze zachtjes: "Dank je wel Simon. Ik zou niet weten wat er zonder jou gebeurd zou zijn."
"Ik wil niet dat jullie nog naar dat ongezonde huis teruggaan," zei hij kordaat. "Morgen zorg ik ervoor dat we daar een oplossing voor vinden. Laten we nu naar bed gaan.
Hij gaf haar een handdoek om zich af te drogen en reikte haar dan de badjas aan. Die weigerde ze.
"Ik weet dat hier in huis naakt wordt rondgelopen," zei ze al glimlachend.
Hij bracht haar naar zijn slaapkamer, maar toen hij weg wou gaan om in de zetel te gaan slapen hield ze hem tegen.
"Jou bed is wellicht groot genoeg voor twee." Ze draaide zich naar hem toe en opnieuw raakten ze in een innige zoen verstrengeld. Nu liet ze haar handen over zijn naakte rug glijden. Ze maakte een kronkelende beweging met haar bekken zodat haar heupen zijn penis raakten. Die deed wat normale lullen in zo'n omstandigheid doen en toen haar hand zijn groeiende lid vastgreep was hij er zeker van dat ook zij wou waar hij al een tijdje van droomde.
Sinds hij Pieter had leren kennen had Simon geen vagina meer gezien of aangeraakt. De seks met Pieter vond hij heerlijk, maar zijn eerste nacht met Pieters moeder zou hij nooit meer vergeten. Was er iets meer dan alleen de lichamelijke wellust, zoals bij zijn andere avontuurtjes?
Bij haar was het vast al een tiental jaar geleden dat ze het nog gedaan had, maar seks is zoals zwemmen of fietsen, je leert het nooit af. Toen ze de eerste keer klaar kwam schreeuwde ze het uit van genot om daarna wenend bij te komen. Het had al veel te lang geduurd. Door haar situatie en haar handicap had ze zich geïsoleerd van de samenleving. Stond ze nu op een kantelmoment? Zou ze vanaf nu terug iets betekenen voor iemand? Of deed hij het alleen uit medelijden?
Het was dus al bijna terug ochtend toen ze in elkaars armen in slaap vielen. Na een te korte nacht werd Simon wakker door een naakt ventje dat over hem heen kroop naast hem ging liggen. Het was niet de eerste keer dat dit gebeurde en hij vond het helemaal niet erg om op die manier gewekt te worden. Maar deze keer moest het ventje zich tussen hem en een naakte vrouw wurmen.
"Waarom ligt mijn mama bij jou in bed?" vroeg hij nieuwsgierig.
"En waarom heeft mijn mama geen kleren aan?" wellicht raakte hij door het wriemelen haar naakte lichaam aan. Dan gingen er guitige lichtjes branden in zijn ogen. "Hebben jullie misschien
ge
geneukt?" Dit laatste woord zei hij heel zachtjes en met zijn hoofd naar Simon gericht.
Simon lachte en legde speels zijn hand op zijn mond. "Jij hebt gisteren je huis onbewoonbaar gemaakt," zei hij plagend, maar Pieter vond dit duidelijk niet grappig. Zijn lijdensweg van de vorige avond kwam terug voor zijn geest.
"Het spijt me," zei hij. "Ik kon er echt niet aan doen. Ik zal het straks gaan opkuisen."
"Dat is niet nodig," antwoordde Simon snel. "Ik geef zo dadelijk opdracht aan mijn medewerkers om dit te doen."
Gewoonlijk als Pieter bij hem in bed kwam stonden ze niet op voordat ze elkaar hadden laten genieten. Dit kon nu natuurlijk niet omdat zijn mama erbij lag, en dus stond Simon op.
"Ik zet het ontbijt klaar," zei hij. "Binnen vijf minuten aan tafel."
Zoals elke dag had de bakker al in de keuken van de manege geleverd en had hij een zak met boterkoeken en brood voor de deur van zijn woonruimte klaargezet. Even later zaten ze met zijn drieën aan tafel. Simon en Pieters moeder hadden een badjas aangetrokken, maar Pieter zat zoals steeds in zijn adamskostuum op de stoel tegenover zijn grote vriend. Om Pieter een eventuele ontgoocheling te besparen wou hij het woningprobleem maar bespreken als het jongetje er niet bij was.
"Pieter," begon Simon, toen het ventje klaar was met zijn ontbijt. "De kleren van jouw mama zijn vuil. Wil jij bij jou thuis propere kleren gaan halen. Je mama kan moeilijk in badjas naar huis gaan."
Natuurlijk wou Pieter dit. Voor Simon en voor zijn mama stond hij steeds klaar om te helpen. De vrouw legde hem uit wat hij moest meebrengen en waar hij dit kon vinden. Hij kleedde zich aan, gaf Simon en zijn mama nog een dikke knuffel en stoof weg.
Nu ze alleen waren besloot Simon om zijn voorstel uit te leggen. Hij ging over haar zitten en nam haar handen vast die op de tafel lagen.
"Ik wil niet dat jullie nog in dat ongezonde huis gaan wonen," begon hij. "In mijn huis is plaats genoeg. Waarom komen jullie niet hier wonen? Gratis. Dan kunnen jullie de huur uitsparen."
Hij legde haar uit dat zijn woonruimte gemakkelijk in twee zelfstandige woningen kon ingedeeld worden, met een eigen keuken, badkamer en een aparte ingang. Met een kleine ingreep kon hij Pieters slaapkamer, die zich net tussen de 2 woningen bevond, laten omvormen zodat er een deur was naar de woning van zijn moeder en een deur naar de slaapkamer van Simon. Belangrijk ook was dat ze het adres van de manege kon opgeven als Pieter zich in een school zou inschrijven. Bemoeienissen van sociale instanties over de opvoeding van de jongen zouden dan vermeden worden.
Zoals verwacht weigerde ze eerst. Ze had geen hulp nodig en zeker geen aalmoezen. Maar aan haar blik zag hij dat ze toch dacht aan het geluk van haar zoon die het op die manier wel veel beter zou hebben. Simon haalde zelfs aan dat hij het prettig zou vinden om haar dichter bij hem te laten zijn, hij liet zelfs blijken dat hij wel wat voor haar voelde en dat ze als ze dat wou meer tijd met hem kon doorbrengen. Toen hij dit zei bloosde ze en begreep hij dat ze met dit idee best kon leven. Het argument over de school gaf de doorslag.
"Goed, maar ik heb wel wat voorwaarden. Ik wil niet gratis wonen, ik wil huur betalen."
Nu aarzelde ze en zocht ze naar de gepaste woorden. "Ik wil althans de eerste jaren helemaal zelfstandig wonen. Ik wil niet in de weg staan tussen jou en Pieter.
Ik eh
weet dat jij en Pieter een speciale band hebben en ik weet ook eh
dat jullie tijdens het douchen wel eh
wat meer doen dan elkaars rug te wassen
. "
Hier schrok Simon wat van. Had Pieter alles aan zijn mama verteld? Hoe stond ze daar tegenover?
"Door mijn opvoeding sta ik hier niet helemaal achter
maar omdat ik weet dat alles gebeurt met de volstrekte goedkeuring van Pieter en omdat ik weet dat jij alleen maar goede bedoelingen hebt kan ik daar best mee leven. Ik wil er echter geen getuige van zijn
"
Het bleef een hele tijd heel stil. Ze hadden allebei heel wat om over na te denken. Haar handen lagen nog steeds voor zich op tafel en Simon had zijn handen over de hare gelegd. Dat liet ze gebeuren wat voor Simon veelbetekenend was.
"Mijn voornaamste voorwaarde is echter dat Pieter akkoord gaat met je voorstel," zei ze plots.
Simon lachte. "Natuurlijk, maar ik weet wel zeker dat dit geen probleem zal zijn. Ik spreek er straks nog over met Pieter."
Dan bleef het weer even stil tot de deur open ging en Pieter met veel lawaai binnen kwam met Nick en Fabian, die ondertussen toegekomen waren. Van zijn ziek zijn van de vorige avond was niets meer te merken.
Pieter trok zoals steeds onmiddellijk zijn kleren uit. Toen Nick en Fabian de vrouw aan tafel zagen zitten aarzelden ze. Ze wisten wel wie ze was, maar zij had hen nog nooit naakt gezien.
"Komaan," zei Pieter zachtjes. "Jullie weten toch dat mijn moeder heel slecht ziet. Ze ziet niet eens of jullie kleren aan hebben of niet."
Op uitnodiging van Simon kwamen de jongens, alle drie poedelnaakt, bij hen aan tafel zitten.
"Ik moet met jou iets heel ernstigs bespreken, Pieter."
Nick en Fabian bekeken elkaar. Ze waren er niet gerust in. Had Simon slecht nieuws? Moest Pieter weer verhuizen? Was de politie aan de deur geweest? Waarom zat de mama van Pieter mee aan tafel?
Ze stapten aarzelend in de richting van de tafel want ze wilden natuurlijk zo snel mogelijk weten waarover het ging.
Pieter zette de tas met kleren voor zijn mama neer en ging bij Simon en zijn mama zitten.
"Ik moet je een belangrijke vraag stellen," begon Simon plagend met een ernstig gezicht. "Ik heb je al getoond dat er in mijn huis hierboven heel wat kamers leeg staan, zelfs een badkamer en een salon.
Zou jij met je mama hier willen komen wonen?"
Het werd doodstil. Pieter kon zijn oren niet geloven en dacht dat hij iets misbegrepen had.
"Bedoel je
vraag je nu of wij hier boven de manege willen komen wonen? "
De ernst op het gezicht van Simon veranderde in een glimlach en hij knikte. Ook Pieter glimlachte. Plots sprong hij recht en vloog hij rond de nek van Simon. Dan keek hij naar zijn mama, die glimlachend zat mee te luisteren.
"Natuurlijk! Natuurlijk wil ik hier komen wonen!" schreeuwde het ventje, zo luid en zo dicht bij Simons oor dat hij er duizelig van werd.
"Maar,
wil mijn mama dat wel?" Hij wilde zeker zijn van de zaak.
"Ik heb alles met haar afgesproken. Ze wou alleen nog maar weten of jij er mee akkoord zou gaan."
Pieter stapte naar zijn mama. Hij kuste haar op haar wangen en op haar mond en toen ze elkaar in de ogen keken zat er in elk oog een traantje van geluk.
Dan zag hij zijn vrienden naast de tafel staan. Hij vloog naar hen toe en schreeuwde dolgelukkig:
"Horen jullie dat! Mama en ik mogen hier bij Simon komen wonen! Voor altijd! "
Hij vloog Nick rond zijn hals en ze dansten in het rond met hun blote lijven dicht tegen elkaar geklemd. Hij vloog zelfs Fabian rond de nek en kuste hem ook. Simon genoot van het geluk van het kereltje. Hijzelf moest een traan wegpinken. Hij slikte even.
"Ik heb echter wel een klein beetje slecht nieuws," kondigde hij voorzichtig aan.
Het werd stil en de 3 jongens keken de man aan.
"Binnen een week is de vakantie gedaan. We moeten je laten inschrijven in je nieuwe school. Daar ontsnap je niet aan. Wat dacht je van de dorpsschool hier in de buurt? In het 4e leerjaar (groep 6), als ik me niet vergis."
Nu was het Nick die het van blijdschap uitschreeuwde.
"In die school zit ook. Dan zitten we samen in de klas!!!" Hij keerde zich naar Pieter, nam zijn twee handen vast en samen deden ze opnieuw een rondedans, terwijl hun piemeltjes op en neer flapperden.
"In die school ga ik net niet meer," mompelde Fabian triest. Maar dat was niet echt, want hij had het best naar zijn zin in de middelbare school, zeker nu Yentl, het meisje waar hij al maanden naar uitkeek, had geprobeerd om met hem te tongzoenen. Met de hulp en de goede raad van Simon zou hij er vast in slagen om met haar binnen de kortste keren eens te neuken, want dat wou hij best wel eens proberen. Hij wist dat hij dan de eerste (echte neuker) van de klas zou worden, want onder de jongens hadden ze al dikwijls over seks gepraat, maar niemand had het al aangedurfd om eens echt de stap te zetten.
"Hoe gaan we dit vieren?" vroeg Simon toen het weer wat stiller werd. Hij dacht aan een cola en een pakje chips, maar Pieter had een ander idee.
"Om je te bedanken stel ik voor dat we naar boven gaan op het dakterras om je met zijn drieën eens extra te verwennen. Wat dachten jullie van een potje groepss
?"
Net op tijd gaf hij er zich rekenschap van dat zijn mama nog bij aan tafel zat. Hij wou 'groepsseks' voorstellen, maar kon er nog net 'groepssauna' van maken.
"Met zijn vieren in sauna," zei hij nog eens, waardoor zijn mama wel begreep dat zij er voor de beloning niet bijhoorde. Eigenlijk begreep ze ook wel wat Pieter bedoelde.
Dat voorstel werd natuurlijk unaniem goedgekeurd.
De rest van de dag stond in het teken van de verhuis. Het vijftal ging voor de laatste maal naar het oude huis om de spullen die Pieter en zijn mama mee wilden nemen klaar te zetten. Dat was niet veel: wat kleren en enkele persoonlijke spullen. Alle meubelen waren vies en versleten. Pieter schaamde zich erg omdat zijn vrienden nu zagen in wat voor een omstandigheden hij geleefd had, maar hij wist dat alles nu ging verbeteren en snel vergeten zou zijn. Nadat alles ingepakt was liet Simon zijn personeel de dozen en tassen naar de manege brengen. De jongens brachten de rest van de dag door in de speeltuin, fietsend in de velden of in de stallen bij de paarden. Simon bleef het grootste deel van de dag bij Pieters mama, Lily, om haar de nieuwe woning te tonen en de omgeving van de manege.
De omgeving van de manege begon Pieter nu te bijna te kennen als zijn broekzak, maar bij het bezoek aan zijn nieuwe woning was hij, en ook zijn twee vrienden erbij. Terwijl Simon de kamers toonde had Pieter zijn mama bij de hand genomen en gaf hij wat meer uitleg bij wat hij zag. Hij was als het ware een vervanging voor haar ogen die uiterst slecht werkten. Hij liet haar dingen betasten en zei zelfs welke kleur de muren en de meubels hadden. Toen ze alle kamers bezocht hadden merkte Pieter op dat ze iets vergeten waren.
"Waar is mijn kamer?" vroeg hij. "Wordt de logeerkamer mijn kamer?"
Simon opende de deur van een vertrek net in het midden van de woning, waar Pieter nog nooit geweest was. Het was net een hal met een heel hoog plafond. Tegen een zijmuur stond een trap die uitgaf op een platform. Daar bevond zich een deur die toegang gaf tot het dakterras. Op het dak stak namelijk een vierkante koepel uit van ong 6 bij 6 meter, met ramen helemaal rond. Onderaan de trap stond niets. Deze ruimte werd immers nooit gebruikt. Er waren 2 deuren, een naar de zitkamer van Pieters nieuwe woning en een naar de zitkamer van Simon.
"Dit wordt jouw kamer," zei Simon. "Ik zet zo snel mogelijk een aannemer aan het werk om kleine aanpassingen te doen en ik bestel de nodige meubels, die met spoed moeten geleverd worden. Straks kan je mee kiezen op het internet. Jouw kamer ligt net in het midden. Je kan dus alle dagen kiezen waar je slaapkamer ligt, ofwel in mijn woning, ofwel in de woning van je mama. Je kan dus bij mij komen logeren zonder van kamer te veranderen."
Pieter lachte. Dat was een reuzenvondst van Simon. Hij zou immers graag bij Simon wonen, maar hij zou nooit zijn mama achter kunnen laten. Op die manier waren zijn 2 wensen ingewilligd.
"Super Simon," zei hij en hij vloog rond de nek van de man voor een innige knuffel.
"Kiezen op internet mag je alleen doen," zei hij nog, "ik weet zeker dat jij het allerbeste voor mij zal uitkiezen. Je mag me verrassen. Zorg er alleen wel voor dat mijn bed groot genoeg is voor als Nick en Fabian komen logeren."
Deze wens werd door de 2 broers unaniem goedgekeurd en met een high five bekrachtigd.
Rond 5 uur vroeg Pieters moeder, Lily, om alleen te zijn om haar woning in te richten. Pieter, Nick en Fabian vonden dat dit een schitterend moment was om voor de beloning van Simon te zorgen.
Hoofdstuk 13 De beloning
Nu de jongens alleen met Simon waren konden ze bespreken wat ze hem als beloning zouden geven, omdat Pieter en zijn mama in zijn woning mochten komen wonen. Eerst gingen ze douchen. Seks is altijd lekkerder met fris gewassen lichamen.
Het douchen ging snel en zonder erecties. Dat hielden ze voor zo dadelijk, op het zonneterras.
Terwijl ze stonden te douchen spraken ze af wat er ging gebeuren.
"Jij mag kiezen wat je wil, Simon," begon Pieter. "Deze keer doen we ALLES wat je wil." Eigenlijk deden ze dat altijd, maar Pieter wou het deze keer speciaal doen klinken.
Simon dacht even na en ging dan met zijn benen wijd open staan.
"Pieter, voor we naar boven gaan kom jij naar hier en bewerk je mijn voornaamste orgaan met je lippen en je tong. Begin er maar aan en als hij helemaal stijf is, geef ik mijn volgende opdracht."
Pieter wist dat hij niet mocht treuzelen want anders werd dat ding vanzelf stijf. Hij hield er echter van om dat warme mannenvlees in zijn mond of in zijn handen te voelen groeien. En ook Simon vond het super als de bloedtoevoer in zijn lul op gang gebracht werd door toedoen van zijn oogappel. Pieter ging snel op zijn knieën zitten en keek naar zijn doelwit. Hij legde zijn handen achter de billen van de man, stak zijn tong uit en likte aan de ballen. De blanke schacht kroop stilaan omhoog en ging dan rechtop staan. Pieter likte nu onder aan de schacht, zette zijn lippen rond de eikel en trok de voorhuid, die nog een klein stukje van de eikel bedekte, helemaal naar achter. Simon voelde de warme, vochtige binnenkant van de knapenmond rond zijn lid en zuchtte van genot. Pieter zette zijn tong aan het werk terwijl de harde knots, die half in zijn mond stak, zijn maximale afmeting bereikte. Dan liet hij de mannenlul traag uit zijn mond glijden en wreef hij demonstratief met zijn hand over de onderbuik van Simon.
"Je haar prikt," zei de knaap met een pijnlijk gezicht. Het was inderdaad al een paar dagen geleden dat Simons lichaamshaar afgeschoren werd. Sinds die eerste keer, een paar weken geleden gebeurde dit regelmatig. Hij wist dat als het scheren niet pas gebeurd was, zijn vel aanvoelde als schuurpapier, maar de jongens hadden al gezegd dat ze dat over het algemeen niet erg vonden.
"Oké," zei Simon, "jullie weten waar het gerief ligt. Voor we verder gaan mogen jullie me een scheerbeurt geven."
Dit deden de jongens erg graag. Ze namen 3 scheermesjes, een kommetje en de bus scheerschuim uit de kast. Fabian had als eerste het scheerschuim vast en spoot een flinke klad op de man, die op zijn knieën was gaan zitten, zijn borstkas. Met zijn drieën smeerden ze het schuim verder open op zijn buik en in zijn schaamstreek. De man zat recht op zijn knieën zodat heel zijn lichaam bereikbaar was voor de jongens. Dan lieten ze de scheermesjes over zijn lichaam glijden. Het waren veilige apparaatjes waar je je zelden kon aan verwonden. Pieter bekommerde zich natuurlijk als eerste over de volgroeide balzak en de zone rond zijn bijbehorende lul. Van zodra de knaap begon en hiervoor de mannenlul in zijn hand nam om het vel strak te spannen, begon de bloedstroom naar zijn eigen onderbuik op gang te komen. Toen Nick en Fabian dit zagen duurde het niet lang voor er 4 flinke erecties getuige waren van de scheerbeurt. Na Pieter was het de beurt aan Fabian, want alle drie namen ze het liefst Simons onderbuik onder handen. Na elke scheerbeurt was dit gedeelte van zijn lichaam spiegelglad geschoren, want ze wilden elk hun beurt. Na heel wat scheerschuim, zowel op het lichaam van Simon als op de 3 jongenslijven, veel gegiechel en veel lawaai, was heel Simons lichaam, behalve zijn hoofd, zijn armen en zijn benen, zo glad als een biljartbal. Ze spoelden zich af, droogden zich af en trokken naar boven op het dakterras voor het verdere verloop van Simons beloning.
Simon legde een groot doek op het zachte gedeelte van de vloer en ging op handen en knieën zitten.
"Oké," zei hij, "als ik het dan toch voor het zeggen heb: ik wil Nick hier voor me met zijn benen onder mij zodat ik zijn piemeltje in mijn mond kan steken."
Nick lachte fier omdat hij de eerste was die Simon vernoemde. Hij ging voor Simon op zijn blote kont zitten en schoof dan zijn lichaam tussen de armen onder de borstkas van de man, tot zijn stijve pietje onder diens hoofd kwam. Om te proberen boog Simon door zijn armen en nam hij het staafje in zijn mond. Even maar, want dan kwam de volgende opdracht.
"Pieter, jij komt schuin naast me liggen met je hoofd ter hoogte van mijn lul, want jij gaat me pijpen. Dat kan jij als de beste. Laat het echter een beetje duren, ik wil niet te snel klaarkomen want ik wil lang genieten. Je benen en jou prachtig piemeltje schuif je naast mijn armen, zodat ik ondertussen jouw speeltjes in mijn ene hand kan houden."
Pieter legde zich op zijn rug naast Simon maar omgekeerd. Dan schoof hij zijn schouders onder het middel van de man, terwijl zijn eigen heupen naast diens arm bleven liggen. Simon bleef op 1 hand steunen en nam met de andere hand de balletjes en de harde knuppel van het ventje vast. Nu was het de beurt aan Fabian. Aan de houding van Simon kon hij al raden wat zijn taak zou zijn.
"Fabian, jou tienerlul wil ik in mijn kont voelen, zo diep je kan en dan wil ik je voelen neuken met al je kracht en energie."
Fabian had al enkele keren zijn jongensnectar in Simons darm gespoten. Die vond het heerlijk om de knaap op zijn rug te voelen klaarkomen en hij genoot er geweldig van als de jongen zich na het spuiten op zijn rug liet zakken en zijn armen rond zijn borst klemde om te bekomen van zijn inspanning.
Pieter schoof even opzij en ging recht zitten, want dat had hij nog nooit gezien. Meestal waren Simon en Fabian alleen als ze neukten.
"Gaat Fabian zijn lul in jouw kont steken?" vroeg het ventje nieuwsgierig en een beetje jaloers. "Kan hij dat? Heeft hij dit dan al gedaan?"
"We hebben al wel eens geoefend," antwoordde Simon voorzichtig, want Fabian en hij hadden elkaar alleen nog maar geneukt als ze met zijn beide alleen waren. Dat maakte het intiemer, maar het was vooral om te vermijden dat Pieter jaloers werd. Die had immers besloten om nog wat te wachten om Simons lul in zijn kontje te steken, omdat zijn eerste kennismaking met het harde mannenvlees te veel pijn deed. "Als je dat leuk vindt mag jij dat ook wel eens doen
. "
Dat stelde Pieter wat gerust en hij schoof terug onder het lichaam van Simon om de mannenlul in zijn mond te nemen. Ondertussen had Fabian de kast al geopend om de olie te nemen, zoals hij van Simon geleerd had. Met zijn goed geoliede knuppel stelde de knaap zich op achter de kont van Simon en ging hij op zijn knieën zitten. Met de hand die nog vol olie hing wilde hij de achteringang van Simon insmeren, maar aarzelde hij even. Hij wist dat het prettig was als er aan je aars gelikt werd. Dat had Simon wel eens bij hem gedaan, maar zelf zag hij er tegen op om zijn tong in iemand anders kont te steken. Maar nu was het een speciaal moment. Hij bracht zijn mond dicht bij Simons kringspier, stak zijn tong uit en liet het tipje van zijn tong over de verrimpelde huid glijden. Hij hield zijn adem in om niets te ruiken en duwde zijn tong in de opening. Het was minder erg dan hij dacht. Hij proefde niets en toen hij dan toch moest inademen rook hij niet wat hij verwacht had. Simon had zijn achtereind grondig met lekker ruikende zeep gewassen. Hij liet zijn enkele keren in en uit bewegen terwijl hij zijn handen aan Simons heupen vast hield. Simon was verrast. Hij liet het piemeltje van Nick uit zijn mond glijden en keek achterom. Zijn gevoel had hem niet bedrogen. Hij zag inderdaad hoe Fabians hoofd tegen zijn kont geklemd zat. Hij sloot zijn ogen en genoot intens. Even later zette Fabian zijn lul in aanslag en duwde hij Simons bekken een beetje omlaag zodat hij zijn eikel tegen het lonkende kontgaatje kon drukken. Simon ontspande zich en langzaam schoof het tienerlid naar binnen. Dit was het sein om het gezamenlijk genieten te laten beginnen. Simon bewerkte Pieters pietje met zijn ene hand. Pieter liet zijn tong en zijn lippen rond de mannenlul en de mannenballen glijden en Simon proefde het jongenspiemeltje van Nick dat hij helemaal met balletjes en al zijn mond gestoken had. Simon waande zich in hogere sferen. Hij dacht alleen maar aan genieten, aan zijn eigen lul en aan de harde orgaantjes van de 3 jongens die hem de laatste weken al heel wat hadden doen genieten, eentje in zijn mond, eentje in zijn kont en eentje in een hand (eigenlijk had hij nog een hand om nog een vierde piemeltje te verwennen). Eerst ging het er een paar minuten rustig aan toe, maar stilaan begonnen Nick en Fabian te hijgen en te kreunen. Fabian versnelde ook stilaan zijn ritme en liet zijn onderbuik luid tegen Simons billen kletsen. Hij was helemaal bezweet van de inspanning en had alleen maar aandacht voor zijn eigen lul en het werk waarmee hij bezig was. Pieter deed wat Simon gevraagd had: eerst rustig, alleen maar om stilaan op te bouwen en naarmate het hijgen en het kreunen vorderde, geleidelijk intensiever met de bedoeling om alles te laten exploderen. Ondertussen had hij al geleerd om al het sperma dat Simon voor hem geproduceerd had, in te slikken. Superlekker vond hij het niet, maar echt vies was het nu ook weer niet. Het idee dat Simon het wel prettig vond dat hij zijn zaad wou inslikken vond hijzelf ook wel leuk. En
wie weet was het dan toch waar: misschien kreeg hij dan later supersperma als zijn ballen er klaar voor waren.
Simon probeerde alles zo lang mogelijk uit te stellen. Ook de jongens begonnen nu stilaan voldoende ervaring te krijgen (meer dan een maand minstens 1 orgasme per dag) om min of meer te bepalen wanneer het vuurwerk kon losbarsten. De eerste die verstijfde was Nick. Net zoals Pieter was hij er verzot op om gepijpt te worden. Zijn luide kreun gaf de aanzet tot meer. Fabian zette plots zijn nagels in de heupen van de man onder hem. Met enkele stevige stoten en luid gebrom loosde hij zijn tienerzaad in Simons darm. Dit gevoel was voor Simon de trigger om zijn eigen zaadkanon in werking te zetten en terwijl Pieter zijn best deed om al het sperma te verwerken, voelde de kleine zijn eigen onderbuik ontploffen.
Het was een explosie van genot die gevolgd werd door enkele diepe zuchten van ontspanning. Fabian liet zich zoals steeds zakken tot hij met zijn buik en borstkas op de brede rug van Simon lag, met zijn kaak in diens nek. Simon moest Pieters pietje loslaten om steun te zoeken op zijn twee handen. Het ventje rolde zich opzij om niet het hele gewicht van Simon en Fabian op zich te krijgen, want de man zakte langzaam door zijn knieën en zijn ellebogen tot hij uiteindelijk op zijn buik lag met zijn hoofd in de schoot van Nick. Die lag uitgeteld met zijn ogen dicht, terwijl hij met zijn handen het hoofd van Simon opzocht om zijn vingers in zijn haar te strengelen. Pieter schoof op zijn zij tegen Simon aan en zo bleven ze ettelijke minuten nahijgen.
Wat hij net had meegemaakt was ging Simons voorstellingsvermogen te boven. Zelfs nu waande hij zich nog ergens op een verre planeet, waar de ideeën over seks met en door kinderen heel anders waren dan op aarde. Hij lag naakt te midden van 3 heerlijke, schattige, geile jongetjes die hij geleerd had hoe ze zelf konden genieten en hoe ze anderen konden gelukkig maken. Dit alles kosteloos, zonder dwang, zonder gevaar voor de gezondheid. Hoe kon de maatschappij daar tegen zijn? Dit was toch 100 keer beter dan drugs of alcohol.
Hij genoot ten volle van het zachte, warme vel van de jongens die zich tegen hem gevleid hadden en liet zijn handen de zachte, gladde huid strelen die in zijn bereik lag.
De tijd bleef echter niet stil staan. Het werd weer stilaan tijd voor Nick en Fabian om naar huis te fietsen en voor Pieter om het avondmaal te gebruiken en daarna nog wat te knuffelen met zijn mama voor hij naar bed ging. Niet meer in dat oude stinkende huis, maar in zijn nieuwe woning, bij Simon. Hij zou nog enkele dagen in de logeerkamer moeten slapen (of bij Simon in bed) en daarna kreeg hij een supergrote kamer, met een supergroot bed, had Simon hem beloofd.
Morgen zouden ze naar Pieters nieuwe school gaan om hem in te schrijven in de klas van Nick. Dit beloofde een geweldig schooljaar te worden. Nick had hem verzekerd dat de juf van het vierde (groep 6) best wel meeviel en over het algemeen zaten er heel wat toffe kinderen in zijn klas, zelfs enkele meisjes vond hij oké. Maar eerst waren er nog enkele dagen over van de grote vakantie, waar ze van konden genieten.
Hoofdstuk 14 Pieters nieuwe kamer
Een drietal dagen voor de eerste schooldag was de kamer van Pieter klaar.
Toen Pieter die ochtend, zoals steeds om half acht in zijn blootje aan Simons bed stond, merkte de man toch dat het jongetje wat meer opgewonden was dan anders. Niet dat hij met een stijf piemeltje klaar stond (dat was voor later) maar zijn glimlach, zijn houding was meer gespannen dan anders. Hij had immers van Simon tijdens de werken nog niet in zijn eigen kamer mogen kijken en Simon had beloofd dat vandaag, na het ontbijt zijn kamer klaar zou zijn.
Toen de tafel afgeruimd was (wat niet snel genoeg kon gaan) stonden ze in hun blootje samen voor de deur van wat vanaf nu zijn eigen slaapkamer zou worden. Simon had een onderbroek (proper) over Pieters hoofd getrokken als blinddoek. De man maakte het nog spannender door secondenlang op de deur te roffelen. En dan, na enkele stappen naar binnen, trok Simon de blinddoek af.
Pieter bleef minstens een volle minuut sprakeloos rondkijken. Zo had hij het zich nooit kunnen voorstellen. Vooreerst was de kamer minstens drie keer zo groot als zijn kamer in het huurhuis. Alles was netjes in zachte, maar mooie kleuren geschilderd. Nergens hing behangpapier los en de vensters bovenaan stonden open zodat er frisse lucht naar binnen kon (dit kon niet in zijn vorige kamer). Alles wat hij zich kon dromen stond er. Een bureau met computer, een spelcomputer aangesloten op een reuzegroot tv-scherm, een grote spiegel, kasten, een zithoek met tapijt en enkele zitkussens erop, een zetel en
"Simon," vroeg Pieter verbaasd, "het bed, waar is het bed?"
Simon lachte en keek omhoog naar de trap tegen de achterwand. Nu zag het kereltje dat er als het ware nog een verdieping aanwezig was. Het platform was dichtgemaakt, met natuurlijk een opening bovenaan de trap.
"Kom mee dan toon ik je waar je kan slapen."
Simon liet het jongetje voor zich de ladder op kruipen. Alhoewel hij die prachtige billetjes al heel veel gezien en gestreeld had bleef hij toch even verlekkerd naar het naakte, al mooi gebruinde jongensvel kijken. Boven was er dus nog een ruime kamer. Bijna heel de ruimte werd ingenomen door een groot bed met kleurige lakens.
"Dat bed is veel te groot om alleen in te slapen," merkte het ventje op met een knipoog.
Dan wees Simon naar boven, naar de hoek boven het bed. Daar was het raam dichtgemaakt.
"Daar hangt een camera," legde hij uit. "Die dient niet om je in de gaten te houden, maar via het schermpje kunnen we met elkaar praten als je in je bed ligt. Je kan de camera echter uitzetten wanneer je wil. Als je dingen wil doen die ik niet mag zien, zet je hem gewoon af."
"Jij mag alles zien wat ik doe," zei Pieter onmiddellijk. "Wij hebben toch geen geheimen voor elkaar, dat heb je zelf gezegd."
"Misschien later," antwoordde Simon maar hij hoopte dat dit nooit het geval zou zijn.
Pieter sprong op het bed en rolde over het laken om elk hoekje van het bed te verkennen. Ingebouwd in de muur bevonden zich enkele kastjes. Hij trok de deuren open om te kijken wat erin zat. Er lagen boekjes, enkele spelletjes en
een keukenrol en een grote fles massageolie.
Pieter lachte naar Simon toen hij dit zag.
"Is dit ook voor later?" vroeg hij ondeugend.
"Misschien wel," antwoordde Simon, "maar ik weet zeker dat je zo lang niet zal wachten om die dingen te gebruiken."
Dat bracht het ventje op een idee, waar hij pas nu aan dacht.
"Nu kan ik eindelijk vriendjes uitnodigen om te logeren," riep hij verheugd. In zijn oude huis kon dit niet. Hij was verlegen om de armzalige woning te tonen aan zijn vriendjes en zijn moeder had dit niet zo graag. Jongetjes maken zoveel rommel, had ze gezegd. Door haar slechtziendheid kon ze moeilijk opruimen en dat was voor haar erg belangrijk omdat ze over de rommel zou kunnen vallen.
"Je hebt nog alles niet gezien," zei Simon en ze daalden opnieuw de trap af. Onder de verdieping bevond zich een stuk zijmuur waar niets stond, geen kasten, geen bureau, niets. Er stond alleen een grote rechthoekige kader en aan de zijkant een bedieningsknop, waar Simon nu aan draaide.
Er begon iets te zoemen en traag kwam de bovenkant van de muur naar beneden, totdat er een bed op de grond stond.
"Dit is voor vriendjes die blijven logeren," verklaarde Simon.
Pieter trok een ernstig gezicht. "In mijn bed boven is toch plaats genoeg," merkte hij op. "Dit bed was echt niet nodig."
"Misschien later," zei Simon nog eens. "Daar kies je zelf voor. Misschien zijn er vriendjes die niet zo graag bij iemand in bed slapen. Laat ze zelf kiezen."
Daar ging Pieter mee akkoord en hij liet zich op het logeerbed vallen. Nu stak hij zijn armen uit als teken dat Simon bij hem moest komen liggen. Dat deed de man en Pieter klemde zich met armen en benen rond zijn lichaam. Pieter overlaadde hem met kusjes op zijn wangen en over zijn hele gezicht, om te besluiten met een lange lange tongzoen terwijl hij zijn lichaam over het lichaam van Simon kronkelde. Dit had als resultaat dat er na enkele minuten een jongenspiemel en een mannenlul in hun grootste formaat tegen elkaar aan het wrijven waren. Het geile ventje wou zoals steeds zijn grote vriend op zijn manier bedanken. Hij wist dat Simon altijd klaar was voor een rondje seks, en hijzelf natuurlijk ook.
Simon lag op zijn rug en Pieter ging recht op zijn buik zitten. Hij streelde zijn borstkas met beide handen met wat extra aandacht voor zijn gevoelige tepels. Onder zijn kont voelde het ventje de harde knots van zijn grote vriend. Zou hij proberen om die dikke lul in zijn gaatje te stoppen? Hij had er al dikwijls over nagedacht, maar de herinnering aan die keer dat ze het geprobeerd hadden hield hem tegen. Hij kon het slecht verkroppen dat Fabian het wel kon en het ook al verschillende keren met Simon had gedaan, maar de pijn overwon zijn trots. Simon had gezegd dat ze zouden wachten tot hij 12 werd. Er waren genoeg andere manieren om te genieten. Dat had Simon hem verzekerd. Hij liet het idee dus varen.
Het ventje schoof langzaam met zijn kont over Simons buik, zijn kruis en zijn dijen, tot hij zich voorover kon buigen om dit prachtige orgaan, dat hij slechts enkele weken geleden had ontdekt, met zijn mond te bewerken. Simon had hem verzekerd dat gepijpt worden voor hem minstens even prettig was dat zijn mannenlul in dat enge jongensgaatje te stoppen. Hij had hem ook verzekerd dat hij een meester was in het pijpen, iets wat Fabian en Nick hem al verschillende malen bevestigd hadden.
Simon bleef even stil liggen om te genieten van de warme, vochtige mond van zijn vriendje. Hij sloot zijn ogen en probeerde zich zijn lul voor te stellen waar dat geile tongetje overheen gleed. Langs de schacht, rond de rand van zijn eikel, met de punt van zijn tong in het pisgat. Spijtig dat dit gaatje niet groter was, of zijn tong smaller. Het zou ongelooflijk lekker zijn om dat tongetje zo ver mogelijk in zijn pisgaatje te voelen. Hij dacht er ook aan om Pieter te leren om zijn tong in zijn anus te steken, maar hij twijfelde. Pieter had al te dikwijls gezegd dat hij helemaal niet hield van de geur van dat bruine goedje. Zelfs bij een ferme wasbeurt bleef er altijd wat van de geur hangen en daar moest het ventje mentaal nog overheen geraken. Plots dacht hij eraan dat hij eens gelezen had over darmspoelingen, ennema's. Misschien was dit wel een oplossing om het geurprobleem op te lossen. Maar hij had er het nodige gerief niet voor. Misschien moest hij nog eens langs gaan in een seksboetiek om het juiste materiaal aan te schaffen.
Pieter had nooit veel tijd nodig om Simon over de brug te doen komen. Hij probeerde zich dan ook toe te leggen op het voelen wanneer Simon op het randje stond van klaar te komen. Zo kon hij het ultieme moment uitstellen om de man langer te doen genieten. Hij wist dat Simon na een orgasme altijd wat tijd nodig had om terug geil te worden. Onmiddellijk na een orgasme hield de man er niet van dat er nog verder aan zijn slapper wordende lul gewerkt werd. Hij wou dan alleen wat gestreeld worden en gezellig dicht tegen elkaar liggen, wat ze ook altijd wel deden nadat Pieter ook zijn orgasme had bereikt. Simon kon het gelukkig opbrengen om na het klaarkomen Pieter aan zijn trekken te laten komen. Daar was het ventje wel gerust in. Het liefst had hij echter dat Simon hem eerst onder handen nam. Hijzelf had helemaal geen last om na zijn orgasme verder te gaan. Hij kon gerust meerdere keren na elkaar klaar komen, zelfs zonder dat zijn piemeltje helemaal slap werd. Het duurde alleen altijd wat langer om dat sublieme gevoel in zijn lijf te krijgen, maar Simon kon het lang volhouden om hem te strelen en te pijpen. En dan waren er ook nog Fabian en Nick die er meestal bij waren om seksspelletjes te spelen.
Nu was Simon echter voor hem alleen. Hij alleen kon de mannenlul laten spuiten en hij alleen kon de volle lading naar binnen werken.
Met een luide kreun van Simon voelde het kereltje het warme vocht in zijn keel terechtkomen. Hij slikte alles door en likte de laatste restjes van het pisgat, nadat hij er nog eens flink aan gezogen had om de pisbuis leeg te krijgen.
Al slikkend kroop Pieter terug naar boven zodat hij languit op de borst en de buik van Simon kon liggen. Hij vond het super om naar Simons gezicht te kijken, naar de ongelooflijk zalige blik van de man nadat hij naar eigen zeggen het mooiste beleefd had wat een man kon meemaken, nl. klaarkomen in de mond van een jongetje, liefst in de mond van zijn vriendje.
Terwijl Simon met beide handen over Pieters blote rug streelde bedankte hij het ventje zachtjes.
"Dank je wel, Pieter. Dat heb je weer subliem gedaan. Je doet het elke keer beter."
En na enkele minuten fluisterde hij dan:
"Komaan kereltje, nu is het aan jou om te genieten. Leg je maar op je rug. Vanaf nu ben je helemaal van mij en doe ik met je wat ik wil."
Simon mocht van Pieter echt alles doen wat hij wou als het maar geen pijn deed, want daar was Pieter niet tegen bestand. Maar daar was Pieter wel gerust in. Hij wist dat Simon hem geen pijn zou doen en alles zou doen wat hij kon om hem doen te genieten.
Hij legde zich op zijn rug en spreidde zijn benen lichtjes zodat Simon beter bij zijn piemeltje kon. De volgende minuten zou alle aandacht, zowel van hem als van Simon volledig op dat deel van zijn lichaam gericht zijn.
Simon gaf hem een flinke beurt. Zowel zijn mond als zijn beide handen deden het nodige om Pieter voor even in een wereld te vertoeven waar genieten het enige is wat telt. Zuchtend en kreunend kwam het jongetje klaar en even later lagen ze naast elkaar te bekomen van alweer een prachtig moment dat ze beiden aan elkaar hadden gegeven.
Ze moesten opstaan omdat ze aan de deur van Pieters woning gestommel hoorden. Dan klonk van ver de stem van Fabian.
"Pieter, Simon, waar zitten jullie?"
Door hun seksspelletje waren ze de tijd vergeten en waren Fabian en Nick, zoals elke dag tijdens deze grote vakantie aangekomen. De man nam het blote jongetje in zijn armen en stond op. Toen hij door de deur in zijn salon binnenstapte keken de 2 broers op. Ze hadden zoals het afgesproken was al hun kleren uitgetrokken en stapten op hen toe.
"Waar waren jullie?" vroeg Fabian. "In die kamer zijn we nog nooit geweest."
"Dit wordt mijn kamer," zei Pieter vlug terwijl hij uit de armen van Simon op de grond sprong. "Een giga-geweldige kamer. Mag ik ze aan Nick en Fabian tonen, Simon?"
Met zijn vieren stapten ze terug de kamer binnen. Nu was het Pieter die de rondleiding deed. Toen alles bekeken was en het logeerbed terug in de muur verdween zei Pieter terwijl hij naar Simon keek:
"Nu kunnen er vrienden blijven slapen. Mogen Nick en Fabian vanavond de eersten zijn?"
"Van mij mag het," antwoordde Simon, "maar vanaf nu heeft je mama hier ook wat te zeggen. Ze komt hier ook wonen. Jij moet de toelating krijgen van je mama en Nick en Fabian moeten natuurlijk ook met hun mama praten."
"Ik kan niet," zei Fabian met spijt in zijn stem. "Ik heb net een uitnodiging gekregen van een vriend. Vanavond ga ik bij hem slapen. Misschien kan ik afbellen."
"Dat mag je niet doen, Fabian," suste Simon. "Ik neem aan dat Pieter een van je beste vrienden is, maar dat wil niet zeggen dat je de anderen moet verwaarlozen. Er komen nog weekends genoeg om hier te komen logeren. Misschien is het wel eens goed dat Nick eens alleen met Pieter komt spelen, denk je niet Nick?"
Nick glimlachte breed. Hij kon het goed vinden met zijn grote broer, maar het idee om eens een avond alleen met Pieter door te brengen leek hem prachtig. Om dit kracht bij te zetten sloeg hij zijn arm over Pieters blote schouder.
"Ik kan Pieter wel alleen aan, broer," zei hij. "Ga jij maar bij je vriend logeren. Of kan je misschien geen dag zonder seks."
"Wie zegt dat ik bij mijn vriend zonder seks zal blijven?" zei Fabian met een ondeugende glimlach. Hij wist echter niet hoe het dan wel zou moeten aanleggen, want met die vriend had hij nog nooit meer gedaan dan samen tegen de struiken te plassen. Hij was echter wel van plan om vanavond uit te testen hoever zijn vriend wel zou gaan.
"Goed dan," ging Simon verder. "Pieter, jij regelt dat straks wel met je mama. Ik bel wel met de mama van Nick. Normaal gezien zal dit ook wel geen probleem zijn."
Pieter en Nick vlogen Simon rond de nek om hem te bedanken. Ze konden altijd op de man rekenen. Bij hem kwam alles in orde. En zelfs nog veel meer. De rest van de dag kregen ze rijles en brachten ze door in de speeltuin en tussen de bossen en de weiden. Tijdens de dagelijkse douchebeurt hield Simon zich wat afzijdig. Er werd wel wat geplaagd en piemeltje-trek gespeeld, maar de energie werd opgespaard voor vanavond, voor de eerste nacht in Pieters nieuwe slaapkamer. Na het douchen voelde Pieter zich wat onwennig. Gewoonlijk was dit het moment dat hij met zijn mama thuis ging avondmalen en om daarna wat te knuffelen in de zetel. Maar ze hadden al samen met al het personeel van de manege gegeten en nu Nick hier was en hij eigenlijk hier thuis was wist hij niet goed wat te doen. Simon zag aan de houding van het ventje wat er scheelde.
"Waarom gaan jullie niet samen bij je mama tv-kijken?" stelde de man voor. Ik trek mijn plan wel.
Aarzelend trok Pieter zijn vriendje mee in de richting van de nieuwe woonvertrekken van zijn mama, maar eenmaal naast zijn mama in de zetel voelde het jongetje zich opperbest. Nick zat stilletjes naast hem. Ze hadden na het douchen geen kleren aangetrokken en Nick voelde zich wat onwennig bij de vrouw, maar Pieter had hem verzekerd dat zijn mama zo slecht zag dat ze zijn naaktheid niet eens zou merken. Bij het knuffelen voelde ze wel dat Pieter geen kleren aan had, maar dat was ze gewoon. Het was niet de eerste keer dat haar zoontje in zijn blootje bij haar kwam zitten. Ze hield er ook van om hem over zijn zachte, naakte huid te strelen. Zijn piemeltje ontweek ze altijd. Die raakte ze maar af en toe per ongeluk aan.
Ze keken naar een film en Nick zag en hoorde verbaasd hoe Pieter alles vertelde wat er op het scherm kwam. Of liever, dat dacht hij toch, want zijn vriend sprak een taal die hij niet verstond. Tijdens het knuffelen en tv-kijken sprak Pieter altijd in de taal van zijn moeder met haar.
Na de film was het bedtijd. Pieter gaf zijn mama nog een ferme knuffel en ook Nick gaf haar een stevige zoen op haar wang, goed uitkijkend dat hij haar niet raakte met zijn blote billen.
Natuurlijk werd het logeerbed in Pieters kamer niet uitgeklapt. Nick en Fabian hadden al een paar keer blijven logeren, maar dan hadden ze met zijn vieren bij Simon in bed geslapen
niet alleen geslapen natuurlijk.
Pieter en Nick kropen dus in hun blootje de ladder op naar het grote bed. Pieter duwde op een knop en de kamer werd verlicht door een schijn van de zijmuur, waar een gezellig berglandschap op verscheen. Pieters piemeltje stond al afwachtend stokstijf, want ze waren natuurlijk niet van plan om onmiddellijk te gaan slapen. Pieter zag dat het lichtje naast de camera brandde en plots verscheen het hoofd van Simon op het scherm. Nick was niet verbaasd, want Pieter had overdag al heel zijn kamer getoond en dus ook de camera waar Simon kon meekijken.
"Waarom kom je er niet bij, Simon?" zei Pieter luid. "We gaan eerst nog wat pret maken voor we gaan slapen."
"Ik zou graag meedoen," antwoordde Simon, "maar ik ga jullie de kamer alleen laten inwijden. Ik verheug me erop om te zien wat jullie van plan zijn
als jullie het niet erg vinden natuurlijk."
"Natuurlijk niet," zei Nick. "Jij hebt toch al alles van ons gezien."
"We vinden het fijn dat je graag naar ons kijkt."
"Bedankt, veel plezier dan," zei Simon nog en dan floepte het scherm uit. Het lampje naast de camera bleef echter branden.
De jongens draaiden zich naar elkaar.
"Waar beginnen we mee?" vroeg Pieter als goede gastheer.
Nick moest niet lang nadenken. Hij had zijn vuist rond zijn ballen en zijn bijna stijve piemel en trok er eens stevig aan. "Laten we onze piemels elkaar knuffelen," stelde hij voor.
Hij ging op zijn rug liggen en Pieter legde zich languit op hem neer, steunend op zijn ellebogen, zodat zijn hele gewicht niet op zijn vriendje rustte. Op die manier kwamen hun jongenspakketjes tegen elkaar te liggen. Nu begonnen ze langzaam hun heupen te bewegen zodat hun stokstijve paaltjes tegen elkaar wreven. Een beetje overdreven begonnen ze beiden te kreunen, tot Pieter na enkele minuten stopte. Hij legde zijn lippen op de mond van Nick en liet zijn tong langzaam bij zijn vriend naar binnen glijden. Dit deden ze ook graag, maar alleen als ze naakt waren.
"Alleen jongens met meisjes of homo's doen het gekleed," had Fabian gezegd, want hij wou zeker niet als flikker bestempeld worden.
In de kamer ernaast zat Simon op het scherm van de computer naar de jongens te kijken. Hij was ook naakt en zijn mannenlul stak stevig uit zijn schoot omhoog. Hij twijfelde om niet naar de jongens toe te gaan om het spelletje mee te spelen, maar hij wou eigenlijk eens zien wat het tweetal deed als hij er niet bij was. Tot nu toe was er nog niet veel actie, en eigenlijk zag hij alleen maar de blote rug van Pieter, want de jongens lagen met hun voeten naar de camera toe. Dat vond hij wel de moeite waard, maar hij wachtte toch ongeduldig om wat meer te zien. Hij kon wel via de computer inzoomen, maar de camera hing natuurlijk vast in de muur.
Na enkele minuten liet Pieter zich wat zakken terwijl zijn mond over de kin en de keel van Nick gleed. Dan boog hij zijn knieën om er op te steunen Terwijl hij nu zijn mond likkend en kussend over Nicks borstkas liet glijden, kwamen zijn billetjes langzaam omhoog en werd het lichtbruine, verrimpelde kontgaatje beter zichtbaar. Simon had er al enkele keren naar gehunkerd om zijn eigen lul daarin te steken, maar na een eerste poging had Pieter te kennen gegeven dat hij het te pijnlijk vond en dat hij het liever niet had.
"Als ik 12 ben mag je me neuken," had hij beloofd en daar zou Simon zich aan houden. Hij wou het ventje uiteraard geen pijn doen, of dingen doen die hij niet wou. Ook Nick had te kennen gegeven dat hij liever nog wat wou wachten. Simon had tenslotte Fabian die het kontneuken wel fijn vond en waar hij stilaan genoeg mee geoefend had om zonder pijn naar binnen te dringen. Op voorwaarde dat het langzaam ging natuurlijk en met de nodige voorbereiding.
Pieter besteedde wat aandacht aan de kleine tepeltjes van zijn vriend en daalde dan langzaam af, langs zijn navel, zijn buik, tot aan ultieme doel: het stokstijve piemeltje. Er ging een schok door het lichaam van Nick toen Pieter de eerste keer met zijn tong over het blote eikeltje likte. Nick zuchtte in afwachting van het sublieme gevoel dat de tong en de lippen van zijn vriend hem zouden bezorgen. Pieter ging echter plots rechtzitten.
"Stop. We zijn vergeten dat er iemand kijkt. Op deze manier ziet hij niets anders dan mijn lelijke blote kont."
Hoe dikwijls had Simon hem al niet gezegd dat zijn schattige kontje helemaal niet lelijk was, integendeel.
Pieter zette zijn armen onder Nicks lichaam en probeerde hem een kwart te draaien. Met een beetje hulp lukte het en nu werd het uitzicht voor Simon aan de computer heel wat beter. Hij kon nu inzoomen op het stijve piemeltje van Nick dat opnieuw tussen de lippen van Pieter verdween
en verscheen
en verdween
Door de ervaring van de laatste vier weken had Nick geleerd dat je ook met twee tegelijk kon pijpen. Hij kronkelde dus met zijn mond in de richting van Pieters kruis en even later lagen de twee jongetjes op hun zij met elkaars piemeltjes in hun mond. Ze hadden ook al zoveel mogelijk geprobeerd om op die manier alle twee tegelijk klaar te komen. Soms lukte dat, maar ze hadden nog veel oefening nodig, zeiden ze zelf met een ondeugende glimlach. Als het aan hen lag zouden ze nog véééél oefenen.
Simon kreeg nog heel wat te zien op het scherm. Pieters eerste nacht in zijn nieuwe bed werd op een fantastische manier gevierd. Misschien had hij er graag Simon en Fabian bij gehad, maar nu hij alleen was met Nick kon zijn vriendje hem laten zien dat hij niet alleen deed wat zijn broer hem zei. Hij had zelf ook heel wat in zijn mars.
Ze stopten niet na hun eerste orgasme. Die eerste keer gingen ze door alsof er nog niets gebeurd was. Na de tweede keer namen ze enkele minuten pauze. Het was pas na het derde orgasme dat ze tegen elkaar geplakt van het zweet lagen uit te hijgen. Pieter lag achter Nick met opgetrokken knieën en Nick nestelde zich stevig in zijn schoot.
Simon bleef de jongens enkele minuten bekijken. Op de grond lagen twee opgepropte vellen keukenrol met het resultaat van zijn eigen zaadlozingen. Toen de jongens niet meer bewogen en ze duidelijk in slaap lagen, sloot hij het beeld af en ging hij zelf slapen. Hij nam zich voor om er de volgende keer zelf bij te zijn. Dat was morgen al, want Nick bleef twee keer slapen. En Fabian was er morgenavond ook bij. Het bed van Pieter was groot genoeg voor drie jongens en een man. Daar had hij wel aan gedacht toen hij de opdracht gaf om Pieters kamer in te richten.
Na het weekend begon het nieuwe schooljaar. Simon had een prachtige grote vakantie doorgemaakt, dankzij Pieter. Hij had er zelf geen betere kunnen dromen. Ook Pieter, Nick en Fabian hadden hem onlangs gezegd dat ze nog nooit zo'n prettige vakantie hadden doorgemaakt. Tijdens het schooljaar zou alles anders verlopen. Nick en Fabian zouden niet alle dagen meer op de manege zijn. "Alleen op woensdagnamiddag en één dag in het weekend," had hun mama gezegd. Maar Pieter zou er wel alle dagen zijn, en alle nachten. Samen met zijn mama, en ook dat vond Simon niet vervelend. Ook dat zou zijn toekomst alleen maar beter maken.
Simon was een heel gelukkige man!
Hoofdstuk 15 De eerste schooldag – Max
Het was even aanpassen voor Pieter om een nieuwe routine aan te nemen. Nu zijn moeder en hij steeds mee aan tafel mochten gaan met het personeel van de manege, moest Pieter niet meer voor het avondmaal douchen om naar huis te gaan om samen met zijn moeder te eten. Omdat het de laatste week van de vakantie was kregen 9-jarige Nick en de 12-jarige Fabian de toelating om 's avonds wat later te blijven en de laatste dagen van de vakantie mochten de broers als eersten blijven logeren in de nieuwe kamer van Pieter. Tijdens de eerste logeerbeurt had Simon de jongens alleen gelaten. Hij vond dat de jongens regelmatig wel eens met elkaar moesten stoeien zonder volwassene in de buurt. Ze hadden hem echter de toelating gegeven om het cameraatje, dat boven het bed van Pieter geïnstalleerd stond aan te zetten om hun escapades mee te volgen op zijn computerscherm. Het viel hem moeilijk om tijdens het kijken niet naar de kamer van Pieter te rennen om met de jongens mee te spelen. Hij zat achter zijn computer, zoals steeds in zijn blootje en met een stevige erectie. Nochtans hadden de jongens hem tijdens het douchen lekker verwend, maar hadden ze zelf hun orgasme uitgesteld totdat het tijd was om naar bed te gaan. Ze zorgden er voor dat alles duidelijk zichtbaar bleef voor de camera en waren natuurlijk helemaal niet geremd omdat Simon meekeek. Dat waren ze ondertussen wel gewoon. Alhoewel Simon zijn beurt al rijkelijk had gehad, zat hij heel de tijd aan zijn lul te prutsen en toen Fabian als laatste zijn tienerzaad in het gezicht van Pieter spoot kon Simon het niet meer weerstaan om zichzelf te behelpen. Dat was al meer dan 6 weken geleden, sinds hij Pieter had leren kennen. Het moto van het viertal was: Genieten doe je niet alleen. Maar deze keer kon het niet anders.
Als compensatie stapten de drie jongens de volgende ochtend, natuurlijk in hun adamskostuum, zijn kamer binnen. Ze kwamen op zijn bed zitten en vroegen hem hoe hij het nummertje van de vorige avond vond. Ze wisten immers dat hij had meegekeken. Uiteraard stonden in minder dan een minuut alle jongens- en mannenvlees stokstijf en kreeg iedereen een ferme pijpbeurt van Simon, voor hij zelf zijn zaad in Pieters mond kon lozen.
Tijdens die laatste dagen beseften de jongens en Simon dat ze tijdens het schooljaar dezelfde frequentie niet meer konden aanhouden. Nick en Fabian zouden van hun ouders elke woensdagnamiddag naar de manege mogen komen (tot na het douchen) en elk weekend één dag, zondag ofwel zaterdag. Uitzonderingen waren er tijdens de vakanties en als er activiteiten doorgingen in de manege. Ze zouden natuurlijk liever meer komen, maar het was te nemen of te laten.
Pieter ging elke schooldag na het douchen (wat nu na de maaltijd gebeurde) naar zijn moeder, die in een andere vleugel van de woning verbleef. Na een gezellig knuffelmoment was het dan tijd om te gaan slapen. Tenslotte was hij toch nog maar een jongetje van negen jaar.
's Morgens voor hij naar school ging, nam hij dan het ontbijt met zijn moeder. Tijdens het weekend was hij van Simon. Pieters moeder besefte dat de jongen een vadersfiguur nodig had en ze was er blij mee dat Simon zich zo goed om haar zoontje bekommerde. Meer dan eens bracht het jongetje de nacht door bij Simon in bed, behalve als er vriendjes kwamen logeren.
Hij had nu een eigen kamer en moest niet meer beschaamd zijn voor de armoedige omstandigheden waarin hij vroeger woonde. Er bleven dan ook heel regelmatig klasgenoten logeren en meer dan eens lukte het om die vriendjes mee te betrekken in zijn seksspelletjes. Simon bleef meestal in het begin op de achtergrond, maar zodra hij merkte dat Pieters vriendjes er open voor stonden, probeerde hij met de jongens mee te genieten. Daar zorgde Pieter wel voor.
De eerste die Pieters kamer mocht ontdekken (na Nick en Fabian dan) was Max.
Alhoewel Pieter het eerst niet zo zag zitten dat zijn mama hem op de eerste schooldag naar school bracht, hij zat tenslotte al in het vierde (groep 6), voelde hij zich toch prettig dat ze erbij was. Vooral omdat Simon er ook bij was. Net alsof ze zijn mama en papa waren stonden ze naast elkaar toen hij ze onopvallend toezwaaide. Ook Simon kreeg een krop in de keel, alhoewel hij niet goed wist waarom. Straks was Pieter immers terug bij hem en de dagelijkse douche samen zou hij ook niet moeten missen.
Pieter had natuurlijk steun van Nick, die nu bij hem in de klas zat. Nick zwaaide ook naar Simon. Dankzij die man had hij een fantastische grote vakantie beleefd en heel wat bijgeleerd, vooral over zijn eigen lichaam. Even was er ruzie geweest bij hen thuis omdat zijn grote broer Fabian en hij hun moeder wilden overtuigen om hen elke dag naar de manege te laten gaan, maar het mocht niet baten. Al bij al hadden ze een goede afspraak gemaakt. Het ging niet om het geld voor de rijlessen, want het gezinsinkomen was hoog genoeg. Simon vroeg ook maar om één rijles per week te betalen. Alle andere paardrijmomenten waren gratis, in ruil voor wat klusjes in de manege. (en omdat de jongens hem zo veel prettige momenten bezorgden, maar dat zei hij natuurlijk niet tegen de ouders van de broers) Bij speciale gelegenheden, feesten of wedstrijden konden er uitzonderingen gemaakt worden en mochten ze het ganse weekend blijven en mochten ze bij Pieter blijven logeren. Op voorwaarde natuurlijk dat de schoolresultaten niet achteruit gingen en dat het huiswerk altijd op tijd gemaakt werd. Dit was ook voor Pieter een voorwaarde. Hij had nu een mooi bureau op zijn kamer met voldoende schoolgerief en Simon zou er zelf op toekijken dat alles in orde bleef. Pieters moeder die heel erg slechtziende was had aan Simon gevraagd of hij die taak op zich wilde nemen, nu ze in hetzelfde gebouw woonden.
Maar zowel Pieter als Nick en Fabian waren pientere kereltjes, die zelfstandig genoeg waren om hun opdrachten correct uit te voeren. Nick en Pieter zaten bij een goede juf die huiswerk veel minder belangrijk vond dan het werk in de klas en die vond dat kinderen thuis veel tijd moesten hebben om buiten te spelen. Er bleef dus voldoende tijd over om mee met Simon de manege te runnen en zelf een knappe ruiter te worden. En er bleef voldoende tijd over om dagelijks met Simon te douchen en minstens een keer per dag elkaar te verwennen, zoals ze dat ook in de grote vakantie hadden gedaan. De mama van Pieter kwam vrijwel nooit in de woonvertrekken van Simon en zeker niet onaangekondigd of onuitgenodigd. Ze konden zich dus gerust houden aan de afspraak die ze al op de tweede dag hadden gemaakt, nl. in de woning van Simon waren kleren taboe: ze liepen er dus beiden altijd in hun blootje bij, als er niemand anders was natuurlijk (uitgezonderd Nick en Fabian ).
De eerste schooldag
Nick stond Pieter op te wachten op de speelplaats. Hij bracht Pieter bij een groepje jongens, de jongens van zijn nieuwe klas. Nick stelde zijn beste vriend voor. Hij noemde ook de naam van elke jongen en zei er telkens iets bij. De laatste was een guitige kerel met lang haar tot over zijn schouders, veel langer dan de donkere lokken van Pieter. Hij had heel lichtblond haar dat hij regelmatig met zijn hand achter zijn oren wou klemmen. Toen hij dacht dat het kereltje niet luisterde, fluisterde hij snel in Nick zijn oor: "Is dat een jongen of een meisje?"
Maar blijkbaar had de knaap goede oren. "Mijn naam is Max, " zei hij vrolijk en hij bracht zijn hand naar zijn kruis. Hij greep zijn broek met inhoud vast. "Ik heb een lul en ballen. Ik ben dus een jongen. Ik heb zelfs de grootste van de klas. Wil je hem zien misschien."
Dat wou Pieter wel, maar de bel ging en ze moesten bij hun nieuwe juf verzamelen. Ondertussen gaf Nick wat meer informatie over Max.
"Max is cool. Hij is een van mijn andere beste vrienden. Hij is de enige van de klas wiens piemel ik al stijf heb gezien. In de kleedkamer van het zwembad is hij altijd direct helemaal bloot en hij heeft bijna altijd een stijve. En zijn knuppel is inderdaad iets langer dan die van ons."
"Het is niet de lengte die telt, maar wel wat je er mee kan doen, zegt Simon altijd," was het antwoord van Pieter, net voor ze het klaslokaal binnenstapten.
De eerste les van het nieuwe schooljaar begon met een kringgesprek waarin alle kinderen konden vertellen wat ze in de vakantie gedaan hadden. Pieters verhaal mocht wat langer duren omdat hij nieuw was. Hij was trots om te vertellen dat hij de mascotte geworden was van de manege 'Geronimo' omdat hij er door zijn licht Aziatisch uiterlijk, zijn wat langere donkere haren, en zijn gebruinde huidskleur als een Indiaan uitzag. Hij kreeg vooral van de meisjes veel aandacht toen hij vertelde over de paarden en de pony's. Omdat iedereen zijn verhaal zou kunnen vertellen beloofde de juf hem dat hij binnenkort een spreekbeurt mocht geven over de manege en dat hij dan als Indiaan gekleed naar school mocht komen. Hij vroeg zich stiekem af of dat hij dan zijn lange indianenbroek zou aantrekken of zijn lendendoekje (en verder niets)(zie 6. Seppe.). Hij zou dan de ganse dag bijna naakt op school kunnen zijn. Hij keek er al naar uit. Nick vertelde over zijn vakantie met Pieter en Simon, maar ook over zijn verblijf op de naturistencamping met zijn broer en ouders. Hij kreeg enkele vragen over hoe het was om de hele dag in je blootje rond te lopen. Max was wel heel erg geïnteresseerd. Pieter voelde zich steeds meer tot hem aangetrokken.
"Dan heb jij al veel blote meisjes gezien?" vroeg Max. "En echte blote vrouwen, met echte blote borsten?" De juf voelde zich wat onwennig, maar ze liet de jongens toch uitpraten.
"Natuurlijk," antwoordde Nick koel. "En ook blote mannen. Niks speciaals aan."
Toen het tijd was om terug op hun plaats te gaan vroeg Max hem nog stiekem: "Als je al die blote meisjes ziet, wordt je piemel dan niet stijf?"
Nick lachte. "Je moet je leren te bedwingen. Stijve piemels zijn verboden op een naaktcamping. Maar als niemand het ziet mag het natuurlijk wel. Je wil zeker graag eens mee?"
Na het kringgesprek kregen ze al hun eerste blaadje sommen te verwerken. De kinderen zaten op stoelen aan dubbele banken en natuurlijk zaten Nick en Pieter naast elkaar. De 2 boezemvrienden waren vlug klaar en Pieter keek wat rond. Schuin voor hem zat Max. Max was iets groter dan zij (zij waren allebei even groot, in lengte, maar ook in mannelijkheid). Nick had hem al aan Pieter voorgesteld als een coole kerel die veel durfde en best wel leuk was. Max was ook al klaar met zijn sommen en zat wat lui onderuit gezakt op zijn stoel. Hij had een hand in zijn broekzak gestoken en aan zijn bewegingen te zien zat zijn hand vrij diep. Pieter stootte Nick aan met zijn elleboog.
"Zie je wat Max aan het doen is?" fluisterde hij. Gelukkig stond de juf aan de zijkant van het lokaal in een kast te rommelen.
"Dat doet hij dikwijls," fluisterde Nick terug. "In de kleedkamer van het zwembad heeft hij altijd als eerste zijn zwembroek uit en meestal loopt hij met een stijve rond, waar hij zijn zwembroek dan aan hangt. Hij is trouwens de enige van de klas wiens stijve ik al gezien heb."
Blijkbaar hoorde Max het tweetal fluisteren, want hij keek om. Hij glimlachte en draaide zijn stoel wat zodat de jongens de voorkant van zijn broek konden zien. Ze konden het gewriemel van zijn hand zien en toen hij zijn hand uit zijn zak trok, bleef zijn broek in een tentje staan. Pieter stak zijn duim omhoog om hem te tonen dat hij dit wel cool vond, maar op dat moment trokken ze de aandacht van de juf. Max boog snel voorover en schoof zijn stoel onder de bank. Pieter en Nick deden alsof ze nog flink aan het rekenen waren.
Het was gelukkig snel pauze en toen de 2 vrienden op een muurtje met mekaar zaten te kletsen, kwam Max bij hen staan. Hij had opnieuw zijn hand diep in zijn broekzak gestoken.
"Hé nieuwe," zei hij, "heb je gezien wat een grote ik wel heb?"
"Jij bent Max, niet? Ik heet Pieter. Het lijkt wel alsof jij een gat in je broekzak hebt?"
"Klopt," antwoordde Max. "Daarom doe ik deze broek zo graag aan. Wil je eens voelen?" Max haalde zijn hand uit zijn zak en draaide zijn heup naar Pieter toe. Hij wou die 'nieuwe' wel eens testen.
Pieter wou natuurlijk niet afgaan. Hij stond recht en stak zijn hand diep in de openstaande broekzak. Daar voelde hij het warme, harde vlees van een lekker stijve jongenspiemel. Hij kneep er eens in en duwde het vel omlaag om met het topje van zijn wijsvinger over het zachte eikeltje te wrijven.
Max zuchtte en was toch wel even verbaasd dat Pieter helemaal niet twijfelde. Pieter kon natuurlijk niet te lang met zijn hand in Max' zak blijven zitten.
"Dit is een goed idee," zei Pieter, 'dat gat in je zak
Dat ga ik ook proberen."
"Ik heb de grootste van de klas," pochte Max nogmaals.
"Dat moet je dan wel eens bewijzen," antwoordde Pieter.
Max draaide zich om en deed teken om hem te volgen naar de toiletten.
"Wacht," zei Nick. "Die hokjes in de toiletten zijn veel te klein voor ons drieën en misschien ziet iemand ons wel naar binnen gaan. Ik weet iets beters."
De jongens stonden recht en Nick nam hen mee naar een hoek van de speelplaats (schoolplein).
Het was een school met veel ruimte. Er was geen groot gebouw, maar enkele kleinere paviljoenen die op een grote oppervlakte verspreid waren tussen grasveldjes, bloemperken en struiken.
Onderweg kwam Nick dicht bij Pieter lopen. "Max zijn stijve is echt wel groter dan die van ons. Ik heb die al gezien," fluisterde hij. Hij hield zijn duim en wijsvinger ongeveer een halve cm uit elkaar. "Zo veel langer. Niet veel. Maar toch."
"Niet erg," fluisterde Pieter terug. "Ik wil alleen maar zien wat hij durft."
Op een stille plek waar niemand was en waar ook geen juffen te bespeuren waren (die waren elkaar hun vakantieperikelen aan het vertellen) stopte Nick. Hij keek rond en verdween dan tussen de struiken, op de voet gevolgd door Max en Pieter.
Aan een kant stond de muur van een klaslokaal en verder was er alleen maar struikgewas te zien.
"Laat maar eens zien," zei Pieter.
Max die heel de weg zijn hand in zijn broekzak had en nog steeds een ferme stijve had, trokzonder aarzelen zijn broek en onderbroek omlaag tot op zijn knieën. Zijn stijve piemel floepte omhoog en kletste tegen zijn onderbuik. Nick had gelijk. Die van Max was wat langer, maar zeker niet dikker. Zijn balletjes zaten nog bijna onzichtbaar in zijn verrimpelde balzakje dat door zijn erectie dicht tegen zijn kruis gespannen was. Net zoals bij Nick en Pieter trouwens.
"Nu jij," zei Max, fier dat hij kon tonen wat hij durfde.
Pieter opende zijn knoop en duwde zijn broek en onderbroek over zijn knieën tot aan zijn enkels. Dan stapt uit zijn broek en trok prompt zijn T-shirt uit zodat hij helemaal in zijn blootje stond. Hij hield er niet van om half bloot te zijn. Liefst was hij helemaal naakt. Hij wreef een paar keer over zijn piemeltje om zeker te zijn dat hij helemaal stijf stond en zette een stapje dichterbij om zijn paaltje tegen die van Max te zetten. Omdat het moeilijk was om zo te meten nam Max wat meer afstand en duwde de 2 piemels omlaag om ze horizontaal tegen elkaar te houden. Het topje van zijn voorhuid raakte de buik van Pieter naast de aanhechting van zijn piemel. Die van Pieter stond nog een paar millimeter van de huid van Max verwijderd. Zelfs toen hij zijn voorhuid wat achteruit trok, zodat de top van zijn eikeltje Pieters buik raakte, geraakte diens paaltje niet tot tegen Max' buik.
"Je hebt gelijk," zei Pieter sportief. "Maar ik wed dat ik die van mij sneller kan doen stijf worden en dat ik sneller kan klaarkomen dan jij."
Max keek hem vragend aan. "Wat is klaarkomen?"
Pieter keek Nick aan. "Willen we Max leren wat klaarkomen is?"
Nick knikte. Hij trok nu ook zijn T-shirt uit en duwde zijn broek tot over zijn enkels. Ook hij was liever helemaal bloot dan maar half. "Doe het maar eens voor bij mij," en hij stak zijn steil omhoog staand piemeltje vooruit.
Maar de schoolbel was spelbreker. De jongens haastten zich om zich aan te kleden en stapten naar de verzamelplaats op de speelplaats. Onderweg had Pieter een voorstel.
"Waarom kom je volgend weekend niet bij mij logeren? Dan kunnen we je leren wat klaarkomen is. Jij komt dan toch ook Nick?"
Nick knikte heftig. Natuurlijk wou hij bij Pieter gaan logeren en natuurlijk wou hij erbij zijn om Max te leren wat klaarkomen is. "Dat regel ik thuis wel."
Pieter had nog meer plannen. "Weet jij wat sperma is, Max?"
Max haalde zijn schouders op. Ik heb dat woord al gehoord en ik weet dat het met seks te maken heeft."
"Breng jij dan Fabian maar mee, Nick," zei Pieter. "Dan kunnen we ineens aan Max tonen wat sperma is. Jij gaat heel wat bijleren max."
"Ik moet het thuis vragen," zei Max, "maar normaal gezien is het geen probleem om te logeren."
Tijdens de middagpauze probeerde Max te weten te komen wat klaarkomen nu eigenlijk was, maar Pieter en Nick hielden het spannend. "Dat zal je leren als je komt logeren," zei Pieter geheimzinnig. Hij maakte het nog spannender. "Heb jij wel eens een echte mannenlul gezien?" vroeg hij nog.
Nu keek Max wat triestig. "Ik weet niet wie mijn vader is. Ik woon alleen bij mijn mama. Maar die zie ik heel dikwijls naakt. We zijn thuis niet beschaamd voor elkaar. Maar blote vrouwen heb jij ook al heel dikwijls gezien, hé Nick."
Nick knikte en wou ook stoer uit de hoek komen. "Dan heb jij ook nog nooit een echte 'stijve' mannenlul gezien?"
Nu moest Max weer ontgoocheld zijn schouders ophalen. "Nog nooit," zei hij. "En één keer die van Nick in het zwembad. Maar Nick heeft geen mannenlul. Jullie dan wel?"
"En of," zei Pieter. "Wij hebben dat al heel dikwijls gezien, en niet alleen maar gezien. Maar dat kan ik ook wel voor je regelen. Ik denk dat je tijdens het weekend heel wat kan bijleren."
Toen Pieter na school thuis kwam regelde hij onmiddellijk het logeren met zijn moeder en natuurlijk ook met Simon. Hij vertelde in geuren en kleuren wie Max was en wat er zich tussen de struiken had afgespeeld. Simon was enthousiast en ze bespraken meteen een plan hoe ze de man bij de seksspelletjes van de jongens konden betrekken. Simons moto was om geleidelijk aan te werken. Als Max een stijve mannenlul wou zien moest Pieter er hem toe brengen om het zelf te vragen.
Een uurtje later belde Nick dat hij thuis ook alles geregeld had voor het weekend. Hij mocht op vrijdag na school direct meekomen en moest zondagavond, na het douchen naar huis. Fabian kon echter pas zaterdagochtend komen omdat hij op vrijdagavond met zijn ouders naar het eerste oudercontact op school moest. Het kwam hen dus goed uit dat Nick die avond al bij Pieter kon blijven. Diezelfde avond kreeg Simon telefoon van de moeder van Max. Zij wou weten of het klopte dat Max al het eerste weekend van het schooljaar kon blijven logeren. Er werd geregeld dat Max ook op vrijdag na school mee naar de manege mocht fietsen. Omdat de moeder van Max op zondag weg moest mocht Max zelfs blijven tot maandagochtend om dan met Pieter terug naar school te gaan. Er klonk gejuich aan de andere kant van de telefoon, want Max luisterde mee. Ook naast Simon stond er eentje te juichen, want Pieter luisterde ook mee.
Hoofdstuk 15 Max komt logeren
Eindelijk werd het vrijdag. Pieter en Nick hadden Max al heel nieuwsgierig gemaakt over wat hem tijdens het weekend te wachten stond. Ze vertelden hem over de manege en over de paarden, maar heel weinig over de dingen die zij hem wilden leren. Ze verklapten wel dat ze de afspraak hadden om bij Simon in huis nooit kleren te dragen, omdat de man de geur van de paarden uit zijn woning wou houden.
"Je vindt het toch niet erg, hé Max, om in je blootje te lopen?" vroeg Nick. "Simon heeft er ook geen probleem mee dat er stijve piemels te zien zijn. Hij zegt dat het heel normaal is dat jongens een stijve krijgen. Je piemel is er niet alleen om te plassen, zegt hij altijd, maar ook om er veel plezier aan te beleven."
Max knikte overtuigend. "Loopt Simon dan ook in zijn blootje?"
"Alleen als hij zeker weet dat jij dat niet erg vindt," antwoordde Pieter. "Hij zal wachten tot jij het hem voorstelt."
"Krijgt hij dan ook soms een stijve?" vroeg Max, steeds nieuwsgieriger.
"Daar kunnen we altijd wel voor zorgen. Moeilijk is dat niet," lachte Pieter en hij knipoogde naar Nick.
Met zijn drieën fietsten ze vrolijk langs het bospad naar de manege. De juf gaf nooit huiswerk tijdens het weekend en ze mochten voor dat eerste weekend zelfs hun boekentas op school laten. Alleen Max had een zak bij zich met enkele spullen in.
"Je hebt alleen maar een tandenborstel nodig," had Pieter hem gezegd. "Wij doen nooit een pyjama aan om te slapen en speelkleren die vuil mogen worden liggen er bij Simon genoeg."
"Of heb je misschien een knuffel nodig om te slapen?" vroeg Nick plagend. "Je mag mij knuffelen hoor. Ik heb dat graag."
In zijn tas zat echter toch nog een pyjama. Misschien wilden Pieter en Nick hem wel een poets bakken. En, hoe moest hij zijn mama uitleggen dat hij geen pyjama nodig had.
Op de manege gingen de jongens eerst Pieters mama begroeten. Ondanks haar handicap (ze was heel slechtziend) had ze voor hen een drankje en een hapje klaargezet. Ze wist dat ze haar zoontje tijdens het weekend niet veel ging zien, maar dat gunde ze hem. Als hij maar gelukkig was. Daarna haastten de jongens zich naar de cafetaria om Simon te zoeken, maar die was er nog niet. Hij was voor zaken naar de stad, maar hij kon elk moment thuiskomen. Ze besloten dan maar om wat in de buurt te gaan fietsen om met Max de omgeving te verkennen en om Max kennis te laten maken met de paarden en de pony's die in de wei stonden. Natuurlijk deden Pieter en Nick hun best om stoer te doen. Vooral Pieter had iets te bewijzen. Bij enkele pony's trok hij zijn T-shirt uit, kroop hij over het hek en terwijl Nick en Max gras afplukten om de dieren te voeren, streelde Pieter er een over zijn nek. Hij sprak het dier rustig toe en toen hij wist dat het dier hem vertrouwde sprong hij op zijn rug. Gelukkig was de pony niet te groot maar toch had Pieter moeite om erop te geraken. Hij trok zich op aan de manen tot hij languit op zijn buik op diens rug lag. Dan ging hij rechtop zitten, klemde zijn benen rond de pony en liet het dier rondstappen. Gelukkig was er een touw rond zijn hoofd geknoopt, waarmee Pieter hem enigszins kon besturen. Pieter maakte een rondje met de pony, zette hem in draf en toen hij terug bij zijn vrienden aan de draad kwam sprong hij eraf.
"Mag ik dat ook eens doen?" vroeg Max.
Maar Nick antwoordde vlug. "Dat kan niet Max. Hiervoor moet je goed kunnen paardrijden. Simon heeft beloofd dat jij in het weekend ook mag rijden, maar alleen als hij erbij is. Dus, even geduld."
Pieter kroop terug over het hek en knoopte zijn shirt aan zijn fiets. Het was warm en de zon scheen. Nick volgde zijn voorbeeld en Max, die vast van plan was om alles te doen wat Nick en Pieter deden, hing ook snel zijn shirt aan zijn fiets.
Ondertussen was Simon thuisgekomen en van ver zag hij de drie jongens in bloot bovenlijf staan. Hij sprong op zijn elektrisch autootje en een paar minuten later stond hij naast hen. Pieter stelde de man voor aan Max. Hij had hem al veel verteld over Max, hoe hij eruit zag en wat ze op school al hadden uitgespookt. Simon ging met zijn vingers door Max' lange haren en maakte een complimentje. "Je hebt mooie lange haren, Max. Denken de mensen nooit dat je een meisje bent?"
Een beetje verontwaardigd deed Max wat hij ook op school bij Pieter gedaan had. Hij zette zijn hand aan zijn kruis, nam zijn broek met inhoud in zijn vuist en zei:"Ik heb ballen en een lul. Als je mij niet gelooft mag je gerust eens voelen."
Tot zijn verwondering deed Simon echter wat hij suggereerde. De man schoof zijn hand langs de vuist van de knaap en kneep hem in het bultje dat het bewijs was van zijn mannelijkheid.
"Je hebt gelijk," zei Simon lachend. "Hier zit iets in. Je bent een echte jongen."
Terwijl de jongens en de man wat verder praatten over koetjes en kalfjes, liet een van de pony's zijn penis naar buiten glijden. Max merkte het onmiddellijk op.
"Kijk, kijk, wat een lul heeft die pony. Die is heel wat langer en dikker dan die van mij. Zelfs als die stijf is."
Simon glimlachte. Hij was blij dat Max op die manier durfde praten met een voor hem vreemde man erbij. Het weekend zag er beloftevol uit, zeker met wat Pieter over het kereltje verteld had. Blijkbaar had het zien van de paardenlul wat kriebels veroorzaakt in de broek van Max, want hij stak zijn hand diep in zijn broekzak.
"Hé Max," lachte Pieter, "heb je weer een gat in je broekzak?"
Max reageerde betrapt en werd rood.
Dan richtte Pieter zich tot Simon. "Simon, weet jij waarom Max een gat in zijn broekzak heeft?"
"Dat kan ik wel raden," lachte de man. "Ik denk wel dat ik weet wat hij nu in zijn hand heeft."
Door die reactie van Simon begon Max zich echter steeds meer op zijn gemak te voelen. Hij haalde zijn hand uit zijn zak en draaide zijn heup naar Simon toe.
"Wil je misschien eens voelen of je gelijk hebt," zei hij uitdagend.
Dit moest Simon natuurlijk geen twee maal horen. Hij stak zijn hand in de knaap zijn broekzak en voelde het warme, harde vlees van zijn stijve jongenspiemel. Hij duwde voorzichtig de huid omlaag en zocht met de top van zijn wijsvinger het blote eikeltje op om het te strelen. Max reageerde, want zijn eikeltje was heel gevoelig, maar hij liet Simon zijn hand verder verkennen. Hij vond het zichtbaar prettig.
"Ik wist het," zei Simon. "Toen ik zo oud was als jullie deed ik dat ook. Ik had gaten in de zakken van bijna al mijn broeken. Veel later heeft mijn moeder me eens verteld dat ze die gaten nooit verstelde omdat ze wel wist waarom ze er waren."
Max werd terug rood. Hij besefte plots dat zijn moeder waarschijnlijk ook wel wist waarvoor die gaten in zijn broekzak dienden.
"Volgens mij is dat wat ik gevoeld heb iets groter dan die van Pieter en Nick," ging Simon plagend verder, terwijl hij zijn hand uit de broekzak haalde.
"Dat klopt," zei Max fier. "We hebben al gemeten."
"Misschien hebben we wel fout gemeten," reageerde Pieter. "Misschien moeten we een scheidsrechter hebben bij het meten. Wil jij dat doen, Simon?"
Pieter maakte aanstalten om zijn broek omlaag te trekken, maar de bel die opriep dat het etenstijd was stak stokken in de wielen.
"Daar hebben we later nog wel tijd voor," zei Simon. "Nu moeten we gaan eten."
Simon stapte in zijn wagentje en de jongens sprongen op hun fiets. Simon keek ze na hoe ze er in bloot bovenlijf een wedstrijdje van maakten. Alhoewel Pieter in veel zaken de betere bleek van Nick, moest hij zich bij het fietsen gewonnen geven. Tenslotte had hij nog maar enkele weken geleden zijn eerste fiets gekregen. Max en Nick gooiden vrijwel gelijktijdig hun fiets tegen de muur van de manege om Pieter op te wachten.
Bij het eten stelde Pieter zijn nieuwe vriend voor aan de andere mensen van de manege. De jongens zaten bij Simon en Pieters mama aan tafel en bespraken wat ze die avond nog gingen doen. Het was nog warm en ze besloten om buiten te blijven en in de stallen tot het tijd was om te gaan slapen. Dan pas zou Pieter zijn prachtige kamer tonen en de coole douche van Simon. Simon wist dat jongetjes van negen zelf wel aangaven wanneer ze moe werden en naar bed wilden gaan. Ook omdat het weekend was liet hij de jongetjes doen tot ze zelf naar binnen kwamen. Hijzelf bleef in de cafetaria om met de mensen, vrienden en klanten, te praten. Regelmatig ging hij dan wel eens aan het venster kijken of hij de jongens in de speeltuin zag, of maakte hij een korte wandeling door de stallen, gewoon om even in hun nabijheid te zijn.
Toen het bedtijd was moest hij natuurlijk mee naar boven, want je laat natuurlijk geen negenjarige knaapjes alleen terwijl ze aan het douchen zijn. Vanavond moest hij nog afwachten of hij er mee zou onder gaan. Zijn motto was om niet te snel te gaan. Die eerste avond had hij er genoeg aan om de drie naakte jongetjes, waarvan er eentje nieuw was, te bekijken. Het zou hem verwonderen moesten Pieter en Nick er niet voor zorgen dat hij vanavond al ook een nieuw 'stijf' piemeltje kon bewonderen en hij zou er vast getuige van zijn hoe Pieter en Nick de nieuwe zouden leren wat klaarkomen is. Misschien slaagde Pieter er zelfs in om het nieuwe ventje zover te krijgen dat de eer voor het verwekken van zijn eerste orgasme bij Simon mocht liggen. Afwachten dus.
Zoals verwacht kwamen de jongens rond 9 uur naar de cafetaria op zoek naar Simon. Die verontschuldigde zich bij zijn vrienden met wie hij gezellig zat te babbelen en klom samen met hen de trap op naar zijn woning. Simon kon nog steeds de 3 naakte bovenlijfjes bewonderen, want ondanks de koelte van de septemberavond hadden de jongens hun shirtjes nog niet aangetrokken. Max had zijn zak met pyjama bij zich. Hij was een beetje zenuwachtig, want hij wist dat zijn vrienden tijdens het douchen allerlei spannende spelletjes speelden. Dat hadden ze hem al verteld. Hij wist ook dat ze hem gingen leren klaarkomen, wat dat ook mocht zijn. Dat het met piemels en seks te maken had daar twijfelde hij niet aan. Hij nam zich voor om gewoon te doen wat Nick en Pieter deden, zonder na te denken, zonder verlegen te worden. Hij was toch een beetje op zijn hoede. Misschien wilden ze hem wel een poets bakken. Misschien was hij wel de enige die geen pyjama bij had, misschien vond Simon het niet zo leuk om jongetjes te gast te hebben die met stijve piemeltjes rondliepen, misschien
Toen ze in de hal kwamen trapten Nick en Pieter hun schoenen uit, duwden ze hun broek en onderbroek over hun enkels en gingen ze op hun blote kont zitten om hun kousen uit te trekken. Dat was dus al waar. Direct als ze bij Simon kwamen deden ze al hun kleren uit. Max deed hetzelfde. Alhoewel hij in de kleedkamer van het zwembad steeds een stijve kreeg als hij zijn zwembroek uittrok, bleef zijn piemeltje deze keer mooi recht voor zijn balzakje hangen. Maar toen hij zag hoe Simon zijn kruis bekeek, en toen Pieter aan zijn piemeltje trok om hem te doen opstaan, voelde hij de bekende kriebels en begon zijn slangetje te groeien en rechtop te komen. Hij keek naar Nick en Pieter en voelde zich al veel geruster toen hij zag dat hun piemels ook al niet meer recht omlaag hingen. Spijtig genoeg maakte Simon geen aanstalten om zijn broek uit te trekken. Pieter had hem immers beloofd dat hij dit weekend een volwassen lul te zien zou krijgen. De man had wel zijn hemd uitgetrokken en zijn schoenen uitgetrapt. Toen Max hem passeerde in de richting van de badkamer kon de man het niet laten om hem nog eens aan zijn pietje te trekken.
"Hier zijn stijve lulletjes geen probleem, Max," zei hij lachend. "Maar dat zullen Nick en Pieter je al wel gezegd hebben."
Met open mond zag Max hoe groot de badkamer was en hoeveel water er uit de vele sproeiers stroomde. Pieter liep er zoals gewoonlijk onmiddellijk onder. Hij hield van het koude water dat er eerst uitstroomde. Nick vond dat minder fijn en stond met zijn hand te voelen tot de temperatuur aangenaam warm was. Wat dan volgde hadden Nick en Pieter klaarblijkelijk met Simon afgesproken, want alles verliep zonder veel woorden.
Simon stond in het deurgat van de doucheruimte om zelf niet nat te worden. Pieter nam een klad shampoo uit de dispenser, veegde die in zijn natte haar en kwam voor Simon staan. Die liet zijn vingers rijkelijk door Pieters haardos glijden om zijn haar te wassen. Pieter hield zijn handen als bescherming voor zijn ogen. Dan gaf Simon hem een klets op zijn blote bil om aan te tonen dat hij plaats moest maken voor de volgende. Nick deed hetzelfde en toen zijn haren gewassen waren deed Simon teken aan Max dat het zijn beurt was. 'Dat kan ik wel zelf' wou hij zeggen, maar omdat hij besloten had om alles te doen wat zijn vrienden deden, smeerde hij ook shampoo in zijn haar en kwam hij voor Simon staan. De 'nieuwe' had duidelijk tijdens de zomermaanden in bloot bovenlijf gelopen. Zijn rug was gebruind, maar spijtig genoeg liep de bruine kleur niet door tot aan zijn voeten. Zijn billen, van zijn heupen tot in de helft van zijn bovenbenen waren melkwit. Bij Pieter en Nick was dit wel anders. Nick had een drietal weken op een naturistendomein doorgebracht en daarna hadden hij en Pieter heel wat tijd doorgebracht op het zonneterras van Simon, waar ze vrij in hun blootje konden lopen. Pieter had van nature een iets bruinere huid door zijn afkomst. Omdat ze niet constant in hun blootje konden rondlopen was het middenstuk van hun lichaam iets toch bleker, maar minder opvallend als bij Max.
"Jij hebt prachtig lange haren, Max," zei Simon. Hij genoot er zichtbaar van om met zijn vingers door de weelderige haardos van het kereltje te strelen. Pieter had nog wat shampoo genomen om erbij te smeren zodat er flink wat schuim op Max zijn hoofd verscheen.
Hij kreeg ook een klets op zijn bil en met zijn ogen dicht spoelde hij zijn haren. Toen hij zijn ogen opende zag hij dat Pieter opnieuw bij Simon stond, met zijn rug naar hem toe, en dat Simon met zijn blote handen zijn rug aan het wassen was. Niet alleen zijn rug, want ook zijn billen en zijn benen kregen een beurt. Dan draaide Pieter zich om en begon Simon zijn borstkas te wassen. Hij nam steeds zeep uit de dispenser die net naast de deur hing. Tijdens de wasbeurt van de haren waren de piemeltjes, bij gebrek aan aandacht terug slap geworden, maar om de wasbeurt te besluiten nam Simon Pieters kruis onder handen. Hij liet zijn handen over de balletjes glijden, trok de voorhuid achteruit om het eikeltje te spoelen en hij vergat ook niet om met zijn hand tussen de billen te gaan om ook het poepgaatje proper te maken. Dit was natuurlijk genoeg voor Pieter om opnieuw een stevige erectie te krijgen, die nu wel een heel tijdje langer zijn onderlichaam zou tooien.
Dan was het beurt aan Nick voor dezelfde behandeling en toen Max met zijn rug naar Simon kwam staan stond zijn jongenstrots al keihard naar het plafond te kijken. Hij vond het helemaal niet erg dat Simon zijn intieme lichaamsdelen aanraakte en rijkelijk masseerde. Tenslotte had hij hem deze namiddag in de wei al aangeraakt en Pieter en Nick vonden het duidelijk prettig toen het hun beurt was.
Toen Simon Max' stijve piemel vast had keek de man naar Pieters pietje. "Ik had gelijk," merkte hij op. "Max zijn piemel is iets groter dan die van jullie." Dat de lulletjes van Pieter en Nick net even lang waren hadden ze natuurlijk al lang met elkaar vergeleken.
"Ja," gaf Pieter toe. "Maar niet veel hoor."
Hij kwam voor Max staan en stak zijn piemel vooruit. Simon nam nu de twee schachten vast en hield ze tegen elkaar, beide met het eikeltje bloot gemaakt. Het eikeltje van Max raakte de onderbuik van Pieter, die van Pieter raakte net niet de onderbuik van Max.
"Maar ik wed dat ik sneller kan klaarkomen," zei Pieter snel. "Maar dat kunnen we nog niet vergelijken, want Max weet nog niet wat klaarkomen is. Dat moeten we hem nog leren. Wil jij hem dat leren, Simon?"
Dat hadden Pieter en de man natuurlijk afgesproken. Pieter wist wel dat Simon er naar hunkerde om het nieuwe jongetje voor de allereerste keer te doen klaarkomen.
"Natuurlijk," zei de man. "Als Max er geen bezwaar tegen heeft."
Maar Max schudde zijn hoofd. Hij wou zo snel mogelijk weten waar zijn vrienden het al een hele week over hadden.
"Doe het eerst eens voor bij mij," stelde Nick voor en hij ging al klaar staan voor Simon met zijn stijve lid in de aanslag. Pieter stelde zich naast hem om en legde Nicks arm over zijn schouder om hem te ondersteunen. Simon nam het staafje tussen duim en wijsvinger en begon zijn hand heen en weer te bewegen. Ondertussen gaf hij wat uitleg voor Max over wat klaarkomen eigenlijk was. Nick hield zijn ogen gesloten om zich ten volle op zijn kruis te concentreren. Toen Simon zijn beweging versnelde, begon het ventje heviger te ademen en kreunde hij lichtjes. Max keek aandachtig afwisselend naar zijn gezicht en naar zijn kruis. Plots stokte de adem van Nick en maakte hij enkele schokkende bewegingen met zijn heupen. Met zijn arm trok hij Pieter dichter tegen zich aan. Tenslotte slaakte hij een diepe zucht en verslapte hij.
"Dat is een orgasme," zei Simon. "Of klaarkomen. Bij jongens die wat ouder zijn komt er dan sperma uitgespoten, maar jullie zijn daar nog een paar jaartjes te jong voor."
"Daarom hebben we Fabian gevraagd," zei Pieter. "Diens ballen zijn al groot genoeg. Hij komt morgen en hij zal je tonen hoe er sperma uit zijn lul zal spuiten als hij klaarkomt."
Eigenlijk vond Max het niet echt spectaculair wat hij gezien had.
"Je zal het beter begrijpen als je het zelf voelt;" zei Simon, terwijl hij het piemeltje van Max vastnam en hem langzaam begon af te trekken. Max liet zich gewillig doen. Onmiddellijk kreeg hij het lekkere gevoel in zijn onderbuik dat hij wel kende omdat hij thuis wel eens zelf zijn piemel en zijn ballen streelde. Maar dit was prettiger. En het werd steeds prettiger. Vreemder eigenlijk.
Nick was met zijn rug tegen de muur gaan zitten en Pieter kwam naast Max staan om hem te ondersteunen.
"Pas op," verwittigde Pieter hem (zoals Simon dat ook bij hem gedaan had), "Als je het gevoel niet kent lijkt het wel dat er iets met je buik en je piemel gebeurt, maar we hebben alles onder controle. Eenmaal dat je het gevoel kent ben je er direct aan verslaafd en kom je zelfs smeken om het nog eens te doen."
Max begon in trance ter geraken. Hij legde zijn hoofd in zijn nek en wou zijn ogen sluiten om beter te kunnen genieten. Maar hij wou zien wat er gebeurde en keek gespannen naar het uiteinde van zijn piemel. Dan stokte zijn adem en overspoelde een vreemd, maar zalig gevoel zijn lichaam. Hij werd er duizelig van en hij was blij dat hij op Pieter zijn schouder kon leunen. Simon ging nog enkele tellen door met heen en weer bewegen, maar toen hij eindelijk ontspande en met een lange zucht uitademde, liet Simon zijn piemeltje los. Pieter ondersteunde hem tot hij, net zoals Nick met zijn rug tegen de muur kon gaan zitten. Het water van de douche was al een tijdje automatisch gestopt met stromen, maar voor Simon terug op de knop kon duwen, kwam Pieter voor hem staan.
"Nu ik nog," zei hij smekend. Maar hij wist dat hij nooit zou vergeten worden. Simon nam zijn pietje vast en bracht het ventje snel in de mooiste regionen, in de regionen van een orgasme. Terwijl ze met zijn drieën naast elkaar tegen de muur zaten zette Simon het water terug aan. Het was al lang geleden dat hij zelf op zijn honger moest blijven zitten. De bult op zijn broek vroeg om verademing, maar hij zou nog moeten wachten. Dat hadden ze zo afgesproken. Eerst moest Max ervaren wat een orgasme was, dan zou Fabian hem tonen tot wat een tienerlul met rijpere ballen in staat was en dan pas zouden ze uitvissen of Max het zag zitten om ook een volwassen lul te zien spuiten. Pieter was hem vergeten te zeggen dat Max er naar uitkeek om een stijve mannenlul te zien, maar het kereltje wachtte het juiste moment af om zijn grote vriend te verrassen.
De jongens stonden moeizaam recht en bleven nog even onder het lekkere warme water staan om zich af te spoelen. In Simons woning waren 2 toiletten, één naast Simons slaapkamer en een wc-pot in een hoek van de doucheruimte. Zoals gewoonlijk gebruikten ze die ook nu voor hun laatste plasje voor het slapengaan. Het was een prachtig zicht: drie natte, naakte jongens rond de wc-pot met hun piemeltje in hun hand om de straal op de juiste plaats te mikken. Daarna moesten ze nog even onder het water om het laatste druppeltje af te spoelen. Zo weinig mogelijk geelgroene vlekken of bruine remsporen op stoelen, op zetels of in bed, drukte Simon hen regelmatig op het hart.
Bij het afdrogen werden ze natuurlijk uitgebreid geholpen door Simon, die stilaan zijn erectie onder controle kon houden.
De verrassing kwam sneller dan Pieter gedacht had. Toen ze bijna afgedroogd waren en klaar om naar Pieters slaapkamer te gaan, voeg Max plots:
"Waarom heb je niet met ons mee gedoucht, Simon? Jij moet toch ook de paardengeur van je lichaam afwassen?"
"Ik was bang dat jij niet graag naar een oude, lelijke, naakte man zou willen kijken. Als je dat wil dan ga ik er morgen samen met jullie onder. Beloofd." Ondertussen trok Simon zijn broek uit en stapte hij onder de waterstralen. Max keek snel en onopvallend naar het kruis van de man, maar hij had pech. Hij zag nu wel voor het eerst een echte mannenlul, maar het ding stond niet stijf. Hij merkte wel dat Simon geen haar rond zijn piemel had. Dit was eigenaardig. Iedereen wist toch dat jongens bij het ouder worden haar op hun ballen kregen.
Terwijl het drietal in hun nakie naar de slaapkamer ging stelde Max de vraag die op zijn lippen lag. "Hoe komt het dat Simon geen haar op zijn ballen heeft? En wanneer kan ik zijn lul eens stijf zien?"
"Je had hem eerder moeten vragen om mee te douchen," antwoordde Pieter. "Terwijl hij ons aan het wassen was had hij heel de tijd een stijve. Heb je die bobbel in zijn broek niet gezien? Dat haar, daarover hebben Fabian, Nick en ik beslist dat we hem liever zien zonder al dat onkruid. We mogen 2 of 3 keer per week al zijn haar, behalve op zijn hoofd, armen en benen, afscheren. Leuk hoor."
Ondertussen waren ze in de slaapkamer aangekomen. Max' mond viel open van bewondering. Zo'n grote, mooie slaapkamer, met zetel, bureau, computer en kasten zonder twijfel vol met speelgoed.
"Waar is het bed?" vroeg hij nieuwsgierig.
Pieter duwde op de knop van het logeerbed. Met een licht gezoem draaide de muur omlaag. "Dit is het logeerbed," zei Pieter. "Maar speciale gasten mogen bij ons boven in mijn bed slapen. Dat is groot genoeg voor vier of voor vijf. Mijn bed wil echter geen pyjama's zien. Iedereen die erin slaapt doet dat helemaal naakt."
"Nick," zei Pieter plots. "Toon jij ons bed aan Max. Ik moet nog snel iets doen."
Nick stelde geen vragen. Misschien moest hij gewoon naar het toilet voor iets ander dan een plas, of misschien moest hij nog iets met Simon regelen.
Hij klom de trap op naar het grote bed, gevolgd door Max.
Max zijn mond viel opnieuw open van bewondering. Zo'n groot bed had hij nog nooit gezien. Nick toonde hem ook de sfeermuur die hij kon veranderen en hij vroeg hem waar hij wou slapen: op het strand, in het oerwoud, in een wei vol paarden of in een slaapzaal vol met andere bedden.
De wei vol paarden had de voorkeur en de 2 jongens kropen onder het grote laken.
Pieter haastte zich terug naar de badkamer, naar Simon. Die arme man had hen fijn laten genieten, maar hijzelf bleef in de kou staan. De knaap ging de badkamer binnen en zag hoe Simon onder het water stond met zijn ogen dicht en zijn stijve lul in zijn vuist. Uitzonderlijk zou hij zichzelf moeten behelpen, maar Pieter kwam hem gelukkig te hulp.
"Hé Simon," riep hij gespeeld boos. "Niet alléén genieten. Dat hebben we toch afgesproken," Simon schrok. Maar dan kwam hij lachend aan de rand van de douche staan met zijn lul in aanslag.
"Ik wist niet dat je nog ging komen," verontschuldigde hij zich. "Je komt juist op tijd. Ik vind het geweldig dat je mij niet vergeten bent."
Pieter ging voor de man op zijn knieën zitten. Om het goed te maken dat hij moest wachten nam hij de mannenlul in zijn mond en wou hij hem een snelle blowjob geven. Hij wist dat Simon hier verzot op was, zeker als die pijpbeurt van Pieter kwam. Pieter had eigenlijk nog nooit de volle lading doorgeslikt. Hij stopte meestal net op tijd om dan met zijn vuist verder te doen. Een paar keer kwam hij te laat en had hij het eerste schot in zijn keel gekregen, maar elke keer had hij het uitgespuwd. Hij bekende eerlijk aan Simon dat hij de smaak van sperma niet zo lekker vond. Af en toe likte hij echter het laatste restje van zijn pisgat af dat hij dan toch nog doorslikte. Nu verraste hij Simon door het eerste schot niet uit te spuwen, maar in zijn mond te houden en te tonen dat hij het helemaal zou doorslikken. Hij vond het niet echt lekker, maar afschuwelijk slecht was het nu ook weer niet. Misschien moest hij de smaak wel gewoon worden. Hij vond het deze keer in elk geval niet erg. Voor de rest van de ontlading gebruikte het ventje zijn vuist.
Nadat zijn voorraad geloosd was zakte Simon zuchtend op zijn knieën. Hij nam zijn vriendje stevig vast en kuste hem dankbaar op zijn mond. Toen hij zijn tong tussen zijn lippen schoof proefde hij zijn eigen sperma.
"Bedankt," zei hij nog zachtjes, maar Pieter droogde snel af wat Simon terug had nat gemaakt en verdween dan naar zijn 2 vrienden.
Toen Simon klaar was ging hij naar de kamer van Pieter om te zien of er nog iets te beleven was. Hij had een badjas klaargelegd, maar trok hem niet aan omdat zijn gast hem nu toch al helemaal naakt gezien had.
Er was echter niets meer te beleven, althans niet meer die avond. Toen hij voor het bed stond zag hij de 3 kereltjes netjes naast elkaar onder het laken liggen. Hun ogen waren dicht en ze ademden regelmatig. Ze sliepen al.
Omdat het nog vroeg was kleedde Simon zich terug aan om beneden nog wat te gaan keuvelen voor hij zelf naar bed ging.
De volgende ochtend werd Simon wakker door 3 paar blote voeten die zijn kamer binnen stapten. De jongens, poedelnaakt natuurlijk, kwamen naast elkaar op zijn bed zitten.
"We hebben daarnet al wat gepraat," begon Pieter. "Max moet je iets vragen," dan begon Pieter te giechelen. "We vragen ons eigenlijk af of hij het wel durft."
Max werd rood en bewoog wat ongemakkelijk.
"Wel eh
" begon hij aarzelend. "Ik eh
Hoe
Eigenlijk ben ik nieuwsgierig en wou ik weten hoe een
. stijve mannenlul er uit ziet." Max slaakte een zucht van opluchting omdat zijn vraag gesteld was.
"Jij wil dus mijn stijve penis zien?" vroeg Simon. "Ben je zeker dat je dat echt wil?"
Max knikte overtuigend. "Ik woon alleen bij mijn mama," zei hij. "Ik heb nog nooit een man in zijn blootje gezien. Behalve gisteren dan. Maar nog nooit
"
"Goed." Simon ging rechtzitten en schoof het laken tot aan zijn knieën. Zijn lul was nog lang niet stijf. "Maar mijn piemel heeft nog wel wat hulp nodig. Wie durft?"
Pieter kroop snel tussen de benen van Simon. Hij was er verzot op om Simons lul te voelen groeien en hard worden, zowel in zijn handen als in zijn mond. Hij greep de slappe worst vast en schoof de voorhuid enkele malen over de eikel. Nog voor hij helemaal overeind stond keek Pieter om naar Max.
"Hé Max," zei hij. "Durf jij ook?"
Max twijfelde. Maar Pieter had het magische woord voor jongens gebruikt: 'durf je?'. Hij kroop dus naast Pieter, stak zijn hand uit en greep het harder wordende vlees in zijn hand. Hij kneep erin. "Keihard," stelde hij vast. Dan zette hij zijn hand onder het volwassen scrotum en woog hij de mannenballen. "Zo zwaar."
"Ik wil hier niet alleen met een stijve zitten," zei Simon. Hij trok Pieter naar zich toe en greep hem bij zijn pietje, dat ook al bijna zijn maximale grootte bereikt had.
Nick sprong lachend naar Max toe en greep hem in zijn kruis en even later keken een mannenlul en 3 jongenspiemeltjes naar het plafond. Jongens die een erectie krijgen hoeven niet, zoals pubers en mannen, per se een orgasme te krijgen. Pieter sprong van het bed af.
"Kom aan Simon," zei hij. "We hebben het ontbijt al klaargezet. Opstaan."
Nick en Max sprongen ook van het bed en ietwat teleurgesteld volgde Simon de 3 stijve piemeltjes, die eigenlijk al terug aan het verslappen waren.
Hoofdstuk 17 Een superweekend voor Max
Tijdens het ontbijt bespraken de naakte jongens en de man wat er die dag zoal te doen zou zijn. Max zou zijn eerste paardrijles krijgen, maar eerst zouden ze gaan fietsen in de verlaten steengroeve. Toen ze bijna klaar waren hoorden ze gestommel aan de voordeur. Even later kwam Fabian bij hen zitten, zoals steeds natuurlijk poedelnaakt. Max keek benieuwd naar diens kruis. Fabians ballen waren heel wat dikker dan de zijne, maar nog niet zo dik als die van Simon. Zijn tienerlul was zowat het gemiddelde tussen die van de jongens en die van de man. Schaamhaar had hij nog niet, maar een donkere schijn liet vermoeden dat dit niet lang meer zou duren. Max kende Fabian van toen hij nog bij hen op school zat en de jongens begroetten elkaar hartelijk. Simon kreeg de eerste knuffel, daarna kwamen de jongens, zonder Max te vergeten. Nu was Max er zeker van dat het echt was wat ze hem verteld hadden. Iedereen liep hier inderdaad in zijn blootje rond en niemand vond het vreemd of abnormaal dat jongens, en zelfs mannen een stijve piemel konden krijgen.
Fabian was duidelijk blij dat hij erbij kon zijn. Natuurlijk deed hij zijn beklag dat hij gisteren mee moest naar de saaie oudercontactavond. Hij zat immers op een nieuwe school, de middelbare school. Vanmorgen was hij heel vroeg opgestaan om zo snel mogelijk bij zijn broer en zijn vrienden te zijn. Hij had zelfs thuis nog niet ontbeten.
"Speciaal voor jullie heb ik mijn voorraadkamer gisteren niet leeggemaakt," zei hij lachend terwijl hij zijn ballen vasthield. Nick had hem verteld dat Max nog nooit sperma gezien had en dat hij daar moest voor zorgen. Iedereen lachte. Alleen Max begreep (nog) niet waarom.
Na het ontbijt trokken de jongens met de fiets naar de oude steengroeve. Daar hadden ze een speciaal parcours aangelegd waar ze soms wedstrijdjes deden. Hierin moest Pieter echter steeds zijn vrienden als meerdere erkennen. Hij had tenslotte pas enkele weken geleden leren fietsen. Max bleek nog van een hoger niveau te zijn. Hij haalde het zelfs van Fabian die hem sportief feliciteerde. Om uit te rusten besloten ze naar de oude schuur te trekken. Deze stond in een nabijgelegen wei en werd door de manege gebruikt om een reservevoorraad stro op te slaan. Heel de benedenverdieping lag vol, maar op de zolder, net onder het dak hadden de jongens een knus plekje gemaakt, met dekens en een oud tafeltje. Een trap naar de zolder was er niet meer, maar met de hulp van Simon, die soms wel eens langs kwam, hadden ze een touw met knopen opgehangen om boven te geraken. Ze hadden ook enkele andere stevige touwen aan balken gehangen waarmee ze van de ene strobaal naar de andere konden zwieren.
De jongens gooiden hun fiets tegen de muur. Ze hadden al lang hun shirtjes uitgetrokken en aan hun fiets gebonden. Ze toonden aan Max hoe hij naar boven moest klimmen en Max was helemaal niet verwonderd toen ze met zijn allen ook hun broek en schoenen begonnen uit te trekken.
"Hier hebben we dezelfde afspraak als in de woning van Simon," zei Pieter die nog altijd als gastheer voor Max optrad. Maar dat had Max al wel begrepen en ook hij zat al gauw samen met de anderen op zijn blote kont op de dekens. Deze keer voelde hij zich wel op zijn gemak en net zoals in de kleedkamer van het zwembad werd zijn piemeltje stijf toen hij zijn onderbroek uittrok. Dit was het teken voor de andere 3 jongens om zijn voorbeeld te volgen. Veel moeite moesten ze daar niet voor doen, vooral toen ze mekaar begonnen te helpen en ze lachend over elkaar op de grond rolden. Natuurlijk begon het in de onderbuiken te kriebelen en werd er al snel over seks gepraat.
"Misschien kunnen we Max leren wat sperma is," stelde Pieter voor.
Fabian was onmiddellijk akkoord en ging op zijn knieën zitten met zijn kruis uitnodigend vooruit. "Jullie beseffen toch dat ik hiervoor onmisbaar ben," zei hij lachend (omdat hij uiteraard nog de enige was die het goedje produceerde). En dan tot Max met zijn balzak in zijn vuist geklemd: "Jullie balletjes zijn daarvoor nog niet rijp genoeg."
Vermits Simon gisteren tijdens het douchen al had uitgelegd wat sperma was en waarvoor het diende moest er vandaag alleen maar getoond worden hoe men eraan kwam. Pieter ging naast Fabian zitten en nam de leiding van de actie.
"Kom hier zitten Max en kijk goed naar het gaatje, want daar gaat het gebeuren," Hij toonde Max een plek net voor Fabian. Nick keek glimlachend naar Pieter. Hij begreep wat hij van plan was, want de ondeugende kerel had hem op dezelfde manier gefopt, op de open plek in het bos, toen hij aan hem had getoond hoe Fabian zijn sperma kon spuiten. Hij zette zijn vinger op het uiteinde van de eikel van zijn broer.
"Hier moet je goed naar kijken," zei hij.
Pieter greep de stijve tienerknots van Fabian in zijn hand en begon hem af te trekken. Fabian genoot zichtbaar. Sinds Pieter hem enkele weken geleden geleerd had hoe hij moest vermijden om natte dromen te krijgen had hij elke dag minstens 1 keer zijn voorraad geloosd, dikwijls zelfs meer dan 1 keer per dag. Nu het schooljaar herbegonnen was, had hij natuurlijk wat minder tijd en gisteren was hij er zelfs helemaal niet toe gekomen. Hij wist dus dat het nu niet lang zou duren en hij was zelf nieuwsgierig om te zien of er nu meer zou uitkomen.
"Goed kijken Max. Het komt eraan," kreunde hij.
Max kwam zelfs met zijn hoofd wat dichter om niets te missen.
Plots kreeg Max de eerste lading zaad tegen zijn voorhoofd. Hij schrok en deinsde wat achteruit, maar hij bleef toch aandachtig kijken. Hij veegde met de achterkant van zijn hand het sperma open en hij likte zelfs aan zijn bovenlip toen er een straaltje van het witte vocht tot aan zijn mond gelopen was. De rest van de lading was op de houten vloer terecht gekomen en Max roerde er geïnteresseerd met zijn vinger in.
"Zitten hier nu die kikkervisjes is die een meisje zwanger kunnen maken?" vroeg hij. Hij had blijkbaar goed geluisterd naar wat Simon gisteren uitgelegd had. "En gebeurt dit ook bij mij als ik in het middelbaar (brugklas)zit?"
"Dat moet niet te snel komen," antwoordde Pieter. "Zonder sperma is het ook prettig om klaar te komen. En je moet geen rommel opruimen als je klaar bent. Wij kunnen zelfs meerdere keren na mekaar klaarkomen. Fabian moet telkens wat rusten om zijn voorraad bij te vullen." Dat hadden ze al enkele keren uitgeprobeerd en telkens duurde het bij Fabian en ook bij Simon veel langer om een tweede keer klaar te komen. Nick en hij waren zelfs eens voor een derde keer klaargekomen nog voor Fabian en Simon een tweede keer hun munitie afvuurden.
Fabian was voldaan, maar nu zaten er nog 3 stijve latjes te wachten op voldoening. Nick herinnerde zich wat Pieter aan Max verteld had.
"Misschien kan je nu bewijzen dat je sneller kan klaarkomen dan Max, Pieter. Ik doe mee aan de wedstrijd," opperde de kleinste van de broers. Dat hadden ze enkele dagen geleden op school afgesproken toen Pieter voor het eerst met Max zijn piemel kennis maakte.
Max sputterde tegen. "Dat is niet eerlijk. Pieter heeft al veel meer ervaring dan ik. Maar goed. Hoe doen we het?"
Fabian was al genoeg gerecupereerd om de leiding te nemen. "Jullie doen het alle drie gelijk. Kom hier voor me op een rij staan, met jullie rug naar mij."
Toen ze op een rijtje stonden, Pieter vooraan, dan Nick en dan Max, kwam Fabian achter Max staan en nam hij zijn piemeltje tussen duim en wijsvinger. "Max, jij neemt die van Nick vast en Nick, jij neemt die van Pieter."
Fabian gaf zijn orders op een manier die geen tegenspraak duldde.
"Op mijn teken trek je de voorhuid omlaag. Trek. Voorhuid vooruit. Voor. En nu verder op mijn tempo. Trek
Voor
Trek
Voor
Trek
Trek
Trek
"
Fabian ging steeds sneller en de andere jongens volgden.
Zoals verwacht kwam Pieter als eerste. Hij liet zich op zijn knieën zakken en ging dan met zijn blote kont op de vloer zitten. De volgende was Nick en als laatste zakte Max door zijn knieën.
"Als je nog veel oefent wordt jij nog wel eens kampioen, Max," troostte Fabian. "Kom vast nog maar enkele weekends logeren, dan komt het in orde."
Dit hoorde Max graag. Tot nu toe had hij al een ongelooflijk weekend beleefd en hij smachtte er nu al naar om nog dikwijls terug te komen.
Nu iedereen zijn beurt gekregen had bleven de jongens nog wat rustig doorkeuvelen. Het was bijna etenstijd en als ze heel goed luisterden konden ze in de verte de bel horen die aangaf dat het eten op de manege binnen 5 minuten klaar was. Fabian had echter een genieus systeem ontwikkeld om de tijd in het oog te houden. Simon had hen immers afgeraden om tijdens de zomer een uurwerk te dragen omdat dit een lelijke witte streep om hun pols zou achterlaten. Fabian had nochtans een super duur uurwerk waar hij op school wel eens durfde mee pochen. Alle mogelijke snufjes waren eraan, email, rekenmachine, stopwatch, muziek beluisteren, clips bekijken, je kon er zelfs op zien hoe laat het was
Hier op zolder had hij 2 latjes kruiselings over de opening van het vroegere dakraam genageld. Als de zon scheen liet dit kruis dan een schaduw na op de vloer. Hier had hij dan aangetekend wanneer het etenstijd was en zo had hij dus een primitieve zonnewijzer gemaakt. Dit werkte echter alleen als de zon scheen, maar vandaag was dit geen probleem. Het was nog een schitterende, warme nazomerdag.
De namiddag stond helemaal in het teken van paardrijden. Max kwam als eerste aan de beurt in de groep beginnelingen. Hij was wel erg zenuwachtig, want hij wist dat zijn drie vrienden hem in de gaten hielden, vanop de rand van de piste. Na de les hielp Fabian hem bij het afstijgen. Pieter en Nick hadden zich klaargemaakt voor de volgende groep: 9 tot 12-jarige gevorderde ruiters. Als de groep niet te groot was deed Fabian gewoonlijk mee, maar vandaag bleef hij bij Max om samen met hem de volgende groep te bekijken en uitleg te geven. De manier waarop Max naar de kant stapte beloofde niet veel goeds voor de volgende dag. Als afsluiter was het aan Fabian bij de gevorderde 12 tot 15-jarigen. Simon had aan Nick en Pieter beloofd dat ze binnen enkele weken zelfs ver genoeg gevorderd waren dat ze bij die groep ook konden meedoen. Nu bleven ze bij Max om naar Fabian te kijken. Ze bleven niet de ganse les op de rand van de piste zitten. Na een 20-tal minuten trokken ze naar de speeltuin om toch nog wat van de zon te genieten. Veel kon Max echter niet meedoen. Zijn beenspieren deden pijn. Pieter glimlachte. Hij herinnerde zich nog toen hij enkele weken geleden zijn eerste rijles had. Morgen zou het nog meer pijn doen
Tijdens het avondmaal stelde Simon voor om er een gezellige tv-avond van te maken. Als voorbereiding hiervan moest er natuurlijk eerst gedoucht worden. Toen ze met zijn vijven in de hal stonden vond Max het al niet meer zo ongewoon dat zijn vrienden onmiddellijk al hun kleren uittrokken. Deze keer aarzelde hij zelf niet, hij was even vlug als zij poedelnaakt. Nu Max hem ook al helemaal bloot had gezien en zelfs zijn stijve lul al had aangeraakt, twijfelde Simon ook niet meer en even laten stonden de vier jongens en de man in hun blootje onder de douche. Nu verliep het wassen zoals gewoonlijk, niet meer zoals gisteren toen ze op een rijtje hun beurt afwachtten om door Simon gewassen te worden. Ze namen zeep uit de dispenser en wasten gewoon de haren of het lijf van diegene die het dichtst bij hen stond. Waarom jezelf wassen als het prettiger is om je handen over het naakte lijf van iemand anders te doen glijden en om de handen van iemand anders over je natte, gladde huid te voelen. Ze hadden natuurlijk voldoende aandacht voor het kruis van elkaar. Pieter was van plan om Max nog iets nieuws te leren en daarvoor was liefst een propere lul vereist. Pieter toonde aan Max nog eens hoe je een mannenlul stijf moest maken (trouwens net op dezelfde manier als een jongenspiemel) en nodigde hem uit om het ook te proberen. Simon genoot van de vier jongenshanden die zijn onderlichaam bewerkten en stilaan stonden zijn ballen op uitbarsten.
"Wil je nu eens een echte mannenlul zien spuiten, Max?" vroeg Pieter.
Max knikte. Hij stelde zich op voor Simon om goed te kunnen kijken, maar zette dan een stap opzij omdat hij zich herinnerde wat er vanmorgen bij Fabian gebeurd was. De automatische douchekraan was gestopt en Fabian en Nick waren ook rond Simon komen staan. Zijn hunkerende lul barstte bijna uit zijn vel toen Pieter naast hem kwam staan en zijn vuist heen en weer over zijn lid liet glijden. Hij kreunde toen de eerste straal zaad de lucht in vloog. De jongens hadden hem al intenser orgasmes bezorgd, maar nu, onder nieuwsgierig oog van een nieuw jongetje genoot hij enorm. Om indruk te maken bij Max liet Pieter zijn wijsvinger over het pisgat van Simon glijden om de laatste druppel sperma te bemachtigen. Hij stak zijn vinger in zijn mond en slikte het mannenvocht in.
"Hoe meer sperma je inslikt voor je puberteit, hoe beter je eigen sperma wordt," verklaarde Pieter lachend.
Fabian had gezien hoe ver en hoe hoog Simon zijn zaad geschoten had. Hij ging naast de man staan. "Wedden dat ik verder kan spuiten," zei hij zelfzeker. Hij stak zijn kruis vooruit in afwachting dat iemand het handwerk zou uitvoeren.
Nick had gezien dat Simon eerder hoog dan ver geschoten had en wilde de eer van zijn familie hoog houden. Hij nam de lul van zijn broer beet en bewoog zijn vuist steeds sneller heen en weer. Fabian kreunde en toen hij het ultieme moment in zijn buik voelde gaf hij nog een stoot met zijn heupen mee. Ook Nick had het voelen aankomen en richtte de lul van zijn broer recht vooruit. Die eerste straal kwam een heel eind verder terecht dan het plasje van Simon dat nog op de natte vloer dreef. Nick juichte omdat zijn team gewonnen had. Simon gunde het de jongens natuurlijk en hij feliciteerde hen met een high-five.
Pieter had nog een verrassing voor Max. "Tijd om nog iets bij te leren, Max. Hou je handen voor je ogen en probeer te raden wat ik ga doen."
Max deed het en Pieter zakte voor hem op zijn knieën. Hij opende zijn mond en begon het eikeltje van zijn vriend af te likken. Max snakte even naar adem door het ongelooflijke gevoel dat hem overviel. Hij was zo nieuwsgierig dat hij het niet kon laten om zijn handen te laten zakken en te kijken wat er met zijn piemel gebeurde. Die was ondertussen tussen de lippen van Pieter verdwenen tot aan zijn balzak.
"Hé," riep Max, "jij steekt mijn piemel in je mond. Is dat niet vies?"
"Een gewassen piemel is niet viezer dan een gewassen vinger," reageerde Nick in de plaats van Pieter, die opnieuw het pietje van zijn vriend van onder naar boven aflikte.
"Het is in elk geval zalig," zuchtte Max en hij zocht steun bij Simon die net naast hem stond.
"Dit noemt men pijpen," verklaarde Pieter die recht stond. "Simon is een meesterpijper. Mag hij verder doen?"
Daar had Max natuurlijk geen probleem mee. Simon was dankbaar dat zijn oogappel er voor zorgde dat hij ook in seksspel betrokken werd, zonder dat hij zich moest opdringen. Hij zakte door zijn knieën en maakte het werk van Pieter af. Hij likte, zoog en bewoog zijn lippen heen en weer over het keiharde staafje. Max had zijn handen op Simons hoofd gelegd en toen zijn orgasme toesloeg klemde hij zijn vingers in het haar en rond de oren van de man. Simon vond het fantastisch om het jongetje in zijn mond te voelen klaar komen en zijn eigen lul was opnieuw keihard, ondanks zijn recente orgasme.
Max zette een stap achteruit en ging met zijn rug tegen de muur zitten om te bekomen. Pieter nam snel zijn plaats is, zodat Simon niet anders kon dan het jongetje ook een pijpbeurt te geven, die hij best wel verdiend had. Toen ook Pieter voldaan op de grond ging zitten stond Nick al klaar om als laatste aan zijn trekken te komen.
Nu iedereen van zijn spanningen ontdaan was zette Simon het water terug aan en verliep het douchen zonder verdere seksuele uitspattingen.
Bij het afdrogen noemde Simon enkele films op die hij in voorraad had. Er werd snel gekozen en nadat ze wat drank en hapjes hadden klaargezet nam iedereen zijn plaats in in de zetel. Simon in de hoek met Pieter op zijn schoot. Daarnaast Nick dicht tegen de man aangedrukt. Net zoals Pieter hield hij ervan om de warmte van de naakte huid van Simon tegen zijn eigen blote bast aan te voelen. Fabian nestelde zich in de andere hoek en hield uitnodigend zijn benen open zodat Max met zijn rug tegen zijn buik kwam zitten. Gelukkig was de film spannend genoeg voor de jongens om niet in slaap te vallen, maar toen de film gedaan was, ging iedereen akkoord om naar bed te gaan. Simon ging mee voor een nachtzoen. Toen hij terug kwam zette hij de computer aan om via de camera te zien wat de jongens nog in petto hadden. Maar hij zag alleen vier hoofden en naakte schouders die stil lagen te slapen. Hij besloot dan ook maar naar bed te gaan.
Hoofdstuk 18 Max heeft spierpijn
De volgende ochtend werd Simon opnieuw gewekt door blote voeten die zijn kamer binnen trippelden. Vier naakte jongetjes gingen elk op een hoek van zijn bed zitten. Hij ging rechtop zitten en schoof het laken tot net boven zijn kruis.
"Ik neem aan dat jullie weer met een vraag zitten" zei hij nog half in slaap.
Pieter nam het woord. "We hebben daarnet wat gepraat in bed. Fabian vertelde over zijn vriendin, Yentl. Hij beweert dat hij ze binnenkort eens zal kunnen neuken. Voor Max moesten we nog eens uitleggen wat neuken eigenlijk is."
Dan viel Nick in. "Maar Max wilde niet geloven dat jongens ook met elkaar kunnen neuken. Hij gelooft niet dat een mannenlul in zo'n klein kontgaatje kan."
En dan Pieter weer. "We hebben hem uitgelegd dat daar wel wat voorbereiding voor nodig is en dat Nick en ik willen wachten tot we 12 jaar zijn."
Simon fronste zijn wenkbrauwen. Daar zat vooruitgang in. Tot nu toe had Pieter altijd beweerd at hij wou wachten tot hij 13 is.
"En nu willen we je vragen om eens met Fabian voor te doen dat er wel een mannenlul in een jongenskont kan."
Simon keek Max aan. Die haalde zijn schouder op en trok een gezicht van 'ze hebben me verplicht om die vraag te stellen'.
"Fabian heeft gezegd dat hij zich daar wel wil voor opofferen," zei Max.
Simon glimlachte. "Als Fabian zich wil opofferen, dan wil ik dat ook wel." Hij schoof het laken over zijn tot nu toe nog slappe mannenlul. Pieter was er als de kippen bij om het ding met zijn vingers te bewerken om hem klaar te maken voor de opoffering. Hij vond het supercool om een penis in zijn handen, of in zijn mond te voelen hard en langer worden.
Fabian ging intussen op handen en knieën in het midden van het bed zitten.
"Ga op je rug liggen, Fabian," zei Simon. "Ik wil jouw gezicht zien terwijl je van mijn arbeid geniet."
Fabian draaide zich op zijn rug, trok zijn benen op en haakte zijn ellebogen in zijn knieën, zodat zijn poepgaatje uitnodigend omhoog stak. Nick had in de kast de fles olie genomen en goot een flinke scheut in de handen van Pieter die, Simons lid goed insmeerde. Zelf nam Nick ook een flinke scheut om de kont van zijn broer klaar te maken voor de show. Hij maakte enkele kringetjes rond het gaatje en stak er dan zijn wijsvinger helemaal in terwijl hij naar Max keek. Die wist niet wat hij daar moest van denken. Wie stak er nu zijn vinger in het poepgat van iemand anders? Dat moest toch wel vies zijn. Maar Nick deed alsof het heel gewoon was, draaide wat met zijn vinger en stak er dan zelfs nog een tweede bij. Fabian die nu toch al enkele weken regelmatig de lul van Simon op bezoek kreeg, reageerde niet. Het deed nog wel even pijn, maar die pijn veranderde heel snel in een aangenaam gevoel. Hij wist dat Simon er wel voor zou zorgen dat dit gevoel uiteindelijk zou overgaan in een spetterend orgasme, waar zijn kloppende tienerlul al zat op te wachten.
Simon installeerde zich op zijn knieën voor Fabian, leunde op een hand en gebruikte zijn andere hand om zijn lid op de juiste plaats te richten. Fabians stijve tienerlul lag recht naar zijn navel gericht op zijn onderbuik.
Simon duwde voorzichtig zijn middel naar voor en traag verdween zijn eikel in het lichaam van de knaap. Hij pauzeerde even en duwde dan zijn lid verder naar binnen, tot hij helemaal verdwenen was en zijn onderbuik tegen Fabians billen lag. Max was dichterbij gekropen en volgde alles van heel nabij.
"Zie je nu dat het kan?" zei Pieter. "Nu kan Simon beginnen te neuken."
De man trok langzaam zijn lul helemaal naar buiten om aan Max te tonen dat er geen truc mee gemoeid was. Dan stak hij zijn lid opnieuw in het gaatje en begon hij in en uit te bewegen, eerst traag, dan steeds sneller.
Fabian begon te hijgen en te kreunen. Pieter had zijn tienerlul vastgenomen en bewoog zijn vuist heen en weer op hetzelfde tempo van Simon. Nick had zich naast zijn broer gezet en streelde zijn opgezwollen tepeltjes en zijn navel. Fabian had zijn ogen gesloten, hij kreunde en genoot.
Plots stokte zijn adem en spoot een scheut sperma over zijn buik en borst tot op zijn kin. Max deinsde achteruit, want hij wilde niet opnieuw de volle lading op zijn gezicht krijgen, zoals gisteren. Zijn blik bleef echter op Fabians lul gericht die een tweede, een derde en een vierde straal naar buiten dreef.
Toen hij zag dat Fabian zijn hoogtepunt bereikt had liet Simon zich ook helemaal gaan en spande hij zijn spieren op om zijn eigen lading sperma in de knaap zijn darmen te lozen.
Met een zucht liet hij zich op Fabians lichaam zakken. Die ontspande zich ook en liet zijn benen zakken op het bed. Simon voelde hoe zijn onderbuik aan die van de tiener plakte door de plasjes zaad die op zijn buik opengeperst werden, en hoe zijn slapper wordende lul langzaam uit Fabians kontgaatje gleed.
Nick zat zoals gewoonlijk klaar met keukenpapier om onder het achterste van zijn broer te schuiven om het sperma dat uit zijn anus drupte op te vangen. Met een ander vel papier veegde hij de lul van Simon schoon. Daarna draaide Simon zich op zijn rug en hij glimlachte naar Max.
"Overtuigd?" vroeg hij. Max knikte.
"Kom jongens," riep Pieter, "we gaan eten." Het bewijs was geleverd. Er stonden nog wel drie piemeltjes stijf, maar kleine jongetjes kunnen lang met een erectie rondlopen zonder dat ze de noodzaak voelen om klaar te komen. Ze wisten immers dat die kans er nog zat aan te komen. Ze hadden nog een hele lange zondag.
Na het ontbijt trokken de vier naakte jongens en de blote man naar het dakterras. Max had duidelijk pijn in zijn benen, zelfs over heel zijn lichaam. Simon beloofde hem eens ferm onder handen te nemen, net zoals hij met Pieter gedaan had na zijn eerste rijles. Hij droeg het jongetje de trap op en legde hem op zijn buik op de ligplaats, waar Nick snel enkele grote handdoeken had opgelegd. Pieter nam een grote pul massageolie uit de kast en spoot een grote scheut op de rug van zijn vriend. Met beide handen smeerde Simon het blinkende en lekker ruikende vocht open. Hij liet zijn handen over de zachte jongenshuid glijden en masseerde zijn spieren, van boven naar beneden. Toen ook zijn benen blonken in de zon, draaide hij Max op zijn rug. Zoals verwacht had het jongetje een mooie, licht gekromde erectie die door de spanning zelfs zijn buik niet raakte. Deze keer kon Simon het niet laten om eerst het hunkerende paaltje onder handen te nemen. Hij smeerde de olie rijkelijk uit over zijn onderbuik, zijn schacht en zijn scrotum. Hij stopte niet voor Max zuchtend en kreunend al zijn spierend opspande en zijn rug kromde voor zijn eerste orgasme van die dag.
Ondertussen hadden de andere drie jongens niet op Simon gewacht om ingesmeerd te worden. Ze spoten de olie op hun handen en smeerden elkaar rijkelijk in totdat ze alle drie glommen in de zon.
Max recupereerde van zijn orgasme terwijl Simon de rest van zijn buik, zijn borstkas en zijn benen masseerde.
"Jullie eerst," zei Fabian tegen Pieter en zijn broer. "Wie eerst zijn schouders op de grond zet is verloren." Dat wisten ze natuurlijk wel, want het was niet de eerste keer dat ze met elkaar worstelden terwijl ze helemaal met olie ingesmeerd waren. Pieter en Nick stonden tegenover elkaar met hun handen achter elkaars nek ineen gehaakt. Fabian gaf het startsein en ze begonnen het gevecht. Natuurlijk was het niet de bedoeling om elkaar pijn te doen. Alles ging er heel sportief aan toe. Als ze kracht wilden zetten om de andere op de grond te krijgen gleden hun handen van het gladde lichaam af. Max lachte want de jongens namen enkele grappige houdingen aan. Ze kregen het warm en hun gezicht werd rood van de inspanning. Het zweet liep over hun lichaam, maar dat was niet zo goed zichtbaar door de olie. Nadat ze enkele keren over de grond gerold hadden was de vloer al even glad geworden door de olie. Uiteindelijk was het Pieter die schrijlings over Nick gezeten diens schouders op de grond kreeg. Hij stak juichend zijn handen in de lucht.
"Ik heb gewonnen," schreeuwde hij. "Ik wil onmiddellijk mijn prijs." Hij stak zijn kruis vooruit en Nick wist wel wat van hem verwacht werd. Pieters piemel was nog niet helemaal stijf, maar daar wist Nick wel raad mee. Met een hand aan zijn balletjes en de andere hand aan de schacht deed hij het nodige om Pieter zijn prijs te bezorgen. Hij liet zijn hand tegen de onderbuik van Pieter kletsen en Fabian deed er een schepje bij door zijn broer luid aan te moedigen.
"Hop, hop, hop, hop
" Steeds sneller bewoog de vuist heen en weer. Pieter deed zijn hoofd naar achter en sloot zijn ogen. Met een luide kreun gaf hij aan dat Nick zijn taak volbracht had. Daarna liet hij zich op de grond rollen om te bekomen van zijn prijs en om uit te blazen van de inspanning van het gevecht.
"Nu jullie twee," zei Nick terwijl hij teken deed naar Fabian en Simon. Fabian wist dat hij geen enkele kans had, maar hij wist dat hij het Simon best moeilijk kon maken.
De man en de tiener stonden recht en gingen in de beginhouding staan, hun handen achter de nek van de andere gehaakt. Nick had de bus olie terug opgepakt en smeerde met beide handen een flinke scheut olie op de rug van de twee tegenstrevers, die alles nog eens breed open smeerden.
Nick gaf het startsein. Fabian en Simon begonnen allebei het gevecht met een slappe lul.
"De verliezer moet een stijve hebben," gaf Nick aan. "anders telt het niet." Dit was een van de regels die ze in een vorige wedstrijd hadden uitgewerkt. Ze moesten er dus voor zorgen dat de andere een erectie had voor hij op de grond kon gelegd worden. Ze graaiden dus naar elkaars mannelijkheid. Ze trokken en wreven om de ander zo snel mogelijk een erectie te bezorgen. Veel tijd was daar echter niet voor nodig en spoedig kon het gevecht beginnen, met twee stijve penissen in aanslag. Fabian probeerde Simon rond zijn middel te grijpen en op te heffen, maar zijn handen en armen schoven langs het middel van de man omhoog. Toch kon hij Simon op zijn knieën krijgen, maar het overwicht was te groot. Simon kreeg de tiener op zijn rug hield hem op de grond door zijn knieën op zijn bovenarmen te zetten. Zijn blote billen raakten zijn borstkas en zijn ballen hingen over het kereltje zijn keel. Simon stak zijn armen omhoog als teken van overwinning.
"Nu verdien ik een prijs," zei hij triomfantelijk en hij schoof zijn ballen over Fabians kin naar zijn mond toe. Die draaide echter zijn hoofd weg, want de rijkelijk toegebrachte olie smaakte niet zo best.
"Als je mijn handen niet vrij maakt kan ik er niet aan beginnen," zei Fabian.
Simon schoof wat achteruit en onmiddellijk daarna voelde hij tien wriemelende vingers op zijn lul en aan zijn balzak. Fabian lag nog wel in een ongemakkelijke houding en daardoor kwam de lading mannensperma op zijn gezicht terecht. Maar Nick stond zoals altijd klaar met keukenpapier om alles op te kuisen, zowel het gezicht van zijn broer als de lul van Simon. Nadat hij leeggespoten was liet Simon zich naast Fabian op de grond rollen om even uit te blazen. Maar veel tijd kreeg hij niet, want Pieter kondigde het volgende gevecht aan.
"Max, jij neemt het op tegen Nick. Zet jullie maar klaar."
De twee jongens stonden recht en namen de beginhouding aan. Pieter goot nog wat olie op de beide ruggen en smeerde het open, geholpen door Fabian.
Het gevecht tussen Nick en Max ging gelijk op. Eerst waren de beide piemeltjes het doelwit van de actie en toen die stijf omhoog stonden schoven de twee naakte en van de olie blinkende lichamen tegen elkaar. Het ene moment lag Nick onderaan en even daarna probeerde Max onder een houdgreep van Nick uit te komen. Uiteindelijk won Nick de kamp. Hij stak zijn kruis vooruit naar Max die nu voor de eerste keer zijn vriend zou doen klaarkomen. Hij had al genoeg gezien hoe het moest. Hij nam Nicks piemeltje tussen duim en twee vingers en begon hevig heen en weer te bewegen, aangemoedigd door Fabian en Pieter. Nick kwam kreunend klaar en viel met een diepe zucht op zijn rug op de grond.
"Je leert snel Max," zei Pieter. "Als beloning mag jij nu genieten." Pieter nam het piemeltje van zijn nieuwe vriend beet en even later kon ook Max zijn orgasme doorheen zijn lichaam voelen glijden.
Fabian was nu nog de enige die nog niet aan zijn trekken gekomen was. Simon was gerecupereerd van zijn tweede orgasme van de dag en wou zelf voor zijn jonge vriend zorgen.
"Laat jij maar eens zien aan Max hoe goed je zelf kan neuken," zei de man en hij ging op handen knieën zitten. Hij bood zijn kont aan Fabian aan die glimlachend achter de man ging zitten en met beide handen zijn tienerlul klaar maakte voor het grote werk. Zowel Simons reet als Fabians lul waren nog geolied genoeg. De blanke schacht schoof dus vlot tussen de mannenbillen naar binnen. Fabian duwde zijn ding zover hij kon in Simons lichaam en genoot van de warme darm rondom zijn hunkerende paal. Dan begon hij te neuken. Naar buiten, naar binnen, naar buiten, naar binnen
Opnieuw moedigden de anderen de knaap in actie aan. "Hop, hop, hop, hop
"
Fabian hield Simon bij zijn heupen vast en liet zijn onderbuik luid tegen Simons billen kletsen.
Tot hij zich helemaal opspande, Simons billen krachtig tegen zich aan trok en zijn tienerzaad in de mannendarm loosde. Simon probeerde hem te helpen door zijn darmspieren ritmisch op te spannen. Enkele tellen later liet Fabian zich op de rug van de man zakken om even op adem te komen.
Toen hij zich op de grond liet rollen stond Nick opnieuw klaar met de keukenrol om Simons reet en de lul van zijn broer af te vegen.
Nu iedereen zijn beurt gekregen had bleven ze een tijdje van de zon genieten terwijl ze keuvelden over van alles en nog wat.
De rest van het weekend verliep rustig. Max had immers nog last van spierpijn van de rijles van gisteren. Na het avondmaal vertrok Fabian met zijn fiets naar huis. Hij moest zijn schoolgerief nog klaar maken voor de volgende dag.
Max en Nick bleven nog een nachtje slapen bij Pieter. Ze gingen op tijd naar bed en slipen direct in. De volgende dag fietsten ze samen naar school. Max had de verzekering gekregen dat hij weldra nog eens mocht komen logeren. Hij had een fantastisch en leerrijk weekend gehad.
Hoofdstuk 18 Een niet zo prettige dag
Pieter was een graag gezien ventje op de manege. Iedereen vond hem schattig, aardig en innemend. In het begin hadden sommige volwassenen er wat moeite mee dat Pieter (en ook Fabian en Nick) zo vaak half bloot rondliepen, ook binnen. Maar dat werden ze vlug gewoon. Stilaan wist men dat Pieter de mascotte van de manege was. De naam van de manege was immers 'Geronimo' wiens levensgrote poster in de cafetaria hing. Daarop zat de indianenhoofdman met bloot bovenlijf, getooid met oorlogskleuren, op een steigerend paard. Pieter liep dan ook dikwijls in indianenbroek en een felrode band in zijn haar. Door zijn gebruinde, exotische uiterlijk was hij net 'Geronimo in miniformaat'. Nick en Fabian volgden zijn voorbeeld, dus ook in bloot bovenlijf. Af en toe waren de jongens zelfs slechts gekleed in een miniem leren lendendoekje. Van opzij gezien leken ze dan zelfs helemaal naakt. Op een warme zomerdag waren ze elkaar aan het plagen door het lendendoekje af te trekken. Tegen zijn zin moest Simon dan tussenkomen omdat ze al een tijdje achter elkaar aanliepen, met het lendendoekje in hun hand, helemaal naakt dus. Gelukkig kon Fabian zijn kruis onder controle houden, maar Nick en Pieter hadden elkaars piemeltje al zodanig gemanipuleerd dat de beide pietjes fier omhoog keken terwijl ze luid lachend tussen de tafels van het cafetaria door liepen.
Niet iedereen had echter goede bedoelingen. Op een dinsdag, een tiental dagen na hun geweldige weekend met Max moest Pieter dit aan den lijve ondervinden
Van 5 tot 6 uur had er een groep volwassen beginnelingen rijles. In die groep zat er een hoogst onaangename man. Hij had wat overgewicht, was bijna kaal, was nooit vriendelijk en gebruikte te veel zijn rijzweepje om zijn onkunde op de paarden uit te werken. Simon had hem hiervoor al een opmerking gegeven. Het ergste echter was dat die vreselijke man een lijfreuk had die zelfs de paardengeur in de stallen overtrof. Zelfs daar rook Pieter het als de man voorbij kwam. Hij walgde ervan. Pieter bleef nooit naar die les kijken, maar op het einde van de les probeerde hij er bij te zijn om de dametjes te helpen de paarden naar de box te brengen. Pieter sprak dan de paarden toe en aaide ze uit medelijden, omdat ze dikwijls nerveus waren door de verwarrende commando's die ze van de onkundige berijders kregen. Hij probeerde dan die akelige man te ontwijken, maar hij had tot zijn ongenoegen al gemerkt dat de man hem op een vreemde manier aankeek en hem dikwijls met zijn ogen bleef volgen. Soms zag hij hem zelfs zijn lippen aflikken. Hij voelde zich erg ongemakkelijk.
Op die ellendig dinsdagnamiddag stond Pieter nog bij Bandit, zijn lievelingspaard, in de box om hem te strelen en met hem te praten. Toen hij klaar was en door de gang stapte was hij helemaal alleen, dacht hij. Plots hoorde hij een geluid achter zich. Direct daarna werden zijn ogen bedekt door een soort skibril met ondoorzichtige glazen en voelde hij hoe een krachtige hand zijn neus en mond bedekte en een andere hand zijn keel dichtkneep.
"Stil, op ik knijp je hoofd eraf," fluisterde een stem dreigend.
De twee handen trokken het jongetje de lege box binnen waar hooi opgeslagen werd. Hier had hij Fabian geleerd hoe hij moest vermijden om natte dromen te krijgen. De man had blijkbaar zijn slag goed overdacht.
"Geen geluid," dreigde de man nog eens en hij haalde zijn hand voor de neus en de mond van Pieter weg. Pieter schrok nog eens. Die geur, die afschuwelijke walgelijke geur herkende hij. Hij twijfelde er niet aan dat dit die akelige man was uit de groep die net rijles had. Pieter moest moeite doen om niet over te geven.
De man nam zijn hand voor Pieters mond weg. Pieter voelde hoe de man met zijn mond dichter bij zijn hoofd kwam. Zijn stinkende adem kwam nog boven zijn walgelijke lijfgeur uit.
"Eindelijk," fluisterde hij. "Al weken droom ik ervan om mijn lul in je lekkere kontje te rammen. Ik wil je malse billetjes in mijn handen voelen terwijl mijn zaad je darm vult."
Pieter schrok. Dat ging pijn doen. Het was net daarom dat hij (en ook Nick) met Simon afgesproken had dat ze zouden wachten tot ze even oud waren als Fabian nu vooraleer Simon hem zou mogen neuken. Ze hadden ook aan elkaar beloofd dat Simon de eerste mocht zijn die zijn darm zou mogen verkennen. Dat ging die man verknoeien. Pieter begon te wenen.
"Prima," zei de man. "Ik hou van het geluid van wenende jongetjes. Maar niet te luid, of ik knijp je balletjes van je lijf."
Daarop stak de man zijn vingers in Pieters broeksband en trok hij zijn broek en onderbroek tot op zijn knieën. Dan greep hij het jongetje zijn balletjes in een hand en kneep hij er in. Tegelijk duwde hij zijn andere hand op Pieters mond om de luide schreeuw die Pieter zou slaken te smoren. Pieter hoorde het geluid van een gesp. De man duwde nu wellicht zijn eigen broek naar beneden om te doen waar hij mee gedreigd had. Maar eerst nam hij een hand het ventje vast en bracht die naar zijn kruis.
"Stijf maken," dreigde de man. "Je weet vast wel hoe het moet. Je doet het vast wel bij die baas van de manege. Ik zie wel hoe jullie met elkaar omgaan. Al weken benijd ik die man."
Pieter voelde het warme vlees van de mannenlul, maar deze keer vond hij het helemaal niet fijn om die schacht te voelen groeien in zijn hand, zoals hij dat zo graag bij Simon deed. Het leek wel alsof hij een hondendrol in zijn hand hield. Nu dacht hij aan wat hij eens met Simon, samen met Nick en Fabian besproken had. Simon had hen verteld dat er wel degelijk mensen zijn die zijn gouden regel (Doe alleen bij elkaar wat je graag doet en wat je graag hebt) niet toepasten. Ze konden het zich niet voorstellen dat het ooit zou gebeuren, maar Simon vertelde hen toch dat ze in dat geval zo veel mogelijk moesten doen wat die man hen beval. Niet tegenwerken, en zeker niet proberen om de man te herkennen. Hij ondernam dus geen poging om die skibril af te duwen om iets te zien. Pieter deed het nodige om het 'ding' omhoog te krijgen. Het viel hem op dat het niet zo vlug ging als bij Simon. Het 'ding' werd zelfs helemaal niet hard en zeker niet zo groot. Hij was bang dat de man boos zou worden, maar dat was gelukkig niet zo. Wellicht was dit voor die man normaal. De man nam Pieter bij de schouders en draaide hem om. Hij duwde op zijn nek om hem voorover te doen buigen. Pieter hield zijn adem in probeerde zijn gedachten op nul te zetten, net zoals Simon het toen ook gezegd had. Hij voelde het 'ding' tegen zijn billen komen en hij zette zich schrap. Fabian had hem gezegd dat hij op dat moment zijn kontspieren moest ontspannen, maar dat lukte hem niet. De man duwde met zijn 'ding' tegen Pieters achterwerk, steeds harder. Maar hoezeer hij ook duwde, hij kreeg er hem niet in. Hij vloekte zachtjes en gaf Pieter een klets op zijn billen.
"Komaan," zei hij, "laat mijn lul erin." De man vond het blijkbaar niet nodig om een glijmiddel te gebruiken of om het gaatje op een andere manier, met wat meer geduld wat groter te maken.
Maar het lukte hem niet. Pieters billen begonnen pijn te doen van het duwen, maar zijn kontgaatje gaf niet mee. Eerst en vooral had de man zijn lul niet ingesmeerd, maar het 'ding' was gewoon niet hard genoeg. Hij kreeg hem in Pieters nauwe gaatje niet naar binnen.
Na enkele minuten gaf de man het hijgend en zwetend op.
"Goed," zei hij ontgoocheld en boos. "Als het zo niet lukt doen we het anders. Dan gebruiken we wel dat andere gat."
Pieter kon wel bedenken wat de man daarmee bedoelde. Hij was opgelucht dat zijn kontgaatje ging gespaard worden, maar het idee dat die vieze lul in zijn mond moest terecht komen, wekte een zeer raar gevoel in zijn maag op.
De man trok Pieter recht, draaide hem om en duwde hem dan op zijn knieën. Het ventje voelde nu het warme, walgelijke ding tegen zijn lippen.
"Open doen." Klonk het. Pieter hield opnieuw zijn adem in, deed zijn lippen van elkaar en voelde hoe het 'ding' in zijn mond gleed. Opeens deinsde de man achteruit en gaf hij Pieter een draai rond zijn oren waardoor hij met zijn gezicht tegen de muur terecht kwam. Hij voelde zijn jukbeen opzwellen en heel de zijkant van zijn gezicht deed pijn.
"Je tanden kinkel !!!" brieste de man van ingehouden woede. "Dat deed je met opzet. Je weet wel hoe het moet. Gebruik je tong, niet je tanden"
Natuurlijk wist Pieter dat hij moest opletten voor zijn tanden, maar daar had hij nu helemaal niet aan gedacht. Heimelijk was hij blij dat het gebeurd was, alhoewel hij vast een flink blauw oog zou overhouden.
De man trok Pieter terug op zijn knieën en duwde opnieuw zijn lul tegen het ventje zijn lippen. Nu lette Pieter beter op. Het was echter walgelijk om dit stinkende en slecht smakende ding tegen zijn tong te voelen. Gelukkig werd de man ongeduldig om klaar te komen. Pieter voelde en proefde dat er al wat vocht uit zijn pisgaatje drupte. Hij dacht opnieuw aan het gesprek dat ze met Simon hadden. 'Probeer je aanrander zo vlug mogelijk te doen klaarkomen. Dan ben je er het snelste van af."
Pieter probeerde zijn gedachten opnieuw op nul te zetten. Hij trachtte zelfs om zich voor te stellen dat hij de lul van Simon in zijn mond had, maar dat lukte niet, door de stank en de slechte smaak. En ook door het feit dat zijn eigen piemeltje nog geen aandacht had gekregen. Simon kon immers niet van zijn piemeltje afblijven als ze aan het seksen waren.
Het lukte hem toch om de man te doen klaarkomen. Met luid gegrom spoot hij zijn zaad in de keel van het jongetje. Die kon niet anders dan kuchen en spuwen, dat goedje kreeg hij niet door zijn keel. Dat leverde hem opnieuw een stevige oorvijg op, waardoor hij met een smak tegen de muur terecht kwam. Hij bleef opgerold in een hoekje liggen. Hij hoorde de man vloeken, maar dan hoorde hij ook de gesp van de man zijn broek. Blijkbaar had hij er genoeg van en kleedde hij zich terug aan.
Pieter bleef snikkend liggen tot hij opnieuw de stevige hand van de man rond zijn balzak voelde. Terwijl hij met hese stem fluisterde kneep hij steeds steviger in Pieters ballen.
"Je zegt hier niemand wat van, of ik kom je ballen eraf knijpen en ik steek de boel in brand. Je houdt je ogen dicht en telt tot duizend."
Nadat het jongetje bekomen was van het geknijp in zijn balletjes, stond hij recht en trok hij zijn broek terug op. Natuurlijk telde hij niet tot duizend en natuurlijk zou hij alles aan Simon vertellen. Die zou er wel voor zorgen dat alles in orde kwam. Hij keek nog even om de hoek de gang in, wreef met zijn handen de tranen uit zijn ogen en snelde dan de trap op naar de cafetaria, waar Simon op hem zat te wachten.
Nog voor hij Simon zag hoorde hij zijn naam roepen en kwam de man naar hem toe gesneld. Die had onmiddellijk gezien dat er iets niet klopte. Hij nam Pieter vast onder zijn armen en liet hem op zijn lichaam springen met zijn benen rond zijn middel en zijn armen rond zijn nek geklemd. Het enige wat het jongetje kon uitbrengen was. "Het was die stinkende man, Simon. Ik ruik hem nog steeds. Ik stink nu ook. Ik wil me wassen. Ik ben vies
" Hij spuwde enkele keren op de grond, waardoor Simon nog meer inzag dat er iets niet klopte, want zoiets deed Pieter nooit.
De man nam het ventje snel mee naar boven, maar eerst deed hij teken aan zijn twee vrienden waarmee hij aan het praten was, om mee te komen. Het was de dokter en de politie-inspecteur waarmee Simon nog in de klas gezeten had en die al jaren bij hem in de manege kwamen paardrijden.
In de hal trok Pieter zelf al zijn kleren uit en trok hij Simon mee naar de badkamer. Hij ging onmiddellijk onder het rijkelijk stromende water staan. Dat de eerste stralen ijskoud waren deerde hem niet. Het jongetje keek omhoog en hield zijn mond wijd open zodat het water alle vieze smaken kon wegspoelen. Simon nam een flinke scheut zeep uit de dispenser en begon Pieter te wassen, eerst zijn haar en dan de rest van zijn lichaam. Hij waste ook zijn kont en zijn piemeltje, maar deze keer was het hem helemaal de bedoeling niet om het orgaantje stijf te krijgen of om Pieter seksueel te laten genieten. Ondertussen waren Simons twee vrienden bij hen in de badkamer komen staan.
Terwijl Simon het ventje afdroogde deed hij zijn verhaal. Bijna zonder ademen met af en toe een snik, vertelde hij in een keer wat hem overkomen was. Hij herhaalde steeds weer dat het die stinkende man was, die op dinsdag kwam paardrijden en hij vroeg wel 20 keer aan Simon om aan hem te ruiken of die vreselijke geur wel weg was.
Toen hij afgedroogd was gingen ze aan tafel zitten. Simon wou hem aankleden, maar Pieter hield hem tegen. De dokter had al een icepack uit de koelkast gehaald om de zwelling onder zijn oog in te tomen en keek hem verder helemaal lichamelijk na. Hij vroeg hem om over Simons knie te gaan liggen zodat hij zijn kontgaatje kon bekijken en voelde aan zijn balletjes omdat Pieter verteld had dat de man er wel twee keer keihard in geknepen had.
"Al bij al is er lichamelijk niet veel aan de hand," zei de dokter tenslotte. "Zijn blauwe oog geneest wel en zijn anus kan enkele dagen wat pijnlijk blijven. Er is tenslotte geen penetratie geweest. In zijn balzak voel ik wat bloeding, dat moeten we in het oog houden. Misschien kunnen een paar ijsblokjes zorgen dat het niet erger wordt."
De dokter stapte zelf naar de koelkast, nam er een tweetal ijsblokje uit en hield ze tegen Pieters scrotum. Die deinsde wat achteruit, maar nam dan toch zelf, glimlachend de ijsblokjes in zijn eigen hand. Blijkbaar verzachtte het de pijn, want hij bleef wrijven en ondanks de kou begon zijn piemeltje zelfs te groeien.
Dat stelde Simon ietwat gerust, want hij vroeg zich natuurlijk af in hoeverre Pieter mentaal te leiden zou krijgen van het voorval. Zou Pieter nog het lachende, steeds opgewekte kereltje blijven die met iedereen kon omgaan of zou hij schuchter in zichzelf kruipen. Zou zijn seksuele instelling dezelfde blijven of kreeg hij een afkeer van bloot, van seks, of misschien zelfs van naakte, volwassen mannen. Op dit moment was hij echter niet verlegen voor zijn naaktheid tegenover de twee vrienden van Simon (die hij zelf natuurlijk wel goed kende) en blijkbaar deed het hem goed om over zijn balzak en zijn piemeltje te wrijven.
"Ik wil Nick," zei Pieter plots. "Please Simon, mag Nick vannacht blijven slapen?"
Simon vond het niet abnormaal dat het ventje, na zo'n avontuur, zijn beste vriendje bij zich wou hebben. Hij had Simon wel, maar een vriendje van zijn eigen leeftijd was toch nog iets anders. Simon nam dan ook onmiddellijk de telefoon. Het was de vader van Nick, de diplomaat, die hij aan de lijn kreeg. Hij legde snel de situatie uit en bedankte hem.
"Nick is hier binnen 10 minuten." En dan richtte hij zich tot zijn vrienden. "Nicks vader komt mee om mee te zoeken naar een oplossing."
"Als je het mij vraagt kunnen we beter de politie niet inschakelen," zei de politie-inspecteur. "Alles wordt hier dan in rep en roer gezet, Pieter zal zijn verhaal nog meermaals moeten vertellen, andere mensen en kinderen gaan ondervraagd worden en misschien zijn er wel die al dan niet met opzet zaken vertellen die vervelende dingen met zich meebrengen." De man kende Simon al heel lang en wist dat hij nogal los omging met bloot en seks, en dat de relatie met Pieter allicht wat verder ging dan alleen wat knuffelen en aardig doen.
"Het is dan ook zelfs niet zo zeker of de man wel degelijk gestraft zal worden en heel de affaire kan maanden duren. Ik denk dat we die enge man beter zelf onder handen nemen. Ik heb een paar vrienden die dit met plezier zullen doen."
"Daar wil ik zeker bij zijn," zei de dokter, die Simon ook heel goed kende en een hekel had aan mannen die jongetjes mishandelen.
Even later werd er aan de deur geklopt en Nick en zijn vader kwamen binnen. Nick aarzelde even, want hij was gewoon om in de hal direct zijn kleren uit te trekken. Nu dat al die mannen hier waren vond hij het beter om dit niet te doen. Hij zag ook niet onmiddellijk dat Pieter wel naakt was, want hij zat aan tafel op de schoot van Simon, zodat zijn onderlichaam niet zichtbaar was. Pieter sprong van Simons schoot af en liep naar Nick toe. De jongens omarmden elkaar en Pieter deed kort zijn verhaal. Simon nodigde de vader van Nick uit om mee aan tafel te gaan zitten om samen te bespreken wat er moest gebeuren.
Alhoewel het nog niet erg laat was, vroeg Pieter om naar bed te gaan. Zo'n hachelijk avontuur is natuurlijk erg vermoeiend.
"Morgen is het school," zei Pieter. "Dan moeten we er vroeg uit.
"Je mag gerust voor één keer blijven liggen, hoor," zei Simon. "Ik bel wel naar school om je te verontschuldigen. Maar zoals het nog al wel eens gebeurde reageerde Pieter niet zoals verwacht.
"Oh neen. Ik wil naar school. Ik wil aan Max vertellen wat er gebeurd is."
Nick keek hem onbegrijpend aan. Wie vraagt er nu om naar school te gaan als het niet echt moet?
"Komaan Pieter," probeerde hij nog. "Je moet nog bekomen."
Maar het baatte niet. Pieter was vastbesloten. Nick moest wel toegeven. 'Ach kom,' dacht hij, 'het is woensdag, een halve dag maar.'
In Pieters kamer lagen Nicks kleren in een wip op een hoopje in een hoek. Ze klommen de trap op naar het supergrote bed van Pieter en kropen onder de lakens. Supervermoeid was Pieter echter niet. Hij draaide zich op zijn zij naar Nick toe.
"Ik moet er altijd maar aan denken," zei hij. "Die geur van die enge man. Bah. Je ruikt toch niets aan me, hé Nick?"
Ondertussen wreef hij met zijn ene hand over Nicks naakte borstkas. Dat deed hij graag terwijl hij nadacht. Bijna onbewust zakte zijn hand of naar Nicks schaamstreek. Nog voor zijn hand op het eindstation was, stond het negenjarig piemeltje al stokstijf. Ook Pieters pietje groeide snel uit tot zijn grootste vorm. Nick draaide zich ook op zijn zij en greep het harde paaltje van zijn vriend vast. Pieter deinsde even achteruit.
"Pas op," zei hij. "Die man heeft keihard in mijn ballen geknepen. Ze doen nog pijn. Zou alles nog werken, denk je?" Pieter duwde het laken weg tot over hun knieën.
Nick ging rechtzitten ter hoogte van Pieters middel en deed alsof hij zijn ballen onderzocht. Hij streelde zijn scrotum en maakte zijn eikeltje vrij om te controleren of alles nog in orde was. Dan boog hij zich voorover en liet hij het paaltje tussen zijn lippen glijden.
"Het proeft in elk geval nog zoals vroeger," probeerde hij te zeggen met zijn mond vol piemel.
Pieter had zich op zijn rug gedraaid en genoot met zijn ogen dicht van het werk van zijn boezemvriend. "Het doet in elk geval erg deugd," prevelde hij.
Nick deed wat hij moest doen om Pieter te bewijzen dat aan het klaarkomen in elk geval niets gewijzigd was. Zuchtend en kreunend bezorgde hij zijn vriend een zalig orgasme. Blijkbaar was Simons vrees ongegrond. Door het voorval was Pieters seksdrift niet aangetast. Die enge man had hem gelukkig geen trauma bezorgd. Toch niet op seksgebied.
Terwijl Pieter bekwam van zijn orgasme, kroop Nick op zijn knieën over het ventje zijn naakte lijf, tot hij schrijlings over zijn borstkas zat met zijn stijve paaltje in aanslag. Hij wist dat zijn beurt wel ging komen, van zodra Pieter wat bekomen was. Nog nooit was er een van de jongens op zijn honger moeten blijven zitten. Even later nam Pieter het piemeltje vast en trok hij het naar zijn mond. Hij likte aan het eikeltje.
"Die smaakt gelukkig niet zo vies als die smerige lul van die stinkende man," zei hij tussendoor. Hij klemde zijn vingers in Nicks blote bips en begeleide de neukbeweging van het genietende jongetje Met zijn hoofd achterover werd Nick overvallen door zijn orgasme. Kreunend liet hij zich naast Pieter rollen. Die trok het laken terug over hun blote lichamen en nestelde zich in de schoot van zijn vriend. Voldaan vielen ze beiden snel in slaap.
Hoofdstuk 20a Antoine – deel 1: Het plan
De volgende ochtend zaten de jongens samen met Simon aan tafel voor het ontbijt. Pieter vertelde enthousiast dat hij en Nick uitgetest hadden of alles nog werkte.
"En alles is nog perfect in orde," zei Nick terwijl hij zijn duim omhoog stak.
"Ik had dit graag zelf uitgetest" zei Simon wat ontgoocheld, maar toch heel tevreden glimlachend.
Maar Pieter stond snel recht en stapte naar Simon toe.
"Dat kan nog hoor. We hebben nog wat tijd. Weet je wat? Omdat jij het niet hebt mogen doen zal ik je bewijzen dat ik ook geen schrik heb gekregen van mannenlullen." Pieter dook onder tafel en voor Simon wat kon zeggen zat zijn slappe lul in Pieters mond. Die was natuurlijk blij dat hij Simons knots in zijn mond kon voelen hard worden. Dat had hij graag. De knaap liet zijn tong rond de eikel bewegen en probeerde zo lang mogelijk zo veel mogelijk van het groeiende penisvlees in zijn mond te houden. Uiteindelijk moest hij het harde lid tussen zijn lippen laten glijden en dan ging hij door, terwijl Simon met zijn handen in Pieters haar zijn hoofd begeleidde om heen en weer te bewegen.
"Mag het in je mond?" vroeg Simon hijgend, voor alle zekerheid.
"Mmm, mmm
" was het antwoord en even later was het bewijs geleverd dat Pieter nog helemaal de oude was. Hij likte zijn lippen af en stond recht. Hij maakte wat plaats op de tafel voor Simon en ging dan op zijn blote kont en met zijn piemel in aanslag op de rand zitten. Zijn benen waren wijd open en het was duidelijk waar hij op wachtte. Voor een lekker piemeltje was Simon nooit te moe of moest hij geen seconde recupereren van een orgasme. Hij boog voorover en liet het smachtende eikeltje tussen zijn lippen naar binnen glijden. Ook Pieter begeleidde het hoofd van zijn grote vriend met zijn handen in zijn haar. Steeds sneller, het mocht immers niet te lang duren. Ze mochten niet te laat op school komen. Stel je voor dat de juf zou vragen waarom ze te laat waren. Moesten ze dan eerlijk antwoorden?
'Sorry juf, maar ik wou Simon bewijzen dat ik zijn lul niet vies vond en dan moest hij ons nog even pijpen.'
Nog voor Pieter met zijn hoofd in zijn nek en licht kreunend klaar kwam was Nick naast hem, in dezelfde houding komen zitten. Zijn stijve pietje maakte het overbodig om aan Simon te vragen wat hij wou. Simon schoof zijn stoel wat op en even later kreeg ook Nick wat hij wou.
Op school zochten de jongens onmiddellijk naar Max en samen vertelden ze wat er de dag voordien allemaal gebeurd was. Max luisterde met open mond, maar toen ze vertelden wat ze een half uurtje geleden aan de ontbijttafel hadden uitgevoerd, lachte Max opgelucht.
De bel rinkelde en de jongens gingen zich in rij opstellen bij hun klasgenoten. Plots bleef Pieter stokstijf staan. Dan draaide hij zijn hoofd en snoof wat.
"Die geur," zei hij, "ik ruik het opnieuw." Hij keek nog even rond en dan draaide hij zich naar Nick en Max.
"Ik weet het," fluisterde hij. "Die geur. Het is Antoine."
Antoine stond net voor hem. Zoals steeds was hij vuil, zijn haar was niet gekamd en hij had een vuile broek aan met scheuren aan zijn knieën. Pieter had Antoine zijn stem nog niet vaak gehoord. In de klas zat hij alleen aan een bank en tijdens de pauzes zat hij altijd helemaal alleen in een hoekje met steentjes te spelen of te dromen. Hij haalde echter in de klas vrij goede scores, maar huiswerk werd nooit gemaakt en als de juf vroeg om iets mee te brengen was hij nooit in orde. Max kende Antoine al van in de kleuterklassen. Nog nooit had hij de jongen zijn bloot bovenlijf gezien, want Antoine ging nooit mee zwemmen. Voor de gymles hield hij altijd zijn eigen kleren aan, want een T-shirtje en een gymshort had hij nooit bij. Ook zijn armen en benen hield hij steeds bedekt, zelfs in de zomer als het snikheet was. Het ergste was echter die geur. Antoine stonk. Hij rook naar zweet, sigaretten, frieten, alles door elkaar. Het was zelfs zo erg dat de juf hem altijd alleen achteraan in de klas liet zitten. Ze wou het niemand aandoen om naast Antoine te moeten zitten. Niemand vroeg hem om mee te spelen. Hij werd zelfs niet eens geplaagd of gepest.
"Ik moet het weten," prevelde Pieter. Maar voor hij iets kon vragen vroeg de juf om stilte en gingen ze het klaslokaal binnen.
Ze moesten wachten tot aan de speeltijd (pauze) om Antoine om uitleg te vragen. Zoals steeds zat hij in zijn hoekje te dromen. Ze gingen met zijn drieën rond hem staan. Het jongetje keek angstig omhoog en wachtte af wat er komen ging.
"Antoine," vroeg Pieter, "komt jou vader bij ons paardrijden? Op dinsdag?"
Antoine kuchte even en antwoordde stotterend en twijfelend. "Elke dinsdag. Gisteren ook. Maar gisteren was hij later thuis dan anders. Hij was
" Antoine stopte met praten. Hij was bang om dingen te zeggen die niet mochten.
Nick was achter Antoine gaan staan en merkte dat zijn hemd uit zijn broek hing. Er was een klein stukje van zijn blote heup zichtbaar. Nick schrok, want hij zag iets wat op een grote blauwe vlek leek. Hij greep snel het hemd vast en trok het omhoog, zodat een deel van Antoines blote rug zichtbaar werd. Het ventje sprong recht en trok vliegensvlug zijn hemd naar beneden. Nick had echter bloed gezien en nog meer blauw.
"Krijg jij slagen van je vader?" vroeg Nick.
Antoine werd steeds angstiger. De tranen stonden in zijn ogen. Hij knikte, maar zei niets en liep snel weg. De drie jongens keken elkaar aan. Pieter knikte.
"Ik weet het zeker," zei hij. "Die akelige man van gisteren is de vader van Antoine. En Antoine krijgt vast heel veel slaag. Het zou me niet verwonderen als die engerd zijn smerige lul al dikwijls in Antoines kont gestopt heeft."
"Ik twijfel er echter aan of Antoine er ook plezier aan beleeft," zei Nick. "Zeker niet aan die slagen. Heel zijn rug was blauw, en de rest van zijn lichaam vast ook."
"Dat blauwe oog van hem had hij vast ook niet van tegen een deur aan te lopen," vulde Max aan. "We moeten hem helpen. We moeten iets doen voor Antoine."
"We praten er vanavond over met Simon," besloot Pieter. "Simon weet voor alles een oplossing. Hij weet vast hoe we Antoine kunnen helpen."
Om 12 uur fietsten de drie jongens naar de manege, zoals elke woensdagmiddag. Fabian kwam dan een uur later. De middelbare school was later uit. Toen ze aankwamen vertelden ze onmiddellijk aan Simon wat ze vastgesteld hadden.
"Wat is de familienaam van Antoine?" vroeg de man.
"Desmet," antwoordde Max, die al jaren met Antoine in de klas zat.
"Dat klopt," antwoordde Simon. "Die akelige man die we nog onder handen moeten nemen, heet ook Desmet. We moeten meer te weten komen. We moeten bewijzen hebben." Hij dacht even na. "Pieter, je moet Antoine vragen om te komen logeren dit weekend."
Aan het gezicht van Pieter was te zien at hij dit niet echt een prettig vooruitzicht vond.
"Mogen Max en Nick dan ook komen logeren?" vroeg hij voorzichtig.
"Natuurlijk. Ik bel straks wel met jullie ouders om alles te regelen."
Nick en Max straalden. Een weekendje met zijn allen op de manege was steeds superleuk.
"Vraag Fabian dan ook maar," besloot Pieter. "Dan zijn we helemaal compleet. We kunnen met zijn vieren in mijn bed. Antoine kan in het logeerbed." Pieter zag het niet zo zitten om Antoine in zijn bed te hebben. Misschien wou hij ook wel niet in zijn blootje bij hen slapen. Dat was immers een voorwaarde om in het grote bed te slapen.
"Oke," zei Simon. "Dan moeten we ook onze tactiek wijzigen om die 'Mijnheer Desmet' onder handen te nemen. We wachten dan beter enkele dagen tot we alles weten."
"Zal Antoine wel mogen komen van zijn vader?" vroeg Max zich af. "Bij mijn weten is Antoine nog nooit ergens gaan logeren."
Simon dacht even na. "Jullie moeten nog niets aan Antoine zeggen, zodat hij thuis ook niets zegt. Jullie vragen hem pas vrijdagnamiddag. Ik kom jullie dan op school halen, samen met Antoine. Jullie fietsen kunnen op de pick-up."
Hiermee was het hoofdstuk Antoine voor de jongens afgesloten. Samen met Fabian, die er ook bij gekomen was, spraken ze af hoe ze hun woensdagnamiddag gingen doorbrengen, terwijl Simon een heleboel telefoontjes afwerkte.
Het douchen verliep zoals gewoonlijk. Eerst wasten ze elkaar en dan werd er aan piemeltjes getrokken, aan scrotums gewreven en gelikt, tot iedereen zijn hoogtepunt bereikt had. Simon was ook van de partij. Hij was blij dat het enge avontuur van Pieter geen invloed had op zijn omgang met seks. Het ventje stond er zelfs op om Simon te pijpen en zijn hele lading in te slikken. Max besloot om voor de eerste keer door te gaan tot de finish bij het pijpen van Fabian. Hij had de tienerlul al enkele keren gelikt en in zijn mond genomen, maar, behalve een likje aan de druppel die aan het pisgat hing, had hij nog geen sperma ingeslikt. Het lukte hem niet om alles door te slikken. Er hing een klad tienernectar aan zijn kin, die hij onder de douche afspoelde. Maar fier stak hij zijn met sperma bedekte tong uit en toen hij zeker was dat iedereen keek, slikte hij alles door.
Na de maaltijd fietsten Fabian en Max naar huis. Nick bleef op vraag van Pieter logeren tot na het weekend. Dat mocht voor een keer. Maar die avond sliepen ze vrijwel direct in. Een woensdagnamiddag met zijn vieren buiten spelen, paardrijden en lekker seksen in douche, was zelfs voor energieke jongetjes vermoeiend.
Hoofdstuk 20b Het verhaal van Antoine
De volgende dag, donderdag, hadden de jongens geen contact met Antoine. Die bleef, zoals steeds in zijn hoekje zitten tijdens de pauze.
Op vrijdag tijdens de pauze na het middagmaal, besloten de jongens om Antoine in te lichten. Ze zochten hem op in zijn hoekje. Hij keek verschrikt op, stond op en stak snel zijn hemd stevig in zijn broek.
"Antoine," begon Pieter, "wat zou je er van zeggen om dit weekend bij ons in de manege te komen logeren?"
Antoine schrok. Hij geloofde zijn oren niet. Hij keek hen ongelovig aan. Hielden ze hem voor de gek? Wilden ze ze hem plagen? Hij haalde zijn schouders op en schudde zijn hoofd.
"Dat laat mijn vader nooit toe," zuchtte hij.
"Dat is al geregeld," antwoordde Pieter. "Simon komt ons straks halen met de pick-up."
Antoine werd zenuwachtig. Was het toch echt? En zo snel al?
"Ik heb niets bij," zei hij. "Geen handdoek, geen pyjama."
Nick lachte. "Een pyjama heb je bij ons niet nodig. Dat hebben wij ook niet. En de rest, daar zorgen wij wel voor."
Antoine begon stilaan minder achterdochtig te worden. Max stond achter de knaap en zag de kans om de rand van zijn hemd te pakken. Hij trok dit snel omhoog, waardoor een deel van zijn blote rug en buik te zien was. De jongens schrokken. Antoine trok snel zijn hemd terug omlaag, maar ze hadden genoeg gezien. Zijn melkwitte vel stond vol striemen, littekens van oude wonden en een korst van gestold bloed.
Pieter was het vlugst bekomen.
"Antoine, hoe kom je daaraan? Krijg jij slaag van je vader?"
Antoine probeerde nog sterk te blijven. Hij haalde opnieuw zijn schouders op maar vond geen smoes. Nog even wou hij zich omdraaien om weg te lopen. Plots brak hij en barstte hij in tranen uit.
"Alle dagen," snikte hij terwijl hij opnieuw op de grond ging zitten. De jongens die ook gingen zitten, merkten op dat dit moeilijk ging. Hij had duidelijk pijn aan een van zijn billen.
"Alle dagen als ik thuis kom," ging hij verder. "Behalve op dinsdag, dan moet ik wachten tot na zijn rijles. Dan staat hij klaar met het zweepje. Dan moet ik al mijn kleren uitdoen en slaat hij me. Overal, op mijn rug, op mijn buik op mijn billen, zelfs op mijn
" en hij keek naar zijn kruis.
"Waarom dan?" vroeg Pieter. "Waarom doet hij dat?"
"Hij hoort graag jongetjes krijsen," zegt hij altijd. "Maar dan houdt hij vol dat ik moet proberen mijn straf te dragen als een man, zonder te klagen."
"Straf?" reageerde Max. "Waarom moet jij straf krijgen? Jij bent niet stout en je haalt altijd goede punten op school."
"Hij gelooft niet dat jongetjes van 9 altijd braaf zijn, zegt hij. En de rest is voor wat ik ga uitspoken in mijn puberteit, voor alle dingen waar hij niets van weet en wat nog moet komen."
Hij keek even verschrikt op. "Jullie zeggen toch niets aan anderen, hé. Als mijn vader dat te weten komt slaat hij me dood."
De jongens luisterden onthutst naar Antoines verhaal. Maar het ventje was nog lang niet uitgepraat.
Nu hij toch al een tipje van de sluier had opgelicht, besloot hij om door te gaan.
"Da's nog niet alles. Elke avond voor hij gaat slapen komt hij me wakker maken. Dan moet ik mijn pyjamabroek omlaag doen en op handen en knieën gaan zitten. De ene dag stopt hij zijn
eh
zijn ding in mijn mond en dan moet ik er aan likken en aan zuigen tot er dat witte goedje uitkomt. Dat moet ik dan allemaal doorslikken. Ik het begin vond ik dat vies, maar nu ben ik het gewoon.
De andere dag moet ik hem
eh
zijn ding alleen maar nat likken. Dan moet ik mij omdraaien en steekt hij zijn
ding in mijn kont. Hij trekt hem er dan in en uit, in en uit, tot hij dat witte goedje in mijn buik spuit. Dan moet ik mij opnieuw omdraaien en moet ik
zijn ding schoonlikken. Vies! Want dan hangt er niet alleen dat witte goedje aan, maar ook dat bruine, weten jullie wel, kaka. Dat is pas vies. Dan pas kan ik gaan slapen. Ik mag zelfs mijn mond niet gaan spoelen. 's Morgens hangt mijn pyjamabroek dan vol met wit en bruin spul."
Pieter, Nick en Max luisterden sprakeloos toe. Maar Antoine was nog niet klaar.
"Maar dat is nog niet het ergste. Elk weekend, op zaterdagavond, heeft hij zijn speeluurtje. Zo noemt hij dat. Ik moet dan opnieuw mijn kleren uittrekken en dan maakt hij ook mijn
euh
piewie los, zodat die rechtop kan staan."
De jongens bekeken elkaar. Wat hij daarmee bedoelde wisten ze niet. Hij vergat het ook uit te leggen, maar later die dag kwam de verklaring.
"Dan steekt hij een sigaret aan. En duwt hij het brandende uiteinde ergens op mijn lichaam. Kijk." Hij stroopte zijn mouw op en liet een ronde brandwonde zien. "Dit was de laatste. Dan neemt hij zijn speeldoos. Die zit vol naalden en klemmen. Dan steekt hij naalden in mijn lichaam. Het liefst van al daar." Hij wees naar zijn kruis. "Hij hangt enkele klemmen op, overal, maar steeds ook aan mijn tepels." Hij wreef even over zijn borstkas.
"Meestal steekt hij ook een vlaggetje in mijn piewie. Hij duwt het stokje er zo ver in dat je het tussen mijn benen, achter mijn ballen kan voelen.
Dan maakt hij foto's en filmpjes en moet ik voor hem dansen. En tot slot moet ik op mijn rug gaan liggen, komt hij over me staan en doet hij zelf met zijn hand dat witte spul uit zijn ding spuiten, over me heen. Dan pas mag ik zelf de klemmen losmaken, de naalden uit mijn lijf trekken en het vlaggetje verwijderen. Elke keer als het vlaggetje erin gestoken heeft doet het erg veel pijn als ik daarna moet gaan plassen."
Pieter, die helemaal geen pijn kon verdragen, hield zijn hand in zijn kruis. Hij stelde zich voor wat Antoine moest voelen tijdens dit 'speeluurtje'. Hij had zelf tranen in zijn ogen en had enorm veel medelijden met de jongen.
"Wat zegt je moeder daarvan?" vroeg Nick die als eerste wat bekwam van het verhaal.
"Mijn moeder zit dan in de eetkamer te wenen. Ze heeft geprobeerd om hem tegen te houden, maar hij is veel sterker dan zij. Hij slaat haar, trekt aan haar haar. Hij bindt haar zelfs regelmatig vast en bedreigt haar met een mes. Als mijn vader met me klaar is laat hij haar toe om me te verzorgen. Ze mag dan de wonden ontsmetten, maar alleen maar met een product dat erg prikt."
Stilaan begon de ontzetting bij de jongens om te slaan in woede. Alle drie zaten ze met gebalde vuisten. Het liefst van al wilden ze naar de manege fietsen om alles aan Simon te vertellen, zodat hij die man een lesje zou kunnen leren. Ze moesten echter nog wachten tot na de knutselnamiddag, die extra lang leek te duren.
Simon stond hen op te wachten bij de schoolpoort. Hij zette de fietsen in de laadbak van zijn pick-up en na de gebruikelijke knuffel van zijn drie vriendjes, begroette hij Antoine.
"Welkom Antoine. Ik hoop dat de jongens je niet te erg verrast hebben, maar we vonden het beter om er voor te zorgen dat je vader niets wist van onze plannen. Je vindt het toch niet erg om bij ons te komen logeren?"
"Natuurlijk niet, mijnheer," zei Antoine beleefd. "Ik kom erg graag bij jullie logeren."
"Zeg maar Simon hoor. Stap maar in, dan kan het weekend beginnen."
Pieter, die meestal de plaats vooraan, naast Simon opeiste, liet nu Antoine op zijn plaats gaan zitten. Was het beleefdheid, of wilde hij het zijn vrienden niet aandoen dat Antoine naast hen op de achterbank moest plaats nemen? Toen Simon instapte, hoestte hij even en draaide hij het raam open. Dat deed hij vrijwel nooit, want de airco in de pick-up werkte uitstekend!
Terwijl hij de fietsen uitlaadde en de jongens uitstapten zei Simon luid:
"Kom op jongens, eerst onder de douche."
Antoine bleef verschrikt staan.
"Ik hoef niet te douchen," zei hij. "Ik heb me deze week al gewassen." Blijkbaar zat het er diep ingebakken dat hij zijn blote lijf niet mocht tonen aan anderen.
"Een keer extra douchen kan geen kwaad Antoine," zei Simon. "Dat is hier de gewoonte. 's Vrijdags gaan de jongens eerst onder de douche voor ze aan het weekend beginnen. "
Pieter en Nick bekeken elkaar glimlachend. Dit was natuurlijk niet zo, maar Simon wou Antoine zo snel mogelijk naakt zien om de bewijzen te zien dat hij mishandeld werd. Daarvoor had hij zijn vriend de dokter uitgenodigd, die al in de cafetaria zat te wachten. Wellicht wou hij ook zo snel mogelijk de walgelijke geur van Antoine afwassen, maar dit zei hij natuurlijk niet luidop.
Antoine, die niet echt iemand was die wou tegenspreken, begreep dat er niets aan te doen was.
"Maar mijn vader
" probeerde hij nog.
"Jou vader is een schoft en die is niet hier," zei Simon met een ernstig gezicht. "Wij zorgen ervoor dat hij jou niets meer aandoet."
Pieter, Nick en Max waren ondertussen al de trap op gelopen.
"Kom Antoine," riep Pieter. "Dan kan je zien wat een fantastische badkamer wij hebben."
Simon nam het jongetje bij de hand en samen volgden ze het drietal.
In de cafetaria bleef Antoine staan voor de grote poster met het indianenopperhoofd waaraan de manege zijn naam te danken had, Geronimo. Simon had net een paar dagen geleden een andere poster laten maken. Bij Geronimo had hij, door een vriend die goed overweg kon met Photoshop, nog een andere indiaan laten plakken. Het was Pieter, die op de rug van een steigerende pony zat. Hij was beschilderd zoals Geronimo, hij had een rode band in zijn haar en droeg alleen een lendendoekje, dat door de manen van het dier en de hoek waaruit gefotografeerd was, vrijwel niet te zien was. Bijna een hele dag hadden ze gewerkt om die foto te nemen.
"Hé, dat is Pieter," merkte Antoine op. "Zit hij in zijn blootje op het paard?"
Simon lachte en schudde zijn hoofd. "Als het aan hem lag wel," zei hij. Hij toonde het touwtje dat amper te zien was. "Hier hangt het lendendoekje mee vast. Als je wil mag je er ook eens een aantrekken." Antoine antwoordde niet en schudde zijn hoofd. Zo schaars gekleed was hij nooit. Alleen als hij thuis moest douchen, en dat was maar enkele minuten, één keer per week. En als zijn vader zijn speeluurtje hield, natuurlijk.
Toen Simon met Antoine in de hal kwam zaten de jongens al op de grond om hun schoenen en kousen uit te trekken. Hun T-shirts hadden ze al in een hoek op de grond gegooid. Antoine aarzelde, maar hij besefte dat hij er niet onderuit kon komen. Hij ging ook op de grond zitten en deed hetzelfde, terwijl de andere drie al recht stonden en hun broek en onderbroek over hun voeten trokken. Poedelnaakt kwamen ze rond Antoine staan. Pieter deed zijn hand voor zijn neus en mond. Niet alleen van de stank, maar ook van wat hij zag. Doorheen het ventje zijn kousen waren zijn tenen en zijn hielen te zien en toen hij ze uittrok verschenen twee ongelooflijk vuile voeten.
Simon had zijn hemd en kousen en schoenen uitgetrokken, maar zijn broek hield hij aan. Hij wou de jongen niet confronteren met een naakt mannenlichaam. Hij wist niet hoe hij hierop zou reageren. Hij had immers niet zo'n goede herinneringen aan een mannenlul. Simon ging achter Antoine staan.
"Komaan kerel. De anderen zijn al klaar." Terwijl hij dit zei, bukte de man zich en trok hij het shirtje van Antoine over zijn hoofd. Die probeerde nog tegen te sputteren en stond recht, maar Simon was te snel. Plots werd het heel stil in de hal. Wat de jongens en de man te zien kregen sloeg hen met verstomming. De melkwitte rug, buik en borst van het ventje waren overdekt met striemen en littekens van wonden die zonder twijfel veroorzaakt waren met een stok of een zweep. Er waren ook littekens van brandwonden door sigaretten. Er waren oude littekens, maar ook nog enkele verse wonden, waar nog een korst gestold bloed aan zat. Aan zijn tepeltjes zaten wonden die vast aangebracht werden met klemmen en naalden. Antoine bracht zijn armen voor zijn borstkas om nog iets te verbergen en hij keek verlegen naar de grond. Simon had dit wel verwacht, maar niet zo erg.
Hij slikte even. "Heeft jouw vader dit gedaan?"
Antoine knikte. "Elke dag, als ik thuis kom van school, geeft hij me een pak slaag. Met zijn vuisten, met een stok of met het zweepje dat hij ook meeneemt om te gaan paardrijden."
Pieter keek kwaad naar Simon. "Zie je wel. Ik heb het je nog gezegd. Je hoeft hier in de manege geen zweepjes te verkopen. Ook paarden moeten niet geslagen worden." Hij zei dit luid, kwaad en met tranen in de ogen. Simon trok hem tegen zich aan en voelde de tranen op zijn blote buik.
"Ik beloof het. Ik haal ze straks weg."
Dan zette hij terug een stap naar Antoine om de knoop van zijn broek los te maken. Nu zijn geheim toch onthuld was, liet hij zich gewillig doen. Simon trok het ventje zijn broek omlaag. Een onderbroek had hij zelfs niet aan. Het werd opnieuw heel stil in de hal. Ook de billen, dijen en onderbuik van het ventje waren overdekt met wonden en littekens. Maar dat was niet het ergste. Dwars door de piemel van Antoine, net onder zijn ontblote eikeltje, zat een ringetje. Dat ringetje zat met een klein hangslot vast aan ander ringetje dat net onder zijn balzak doorheen zijn huid zat. Zijn voorhuid zat opgerold achter zijn eikel want het ringetje was te breed om zijn voorhuid over zijn eikel te kunnen schuiven. Zijn piemeltje zat strak over zijn balzak. Toen hij zag dat iedereen naar zijn kruis keek gaf het kereltje uitleg.
"Mijn vader zegt dat jongetjes niet zomaar een stijve piemel mogen krijgen. Alleen in het weekend tijdens het 'speeluurtje' maakt hij het slotje los en dan mag mijn piemel groeien zodat hij ermee van alles kan doen. Naalden en vlaggetjes insteken en zo
"
De jongens en de man waren geschokt. Dit moest toch pijn doen. Elke keer als het ventje een erectie kreeg werd er fel aan de ringetjes getrokken. Ze wisten zelf hoe sterk een erectie wel was. En hoe moest Antoine dan plassen. Nu begreep Max, die Antoine al jaren kende, waarom Antoine nooit in de plasbakken ging plassen, maar steeds in de afgesloten toiletten ging. Hij moest zittend plassen, zoals de meisjes. Simon dacht nog iets verder na. Die ringetjes waren vast niet door een dokter onder narcose aangebracht. Dit jongetje had in zijn jonge leven al heel wat moeten afzien. Dat moest stoppen. Nu! Daar was hij zeker van. Die jongen ging nooit naar zijn vader terug. Die zou zijn verdiende loon wel krijgen.
Ondertussen waren Simons vrienden, de dokter en de politie-inspecteur binnen gekomen. Ook zij moesten een paar tellen bekomen van wat zij zagen. De politie-inspecteur had een fototoestel vast. Hij zou straks foto's maken als bewijs. De dokter zou hem onderzoeken en de verse wonden verzorgen. Maar eerst moest dat slot eraf. Op blote voeten en bloot bovenlijf stoof Simon naar buiten, de trap af naar de stallen. De klanten in de cafetaria keken raar op toen ze hem zo zagen voorbij rennen. Drie minuten later was hij terug boven met een zware tang om het slotje te verwijderen. De drie jongens klapten in hun handen toen het piemeltje eindelijk vrij was.
"Nu kan je lekker een stijve krijgen zoals wij," zei Pieter terwijl hij het nodige deed om zijn eigen ding te doen groeien. "Stijve piemels zijn niet alleen voor volwassen mannen. Jongenspiemels worden ook graag groter. En dat vinden wij prettig." Nick en Max volgden zijn voorbeeld en trokken er zich niets van aan dat de twee 'vreemde' mannen hen in hun blootje zagen rukken aan hun piemeltje om hem stijf te krijgen. Ze kenden de dokter en de politie-inspecteur wel natuurlijk, vrij goed zelfs, maar die hadden hen nog nooit zo gezien.
Het piemeltje van Antoine had geen handenwerk nodig om rechtop te staan. Hij gevoel van vrijheid was genoeg voor zijn pietje om overeind te komen, zeker nu hij zag dat zijn drie vrienden ook geen bezwaar hadden om hun ding zomaar te laten groeien. Zijn vader had ongelijk: dit was niet alleen voor volwassenen. Nu zijn zakje helemaal zichtbaar was merkten de mannen en de jongens dat ook de edele delen van Antoine niet gespaard werden. Dwars over zijn schacht liep er een vrij verse striem van een zweepslag en in zijn voorhuid die opgerold tegen het ringetje lag zaten kleine rode kringetjes, net zoals over het hele oppervlak van zijn scrotum. Toen Simon er nieuwsgierig met zijn duim over wreef gaf het ventje uitleg. "Elke week, tijdens het speeluurtje, steekt mijn vader er naalden in, dwars er doorheen. Dat doet pijn, maar daar schreeuw ik niet meer voor. Een paar weken geleden heeft hij er één dwars door mijn balletje gestoken. Toen heb ik wel geschreeuwd. Ik ben zelfs flauw gevallen."
Pieter hield opnieuw zijn twee handen voor zijn kruis en trok een gezicht alsof hij de naald door zijn eigen ballen voelde gaan. Simon gaf het teken aan Pieter dat ze maar best naar de badkamer konden gaan. Vier stijve piemeltjes, gevolgd door hun eigenaar, trokken op weg naar de badkamer. De dokter en de inspecteur volgden niet, anders was de badkamer echt te vol. Zij gingen overleggen in de huiskamer. Simon ontfermde zich over de arme Antoine. Hij nam een flinke scheut shampoo en liet zijn vingers door het vettige haar van het ventje glijden. Na een 2e beurt met flink veel schuim hield het kereltje zijn vuisten voor zijn ogen, maar hij genoot zichtbaar van de aandacht die hij eindelijk eens van iemand kreeg. Hij liet zich dan ook gewillig wassen door de zachte handen van Simon, die stilaan het volledige vertrouwen van Antoine kreeg. Misschien was het wel waar wat de man zei. Misschien kon hij ervoor zorgen dat hij zijn vader nooit meer zou zien. Misschien was het eindelijk uit met zijn dagelijkse pak rammel en zijn wekelijkse speeluurtje. Misschien
Hij vond het zelfs prettig toen Simon met zijn handen zijn kruis bewerkte. Zijn piemeltje werd opnieuw keihard en nu was hij er zeker van dat dit niet was om als speelgoed en als speldenkussen voor zijn vader te dienen. Met zijn voeten had Simon heel wat meer werk. Die hadden meer nodig dan één douchebeurt.
De andere drie jongens deden zoals gewoonlijk. Ze wasten elkaar, maar deze keer besteedden ze geen extra aandacht aan de aanhangsels van hun onderbuik. Dat had Simon ze vooraf gevraagd. Simon vermoedde dat Antoine niet alleen slaag kreeg maar ook door zijn vader seksueel misbruikt werd. Daar had hij nog niets over verteld, maar straks zou de dokter vast nakijken hoe het met zijn kontje gesteld was.
Nadat iedereen afgedroogd was trok het vijftal naar de woonkamer waar de politie-inspecteur en de dokter zaten te wachten. Simon tilde de naakte Antoine op het tafeltje, zodat de dokter hem kon onderzoeken. De drie andere jongens bleven ook naakt uit gewoonte en omdat Antoine zich niet alleen in zijn blootje zou voelen.
De dokter bevestigde wat het jongetje verteld had. "Dit zijn duidelijk brandwonden en hier hebben naalden doorgestoken. Ik heb wel de indruk dat de man het verstand had om de naalden te ontsmetten, want ik zie weinig of geen ontsteking."
Hij keek aandachtig naar het ringetje dat door de jonge piemel zat. "Dit is met kennis van zaken gedaan, of anders heeft hij veel geluk gehad. Op het eerste zicht zijn de zwellichamen niet beschadigd. Ik denk dat het beter is dat ik het binnen een paar dagen in mijn praktijk verwijder, dan heb ik het goede materiaal beschikbaar."
Dan duwde hij op Antoine zijn rug zodat hij met zijn kontje omhoog ging staan. Zoals het een echte dokter past haalde hij uit zijn tas een plastic handschoen en trok ze aan. Hij liet zijn wijsvinger langs de spleet tussen zijn billen gaan, deed wat gel aan zijn wijsvinger, maakte een kringetje rond de aarsopening en duwde dan voorzichtig het topje van zijn vinger naar binnen. Antoine gaf geen krimp.
"De sluitspier zit niet strak," concludeerde hij luidop. "Ik zie echter oude littekens. Dit rectum is in het verleden enkele keren zodanig uitgerekt dat er scheurtjes in kwamen."
Antoine liet merken dat hij aandachtig meeluisterde.
"Dat klopt," zei hij. Toen ik in het eerste zat (groep 3) is mijn vader begonnen met zijn lul in mijn kont te steken. In het begin deed dit erg veel pijn en zat er 's anderendaags bloed in mijn onderbroek. Maar nu voel ik er niet veel meer van. Behalve dan dat er iets in mijn kont zit."
Dit hadden de drie mannen wel verwacht. Iemand die jongens zoals Pieter aanrandt zal een gemakkelijke prooi zoals zijn eigen zoon niet gerust laten. En hier waren de bewijzen dat het wel degelijk met geweld gebeurde, net zoals bij Pieter.
"Ik ga even met mijn vinger in je darm om te voelen of alles in orde is, Antoine," zei de dokter. Hij nam een tube gel en smeerde nog een flinke kwak op zijn vinger.
"Dat gebruikt mijn vader niet hoor. Meestal moest ik zijn lul in mijn mond nemen en er veel speeksel aan likken, maar soms steekt hij hem droog naar binnen. Alleen dan doet het nog pijn."
De dokter stak zijn vinger naar binnen en draaide met zijn hand om de binnenkant van de darm te betasten. Even deinsde de knaap terug. De dokter glimlachte.
"Je prostaat heeft de juist grootte en vorm voor een jongen van jouw leeftijd Ik voel niets abnormaals in je darm, Antoine. Behalve de verwondingen op je lichaam is er geen schade."
Hij haalde wat doekjes en zalfjes uit zijn tas en verzorgde de nog verse wonden overal op zijn lichaam.
"Dat met die sigarettenpeukjes doet het meeste pijn," vertelde Antoine ondertussen. Hij bleef de tegenwoordige tijd gebruiken alsof hij geloofde dat de mishandelingen zouden blijven doorgaan. "Dat blijft dagen daarna pijn doen."
"Ik beloof je dat jou vader je geen pijn meer zal doen Antoine. We vinden er wel iets op," zei de politie-inspecteur. Hij dacht even na en ging dan verder. Zou je het erg vinden dat je je vader nooit meer zou terugzien?"
"Neen, helemaal niet," reageerde de jongen snel. "Als ik maar bij mijn moeder kan blijven."
Dit was de eerste maal dat de moeder van Antoine ter sprake kwam. Blijkbaar nam hij haar niet kwalijk dat zij er niets aan deed om hem te helpen.
"Ze troost me altijd als mijn vader met me klaar is. En ik troost haar, want zij krijgt evenveel slaag als ik."
Toen Antoine verzorgd was werden de jongens ongeduldig om toch nog wat met hun vrije tijd te doen.
"Kunnen we gaan fietsen?" vroeg Pieter luidop terwijl hij naar de drie mannen keek.
"Gaan jullie maar," zei Simon. "Wij bespreken nog wat ons te doen staat. Zorg er wel voor dat jullie op tijd aan tafel zijn. Luister goed naar de klok."
Simon had een kokkin in dienst die alle dagen 's middags en 's avonds zorgde voor een gezamenlijke maaltijd voor al het personeel dat op dat moment aan het werk was.. Die maaltijd werd altijd aangekondigd met het luiden van een klokje bovenop het dak. Dat werd steeds geluid een tiental minuten voor dat het eten klaar was om iedereen de tijd te geven om naar de eetzaal te komen. Er was wel een beurtrol voor een tweetal mensen om voor de klanten in de cafetaria te zorgen. Simon had er voor gezorgd dat de zijn vriendjes altijd mee konden aanzitten als ze aanwezig waren. Dat vonden de ouders van de jongens steeds een schitterend idee. Daar moesten ze dan thuis zelf niet meer voor zorgen. Ze vonden het ook prima dat Simon er voor zorgde dat de jongens steeds netjes gewassen van de manege terugkwamen. Ze zagen er geen gaten in dat de jongens bij Simon bleven douchen, zelfs nu ze wisten dat Simon meestal zelf mee onder de douche stond. Ze hadden er volledig vertrouwen in dat er niets gebeurde waar de jongens het moeilijk mee hadden.
De jongens kleedden zich aan en stoven naar buiten. Simon had propere kleren van Pieter klaargelegd voor Antoine, zodat de jongen zijn eigen stinkende en versleten kleren niet meer moest aantrekken. Die staken immers al in de vuilbak.
Toen ze buiten kwamen kwam de vader Nick net toe. Hij stopte zijn wagen, opende de koffer en haalde er een fiets uit.
"Bedankt papa," zei Nick terwijl hij zijn vader een knuffel gaf. "Dit is mijn oude fiets Antoine. Die mag jij hebben." Dan keek hij nog eens naar zijn vader. "voor altijd hé papa. Ik kan toch niet op twee fietsen gelijk rijden, en Antoine heeft er zelf geen."
Nicks vader glimlachte en knikte. Hij was er blij om dat zijn zoontje zijn vriend wou helpen.
Antoine straalde toen hij de fiets bekeek. Alhoewel Nick het zijn 'oude' fiets noemde zag hij er nog net als nieuw uit. En hij was even hip als de andere fietsen die de jongens er nu bijgehaald hadden. Antoine had nog nooit een fiets gehad. Eigenlijk nog nooit zoiets moois en zoiets duurs. Hij was sprakeloos, ging op het zadel zitten en probeerde alle hendeltjes die hij zag. Hij probeerde te vertrekken en dan beseften ze dat Antoine eigenlijk niet zo goed kon fietsen. Net zoals Pieter enkele maanden geleden had hij enkel maar gefietst toen hij in de laatste kleuterklas zat. Het kereltje kon dus maar moeizaam zijn evenwicht bewaren. Maar zijn vrienden begrepen het probleem. Ze zetten hun eigen fiets opzij en hielpen Antoine om het zo snel mogelijk te leren. Nicks vader ging ondertussen naar boven om mee te bespreken wat er dit wekend moest gebeuren met de vader van Antoine.
Na een half uur besloten de jongens dat hun vriendje voldoende kon fietsen om mee met hen rond de weiden te trekken. Antoine leerde snel, hij deed ook zijn uiterste best om net te doen zoals de anderen. Het was de eerste keer dat hij behandeld werd als een gewone jongen. Het was de eerste keer dat hij het gevoel had dat hij iets betekende en dat er rekening met hem werd gehouden. Antoine voelde zich de koning te rijk en heel de tijd deden zijn wonden minder pijn.
Na de maaltijd trokken de jongens opnieuw naar buiten, naar de speeltuin. Simon had hen gevraagd om niet naar de stallen te gaan. Ze hadden immers al gedoucht en hij wou niet dat ze naar paarden roken als ze binnen kwamen om te gaan slapen.
Tegen bedtijd kwamen de jongens doodmoe naar binnen. Simon ging met hen mee om ze in bed te stoppen. Antoine aarzelde al wat minder toen de jongens in de hal hun kleren uit trokken en in hun blootje naar de badkamer gingen om hun tanden te poetsen.
"Moeten we nog eens douchen?" vroeg Antoine.
"Nee, nee," antwoordde Simon. Tanden poetsen, naar toilet en dan naar bed.
Antoine voelde zich wat onwennig toen ze met zijn vieren rond de pot stonden om samen te plassen. Het was ook de eerste maal in jaren dat het ventje rechtstaand kon plassen, terwijl hij zijn plasser tussen zijn vingers hield. Hij keek ook verbaasd naar het grote bed van Pieter. Dat ze er samen zouden in slapen zonder kleren aan hadden ze hem vooraf al verteld. Ze kropen onder de lakens, Simon gaf hen een voor een nog een knuffel en dan werd het stil. Het was snel dag en dan viel er nog heel wat te beleven.
Hoofdstuk 20c Antoine deel 3
Toen Antoine de volgende ochtend wakker werd zag hij dat Max het laken omlaag geduwd had zodat zijn ochtendstijve zichtbaar was. Hij had zijn hand in zijn kruis en verwende zichzelf door zijn voorhuid over zijn eikel te laten glijden.
"Vind jij het dan fijn om je piemel aan te raken?" vroeg Antoine verbaasd. "Als ik dat doe krijg ik slaag van mijn vader. Dan trekt hij aan de ringetjes en dat doet pijn."
"Natuurlijk vind ik dat fijn," antwoordde Max. "Iedere jongen vindt dat toch fijn. Voel maar."
Hij rolde zich naar Antoine toe en greep zijn schacht beet. Hij kon echter zijn voorhuid niet over de eikel duwen omdat het ringetje dat door zijn piemel zat, te breed was. Hij streelde dan maar met het topje van zijn wijsvinger over de tere eikel en met zijn andere hand streelde hij Antoines balzak. Nu zijn piemel niet meer vastzat met het slotje kon hij vrijuit groter worden zonder dat het pijn deed en dat gebeurde ook. Antoine keek toe en kreunde lichtjes van genot. Dit was wellicht de eerste keer dat zijn piemel aangeraakt werd zonder dat het pijn deed. Nick en Pieter waren ook wakker geworden en keken toe terwijl ze elkaars pietje stijf maakten.
"Heb je dan nog nooit gevoeld wat er gebeurd als je dat een tijdje blijft volhouden?" vroeg Pieter. "Ben jij ooit al eens zelf klaargekomen?"
"Als ik dat bij mijn vader doe spuit er na een tijdje dat vieze goedje uit. Meestal spuit hij dat in mijn gezicht of in mijn mond en moet ik het inslikken." Antoine trok een vies gezicht. Het was duidelijk dat hij dit niet prettig vond.
"Ik heb Simons sperma ook al geproefd. Zo vies is dat nu ook weer niet. Ik vind het vooral prettig dat hij dat zo graag heeft," antwoordde Max.
"Moét jij dan Simons ding in je mond nemen en er aan likken en zuigen?" Antoine keek verbaasd.
"Moéten niet!" zei Pieter snel en verontwaardigd. "Hier moét niets. Wij doen alles uit vrije wil. Is het niet jongens?"
Nick en Max knikten en bevestigden dat ze niets tegen hun zin moesten doen.
"Ik vind het vooral prettig om Simons lul in mijn mond te voelen groeien," ging Pieter verder. "En ik vind het zalig als Simon dat bij mij doet."
"Spuit er dan uit jouw piemel ook iets uit?" vroeg Antoine.
"Natuurlijk niet." Pieter toonde zijn balzak en trok eraan. "Die balletjes zijn nog niet groot genoeg. Die maken nog geen sperma. Maar het is een zalig gevoel als mijn prostaat al oefent voor later." Zo had Simon het hen uitgelegd wat er bij hen gebeurde bij een orgasme. "Wil jij het ook eens proberen?"
Antoine haalde onwetend zijn schouders op en liet Max rustig begaan. Alhoewel zijn voorhuid niet over zijn eikel gleed liet hij zijn duim en wijsvinger heen en weer gaan over de korte schacht, steeds sneller en sneller. Stilaan voelde Antoine hoe zijn allereerste orgasme opgebouwd werd.
"Pas op, want als je het gevoel niet kent kan je er wel van schrikken," waarschuwde Pieter hem, zoals Simon dat bij hem ook gedaan had toen hij hem de eerste keer liet klaarkomen.
Antoine begon lichtjes te kreunen en sneller adem te halen. Dan gebeurde het. Zijn adem stokte, zijn spieren verstijfden en een zalig gevoel overspoelde zijn piemel en zijn onderbuik. Max bleef nog enkele tellen doordoen en streelde dan over bleke, gehavende borstkas toen Antoine zich terug ontspande.
"Wat was dat?" kreunde hij met moeite. Hij bracht zijn hand naar zijn pisgat en controleerde of er echt niets uit gekomen was. "Dat was super!"
"Sinds wij het leren kennen hebben zijn we er aan verslaafd," verklaarde Pieter lachend. "Telkens we bij elkaar zijn laten we elkaar genieten. Je kan het bij jezelf doen, maar het is nog prettiger als iemand anders het bij je doet. Natuurlijk liefst iemand die je graag hebt."
"Ik vind jullie alle drie leuk," zei Antoine die vrij snel recupereerde. "Mag ik het dan nu eens bij jullie doen?"
"Je kan het niet bij alle drie gelijk doen," zei Pieter, die als gastheer vond dat hij de baas mocht spelen. "Maar het weekend duurt nog lang. Ik stel voor dat je het eerst bij mij doet. De andere twee zullen je tonen hoe het moet."
Pieter legde zich naast Antoine zodat die goed bij zijn kruis kon. Nick en Max hadden zich op hun zij gelegd en hadden elkaars stijve piemel vast om te tonen hoe het moest. Dit was natuurlijk niet echt nodig, want Antoine had het al dikwijls bij zijn vader gedaan, verplicht en tegen zijn zin. Nu begon hij er uit vrije wil aan, bij Pieter, die hij steeds leuker begon te vinden, net zoals Max en Nick trouwens. Stijf maken moest Antoine niet meer doen, dat was al de hele tijd zo. Hij nam Pieters staafje vast, maakte eerst traag het eikeltje vrij om er eens over te strelen met zijn vingertop en dan begon hij de bekende bewegingen uit te voeren.
Toen Pieter kreunend klaar kwam, verscheen er een tevreden glimlach op Antoines gezicht. Ondertussen hadden Nick en Max ook hun toppunt bereikt en na het gehijg en gekreun werd het even stil op de kamer. Toen ze de geur van chocomelk roken stonden ze op en trokken ze in hun blootje naar de eetkamer voor een lekker ontbijt met Simon.
Pieter had altijd wel een tijdje nodig om echt wakker te worden. Toen hij Simon zag met een badjas aan dacht hij niet onmiddellijk aan Antoine.
"Waarom heb jij een badjas aan?" zei hij slaperig. Hij stapte op Simon toe trok het lint rond zijn middel los, zodat Simons blote voorkant zichtbaar werd. Dan begreep hij ineens waarom dat was. Hij draaide zich voor Simon om zijn mannelijkheid te bedekken.
"Jij vindt het toch niet erg om Simon zijn blote piemel te zien?" verdedigde hij zich. "Simon heeft de mooiste en de zachtste lul die er bestaat." Toen hij zag dat Antoine helemaal niet geschokt was en glimlachte, draaide Pieter zich naar Simon toe, zette hij een stap opzij en trok hij de badjas van de man open. Hij greep Simons lul vast, trok er even aan en bood hem aan aan Antoine. "Hier Antoine, voel zelf maar. "
Simon vond het maar gewaagd wat Pieter deed, maar Antoine bleef glimlachen, deed een stap naar voor en nam de lul van de man over van Pieter. Hij nam hem vol in zijn hand met ballen en al, streelde er over, maakte de eikel vrij en keek er keurend naar.
"Je hebt gelijk, Pieter. "zei hij. "Hij is in elk geval veel mooier dan die van mijn vader. En hij is proper, hij stinkt niet." Terwijl hij dit zij bracht hij zijn neus dichterbij. Dit alles had natuurlijk het groeimechanisme bij Simon in gang gezet en Antoine voelde hoe het vlees in zijn hand groter en harder werd.
"Oh," verontschuldigde hij zich. "Vind je het erg dat ik hem stijf laat worden?"
Simon streek de knaap door zijn haar en lachte. "Helemaal niet, Antoine. Als jij het niet erg vindt dan vind ik het zelfs heel prettig wat je doet."
Blijkbaar vond Antoine het ook prettig, want hij bleef de lul van Simon bewerken met zijn hand. "Spuit er bij jou ook iets uit als ik zo doorga?" vroeg hij.
Pieter antwoordde sneller. "Als je dat wil weten moet je het maar eens proberen."
Ook Nick en Max kwamen nu dichterbij, rond Simon om te kijken hoe Antoine de man ging laten spuiten. Nick nam ondertussen de keukenrol, want hij was het altijd die er voor zorgde dat er geen rommel gemaakt werd. Hij maakte wat plaats op de tafel en legde er een dubbel vel op. Simon zette een stapje naar voor opdat zijn salvo op de juiste plaats zou terecht komen.
Simon vond het zalig om klaar te komen door de hand van een negenjarig jongetje. Dat er nog 3 andere even oude knaapjes op stonden te kijken maakte alles nog veel prettiger. Antoine was ook in zijn nopjes, omdat hij van iedereen de goedkeuring kreeg van wat hij deed. Dat was hij helemaal niet gewoon. Hij was er ook gerust in dat er deze keer geen pijn zou op volgen. Hij voelde zelfs geen pijn aan zijn eigen piemel die, net als die van de andere jongens bijna recht omhoog stond en hij dacht aan het geweldige gevoel dat hij net in bed had leren kennen.
Alle salvo's kwamen op het keukenpapier terecht. Nick gaf Antoine een vel papier om het sperma van zijn hand te vegen, maar voor Nick het restje met een ander vel afveegde zette Antoine vlug het topje van zijn wijsvinger op het pisgat om de laatste druppel eraf te wissen. Hij bracht zijn wijsvinger naar zijn neus en rook eraan. Dan likte hij er zelfs aan en knikte goedkeurend. Toen trok Simon zijn badjas uit en ging zitten. De jongens volgden zijn voorbeeld en en ze begonnen te ontbijten.
Toen ze bijna klaar waren hoorden ze op de deur kloppen. Even daarna kwam Fabian binnen, natuurlijk in zijn blootje, en kwam hij bij aan tafel zitten.
"Ik heb mij gehaast," hijgde hij. "Jullie hebben toch nog wat voor mij overgelaten."
Nick stelde zijn broer voor aan Antoine, maar dat was niet nodig want Antoine kende Fabian. Hij zat tenslotte tot vorig schooljaar ook bij hen op school.
Toen ze de tafel gezamenlijk afruimden nam Nick ineens de tienerlul van zijn broer vast.
"Kijk Antoine," zei hij. "Fabian zijn ding is al heel wat groter dan die van ons. Voel maar eens aan zijn ballen. Bij hem is de productie van dat spul al begonnen. Wil je het eens zien?"
Voor Pieter, Nick, Max en Simon was dit al gewone kost. Antoine begon het stilaan ook gewoon te vinden. Deze keer trok Nick zijn broer aan zijn lul naar de keuken om zijn kwakje in de wasbak terecht te laten komen. Fabian vond het ook fijn om zijn zaterdag met een orgasme te beginnen, vooral als hij er zelf niet moest voor zorgen. Dat was ook wel een van de redenen waarom hij zo graag optrok met jongens die drie jaar jonger waren dan hij. Hij vond het ook wel prettig dat zijn broer en vriendjes er op toekeken en dat hij de enige was van het gezelschap die kon spuiten. Behalve Simon dan. Simon hield zich altijd zoveel mogelijk op de achtergrond om mee te genieten. Maar hij wist dat hij ook op die manier voldoende aan zijn trekken kwam.
Nick liet het niet te lang duren. Hij had nu al ervaring genoeg om te weten hoe zijn broer het vlugst kon klaarkomen. Eigenlijk was dit door hem te pijpen, maar dat was voor later. Nu bleef het bij vingerwerk. Ook nu dipte Antoine met zijn vingertop het druppeltje sperma op dat aan het topje van de puberlul bleef hangen. Hij keek ernaar, rook eraan en likte het tenslotte op, zonder commentaar te geven.
Fabian was verwonderd dat de andere jongens ook niet om hun beurt vroegen. Hij wist immers niet dat ze daarnet in bed aan Antoine geleerd hadden hoe het was om zelf klaar te komen. Onder leiding van Pieter stoven ze naar zijn kamer om speelkleren aan te trekken. Vermits zowel Nick als Max, en nu ook Antoine ongeveer even groot waren als Pieter, hadden ze keuze genoeg in de kleerkast die enkele weken geleden door Simon rijkelijk gevuld was met T-shirts, hemdjes, bermuda's en broeken. Eerst liet Pieter aan Antoine het lendendoekje zien waarmee hij al enkele keren rondgeparadeerd had als mascotte bij wedstrijden of feestelijkheden. Hij paste het aan bij zijn nieuwe vriendje, maar door zijn lichte, beschadigde huid en zijn blonde haren zag hij er niet uit als een echte indiaan, zoals Pieter. Ze besloten toch maar andere kleren aan te trekken en zo trokken ze er op uit voor een hele dag plezier, verkenningstochten en voor elk een paardrijles. Antoine was de koning te rijk toen hij op de pony zat. Hij had nooit kunnen dromen dat dit ooit werkelijkheid kon worden. Hij had zelfs nog nooit op de kermis op de echte paardjes gezeten en nu mocht hij, gratis, samen met Max, een heel uur mee met andere beginnelingen in de piste. Nick, Pieter en Fabian keken toe en gaven hem raad. Toen hij op het einde van de les zich moe en geradbraakt van het paard in de armen van Simon liet vallen bedankte hij hem uitvoerig met een hartelijke, langdurige knuffel.
De ganse dag dacht Antoine niet aan zijn vader of aan het 'speeluurtje' dat hij dit weekend (en voor altijd) zou moeten missen. Tijdens het avondmaal besloten ze om er een gezellige tv-avond van te maken. Na het douchen, met heel wat piemeltje-trek en voor iedereen een tweede orgasme van de dag, installeerden ze zich in de zetel voor de breedbeeld-tv. Uiteraard waren ze allemaal naakt. Pieter stond galant zijn plaats af aan Antoine, op de schoot van Simon. Nick en Pieter zaten elk aan een kant van de man, dicht tegen hem aan. In de andere hoek zat Fabian, met zijn knieën opgetrokken en tussen zijn benen zat Max, zoals gewoonlijk.
Omdat het nog vroeg was bleven de jongens tijdens de eerste spannende film nog wakker, maar bij de aftiteling van de tweede film moest Simon, die trouwens ook net wakker werd, iedereen zachtjes wakker maken om gaan te slapen. Gelukkig waren de tanden al gepoetst, want het enige waar ze nog toe in staat waren, was gaan plassen en daarna de trap opkruipen naar het grote bed van Pieter. Simon gaf ze alle vijf een stevige avondknuffel. Hij vond het spijtig dat hij naar zijn eigen bed moest, want vijf jongens in het grote bed van Pieter was echt het maximum. Gelukkig vonden ze het geen van allen erg om dicht tegen elkaar te liggen. Ze hielden ervan om elkaars blote huid te voelen en geen van hen snurkte.
Hoofdstuk 20d Antoine deel 4
De volgende ochtend werd Antoine wakker van het gewoel naast hem. Max en Fabian waren met elkaars pretorgaan aan het spelen en omdat ze met zoveel waren lagen ze dicht op elkaar.
"Mag ik hem er eens insteken?" vroeg Fabian zachtjes. Dat deden ze niet zo vaak omdat Pieter en Nick niet zo tuk waren op het kontwerk. Pieter was veel te bang dat het pijn zou doen en pijn was een van de dingen waar Pieter een grondige hekel aan had. Nick deed alles wat Pieter deed, maar Max had al wel eens aangegeven dat hij het ook wel eens zou willen proberen. Misschien nog niet met de volwassen lul van Simon, de tienerlul van Fabian was heel wat dunner.
"Of wil je eerst die van jouw eens in mijn kont steken?"
Antoine hoorde dit en ging rechtzitten, hij hield het laken omhoog en zag dat zowel Fabian als Max met een ferme erectie zaten. Fabian draaide zich met zijn rug naar Max en toen die dichterbij schoof om zijn ding te richten hield Antoine hem tegen en legde hij zijn hand op de schouders van Fabian.
"Vind je dat niet vervelend als Max zijn piemel in je kont gaat steken, Fabian?" vroeg hij.
"Helemaal niet," lachte Fabian. Die van Max voel ik bijna niet. Simon zijn lul is veel dikker, die voel ik tenminste naar binnen gaan."
"Heeft Simon zijn lul al in jouw kont gestoken?" vroeg Antoine verrast. "Vind je dat dan prettig?"
"Natuurlijk. Maar Simon is altijd voorzichtig. Hij smeert altijd zijn lul en mijn kont goed in met olie en hij doet het heel traag en voorzichtig. Het doet wel even pijn als hij hem er in steekt, maar eenmaal naar binnen vind ik het superfijn."
Antoine schudde zijn hoofd. Hij kon niet geloven dat Fabian het fijn vond om een mannenlul in zijn achterste te voelen. Hijzelf had het altijd heel vervelend gevonden, ook toen het na een tijd niet meer pijn deed. Hij zag vooral op tegen het vervolg van het kontneuken. Hij moest immers altijd van zijn vader zijn vieze lul, waarop zowel wit als bruin slijm aan hing, aflikken. Dat was pas vies.
Toen begreep Fabian dat Antoine het anders ervaren had. Ze hadden het er de vorige dag heel kort over gehad wat Antoine al heel de tijd had moeten doorstaan, alles behalve vrijwillig. Hij probeerde het uit te leggen.
"Ik begrijp het Antoine. Als jouw vader zijn stinkende lul bij mij moest naar binnen steken zou ik dat ook niet graag hebben. Zeker niet als hij er niet voor zorgt dat alles glad gemaakt is. En dat ding aflikken nadat hij in mijn darm is klaargekomen? Alleen het idee doet me walgen. Maar ik weet zeker dat als Simon het bij je zou doen, je het heel leuk zou vinden."
"Denk je dat?" zei Antoine en hij dacht even na. "Zou Simon het bij mij eens willen doen? Ik wil weten of je gelijk hebt."
Ondertussen waren Pieter en Nick ook wakker geworden en luisterden ze mee.
"Daar kan ik wel voor zorgen," zei Pieter, die moest laten horen dat hij de gastheer was en dat hij alles kon geregeld krijgen. "Komaan, we gaan het hem onmiddellijk vragen."
De jongens gooiden het laken van zich af en trokken naar de kamer van Simon.
Toen Simon de deur van zijn kamer hoorde opengaan keek hij slaperig naar de vijf naakte jongetjes die achter elkaar binnenkwamen en rondom op zijn bed kwamen zitten. Het was niet de eerste keer dat hij een rij blote ventjes zag binnenkomen en elke keer hadden ze een vraag. Nu ook nam Pieter het woord.
"Antoine wil weten of het verschil uit maakt om geneukt te worden uit vrije wil door iemand die men graag heeft, of tegen zijn zin door iemand waar men een hekel aan heeft." Pieter keek rond naar zijn vrienden om de goedkeuring te krijgen dat hij de vraag wel goed gesteld had.
Simon keek verrast. "Dat lijkt me toch wel klaar," zei hij. "Natuurlijk is er een verschil."
"Dat weten wij ook," zei Pieter, "maar Antoine wil het aan den lijve ondervinden."
Pieter wilde zijn grote vriend een pretje gunnen. Hij wist dat hij steeds wel bereid was om een jongetje te neuken, zeker als het vrijwillig was, op vraag. En omdat hijzelf het nog niet zag zitten om aan Simon zijn kontje aan te bieden was hij blij dat iemand anders zich wou 'opofferen'.
Simon ging recht zitten. Hij keek naar Antoine. Hij wou het eerst zeker weten of Antoine het echt zelf wel wou. Misschien deed hij het wel omdat hij uitgedaagd werd door de anderen. Maar Antoine had echt geen bezwaar. Hij wou het best wel eens aan den lijve ondervinden. Hij ging op handen en voeten op het bed zitten en kroop naar Simon toe om het laken weg te trekken. Simon was hem voor en had zijn, nog niet helemaal stijve mannenlul al bloot gemaakt. Antoine bukte zich en wou zoals hij altijd bij zijn vader moest doen, de lul in zijn mond nemen om hem nat te likken. Simon hield hem tegen.
"Bij mij hoeft dat niet hoor. Wij hebben daar iets anders voor." Zoals steeds had Nick de fles olie uit de kast had genomen en stond hij klaar om Simons mannelijkheid in te smeren. Antoine ging zitten, keek even hoe Nick te werk ging en draaide zich dan om, om zijn kontje aan te bieden. Hij reageerde toen Nick het koude goedje tussen zijn billen smeerde. Het verraste hem dat Nick er geen probleem mee had om zijn vinger even in het gaatje te steken om de ingang van zijn darm goed glad te maken.
"Heeft jouw vader het nooit 'anders' met je gedaan, Antoine?" vroeg Simon. Hij hield er meer van om zijn neukvriendje aan te kijken terwijl hij zijn ding in zijn lijf stak. Zo kon hij zien of het pijn deed en kon hij wachten als het moest. Het was dan wel moeilijker om tijdens het neuken het kleine piemeltje te hanteren om het jongetje ten volle te laten genieten, maar met zoveel toeschouwers rondom hem wist hij dat er wel enkele gretige vingers dit werk zouden overnemen.
Hij nam Antoine bij de schouders en hielp hem bij het omdraaien. Hij legde het ventje op zijn rug, duwde zijn benen tot over diens hoofd en liet hem zijn armen rond zijn knieën haken. Het gaatje van Antoine was al zoveel uitgebuit en gerekt dat het al lichtjes ging open staan door de houding waarin het kereltje zich bevond. Simon steunde op handen en knieën en kroop over Antoine. Met de hulp van Fabian, die het harde vlees in zijn vuist had genomen werd de mannenlul in aanslag gebracht om tot de actie over te gaan. Langzaam raakte de glanzende eikel de kringspier die onmiddellijk ontspande. Simon voelde hoe zijn zwaard als het ware naar binnen gezogen werd. Bij Fabian had hij nog steeds meer moeite om zijn lul naar binnen te duwen, maar bij Antoine ging het bijna vanzelf. Simon keek aandachtig naar zijn gezicht, maar er was geen teken van pijn. Toen al het vlees tussen zijn billen verdwenen was voelde hij hoe de jongen ritmisch zijn spieren spande om de man meer genot te gunnen. Zo had zijn vader het hem geleerd. Hij deed dit nu echter met veel plezier en begon inderdaad te beseffen dat hij het niet erg vond om door Simon geneukt te worden. Die lul van Simon, die hij de dag voordien al had aangeraakt en zelfs al aan had gelikt, voelde heel anders aan dan de stinkende klomp die zijn vader tussen zijn benen hangen had. Hij nam Simon vast bij zijn billen en voelde hoe de man zijn spieren gebruikte om zijn lichaam naar voor en naar achter te verplaatsen om zijn lul in en uit zijn kontje te doen glijden. Zelfs dat vond hij nu ineens aangenaam en in plaats van te wensen dat het zo vlug mogelijk gedaan was genoot hij ervan en hoopte hij dat Simon niet te vlug klaar zou komen. Op het ritme van Simons bewegingen spande en ontspande de kleine zijn kringspier. Af en toe voelde hij hoe er in zijn onderbuik kriebels opgewekt werden wanneer Simons eikel helemaal in zijn darm stak. Het ventje begon te hijgen en te kreunen. Ondertussen liet Pieter zijn vingers over het superstijve piemeltje van Antoine glijden in eenzelfde beweging als de onderbuik van Simon. Hierdoor kwam Antoine zelfs eerder klaar dan Simon. Dat had het jongetje nog nooit gevoeld. Oncontroleerbaar spande zijn kringspier zich op alsof hij de mannenlul er af wou knijpen. Op dat moment was ook voor Simon de 'MNR' (moment of no return) gekomen en spoot hij enkele krachtige stralen sperma in de darm van Antoine. Toen alle ammunitie afgevuurd was ontspande Simon zich en liet hij zich voorzichtig op het ventje zakken, zonder met zijn ganse gewicht op de kleine te steunen. Antoine klemde zijn armen rond de borstkas van de man en bleef kreunen terwijl hij bekwam van zijn eerste 'vrijwillige' neukpartij. De andere jongens zaten rondom het tweetal en streelden met hun handen waar ze maar plaats hadden. Dat duurde enkele minuten totdat Simon zich van Antoine liet afrollen en zijn niet meer zo harde lul uit het gaatje floepte. Zoals steeds zat Nick klaar met een stuk keukenrol om alles af te kuisen, zowel Simons lul als het het gaatje van Antoine, waar een klein beetje van het mannenvocht naar buiten drupte.
"Bij mij moet je de viezigheid niet aflikken," zei Simon zachtjes, die zich herinnerde met welke walging het jongetje had verteld dat hij dat bij zijn vader steeds moest doen.
"Fabian heeft gelijk," zei Antoine zachtjes. "Als je niet verplicht wordt en je doet het met iemand die je graag mag is het fijn om geneukt te worden. En zeker met jou, Simon. Ik vind je de liefste man van de hele wereld. Met jou wil ik het nog wel eens doen."
Simon was opnieuw verbaasd dat het kereltje zijn trauma op deze manier verwerkte. Hij had eerder verwacht dat hij wars zou zijn van seks en zeker van geneukt te worden.
Enkele minuten later stond het 6-tal op om te gaan ontbijten. Toen ze even later poedelnaakt aan tafel zaten bespraken ze wat ze die dag nog zouden doen. Het werd een superfijne dag voor de jongens, maar vooral voor Antoine, die nog nooit een dag met vrienden had doorgebracht. Naar het einde van de namiddag toe werd hij steeds zenuwachtiger. Hij kon nog steeds niet geloven dat hij straks niet naar huis moest, naar die nare man die hem steeds pijn deed. Rond 4 uur toen ze op de speeltuin zaten riep Simon hen naar boven. Aan de keukentafel zaten de dokter en de politie-inspecteur te wachten.
"Ga zitten Antoine," zei de politie-inspecteur, "en luister goed hoe we jouw probleem hebben opgelost. Je vindt het toch echt niet erg dat je je vader nooit meer zal weerzien?"
Antoine schudde heftig zijn hoofd.
"We hebben er voor gezorgd dat jouw vader zijn boeltje heeft gepakt en voor altijd vertrokken is naar zijn broer die in Australië woont. Hij heeft beloofd dat hij nooit meer zal terugkomen."
"Ik heb er voor gezorgd dat hij nooit nog jongetjes zal lastig vallen," vervolgde de dokter. Hij richtte zich nu vooral naar Simon en twijfelde even of hij de details wel zou meedelen. Maar hij besloot dat de jongens er ook recht op hadden en hij wist dat ze op seksgebied meer wisten dan hun leeftijdsgenoten. "Eerst hebben onze vrienden hem een lesje geleerd. Ze hebben hem laten voelen wat hij met jou al die jaren heeft gedaan. Ze hebben hem geslagen, met hun vuisten en met het rijzweepje. Ze hebben de dikste dildo die ze vonden in zijn kont geramd en dan hebben ze een spijker dwars doorheen zijn lul gehamerd. Dan heb ik hem naar mijn praktijk laten brengen om zijn wonden te verzorgen zodat hij vandaag kon vertrekken. "
De dokter pauzeerde even en ging dan verder met een sadistische glimlach op zijn gezicht. "Toen ik zijn lul verzorgde besloot ik om hem definitief te helpen. Ik heb zijn balzak open gesneden en zijn ballen eruit gehaald. Ik wou ze hem laten opeten maar hij keelde zo luid dat hij niets kon doorslikken. Ik was namelijk vergeten om hem plaatselijk te verdoven. Hij zal nu zelfs geen zin meer hebben om iets met zijn lul te doen. Wellicht krijgt hij zelfs nooit nog een erectie. "
De jongens knikten goedkeurend en waren helemaal niet geschokt. Ze vonden dit niet meer dan rechtvaardig voor wat hij Antoine al die jaren had aangedaan. Dan ging de politie-inspecteur verder. "Mijn mannen zijn nu je huis aan het opruimen om alles wat aan je vader doet denken, vooral die walgelijke geur, weg te werken. Jij blijft vandaag nog hier en morgen na schooltijd brengt Simon je naar een heel vernieuwd huis. We zorgen ervoor dat jouw moeder een goede job krijgt zodat jullie financieel geen probleem zullen hebben. Jullie huis is trouwens eigendom van je moeder. Zij heeft dat ooit geërfd toen haar ouders overleden. "
Toen ze klaar waren met de uitleg stapte Simon naar Antoine toe en knuffelde hij hem lang en krachtig. "Jou problemen zijn opgelost jongen. En als jouw moeder moet werken als je van school komt mag je gerust eerst naar hier komen."
"Net zoals ik," zei Max.
"Dan zijn we met zijn vieren om te douchen," lachte Pieter.
Fabian en Nick keken jaloers omdat zij er alleen op woensdag bij konden zijn.
Dan stond iedereen recht voor een gemeende groepsknuffel met Antoine in het midden. Simon bedankte zijn vrienden en opende enkele flessen kinderchampagne die hij in de koelkast had staan. En ook een fles echte natuurlijk.
Die avond, toen Pieter en Antoine samen in zijn grote bed lagen begon Antoine van geluk te huilen. Simon besloot om bij hen te komen liggen want het ventje had iemand nodig om vast te houden. Iemand die hij vertrouwde en van hem hield.
In de naakte schoot van Simon viel hij in slaap.
Epiloog
De juf op school was stomverbaasd toen ze Antoine die maandagochtend proper gewassen en mooi gekleed in de rij zag staan. Nog meer verbaasd was ze, toen Antoine tijdens het kringgesprek als eerste het woord vroeg en vrolijk vertelde over wat hij dat weekend had beleefd. Niet alles natuurlijk. Het bloot en de seks liet hij achterwege. Tijdens de pauze vertelde de directrice haar alles. Simon had haar van alles op de hoogte gebracht.
Toen Simon Antoine na school naar huis bracht, was het een emotioneel weerzien. Hij viel zijn moeder in de armen en het stel bleef minuten lang wenen en knuffelen. Pieter en Max waren erbij toen hij dolenthousiast zijn nieuwe kamer mocht zien. Alles was erin. Een bureau, een computer, een tv en zelfs een 2e bed om vriendjes te logeren te vragen. De politie-inspecteur en zijn vrienden hadden voor alles gezorgd.
Zoals Max fietste hij elke dag na school naar de manege, waar hij mee aan tafel zat en mee douchte voor hij naar huis ging. Hij was dolgraag op de manege, maar paardrijden was niet zijn ding. Na enkele lessen hield hij het voor bekeken en bleef hij met beide voeten op de grond. Met alle andere dingen deed hij enthousiast mee, vooral met de seksspelletjes. In plaats van een afkeer voor seks wou hij genieten van hetgeen hij vroeger als pijnlijk en vies beschouwde. Vooral de volwassen lul van Simon kreeg volop zijn aandacht. Hij bleef zich steeds verwonderen dat dat vieze ding van zijn vader helemaal anders aanvoelde dan bij een man die hem vol liefde en respect behandelde.
Simon begon zich steeds meer aangetrokken te voelen tot de moeder van Pieter. Hij bezocht haar regelmatig in haar woning en belandde meer dan eens in haar bed. Hij vond het verschrikkelijk dat de jonge vrouw door een ziekte haar zicht verloren was omdat ze geen geld had om naar de dokter te gaan. Hij vroeg aan een van zijn vrienden/klanten die oogarts was om haar eens te onderzoeken. Die kwam tot de conclusie dat er wellicht nog iets aan te doen waar en verwees hem door naar een bekende oogspecialist in Amerika. Omdat Simon bereid was om alle onkosten te betalen kon de vrouw behandeld worden. Ze moest hiervoor wel enkele maanden naar een ziekenhuis in Amerika. Eerst stond ze afwijzend tegen de behandeling. Ze wou haar zoontje niet zo lang alleen laten en hij zag het niet zitten om mee te gaan. Natuurlijk stelde Simon voor om zolang op hem te letten. Enkele maanden later keerde ze dus terug, vrijwel volledig hersteld. Het was uiteraard een emotioneel weerzien. Het was jaren geleden dat ze haar zoontje gezien had en ze vond natuurlijk dat hij er fantastisch uit zag. Over de look van Simon was ze trouwens ook niet ontevreden.
Het kon dan ook natuurlijk niet uitblijven dat Simon haar vroeg om trouwen. Dit wees ze echter af.
"Ik ben je heel dankbaar voor alles," zei ze. "Maar dankbaarheid is geen goede basis om te trouwen. Ik weet trouwens ook dat jij en Pieter een heel speciale band hebben. Ik weet ook dat jullie dingen doen die ik door mijn opvoeding niet kan goedkeuren. Ik wil echter geen spelbreker zijn omdat Pieter zich daar blijkbaar heel goed bij voelt, maar ik wil er geen getuige van zijn. Daarom blijf ik beter in mijn eigen stek. Wellicht zal jullie relatie veranderen als Pieter lichamelijk een man wordt en dan wil opnieuw over je vraag nadenken als je dan nog steeds wil. "
Simon schrok wel even van haar antwoord maar hij wist dat ze gelijk had. Hij zou altijd wel evenveel van Pieter blijven houden, maar binnen enkele jaren werd de jongen een man en hij wist niet of hij het leuk zou vinden om aan een mannenlul te likken, zelfs al was die van Pieter.
Ongelukkig genoeg bleef niet alles rozengeur en maneschijn. Net voor de kerstperiode toen ze in het 5e leerjaar (groep 7) zaten, kreeg de vader van Nick en Fabian te horen dat hij opnieuw van woonplaats moest veranderen. Hij kreeg een nieuwe opdracht in Singapore, aan het andere eind van de wereld. Dit nieuws viel natuurlijk als een bom in bij alle jongens en ook bij Simon. Nick en Fabian hadden al wel eens meer al hun vrienden moeten achterlaten, maar deze keer was het anders.
Vooral Nick en Pieter waren ontroostbaar. Die laatste 3 weken voor het vertrek waren ze onafscheidelijk. Nick bleef bij Pieter slapen en Simon kreeg zelfs de aandacht niet meer die hij gewoon was. Een kleine troost was dat de 3 jongens tijdens de paasvakantie in het verre Singapore mochten komen logeren. Simon mocht ook mee, maar hij kon de manege geen 2 weken alleen laten. Er werd ook afgesproken dat de 2 broers in de zomervakantie een ganse maand in de manege zouden doorbrengen en alles werd in orde gebracht om de jongens contact te laten houden via Skype op de computer.
Het afscheid was dan ook hartverscheurend. Pieter, Max, Antoine en Simon gingen mee naar het vliegveld om de familie uit te wuiven. De tranen vloeiden overvloedig, zelfs Simon en de vader en moeder van Nick en Fabian hielden het niet droog. Minuten lang bleven Pieter en Nick stevig aan elkaar geklemd luid snikken en toen Nick dan uiteindelijk toch weg moest klemde Pieter zich aan Simon tot ze terug in de auto zaten. Pas de volgende dag begon Pieter opnieuw te spreken en na een week werd hij eindelijk terug de levendige knaap zoals voorheen. Alle dagen vertelden ze elkaars belevenissen via Skype en stilaan ging het leven terug zijn gewone gang, zonder Nick en Fabian dan.
Zoals beloofd brachten de jongens de paasvakantie door in Singapore en de eerste maand van de zomervakantie genoten ze volop van elkaars aanwezigheid. Geen enkele nacht vielen ze in slaap zonder dat ze elkaar een stevig orgasme hadden bezorgd. Simon was natuurlijk ook altijd van de partij, maar omdat het bed niet groot genoeg was moest hij steeds naar zijn eigen bed om te slapen. Enkele keren brachten de broers de nacht alleen met Simon door. Ze wisten nog dat de seks onder hun tweetjes anders was dan de spelletjes met zijn allen. Alhoewel hij Fabian nog altijd even graag zag en hij nog altijd genoot van een stevige neukpartij in de kont van de puber voelde Simon toch wel dat het niet meer was zoals vroeger. De groeispurt had al stevig toegeslagen. Fabian stem klonk als een mannenstem en tussen zijn benen had hij niet meer de slanke, onbehaarde tienerlul zoals voorheen. Seks met een man sprak Simon niet zo erg aan. Hij besefte dat binnen een paar jaar ook Pieter niet meer het schattige jongetje zou zijn dat hij 2 jaar geleden had leren kennen. Hij besloot dan ook voor het zo ver was volop te genieten.
Na de vakantie kreeg het onderwerp van de gesprekken tussen Pieter en Simon een iets andere wending. Fabian had het immers meerdere keren over zijn vrouwelijke veroveringen gehad en hij kon niet genoeg benadrukken hoe prettig het wel was om een naakt meisjeslichaam te strelen en zijn lul in een zachte, gladde meisjeskut te laten glijden. Pieter werd steeds ongeduldiger om het ook eens te proberen. Hij had zelfs nog nooit een naakt meisje van zijn eigen leeftijd gezien en dat moest veranderen. Simon moest toegeven dat hij het ook wel eens wou doen met een tienermeisje en ze bedachten tientallen plannetjes om meisjes zover te krijgen. Maar enkele maanden later waren ze nog niet in hun opzet geslaagd.
Tot Pieter met een superplan te voorschijn kwam.
"Weet je nog hoe je mij voor het eerst naakt zag?" vroeg hij op een dag toen ze door de weiden aan het wandelen waren. "Dat was onder de douche. We moeten dus zorgen dat de meisjes moeten douchen. Dat kan alleen als ze blijven slapen en vuil worden
We moeten een poneykamp organiseren. Daar komen vast heel wat meisjes op af."
Simon dacht even na en knikte. "Je bent geweldig Pieter. Dat is het. Er is hier plaats genoeg om enkele paviljoenen te bouwen als slaapplaats. Ik bespreek het vandaag nog met een van de klanten die architect is."
The End
|